ROZDZIAŁ VI
Warunki utrzymania toru bezstykowego


§33 §34 §35 §36

§ 33
Warunki bezpiecznej eksploatacji toru bezstykowego

1. Tor bezstykowy będzie bezpiecznie eksploatowany przy zachowaniu następujących warunków:
1) konstrukcja toru odpowiada wymaganiom standardu danej klasy toru,
2) w trakcie układania szyn długich, ich przytwierdzania i zgrzewania (spawania) nie został przekro-czony zakres temperatur od +150C do +300C, a wszystkie czynności wykonywane były równole-gle w obu tokach szynowych,
3) szerokość pryzmy podsypki niezależnie od kategorii linii jest nie mniejsza niż 0,45 m licząc od czoła podkładów; podsypka jest zagęszczona maszynowo w okienkach i od czoła, a w przypad-ku braku takich możliwości - wykonana nadsypka,
4) tor lub szyny nie wykazują objawów pełzania,
5) podsypka jest w stanie dobrym,
6) stan przytwierdzeń określony został jako dobry,
7) podkłady wykazują zużycie małe lub przeciętne,
8) pomierzone nierówności poziome i pionowe nie przekraczają dopuszczalnych odchyłek eksplo-atacyjnych ustalonych dla dopuszczalnej prędkości na torach danej klasy,
9) roboty torowe naruszające stateczność toru wykonywano w temperaturach niższych od dopusz-czalnej dla danego rodzaju robót zgodnie z § 45,
10) ostateczną naprawę pęknięć szyn toru bezstykowego wykonywano w temperaturze neutralnej to-ku nie pękniętego.

2. W torach bezstykowych, w których nie są zachowane podane wyżej warunki, należy przed okresem wysokich temperatur doprowadzić tor do wymagań określonych w ust 1. W przypadku braku możliwo-ści wykonania napraw w pełnym określonym zakresie, należy na odcinkach toru bezstykowego, na których nie wykonano napraw, dostosować parametry techniczno-eksploatacyjne linii do wartości za-pewniających bezpieczny ruch pociągów.

3. Dla określania wymagań w zakresie utrzymania toru bezstykowego należy, od momentu przytwier-dzenia szyn długich, systematycznie prowadzić dokumentację toru bezstykowego. Dokumentacja toru bezstykowego obejmuje:
1) metrykę toru bezstykowego,
2) dokumentację pomiarów pełzania szyn,
3) analizę warunków termicznych toru bezstykowego.


§ 34
Metryka toru bezstykowego

1. Każdy tor bezstykowy musi mieć swoją metrykę, w której, obok danych o konstrukcji nawierzchni, terminie i warunkach budowy, odnotowane są temperatury w jakich następowało przytwierdzanie szyn długich do podkładów oraz łączenie szyn długich. Metryka toru bezstykowego zawiera dwie gru-py informacji:
1) pierwsza grupa obejmuje dane o konstrukcji i stanie toru:
a) kilometraż i położenie toru w płaszczyźnie poziomej (proste i łuki z podaniem ich promieni, przejazdy w poziomie szyn, obiekty mostowe, rozjazdy, itp.),
b) dane o warunkach układania toru bezstykowego obejmujące temperaturę przytwierdzenia i zgrzewania szyn,
c) oznaczenie odcinków, na których może wystąpić pełzanie szyn,
d) oznaczenie miejsc, gdzie założono punkty stałe do weryfikacji wartości temperatury neutral-nej,
2) druga grupa obejmuje dane o pęknięciach szyn i przeprowadzonych robotach nawierzchniowych.

2. Metrykę zakłada się dla całego odcinka toru tj. od styku do styku, po zakończeniu wszystkich robót związanych z układaniem toru bezstykowego. Notatki z pomiarów temperatury powinny być prze-chowywane jako załącznik do metryki. Wzór metryki wraz z przykładem jej sporządzenia przedsta-wiono w załączniku nr 7.

3. Temperaturę szyny mierzy się bezpośrednio w trakcie układania i przytwierdzania szyny - na począt-ku każdej nowej szyny długiej, w jej połowie i na końcu. Przy zauważalnych wahaniach temperatury w trakcie przytwierdzania szyny długiej należy zwiększyć liczbę pomiarów temperatury. W przypadku zgrzewania szyn długich innego dnia, lub w innych warunkach termicznych, należy przyjąć, że:
1) wartość temperatury neutralnej w miejscu zgrzewu jest równa temperaturze w jakiej dokonano zgrzania,
2) odcinek zmiany temperatury przytwierdzenia wynosi po ok. 50 - 70 m z obu stron zgrzewu.

4. Zarejestrowane temperatury przytwierdzeń szyn oraz temperatury zgrzewania szyn długich będą wartością temperatury neutralnej do czasu wystąpienia pełzania szyn lub toru.


§ 35
Ustalanie miejsc podatnych na pełzanie

1. W strefie centralnej toru bezstykowego pełzanie szyn lub toru wywołuje na odcinku na jakim wystąpiło, zmiany wartości podłużnych sił termicznych w szynach (analogiczne ze zmianą wartości temperatury neutralnej). Przyczynami pełzania szyn mogą być:
1) zmiany temperatury szyn,
2) lokalne zmiany oporu podłużnego nawierzchni spowodowane zmiennym stanem podsypki lub przytwierdzeń szyn do podkładów,
3) przerwanie ciągłości toków szynowych,
4) oddziaływanie kół pociągów.

2. Miejsca, w których pojawić się może pełzanie szyny lub toru powodujące zmiany w rozkładzie sił po-dłużnych, występują głównie:
1) w odległości ok. 50 - 100 m przed i za miejscami stanowiącymi zmianę konstrukcji nawierzchni takimi jak: przejazdy, pojedyncze rozjazdy wspawane w tor bezstykowy, miejsca zmian rodzaju podkładów,
2) na prostych, przed początkiem i za końcem łuków o promieniach < 600 m,
3) w miejscach występowania istotnych różnic w oddziaływaniach termicznych na tor: przejścia z nasypu w wykop, przejścia przez lasy, przed i za tunelami itp.,
4) na odcinkach hamowania i rozruchu pociągów (przed semaforami),
5) na pochyleniach większych od 5? o długościach większych od długości pociągów towarowych,
6) na odcinkach, gdzie w przeszłości występowało pełzanie szyn lub toru.

3. Szczegółową lokalizację odcinków, na których spodziewać się można pełzania szyn, ustala uprawnio-ny pracownik komórki diagnostycznej, biorąc głównie pod uwagę zachowanie się toru w latach po-przedzających ułożenie toru bezstykowego lub okres jego poprzedniej eksploatacji, a także wiek na-wierzchni, jej stan i inne czynniki. Na odcinkach tych należy założyć na zewnątrz toru punkty stałe, które stanowić będą punkty odniesienia, względem których sprawdzana będzie stabilność położenia toru bezstykowego wzdłuż jego osi.


§ 36
Sprawdzanie stateczności toru bezstykowego

1. Tor bezstykowy, w którym na odcinkach toru występuje temperatura neutralna mniejsza od +50C, stanowi zagrożenie dla bezpieczeństwa ruchu pociągów z uwagi na możliwość wyboczenia toru w okresie podwyższonych temperatur. Temperatura neutralna wyższa od +400C grozi zwiększonym prawdopodobieństwem wystąpienia pęknięcia szyny w okresie obniżonych temperatur. Sprawdzania stabilności temperatury neutralnej, należy dokonywać co najmniej raz w roku, przed okresem wystę-powania w ciągu dnia temperatur wyższych od 150C.

2. Dla sprawdzenia stabilności temperatury neutralnej stosuje się następujące metody:
1) punktów stałych,
2) pomiarów bezpośrednich,
3) wizualna,
4) inne, dopuszczone do stosowania przez zarząd kolei.

3. Wyboru metody dostosowanej do warunków eksploatacyjnych, kategorii linii oraz klasy toru, dokonuje kierownik wykonawczej jednostki organizacyjnej. Decyzja o wyborze metody powinna być podjęta przed ułożeniem nowego toru bezstykowego. Zmiana metody sprawdzania stabilności toru w okresie jego eksploatacji może nastąpić po wykonaniu robót naprawczych polegających na regulacji sił po-dłużnych. Metody sprawdzania przedstawiono w załączniku 7.

4. Niezbędne obliczenia w zakresie ustalania aktualnej temperatury neutralnej wykonuje odpowiedzialny pracownik komórki diagnostycznej, który na podstawie przeprowadzonych pomiarów, dokonuje odpo-wiednich zmian w metryce toru bezstykowego.

5. Na podstawie uaktualnionej temperatury neutralnej, odpowiedzialny pracownik komórki diagnostycz-nej określa i przekazuje kierownikowi wykonawczej jednostki organizacyjnej:
1) zakres bezpiecznych warunków termicznych toru bezstykowego tj. ustalenie przy jakich tempera-turach szyny:
a) można dopuścić ruch pociągów z prędkościami rozkładowymi,
b) należy wprowadzić dodatkowe obserwację odcinków toru bezstykowego,
c) należy ograniczyć lub okresowo wstrzymać ruch pociągów,
d) możliwe jest prowadzenie napraw toru,
2) lokalizacje i rodzaje napraw, jakie należy wykonać aby nie dopuścić do ograniczeń prędkości po-ciągów w okresie wysokich temperatur.

6. Termin przeprowadzenia analizy powinien umożliwić wykonanie określonych robót przed okresem wysokich temperatur. Wzór druku na jakim dokonuje się analizy termicznej toru, wraz z przykładem jej wykonania, zawiera załącznik 7.

powrót