Rozdział II
ORGANIZACJA I PROWADZENIE AKCJI USUWANIA SKUTKÓW WYPADKÓW
KOLEJOWYCH
§16 Postępowanie służb eksploatacyjnych.
1. Dyspozytor zakładu pracy, będącego siedzibą pogotowia technicznego, jest odpowiedzialny za jak najszybsze wyprawienie pogotowia technicznego zgodnie z ustalonymi odcinkami obsługi a także na inny teren na polecenie dyspozytora d/s trakcji dyrekcji okręgowej.
2. Dyspozytor zakładu pracy, będącego siedzibą pogotowia technicznego, po otrzymaniu zawiadomienia o wypadku kolejowym i żądaniu wysłania pogotowia technicznego melduje o tym zwierzchnikowi swojego zakładu oraz dyspozytorowi trakcji w dyrekcji okręgowej a następnie w trybie alarmowym przystępuje do kompletowania załogi pogotowia technicznego i wymacza lokomotywę z drużyną trakcyjną do obsługi pociągu ratunkowego oraz zwraca się do służby przewozów o przydzielenie pracownika do wykonania czynności manewrowego.
3. Dyspozytor trakcji w dyrekcji okregowej zobowiązany jest
do:
a) zawiadomienia naczelnika zarządu trakcji i wagonów lub jego
zastępcy o wszystkich wypadkach i wydarzeniach kolejowych,
które spowodowały przerwę w ruchu pociagów, ofiary w
ludziach, zagrożenie toksyczne, wybuchowe, pożarowe lub inne
zagrożenie dla życia bądź zdrowia ludzi,
b) skierowania do akcji usuwania skutków wypadków wymaganej
ilości pogotowi technicznych, sprzętu technicznego i ludzi w
granicach terenu macierzystej dokp po dokładnym przeanalizowaniu
informacji o skutkach zaistniałego wypadku lub na podstawie
żądania kierujacego akcją usuwania skutków wypadków,
c) dysponowania pogotowiami technicznymi na terenie macierzystego
okręgu oraz wykonywania poleceń dyspozytora trakcji w Głównej
Dyspozyturze PKP w zakresie dysponowania pogotowi technicznych na
teren innego okręgu.
4. Załoga pogotowia technicznego wezwana w trybie alarmowym powinna zgłosić się w wagonie załogi pociagu raunkowego lub pojeździe ratunkowym. Sposób powiadamiania załóg pogotowi technicznych zapewniający terminowy wyjazd do akcji usuwania skutków wypadków określa zwierzchnik macierzystego zakładu pracy w zależności od warunków miejscowych.
5. Łączny czas trwania czynności zebrania załogi,
podstawienia pociągu ratunkowego wraz z lokomotywą na punkt
kontrolny, zgłoszenia i przekazania go służbie przewozów,
wyprawienie ze stacji macierzystej do miejsca wypadku nie
powinien być dłuższy niż:
- 15 min dla specjalnych pociągów ratunkowych oraz pojazdów
drogowo-szynowych (drogowych) ze stałą załogą o kazdej porze
doby i w każdym dniu tygodnia,
- 30 minut dla pogotowi technicznych bez stałej załogi w dniu
roboczym jeżeli wezwanie nastąpiło w normalnych godzinach
pracy tj. 7-l5, i 60 min jeżeli wezwanie nastąpiło w dni
robocze po godzinach pracy lub w dni wolne od pracy.
Te same postanowienia dotyczą przypadków gdy na punkcie
kontrolnym zgłoszono i przekazono słuzbie przewozów samą
lokomotywę do pociągu, a skład pociagu gotowy do odjazdu
znajduje sie na torach poza punktem kontrolnym.
6. Dla sprawnego wyprawienia pogotowia technicznego skład specjalnego pociągu ratunkowego (pociagu ratunkowego) winien być tak zestawiony i ustawiony na takim torze aby po otrzymaniu polecania jego wyprawienia i ogłoszeniu alarmu nie zachodziła konieczność jego rozformowania
7. Nieterminowe zebranie wszystkich członków załogi pogotowia technicznego nie może opóźnić odjazdu pogotowia do miejsca wypadku. Spóźnionych członków załogi należy wysłać na miejsce wypadku samochodem.
8. Wyprawienie pogotowia technicznego z macierzystego zakładu, przeprowadzenie go do miejsca wypadku oraz powrót do stacji macierzystej odbywa się na zasadach i z zachowaniem postanowień określonych w § 52 Przepisów ruchu Rl.
9. Dyspozytor właściwego oddziału zasilania elektroenergetycznego po otrzymaniu zgłoszenia o wypadku na torach zelektryfikowanych zarządza wyłączenie spod napięcia właściwego odcinka sieci w rejonie wypadku.
10. Praca pogotowia technicznego na torach zelektryfikowanych może odbywać się dopiero po dopuszczeniu przez przedstawiciela slużby elektroenergetycznej na podstawie wydanego przez niego pisemnego zezwolenia zgodnie z § 30 instrukcji Et4.
11.Włączenie pod napięcie odcinka sieci trakcyjnej w rejonie wypadku może nastąpić dopiero po zwrocie wydanego zezwolenia i potwierdzeniu przez kierującego akcją usuwania skutków wypadków o jej zakończeniu.
12. Za zabezpieczenie robót prowadzonych na torach odpowiedzialny jest zgodnie z załącznikiem nr 40 do przepisów D1 kierujący akcją usuwania skutków wypadków.
§ 17 Wspóldzialnie kolejowych służb technicznych w usuwaniu skutków wypadków
1. W akcjach usuwania skutków wypadków bezpośrednio
uczestniczą:
a) pogotowia techniczne służby taboru,
b) ze służby elektroenergetycznej - pogotowia sieciowe (na
liniach zelektryfkowanych),
c) ze służby drogowej - jednostki liniowe służby lub inne
wyznaczone przez Naczelnika Zarządu Drogowego,
d) ze służby automatyki -jednostki liniowe służby.
2. Z jednostkami o których mowa w ust. 1 zobowiązane do
ścisłej wspólpracy są:
a) placówki SOK,
b) stacje PKP.
3. W usuwaniu skutków wypadków, których następstwem są ofiary w ludziach, powstanie pożaru lub zagrożenia pożarowego, toksycznego, wybuchowego przy przewozie materiałów niebezpieczych bądź innego zagrożenia dla życia i zdrowia uczestniczą bezpośrednio zakładowe straże pożarne PKP. Do ścisłej współpracy z tymi jednostkami obowiązane są jednostki wymienione w ust 1 i 2 oraz pogotowia ratunkowe PKP.
4. Bezpośredni nadzór i kierownictwo w zakresie uczestniczących w akcji usuwania skutków wypadków jednostek służby zdrowia sprawuje lekarz pogotowia ratunkowego.
5. Zadania poszczególnych jednostek organizacyjnych uczestniczących w akcji usuwania skutków wypadków oraz sposób wykonywania tych zadań określają właściwe instrukcje służbowe.
6. Pracownicy jednostek organizacyjnych wymienionych w ust. 1 - 3 uczestniczący w akcji usuwania skutków wypadków są podporządkowani osobie kierującej całokształtem akcji usuwania skutków wypadków bez względu na przynależność służbową i obowiązani pod odpowiedzialnością służbową wykonywać jej polecenia.
§18 Kierownictwo w akcjach usuwania technicznych skutków wypadków kolejowych na miejscu wypadku
1 .W wypadkach kolejowych, w których nie występuje
zagrożenie dla życia, zdrowia i środowiska akcją na miejscu
wypadku kierują:
a) naczelnik {zawiadowca) stacji w rejonie której zaistniał
wypadek do czasu przybycia pogotowia technicznego. Do jego
obowiązków w szczególności należy:
- zabezpieczenie miejsca wypadku zgodnie z § 5 ust 2 instrukcji
R3, .
- przy współpracy z dyspozytorem przewozów umożliwienie
dojazdu pogotowia technicznego do miejsca wypadku.
b) kierownik pogotowia technicznego, a jezeli wypadek wprowadza
zagrożenie lub ograniczenie dla ruchu zwierzchnik zakładu pracy
- macierzystego dla pogotowia technicznego w którego rejonie
obsługi powstał wypadek.
2. Kierujący akcją usuwania skutków wypadków wymieniony w
ust. 1. pkt. b po przybyciu na miejsce wypadku:
a) przejmuje i sprawuje ogólny nadzór i kierownictwo w akcji a
wszyscy pracownicy kolejowi uczestniczący w akcji usuwania
skutków wypadków są zobowiązani wykonywać jego polecenia,
b) po zapoznaniu się z sytuacją i oceną czasu usunięcia
skutków wypadku i możliwości przywrócenia ruchu zgłasza
dyspozytorowi trakcji w dyrekcji okręgowej przybliżony czas
trwania akcji usuwania skutków wypadków i przywrócenia ruchu,
c) powiadamia dyspozytora elektroenergetycznego o konieczności
wyłączenia napięcia jeżeli nie zostało ono jeszcze
wyłączone,
d) może żądać pomocy w ludziach i sprzęcie od jednostek
służbowych PKP i miejscowych władz administracyjnych,
e) ponosi odpowiedzialność za sprawne usunięcie skutków
wypadków oraz ograniczenie do minimum uszkodzeń elementów
drogi kolejowej w czasie akcji w celu umożliwienia jak
najszybszego wznowienia ruchu pociągów
f) współpracuje z przewodniczącym komisji wypadkowej
dokonujęcej oględzin miejsca wypadku w celu umozliwienia
dokonania właściwych ustaleń i pomiarów dla ustalenia
przyczyn wypadku
3. Przybyły na miejsce wypadku zwierzchnik kierującego
akcją usuwania skutków wypadków może przejąć prawa i
obowiązki kierującego akcją określone w ust.2. Wówczas
ponosi on odpowiedzialność za sprawny przebieg akcji po
uprzednim dokonaniu odpowiedniego zapisu w książce pogotowia
technicznego z podaniem:
a) daty i godziny przejęcia kierownictwa,
b) aktualnej sytuacji na miejscu wypadku. i potwierdzeniu
własnoręcznymi podpisami przekazującego i przyjmującego
kierownictwo akcji usuwania skutków wypadków.
4. W razie wypadków większych rozmiarów powodujących przerwę w ruchu pociągów, na liniach o szczególnym znaczeniu dla realizacji przewozów kierującym całością akcji usuwania skutków wypadków powinien być naczelnik zarządu trakcji i wagonów.
5. Bezpośredni nadzór i kierownictwo na miejscu wypadku w zakresie technicznego usuwania skutków wypadku w zakresie poszczególnych służb PKP biorących udział w akcji sprawują i odpowiedzialność ponoszą właściwi ich przedstawiciele.
6 .W miarę postępu prac przy usuwaniu skutków wypadków kierujący akcją obowiązany jest okresowo składać meldunki telefoniczne o przebiegu usuwania skutków wypadku dyspozytorowi trakcji w dyrekcji okregowej podając przypuszczalny czas wznowienia ruchu pociągów.
7. W miarę postępu prac przy usuwaniu skutków wypadków kierujący akcją zobowiązany jest zapwnić możliwość usuwania szkód oraz podjęcia prac naprawczych innym służbom PKP w taki sposób, aby maksymalnie skrócić czas potrzebny na wznowienie ruchu pociągów.
8. Po zakończeniu akcji i uzgodnieniu z przedstawicielami innych służb uczestniczących w akcji, kierujący akcją usuwania skutków wypadków informuje dyspozytora trakcji w dyspozyturze okręgowej oraz naczelnika (zawiadowcę) stacji lub dyżurnego ruchu o usunięciu przeszkód spowodowanych wypadkiem i o możliwości wznowienia ruchu na jednym lub dwu torach.
9. W miarę postępu prac w usuwaniu skutków wypadków zbędne jednostki pogotowi technicznych wszystkich służb za zgodą kierującego akcją usuwania skutków wypadków mogą powracać do swoich jednoslek służbowych. Za uporządkowanie miejsca wypadku ponoszą odpowiedzialność zwierzchnicy jednostek służb uczestniczących bezpośrednio w akcji usuwania skutków wypadków, każdy w zakresie działalności służby, natomiast w stosunku do uszkodzonego w wyniku wypadku taboru decyzję podejmują przedstawiciele służby trakcji i wagonów.
10. Jeżeli zakończono wkolejanie taboru bądź jego
usunięcie ze szlaku a ruch pociągów może być przywrócony
dopiero po naprawie torów i odbudowie sieci trakcyjnej
kierownictwo akcji usuwania skutków wypadków przejmują (co
powinno być odnotowane w książce pogotowia techniczngo):
- naczelnik oddziału drogowego do czasu zakończenia robót
torowych,
- naczelnik oddziału zasilania elektroenergetycznego lub
wyznaczony przez niego pracownik do czasu zakończenia robót
sieciowych.
§ 19 Kierownictwo w akcjach ratowniczych na miejscu wypadku.
1 .W usuwaniu skutków wypadków, których następstwem są
ofiary w ludziach, powstanie pożaru lub zagrożenia pożarowego,
toksycznego, wybuchowego przy przewozie materiałów
niebezpiecznych bądź innego zagrożenia dla życia i zdrowia
poza jednostkami kolejowymi wymienionymi w § 17 ust. 1-3
instrukcji uczestniczą:
1) jednostki straży pożarnej,
2) jednostki ratownictwa chemicznego,
3) jednostki Policji,
4) zespoły pogotowia ratunkowego zakładów opieki zdrowotnej
podległych wojewodom,
5) właściwi państwowi terenowi inspektorzy sanitarni,
6) Inspekcja Ochrony środowiska.
2. Akcją ratowniczą na miejscu wypadku kierują:
1) naczelnik (zawiadowca) stacji w rejonie której nastąpił
wypadek do czasu przybycia straży pożarnej
2) dowódza straży pożarnej do czasu likwidacji zagrożeń.
3. Zasady kierowania i współdziałania jednostek ochrony przeciwpożarowej biorących udział w działaniach ratowniczych regulują przepisy państwowe w tym wymienione w § 2 niniejszej instrukcji.
4. W zakresie podporządkowania pracownikówjednostek kolejowych uczestniczących w akcji obowiazują postanowienia § 17 niniejszej instrukcji.
5. Po usunięciu zaistniałych zagrożeń i wydaniu przez kierującego działaniami ratowniczymi pisemnego dopuszczenia na prowadzenie dalszych prac związanych z usuwaniem skutków wypadków obowiązują postanowienia § 18 niniejszej instrukcji.
§20 Wyżywienie załóg pogotowi techncznych.
1 Wszystkie pociągi ratunkowe oraz kolejowe żurawie stanowiące ich wyposażenie powinny posiadać własne zaplecze gospodarcze (kuchnie) oraz być zaopatrywane w suchy prowiant do przygotowywania i wydawania posiłków 3 do 4 razy wciągu doby w/g uznania kierownika pogotowia technicznego (kierującego akcją usuwania skutków wypadków). Pojazdy drogowo-szynowe (drogowe) w przypadku samodzielnej jazdy powinny być zaopatrywane w suchy prowiant do bezpośredniego spożycia
2. Posiłki wydawane są:
1) członkom załóg pogotowi technicznych w czasie:
a)jazdy do miejsca wypadku i z powrotem do macierzystego zakładu
pracy,
b) trwania akcji usuwania skutków wypadków na miejscu wypadku,
c) usuwania skutków wypadków kolejowych w terminie
późniejszym,
d) świadczenia usług na rzecz jednostek organizacyjnych PKP
oraz spoza PKP w zakresie prac specjalistycznych, usuwania
skutków wypadków kolejowych na kolejach użytku niepublicznego
oraz kolejach spoza przedsiębiorstwa PKP,
2) innym pracownikom PKP włączonym do akcji usuwania skutków
wypadków w miarę możliwości i według uznania kierującego
akcją usuwania skutków wypadków.
3.Wykaz norm prowiantu dla załóg jednostek pogotowi technicznych zawiera załącznik Nr 5 do niniejszej instrukcji.
4. Zapas prowiantu podlega okresowej wymianie zgodnie z obowiazującym terminem jego ważności. Sposób wymiany prowiantu ustala kierownictwo zakładu pracy w którym zorganizowano pogotowie techniczne.