§ 133.
1. Kolej linowa stanowi zespół powiązanych technicznie i technologicznie obiektów budowlanych i urządzeń służących do przewozu osób w pojazdach przemieszczających się po torze linowym przebiegającym ponad terenem.
2. Koleje linowe dzielą się na:
1) wahadłowe i okrężne:
a) gondolowe (kabinowe),
b) krzesełkowe,
2) linowo-terenowe.
3. Obiekty budowlane kolei linowych
stanowią:
1) budynki stacji,
2) podpory trasowe,
3) fundamenty:
a) układów napędowych, przewojowych i
napinających,
b) podpór trasowych.
4. Warunki techniczne urządzeń kolei linowych określają przepisy o dozorze technicznym.
§ 134.
1. Dla ustalenia rozmieszczenia podpór na
trasie, określenia ich wysokości i obciążeń powinno się
odrębnie dla każdej podpory przeprowadzić obliczenia w
zakresie:
1) usytuowania podpory - odległości
od sąsiednich podpór, różnic wysokości punktów podparcia
liny nośnej lub nośno-napędowej, kątów załamania cięciw na
danej podporze oraz kątów pochylenia cięciw przyległych
przelotów,
2) maksymalnych i minimalnych sił
reakcji liny na podporze,
3) maksymalnych i minimalnych zwisów
liny na przyległych przelotach,
4) maksymalnych i minimalnych
wzniesień pojazdów nad terenem.
2. Podpory trasowe powinno się projektować i budować jako wolno stojące, bez stosowania odciągów.
3. Kształt konstrukcji podpór trasowych i ich fundamentów powinien uniemożliwiać odpływ wód opadowych.
4. Podpory trasowe powinny być wyposażone w drabiny lub inne urządzenia umożliwiające wejście na podporę, zabezpieczone przed dostępem osób postronnych, wysięgniki stałe lub ruchome, poręcze, podesty oraz uchwyty, umożliwiające przeprowadzanie robót konserwacyjnych lub montażowych.
§ 135.
1. Budynki stacji kolei linowych powinny odpowiadać warunkom technicznym określonym w odrębnych przepisach.
2. Stacje powinny posiadać perony dostosowane do rodzaju kolei linowych i rodzaju pojazdów.
3. Perony kolei linowych wahadłowych powinny być wyposażone w prowadnicę umożliwiającą prawidłowy wjazd pojazdu wychylonego poprzecznie o kąt do 20°.
4. Ukształtowanie prowadnic peronu kolei linowych powinno eliminować możliwość zaczepienia dolną krawędzią pojazdu o prowadnicę w przypadku wychylenia podłużnego pojazdu o 30°, przy czym szczelina pomiędzy stojącym pojazdem a krawędzią peronu nie powinna być większa niż 0,10 m.
5. Długość, pochylenie i kształt peronu powinny być dostosowane zarówno do ruchu pojazdu obciążonego jak i pustego.
6. Perony powinny być zabezpieczone od zewnątrz poręczami.
7. Stacje kolei linowych powinny być wyposażone w pośrednie poczekalnie przedperonowe, umożliwiające wpuszczanie pasażerów na peron dopiero po wjeździe i zatrzymaniu się pojazdu.
8. Budynki stacji i perony kolei linowych z ruchem okrężnym, pojazdami odkrytymi i innymi pojazdami powinny zapewniać bezkolizyjny ruch pojazdów.
§ 136.
1. Kolej szynowa, w której ruch pojazdu wywołany jest liną napędową, stanowi kolej linowo-terenową.
2. Nawierzchnia drogi kolei linowo-terenowej powinna odpowiadać warunkom określonym dla nawierzchni kolei szynowej, przy czym w celu przeciwdziałania pełzaniu szyn konieczne jest odpowiednie przytwierdzenie szyn do podkładów.
3. Dla prowadzenia liny napędowej powinno się umieścić pomiędzy tokami szyn specjalne rolki dwuobrzeżowe, przymocowane do dwóch sąsiednich podkładów w osi toru, rozmieszczone w takiej odległości, aby przy swobodnym zwisie lina napędowa nie dotykała elementów nawierzchni. Przy położeniu toru w łuku kołowym powinno się zagęścić rozstaw rolek oraz pochylić je tak, aby utrzymać kolisty kształt położenia liny napędowej.
4. Pochylenie linii kolei linowo-terenowej powinno mieć stałą wartość na całej długości równą średniemu pochyleniu stoku, na którym położona jest linia. W łukach linii kolei linowo-terenowej nie wykonuje się przechyłki i krzywych przejściowych.
5. Przy peronach wielopoziomowych do obsługi pojazdów z podłogą wielopoziomową różnice wysokości poszczególnych peronów nie powinny przekraczać wysokości od 0,14 m do 0,18 m, a w przypadku większej różnicy poziomów powinny być wykonane i wyraźnie oznakowane schody na całej szerokości peronu.
6. Odległość krawędzi peronu kolei linowo-terenowej od pojazdu nie powinna być większa niż 0,10 m.
7. Skrajnia budowli dla kolei linowo-terenowych powinna być dostosowana do skrajni taboru i szerokości torów przyjętej dla danej kolei.