1. Dziennik wypadków i wydarzeń (zał. nr 7) z uwzględnieniem ust. 5 prowadzą właściwe zakłady i jednostki równorzędne w Dyrekcji Kolei Dojazdowych oraz ekspozytury Głównego Inspektoratu Bezpieczeństwa Ruchu.
2. Dziennik wypadków i wydarzeń z uwzględnieniem
treści ust. 5 prowadzą w pełnym zakresie:
1) ekspozytury Głównego Inspektoratu
Bezpieczeństwa Ruchu Kolejowego (dla wszystkich wypadków pociągowych
i manewrowych zaistniałych na właściwym terenowo obszarze),
2) zakłady i jednostki równorzędne w
Dyrekcji Kolei Dojazdowych dla wypadków zaistniałych z ich winy
lub w zakresie ich działania na zarządzanym obszarze.
3. Zakłady infrastruktury ponadto w dzienniku wypadków rejestrują w ograniczonym zakresie (bez wypełniania rubryk 14 - 18) wszystkie inne wypadki i wydarzenia powstałe na obszarze ich działania.
4. Właściwe komórki organizacyjne PKP prowadzą własną rejestrację wypadków i wydarzeń kolejowych.
5. W dzienniku wypadków i wydarzeń nie
rejestruje się:
1) wypadków kategorii 410 notowanych w
rejestrze wypadków przy pracy, którego prowadzenie regulują
odrębne przepisy,
2) wypadków kategorii 400 i 401 oraz
wydarzeń kategorii 505, 506, 508, 509, 511 do 518 , 520 do 523.
Po zakończeniu miesiąca (miesiąc, półrocze, rok) dane o
wymienionych wypadkach i wydarzeniach należy podawać prowadzącym
statystykę w formie zestawień ilościowych (dla każdej
kategorii sumarycznie).
6. Dane o zaistniałych wypadkach i wydarzeniach należy każdego dnia roboczego przekazywać telefonicznie do odpowiedniej jednostki nadrzędnej i do właściwej terenowo ekspozytury Głównego Inspektoratu Bezpieczeństwa Ruchu Kolejowego.
7. Po zakończeniu każdego miesiąca , jednostki organizacyjne sporządzają i przesyłają sprawozdania o zaistniałych na swoim terenie zdarzeniach wg. "Instrukcji 19 - W sprawie wewnętrznej sprawozdawczości statystycznej z wypadków i wydarzeń kolejowych w przedsiębiorstwie PKP".
8. Dla umożliwienia porównania wypadkowości ustala się wskaźnik wypadków jako liczbę wypadków pociągowych na 1 mln pociągokilometrów. Wskaźnik należy obliczać przy sporządzaniu analiz wypadkowości (§22).
9. Do grupy wypadków pociągowych należy
zaliczać wypadki kategorii oznaczonych numerami od 100 do 137,
150 i od 201 do 211. Wypadki z pojazdami drogowymi o kategoriach
oznaczonych numerami od 160 do 166 (poza 165) należy ujmować w
oddzielnej grupie jako "wypadki z pojazdami drogowymi".
Wypadki kategorii 601, 611, 651, 661, 701, 711, 751 i 761 należy
ujmować w oddzielnej grupie jako wypadki z udziałem lub na
terenie innych kolei użytku publicznego.
Do wypadków manewrowych należy zaliczać kategorie oznaczone
numerami od 300 do 361.
10. Przy sporządzaniu danych statystycznych należy wykorzystywać, w miarę możliwości, urządzenia informatyki, forma sprawozdań powinna odpowiadać sprawozdaniom wzór KIB-1.
1. Jednostki (komórki) organizacyjne powinny przeprowadzać analizę stanu wypadkowości w okresach półrocznych.
2. Dyrekcja Infrastruktury Kolejowej, Dyrekcja Przewozów Pasażerskich, Dyrekcja Kolejowych Przewozów Towarowych CARGO, Dyrekcja Kolei Dojazdowych ,Dyrekcja Elektroenergetyki Kolejowej, Dyrekcja Teleinformatyki Kolejowej, Zakład Szybkiej Kolei Miejskiej w Trójmieście, Zakład Eksploatacji Linii Hutniczo-Siarkowej w Zamościu opracowują analizę (opis i odpowiednie zestawienia statystyczne) za wymienione okresy i w zakresie swojego działania, a następnie, w terminie dwóch miesięcy po okresie sprawozdawczym, przesyła ją do podległych zakładów pracy celem realizacji wniosków wynikających z tej analizy. Kopie tych analiz należy przesłać do Głównego Inspektoratu Bezpieczeństwa Ruchu Kolejowego, który przedstawia Zarządowi PKP ocenę stanu bezpieczeństwa ruchu w przedsiębiorstwie PKP.
3. Analizując wypadkowość należy porównywać
dane statystyczne. W szczególności należy porównywać wskaźniki
wypadków w danej jednostce organizacyjnej w okresie
sprawozdawczym ze wskaźnikami wypadków w tej samej jednostce i
w tym samym okresie sprawozdawczym ubiegłego roku; wskaźniki za
roczny okres sprawozdawczy należy porównywać ze wskaźnikami
rocznymi poprzednich lat.
Ponadto powinna być zwrócona uwaga na:
- miejsca i rejony szczególnie awaryjne,
- okresy czasu (pory dnia, tygodnia, miesiąca, roku) i
okoliczności sprzyjające powstaniu przyczyn wypadków,
- realizację i skuteczność dotychczasowych środków
zaradczych.
4. Miesięczne materiały statystyczne należy doraźnie analizować celem operatywnego przeciwdziałania wypadkom.
5. Obowiązek systematycznego i doraźnego analizowania wypadkowości ciąży na zwierzchnikach właściwych jednostek i komórek organizacyjnych oraz kontrolerach i instruktorach.