ROZDZIAŁ II
Klasyfikacja linii i torów

§1 §2 §3

§ 1
Kategorie linii

1. Linie kolejowe administrowane przez zarząd kolei kwalifikowane są do jednej z czterech kategorii.

2. Zakwalifikowanie linii do danej kategorii wymaga spełnienia przynajmniej jednego z kwalifikacyjnych parametrów techniczno-eksploatacyjnych podanych w tablicy 1.

Tablica 1
Kwalifikacyjne wartości parametrów techniczno-eksploatacyjnych

    Wartość parametrów techniczno-eksploatacyjnych
Lp Kategoria linii Natężenie
Przewozów T
[Tg/rok]
Prędkość
maksymalna vmax
[km/h]
Prędkość
poc.towar. vtow.
[km/h]
1 Magistralna (0) T>25 120<vmax<200 80<vtow<120
2 Pierwszorzędna (1) 10<T<25 80<vmax<120 60<vtow<80
3 Drugorzędna (2) 3<T<10 60<vmax<80 50<vtow<50
4 Znaczenia miejscowego (3) T<3 vmax<60 vtow<50

3. Decyzję o zakwalifikowaniu linii do odpowiedniej kategorii lub zmianie kategorii linii istniejących, podejmuje zarząd kolei na wniosek właściwej terenowo wykonawczej jednostki organizacyjnej. Wniosek powinien zawierać:
1) nazwę i numer linii z określeniem punktu początkowego i końcowego,
2) długość linii,
3) aktualne natężenie przewozów,
4) maksymalną liczbę pociągów pasażerskich i towarowych na dobę,
5) dopuszczalne prędkości pociągów pasażerskich i towarowych z uwagi na ukształtowanie linii w płaszczyźnie poziomej i pionowej.

4. Linia kolejowa na całej swej długości powinna być zakwalifikowana do jednej kategorii. W przypadku, gdy na odcinkach linii o łącznej długości nie przekraczającej 30% długości linii występują różne wartości parametrów techniczno-eksploatacyjnych, to całą linię należy zakwalifikować do tej kategorii, która wynika z parametrów techniczno-eksploatacyjnych występujących na pozostałej długości linii.

5. Linie kolejowe w zależności od kategorii do jakiej zostały zakwalifikowane, powinny
posiadać przekroje poprzeczne toru i podtorza zgodnie z przedstawionymi w załączniku 1.


§ 2
Klasy techniczne torów

1. Tory na szlakach oraz tory główne i główne dodatkowe na stacjach kwalifikuje się do jednej z sześciu klas technicznych zwanych dalej klasami, do których przypisany jest wymagany standard konstrukcyjny nawierzchni oraz dopuszczalne odchyłki od wymiarów nominalnych.

2. O zakwalifikowaniu torów do jednej z sześciu klas decydują:
1) dopuszczalna prędkość pociągu określonego rodzaju, z uwagi na wymagane dla danej linii parametry techniczno-eksploatacyjne,
2) nacisk osi lokomotywy w pociągu, dla którego przyjęto dopuszczalną prędkość,
3) nacisk osi wagonów w pociągu, dla którego przyjęto dopuszczalną prędkość,
4) natężenie przewozów.
Kryteria klasyfikacji zawiera tablica 2, przy czym wartości parametrów należy przyjmować według rzeczywistych wartości prędkości pociągów i nacisków osi taboru kolejowego kursującego po rozpatrywanym torze.
Decyzję o zakwalifikowaniu toru do danej klasy podejmuje zarząd kolei na podstawie wniosku wykonawczej jednostki organizacyjnej.

Tablica 2
Kryteria klasyfikacji torów głównych

Klasy
torów
Dopuszczalna
prędkość
pociągów
[km/h]
Dopuszczalny
nacisk
osi
lokomotywy
[kN]
Dopuszczalny
nacisk
osi
wagonów
[kN]
Natężenie
przewozów
[ Tg/rok ]
0 200 221 140 do 25
1 100
120
140
160
221
210
210
205
221
205
190
140
nie normowane
2 80
100
120
221
210
205
221
205
190
16 - 25
3 70
80
221
210
221
205
9 -15
4 60
70
221
210
221
205
4 - 8
5 30
40
221
210
221
205
do 3

Uwaga: Podane dopuszczalne naciski osi taboru odnoszą się do wytrzymałości nawierzchni o standardzie odpowiadającym danej klasie torów i odchyłkach nie przekraczających wartości dopuszczalnych dla danej klasy torów (nie mają zastosowania do obiektów inżynieryjnych).

3. Tor zakwalifikowany do danej klasy powinien posiadać konstrukcję nawierzchni odpowiadającą standardom przypisanym do danej klasy lub wyższej. W przypadku, gdy konstrukcja nawierzchni odpowiada wymogom standardu niższej klasy niż ta do jakiej został zakwalifikowany tor, dopuszcza się, do czasu najbliższego remontu- naprawy głównej, pozostawienie toru w klasie niższej, pod warunkiem uzyskania na nim parametrów techniczno-eksploatacyjnych wymienionych w ust.2.

4. W trakcie eksploatacji toru zakwalifikowanego do danej klasy, powstające w torze odchyłki od wartości nominalnych nie powinny przekraczać wartości dopuszczalnych określonych dla prędkości pociągów w tej klasie torów.

5. W przypadku braku możliwości dostosowania konstrukcji nawierzchni kwalifikowanego toru do wymaganych standardów lub uzyskania wymaganych odchyłek dopuszczalnych, dopuszcza się na odcinkach linii, nie krótszych od długości jednego szlaku, zakwalifikowanie toru do niższej klasy. Zmiana klasy toru powinna być podjęta w takim terminie, aby możliwe było uwzględnienie w rozkładzie jazdy pociągów zmiany parametrów techniczno-eksploatacyjnych.

6. W przypadku, gdy planowane warunki eksploatacyjne wymagają zmiany klasy toru na wyższą, podniesienie klasy toru jest możliwe wyłącznie po uprzednim przystosowaniu standardu konstrukcji do przewidzianej klasy torów.

7. Tory stacyjne boczne, z wyjątkiem torów grup kierunkowych, powinny być utrzymywane jak tory piątej klasy. Tory grup kierunkowych powinny odpowiadać warunkom klasy toru, do której zostały zakwalifikowane tory główne dodatkowe.


§ 3
Standardy konstrukcyjne

1. Standard konstrukcyjny nawierzchni określa minimalne wymagania techniczne w zakresie materiałów konstrukcyjnych dla danej klasy torów: typ szyn , podkładów i przytwierdzeń, maksymalny rozstaw podkładów, oraz minimalną grubość warstwy podsypki pod podkładem a także parametry techniczne wymienionych materiałów.

2. W każdej klasie torów dopuszcza się stosowanie kilku równorzędnych standardów konstrukcyjnych.

3. Standardy konstrukcji nawierzchni należy stosować przy budowie, remontach i modernizacji torów kolejowych uwzględniając klasę toru wymaganą warunkami eksploatacyjnymi.

4. Standardy konstrukcji nawierzchni przedstawione są w załączniku 2.

5. W nawierzchni bocznych torów stacyjnych, obok materiałów odpowiadających standardom torów klasy piątej, dopuszcza się stosowanie odzyskanych materiałów nawierzchniowych dostosowanych do warunków użytkowania tych torów.

powrót