§ 1.
Ogólny zakres działania służb: wagonów, ruchu i trakcji.
1. Instrukcja określa postępowanie pracowników przy utrzymaniu, naprawie i obsłudze urządzeń i instalacji ogrzewczych w wagonach.
2. Ogólne obowiązki służb: wagonów,
ruchu i trakcji w zapewnieniu ogrzewania wagonów osobowych:
1) służba wagonów w zakresie:
a) należytego i sprawnego przygotowania
wagonowych urządzeń ogrzewczych, zapewniając maksymalną ich
sprawność techniczną w czasie eksploatacji wagonów
włączonych do pociągów pasażerskich;
b) przeprowadzania zgodnie z
obowiązującymi procesami technologicznymi i wytycznymi DTR
napraw i przeglądów urządzeń ogrzewczych w czasie planowych
przeglądów okresowych wagonu tj. PO 1, PO 2 i PO 3;
c) dokonywania przez posterunki rewidenckie
i elektromon-terskie oględzin technicznych urządzeń
ogrzewczych w pociągach przychodzących i odchodzących oraz
usuwania w nich stwierdzonych usterek;
d) zapewnienia podgrzewania składów
pociągów przed odejściem w drogę.
2) służba ruchu w zakresie:
a) sprawnego formowania składów pociągów
pasażerskich oraz przydzielanie drużyn konduktorskich
posiadających dobrą znajomość z zakresu obsługi urządzeń
ogrzewczych w wagonach osobowych;
b) zapewnienia w ramach rozkładu jazdy
pociągów dostatecznie wystarczającego czasu dla postoju
pociągów na stacjach początkowych i zwrotnych w celu
należytego przygotowania w nich przed odejściem w drogę,
urządzeń ogrzewczych i technicznego wyposażenia;
c) ścisłej współpracy drużyn konduktorskich
z rewidentami, elektromonterami wagonów i drużyn trakcyjnych w
celu zapewnienia należytego ogrzewania i oświetlenia wagonów w
pociągach pasażerskich.
3) służba trakcji w zakresie:
a) sprawnego i należytego przystosowania
źródła ogrzewania w pojazdach trakcyjnych przeznaczonych do
prowadzenia pociągów pasażerskich;
b) zapewnienia ogrzewania pociągów oraz
(tam gdzie to jest niezbędne) podgrzewanie składów pociągów
na postoju i w czasie podstawiania ich na tory w perony
odjazdowe;
c) ścisłej współpracy drużyn
trakcyjnych z rewidentami wagonów w celu zapewnienia należytego
zasilania urzą-zdeń ogrzewczych wagonów w pociągach
pasażerskich.
3. Służba wagonów jest służbą wiodącą w zakresie przygotowania (przed sezonem ogrzewczym) planów i wytycznych parowego i elektrycznego ogrzewania składów pociągów pasażerskich złożonych z wagonów normalnotorowych.
1. Okres ogrzewania wagonów na sieci PKP
zaczyna się 1-go października i kończy się 1-go maja roku
następnego. Dyrekcje Okręgowe Kolei Państwowych mogą
zarządzić w swoich okręgach zmianę terminu rozpoczęcia lub
zakończenia okresu ogrzewania pociągów jeżeli:
1) temperatura zewnętrzna w trzech
kolejnych dniach o godz. 21.00 utrzymuje się powyżej 12° C; w
tym przypadku Dyrekcje mogą zaprzestać ogrzewania;
2) temperatura zewnętrzna w trzech
kolejnych dniach o godz. 21.00 utrzymuje się poniżej + 10° C;
w tym przypadku Dyrekcje mogą przedłużyć okres ogrzewania lub
wznowić.
2. Zarządzenie o którym mowa w ust/1
wydaje Naczelny Dyrektor OKP w zakresie:
1) ogrzewania pociągów lokalnych
kursujących we własnym okręgu;
2) ogrzewania pociągów
dalekobieżnych odchodzących z własnego okręgu - z
powiadomieniem tych DOKP przez teren których przechodzące
pociągi powinny być ogrzewane.
3. Okres ogrzewania wagonów dla ruchu międzynarodowego trwa w zasadzie przez cały rok. Przez cały rok wagony w komunikacji międzynarodowej powinny posiadać sprawne urządzenia ogrzewcze. .W okresie od dnia 1 września do dnia 15 czerwca wagony w ruchu międzynarodowym należy łączyć ze sobą sprzęgami ogrzewczymi parowymi i elektrycznymi.
§3
Rodzaje ogrzewania wagonów i źródła zasilania
1. Wagony osobowe posiadają
następujące rodzaje ogrzewania:
- parowe,
- elektryczne piecykowe (radiatorowe),
- elektryczne nawiewne (z nagrzewnicą elektryczną i
parową),
- wodne,
- nawiewne z agregatami olejowymi.
2. Źródłem pary w ogrzewaniu parowym pociągów jest pojazd trakcyjny lub wagon ogrzewczy, a na większych stacjach postojowych sieć ogrzewcza z centralną kotłownią. Para z pojazdu trakcyjnego wagonu ogrzewczego, lub sieci ogrzewczej przedostaje się do wagonów izolowanymi przewodami, umieszczonymi wzdłuż każdego wagonu w podwoziu. Przewody te, zwane głównymi, są przeprowadzone ze spadkami ku środkowi i ku obu końcom wagonu, aby umożliwić ściekanie skroplonej pary. Przy czołownicach przewody zakończone są kurkami końcowymi, do których przymocowuje się sprzęgi ogrzewcze. Wagony starszej budowy wyposażone są tylko w kurki do sprzęgów gumowych, natomiast wagony nowszej budowy mają stosownie do przepisów UIC również kurki do sprzęgów metalowych. Od przewodu głównego odprowadzane są odgałęzienia, prowadzące do wewnętrznego urządzenia ogrzewczego w wagonie.
3. Elektryczne ogrzewanie wagonów osobowych zasilane jest energią elektryczną doprowadzoną z pojazdu trakcyjnego do sprzęgów ogrzewania elektrycznego, zamontowanych na czołownicach lokomotywy (pod zderzakami) i dalej przez sprzęgi elektryczne (zamontowane na ścianach czołowych wagonów) oraz urządzenia elektryczne wewnętrzne wagonu do grzejników elektrycznych. Rolę przewodu powrotnego spełnia konstrukcja metalowa wagonu oraz szyny kolejowe lub specjalny przewód powrotny.
§4.
Zestawienie składu pociągu do drogi
1. Do pociągów pasażerskich w okresie ogrzewania mogą być włączane tylko takie wagony, które posiadają w pełni sprawne i sprawdzone układy i urządzenia ogrzewcze takich rodzajów, jakie wymagane są dla danego pociągu na całej trasie jego przebiegu (wg dodatku część IIA, lub IIB do służbowego rozkładu jazdy).
2. Każdy wagon osobowy wyposażony w urządzenia elektrycznego ogrzewania przed włączeniem go do składu pociągu kursującego z ogrzewaniem elektrycznym powinien być przygotowany przez elektromonterów służby wagonowej w sposób zapewniający bezawaryjną pracę urządzeń ogrzewczych na trasie przebiegu pociągu.
3. Do pociągu mogą być włączone wagony nie posiadające instalacji elektrycznego ogrzewania, lecz w tym przypadku powinny one być wyposażone w przewód główny elektrycznego ogrzewania oraz w sprzęgi do połączeń między wagonami. Wagony nie wyposażone w przewód główny i sprzęgi mogą być włączone do pociągu ogrzewanego elektrycznie tylko na końcu pociągu.
4. Wagony wyposażone w wielonapięciowe urządzenia elektrycznego ogrzewania przewidziane w komunikacji międzynarodowej, mają napisy na ostojnicy wagonu wg ustaleń przepisów RIC i PPW.
5. Zestawienie składu pociągu na torach postojowych powinno uwzględniać łatwość jego podłączenia do kolumienki ogrzewania parowego lub elektrycznego.
6. Z jednego źródła pary (czerpanej z pojazdu trakcyjnego) może być ogrzanych w składzie pociągu 9 wagonów 4-ro osiowych wyposażonych w ogrzewanie parowe. W przypadku włączenia w środku składu pociągu 4-ro osiowego wagonu ogrzewczego (parnika) może być z niego ogrzewane do 12 wagonów 4-ro osiowych (wliczając wagony z przelotowym przewodem ogrzewczym).
7. Przy ilości wagonów w składzie pociągu większej od podanej w ust. 6, należy pociąg ogrzewać z dwóch źródeł pary, to jest z lokomotywy i wagonu ogrzewczego (parnika).
8. Dodatkowo włączony do składu pociągu wagon ogrzewczy, może być umieszczony w środku lub na końcu pociągu.
9. Zestawienie składu powinno być zgodne z dodatkiem do służbowego rozkładu jazdy pociągów część II i ukończone w przewidzianym czasie wg ustaleń harmonogramu dla obrządzania i podgrzewania składu pociągu przed odjazdem w drogę.
10. Zakończenie prac związanych z zestawieniem składu pociągu powinno być niezwłocznie zgłoszone przez służbę ruchu do właściwego posterunku rewidenckiego.