§ 38.
1. Wiadukty drogowe i skrzyżowania w różnych poziomach przeznaczone dla pieszych powinny być projektowane jako konstrukcje stałe. Na drogach: krajowych ogólnodostępnych oznaczonych numerem trzycyfrowym, wojewódzkich, gminnych lub lokalnych miejskich albo zakładowych mogą być projektowane, za zgodą zarządu kolei i zarządu drogi, wiadukty tymczasowe.
2. Dopuszcza się projektowanie wiaduktów tymczasowych z konstrukcją pomostów z drewna, pod warunkiem okresowego zabezpieczenia ich elementów powłokami i preparatami zmniejszającymi palność.
§ 39.
1. Skrajnia drogowa pod wiaduktem kolejowym powinna odpowiadać wymiarom określonym w przepisach technicznych projektowania dróg i ulic.
2. Jeżeli po drodze krzyżującej się z linią kolejową przebiega inna linia kolejowa lub linia tramwajowa, należy przy ustaleniu skrajni otworów wiaduktów kolejowych uwzględniać przepisy obowiązujące dla linii kolejowych i linii tramwajowych. Szerokość pasa przeznaczonego na torowisko tramwajowe powinna być zgodna z przepisami o budowie linii tramwajowych, a torowisko powinno być oddzielone od ruchu pojazdów samochodowych.
§ 40.
Jeżeli oświetlenie drogi pod wiaduktem kolejowym światłem dziennym jest niedostateczne, należy ją oświetlić światłem sztucznym.
§ 41.
Jeżeli przy zagłębieniu drogi pod wiaduktem kolejowym nie jest możliwe naturalne jej odwodnienie, należy przewidzieć odprowadzenie wody za pomocą odpowiednich urządzeń.
§ 42.
1. Konstrukcja wiaduktów kolejowych nad drogami powinna zabezpieczać użytkowników dróg przed zanieczyszczeniem smarami, żużlem i innymi odpadami z przejeżdżających pojazdów szynowych oraz wodą ściekającą z wiaduktu.
2. Zakazuje się umieszczania na wiaduktach kolejowych w obrębie pasa drogowego reklam, plakatów, a także tablic informacyjnych i innych przedmiotów nie związanych z ruchem drogowym.
§ 43.
1. Autostrady, drogi ekspresowe i drogi
krajowe oznaczone numerem jedno- lub dwucyfrowym, krzyżujące
się z liniami kolejowymi w różnych poziomach za pomocą
wiaduktów drogowych, powinny mieć połączenie w postaci
stałych objazdów awaryjnych w poziomie szyn, wykonanych w
następujący sposób:
1) odległość objazdu awaryjnego od
wiaduktu powinna być ustalona odpowiednio do warunków
miejscowych i nie może być mniejsza niż 50 m; objazdu
awaryjnego nie należy budować, jeżeli w odległości do 1000 m
od wiaduktu znajduje się dogodny przejazd połączony drogą o
twardej nawierzchni,
2) objazdy awaryjne powinny odpowiadać
parametrom technicznym IV klasy technicznej dróg określonych w
przepisach dotyczących projektowania dróg i ulic,
3) na objazdach awaryjnych należy
stosować nawierzchnię twardą,
4) objazdy budowane jako awaryjne
powinny być w czasie funkcjonowania wiaduktów zamknięte dla
ruchu drogowego oraz odpowiednio zabezpieczone i oznakowane
znakami zakazu wjazdu, a elementy nawierzchni drogi do zabudowy w
torach kolejowych zdeponowane obok przejazdu.
2. Jeżeli inna droga publiczna znajduje się w odległości nie większej niż 3 km od skrzyżowania autostrady z linią kolejową, można odstąpić od budowy objazdu awaryjnego.