ROZDZIAŁ 14
SIEĆ KABLOWA
§76. PROJEKTOWANIE I BUDOWA SIECI KABLOWEJ
1. Sieć kablowa powinna odpowiadać postanowieniom Polskiej Normy dotyczącej elektroenergetycznych i sygnalizacyjnych linii kablowych.
2. Kable można układać w ziemi, kanalizacji kablowej i
korytach kablowych.
W przypadku układania kabli na międzytorzu lub na ławie
torowiska w korytach kablowych należy przestrzegać zasady, aby
odległość krawędzi bocznej koryta od osi teou wynosiła min.
2200 mm na rniedzytorzu, a min. 2800 mm na ławie torowiska.
Górna powierzchnia pokryw koryt nie powinna wstawać ponad
tłuczeń lub powierzchnię ławy torowiska.
3. Ze względu na prace maszyn torowych przejście kabli pod
torami powinno być wykonane na głębokości (licząc od
główki szyny - w obszarze 2200mm od osi toru):
1) min. 1000 mm na stacjach,
2) min. 1500 mm na szlakach
4. W przypadku układania kabli w ziemi poza skrajnią głębokość rowu powinna wynosić 1 m w obrębie stacji i 0,8m poza stacją.
5. Przy projektowaniu kabli do urządzeń srk należy
przestrzegać następujących zasad:
1) liczba kabli powinna być jak najmniejsza,
2) trasy kablowe powinny być mozliwie najkrótsze i wykorzystane
dla maksymalnej liczby kabli,
6. Zaleca się układanie kabli magistralnych w korytach lub kanałach kablowych.
1. Kable magistralne do punktów rozdzielczych. między nimi i pozostałe o długości ponad 50 m należy układać zgodnie z Polską Normą o której mowa w § 76 ust. 1.
2 Kable odcinkowe do urządzeń przytorowych, między innymi sygnalizatorów można układać w odstępstwie od Polskiej Normy, wymienionej w ust. 1. przy czym należy zachować minimalną odledość 30cm od końca podkładu
3 W urządzeniach srk zasadniczo należy stosowić kable sygnalizacyjne. Inne kable można stosować pod warunkiem. że spełniają wymagania stawiane kablom sygnalizacyjnym.
78. WYKORZYSTANIE SIECI KABLOWEJ
1. Obwody blokady liniowej i kontroli samoczynnej sygnalizacji przejazdowej można prowadzić kablach teletechnicznych.
2. Przekrój żył kablowych do zasilania urządzeń srk należy dobierać uwzględniając dopuszczalne spadki napięć i obciążalność prądową
3. Odbiory obwodów kontroli niezajętości torów i rozjazdów należy prowadzić w oddzielnych kablach. Dopuszcza się w kablach tych prowadzenie obwodów blokady stacyjnej i liniowej prądu stałego.
4. W nowoukładanych kablach magistralnych srk należy
pozostawić żyły rezerwowe w ilości około 10% ogólnej liczby
żył. Dla kabli odcinkowych do poszczególnych urządzeń można
nie przewidywac rezerwy.
Nie dotyczy to rezerw kablowych wynikających z przewidywanej
rozbudowy stacji.
§ 79. ZASADY OZNACZANIA SIECI KABLOWEJ
1. Do punktu rozdzielczego zalicza się szafę lub garnek kablowy.
2. Należy stosować jednolitą ciągłą i wspólną numerację punktów rozdzielczych dla całego posterunku ruchu,
3. Dla dużych stacji zaleca się podział na obszary, w których prowadzi się kolejną numerację punktów rozdzielczych. Obszar taki może stanowić: okręg nastawczy, głowica zwrotnicowa, grupa torów itp. Obszary oznacza się kolejnymi numerami wzrastającymi zgodnie ze wzrostem przyjętej numeracji zwrotnic. Granice obszarów oznacza się na planie kablowym.
4. Numeracja punktów rozdzielczych jest trzycyfrowa. Pierwsza cyfra oznacza numer obszaru, w któ rym znajduje się punkt rozdzielczy. Pozostałe dwie cyfry oznaczają kolejny numer punktu w obszarze. Dla posterunków ruchu, dla których nie dokonano podziału na obszary pierwszą cyfrą jest 1. Należy przewidzieć rezerwę numeracji na ewentualną rozbudowę.
5 Przy opisie punktu rozdzielczego dodatkowo umieszcza się:
1) dla szafy - przed numerem skrót "Sk", a pod
numerem typ szafy,
2) dla garnka kablowego - przed numerem skrót "Gr", a
pod numerem w nawiasie ilość zacisków.
6. Głowica kablowa, listwa zaciskowa lub inne przyłącze kabla w nastawni lub punkcie rozdzielczem posiada ten sam numer co kabel na nim rozszyty.
7. Przyjmuje się następująca numerację kabli:
1) dwucyfrową - dla kabli odcinkowych prowadzących z nastawni
lub punktu rozdzielczego bezpośrednio do urządzeń
przytorowych,
2) trzycyfrową - dla kabli magistralnych prowadzących:
a) z nastawni do punktu rozdzielczego lub między punktami
rozdzielczymi tego samego obszaru; w tym przypadku numer kabla
jest numerem punktu rozdzielczego, do którego prowadzi; dla
kolejnych kabli tej samej relacji dodaje się oznaczenie
kolejnymi małymi literami,
b) poza granice posterunku ruchu: w tym przypadku pierwszą
cyfrą jest 9, a dwie kolejne oznaczają numer kabla.
3) czterocyfrową - dla kabli prowadzących pomiędzy punktami
rozdzielczymi leżącymi w różnych obszarach; w tym przypadku
pierwsza cyfra oznacza obszar o nizszej numeracji, druga - obszar
o wyższej numeracji. a dwie ostatnie kolejny numer kabla między
tymi punktami,
8. Opis kabla na planie kablowym powinien zawierać nad linią, oznaczającą kabel - jego długość, pod linią: typ kabla, ilość żył i przekrój oraz w nawiasie ilość żył wolnych.
9 Na planie kablowym nastawnię oraz punkt rozdzielczy oznacza
się pionową linią, od której prowadzone są odejścia
poszczególnych kabli z zachowaniem kierunku ich przebiegu w
terenie. Zaleca się zachowanie następującej kolejności kabli
wychodzących w teren (licząc od góry):
1) kable prowadzące poza obręb stacji.
2) kable prowadzące do innych punktów rozdzielczych.
3) kable prowadzące do sygnalizatorów.
4) kable prowadzące do napędów zwrotnicowych i
wykolejnicowych.
5) kable prowadzące do obwodów stwierdzania niezajętości
torów i rozjazdów.
6) kable prowadzące do oświetlania urządzeń srk wskaźników,
kable prowadzące do innych odbiorów srk.
10. Na planie kablowym (powykonawczym) należy nanieść mufy kablowe, podając ich lokalizację.