Rozdział 2
Warunki dotyczące opakowań jednostkowych oraz taboru przeznaczonego do przewozu towarów niebezpiecznych

§ 9.
Warunki dotyczące opakowań jednostkowych

1. Każde opakowanie przeznaczone do przewozu towarów niebezpiecznych musi być zgodne ze zbadanym i dopuszczonym do eksploatacji, przez właściwy organ, typem konstrukcyjnym i musi gwarantować pełne bezpieczeństwo podczas przewozu.
Opakowanie jednostkowe powinno spełniać wymogi Dodatku V RID, a duże pojemniki do przewozu luzem (DPPL) wymogi Dodatku VI RID.
Nadawca dokonuje doboru opakowania jednostkowego na podstawie rezultatów postępowania klasyfikacyjnego dla danego towaru. Sklasyfikowany towar niebezpieczny powinien być umieszczony w opakowaniu, które przewidziane jest dla właściwej klasy, punktu, ewentualnie litery.

2. W odniesieniu do klas 3,4.1,4.2,4.3, 5.1, 5.2, 6.1,8 i 9, dla których obowiązuje klasyfikacja danego towaru w skali trzystopniowej pod literami a), b) i c), przyporządkowane są trzy następujące grupy opakowań:
1) - opakowania grupy I stosowane są dla towarów bardzo niebezpiecznych zaliczanych pod literę a);
2) - opakowania grupy II stosowane są dla towarów niebezpiecznych zaliczanych pod literę b);
3) - opakowania grupy III stosowane są dla towarów mniej niebezpiecznych zaliczanych pod literę c).
Dla materiałów sklasyfikowanych w klasie 1 (Materiały wybuchowe i przedmioty z materiałami wybuchowymi) przewidziane są opakowania jednostkowe oraz duże pojemniki do przewozu luzem (DPPL) z grupy opakowań II, wg trójstopniowego trybu opakowania, ten. w opakowaniu wewnętrznym, pośrednim oraz zewnętrznym.

3. Dla materiałów sklasyfikowanych w klasie 2 (Gazy) przewidziane są opakowania ciśnieniowe w specjalnej postaci: butli, beczek, bębnów ciśnieniowych, naczyń kriogenicznych, wiązek butli.

4. Dla materiałów sklasyfikowanych w klasie 7 (Materiały promieniotwórcze) przewidziane są opakowania w postaci: skrzyń, bębnów lub pojemników składających się z jednego lub kilku naczyń, materiałów absorpcyjnych, osłon przed promieniowaniem, urządzeń do napełniania i opróżniania, wentylowania, chłodzenia oraz urządzeń manipulacyjnych. Opakowania mogą być zakwalifikowane do jednej z kategorii: I - BIAŁA, II -ŻÓŁTA, III - ŻÓŁTA.

§ 10.
Zasady znakowania opakowań

1. Każde opakowanie przeznaczone do przewozu towarów niebezpiecznych musi być zaopatrzone w czytelne oznakowanie, oznaczające, że wyprodukowane seryjnie opakowanie odpowiada w pełnym zakresie dopuszczonemu typowi konstrukcyjnemu.

2. Znakowanie opakowań sktada się z następujących symboli, numerów i liter:
Przykład oznakowania opakowania jednostkowego

I	II	III	IV	V	VI	VII	VIII
	1A1	Y1.4	150	98	PL	COBRO	RL

Poszczególne symbole, numery i litery oznaczają:
I - znak certyfikacyjny ONZ,
II  - kod opakowania składający się z cyfry arabskiej, kodu literowego oraz cyfry arabskiej (umieszczonej po kodzie):
- cyfra arabska (przed kodem literowym) oznacza rodzaje opakowania:
1 - bęben,
2 - beczka drewniana,
3 - kanister,
4 - skrzynia,
5 - worek,
6 - opakowanie złożone,
0 - opakowanie z blachy cienkiej;
- kod literowy oznacza rodzaje materiału:
A - stal,
B - aluminium,
C - drewno,
D - sklejka,
E - materiał drewno-pochodny,
G - tektura,
H - tworzywo sztuczne,
L - tkanina włókiennicza,
M - papier,
N - metal.
P - szkło, porcelana lub kamionka;
- cyfra arabska (umieszczona po kodzie literowym) oznacza:
1  - nie zdejmowane wieko dla bębnów, kanistrów;
2 - zdejmowane wieko dla bębnów, kanistrów, beczek drewnianych;
3 - wodoodporne worki z tkaniny z tworzywa sztucznego; wodoodporne worki z tkaniny włókienniczej;
4 - foliowe worki;
III  - kod literowy X, Y lub Z oznacza grupę opakowania, cyfra (np. 1.4) oznaczająca gęstość względną cieczy;
IV- liczba (np. 150) oznacza masę brutto dla materiałów stałych (w kg);
V - rok produkcji opakowania (dwie ostatnie cyfry);
VI - znak państwa (np. dla Polski PL);
VII - nazwa lub skrót nazwy producenta;
VIII  - dodatkowe oznaczenie dotyczące np. opakowania po renowacji - RL, opakowanie awaryjne - T.
Szczegółowe zasady znakowania i kodowania opakowań zawarte są w Dodatku V RID.

3. Każda sztuka przesyłki powinna być oznakowana w sposób widoczny i trwały numerem identyfikacyjnym dla danego materiału poprzedzony literami UN.

§ 11.
Warunki dotyczące taboru

1.  Towary niebezpieczne należy przewozić z wykorzystaniem taboru, odpowiedniego dla danego towaru, gwarantującego bezpieczeństwo w czasie transportu. Zbiorniki wagonów - cystern i kontenerów - cystern muszą spełniać wymagania określone przez organ właściwy o którym mowa w § 6 Wytycznych... .Towary dopuszczone do przewozu luzem mogą być przewożone w wagonach odkrytych, zabezpieczonych oponami wagonowymi lub w wagonach z rozsuwanym dachem.

2.  Wagony kryte nie powinny mieć wewnątrz żadnych wystających części metalowych nie będących częścią wyposażenia wagonu.
Dla przewozu materiałów i przedmiotów wybuchowych podklas 1.1,1.2, 1.3,1.5,1.6, oraz opakowań jednostkowych oznaczonych nalepką nr 3, wagony powinny być wyposażone w blachy odiskierne, które nie mogą być przymocowane bezpośrednio do podłóg wagonu.

3. Tabor zbiornikowy musi być oznakowany zgodnie z obowiązującymi przepisami wg punktu 1.6 Dodatku X oraz XI Regulaminu RID. Nie dopuszcza się do przewozu taboru zbiornikowego z przekroczonym terminem rewizji okresowej, a w przypadku taboru obcych zarządów kolei z terminem jednego miesiąca przed upływem terminu ważności rewizji okresowej.

4. Cysterny przeznaczone do przewozu gazów klasy 2, muszą posiadać zestawy kołowe bezobręczowe (monobloki).

5. Wagony przewidziane pod załadunek materiałów szczególnie niebezpiecznych powinny być kwalifikowane przez rewidenta PKP z wystawieniem zawiadomienia Mw 601.

§ 12.
Zasady znakowania taboru

1.  Nadawca towarów niebezpiecznych zobowiązany jest do umieszczenia tzw. tablicy identyfikacyjnej na:
1) wagonach - cysternach,
2) kontenerach - cysternach,
3) wagonach do przewozu towaru luzem,
4) wagonach ze zdejmowanym zbiornikiem,
5) wagonach przystosowanych do przewozu zestawów transportowych,
6) małych lub dużych kontenerach dla towarów luzem.
Nadawca może umieścić taką tablicę także na wagonie, który zawiera sztuki przesyłki w systemie całowagonowym z tym samym towarem. Obowiązek umieszczenia tablicy identyfikacyjnej dotyczy również przewozu próżnych, nie oczyszczonych wagonów po materiałach niebezpiecznych.

2. Przed nadaniem do przewozu próżnych, oczyszczonych wagonów po materiałach niebezpiecznych, nadawca zobowiązany jest do usunięcia lub zasłonięcia tablic identyfikacyjnych i nalepek ostrzegawczych.

3. Tablica ma kształt prostokąta w kolorze pomarańczowym o wymiarach: 40 cm (podstawa) i 30 cm (wysokość). Brzegi tablicy powinny być obwiedzione pasem koloru czarnego o szerokości 15 mm.
Oznaczenie to może być w postaci: płyty metalowej, płyty z folii samoprzylepnej, rysunku lub w innej formie pod warunkiem, że użyty materiał będzie odporny na działanie warunków atmosferycznych i zapewni trwałość oznaczenia.
Numery identyfikacyjne powinny składać się z czarnych cyfr o wysokości 100 mm i grubości linii 15 mm.

4. Numer oznaczający niebezpieczeństwo musi być umieszczony w górnej części, zaś numer oznaczający dany materiał w dolnej części tablicy (wg Dodatku VIII RID).
Numery te powinny być oddzielone od siebie czarną poziomą linią o szerokości 15 mm przechodzącą przez środek tablicy.
Przykład oznakowania i budowy wagonu cysterny zawiera Załącznik nr 4.

§ 13.
Nalepki ostrzegawcze

1.  Nadawca zobowiązany jest umieścić nalepki ostrzegawcze na :
1)  sztukach przesyłek niezależnie od tego czy są one nadawane jako drobnica, czy też, jako przesyłka wagonowa,
2)  wszystkich kontenerach,
3)  wagonach nadawanych jako przesyłki wagonowe,
4)  wagonach, zawierających przesyłki drobne.

2. Wzory nalepek podane są w Załączniku nr 5 (wg Dodatku IX RID).

3. Nalepki ostrzegawcze należy umieszczać na wagonach w taki sposób, aby były dobrze widoczne podczas przewozu.
Na wagonach, wagonach - cysternach, kontenerach - cysternach zamiast nalepek mogą być stosowane również trwale naniesione znaki niebezpieczeństwa odpowiadające dokładnie wzorom nalepek.

4. Rozmiary nalepek ostrzegawczych:
1) dla sztuk przesyłek - kwadrat o boku co najmniej 100 mm,
2)  dla wagonów, wagonów-cystern - kwadrat o boku co najmniej 150 mm,
3)  dla kontenerów-cystem, kontenerów - kwadrat o boku co najmniej 250 mm.

5. Na przesyłkach z towarami niebezpiecznymi, które pod względem oznakowania muszą odpowiadać również przepisom dotyczącym innych środków przewozowych (np. w przewozach promowych), powinny być umieszczone dodatkowo nalepki ostrzegawcze odpowiadające postanowieniom innych przepisów (np. morskich).

§ 14.
Zasady pakowania i ładowania razem

1.  Pakowanie towarów niebezpiecznych do jednego opakowania powinno być realizowane z uwzględnieniem zakazu ładowania razem z innymi towarami, które reagują ze sobą w sposób niebezpieczny.
Za reakcje niebezpieczne uważa się:
1) spalanie i / lub wydzielanie znacznej ilości ciepła,
2) wydzielanie zapalnych, trujących lub działających dusząco gazów,
3) powstawanie materiałów żrących,
4) powstawanie materiałów niestabilnych.
Szczegółowe zasady pakowania towarów niebezpiecznych do jednego wspólnego opakowania zawarte są w rozdziale A, pkt. 3 w poszczególnych klasach RID (z wyjątkiem klasy 7). Dla materiałów promieniotwórczych obowiązuje zakaz pakowania razem z innymi towarami, co podano pod lm.1711 w Dodatku VII RID.

2.  Załadunek towarów niebezpiecznych do jednego wagonu powinien być realizowany z uwzględnieniem zakazu ładowania razem z materiałami wybuchowymi oznaczonymi nalepkami ostrzegawczymi o nr 1,1.4,1.5,1.6 i 01.
Szczegółowe zasady załadunku towarów niebezpiecznych do jednego wspólnego wagonu zawarte są w rozdz. E w poszczególnych klasach RID (z wyjątkiem klasy 7).
Dla materiałów promieniotwórczych zakaz ładowania razem z innymi towarami podano pod lm.703, pkt. 7 w klasie 7 RID.