§ 100.
1. Na liniach o niewielkim natężeniu ruchu pociągów możliwe jest wykonywanie naziemnych przejść przez tory kolejowe dla pieszych i ruchu bagażowego, zwanych dalej "przejściami". Przejścia powinny być zlokalizowane w miejscach zapewniających dobrą widoczność linii kolejowej w obu kierunkach. Liczba przejść powinna wynikać z natężenia ruchu pieszego lub bagażowego.
2. Przejścia przez więcej niż trzy tory kolejowe, przejścia przez tor, gdzie prędkość przejeżdżających pociągów przekracza 15 km/h, oraz przy braku widoczności nadjeżdżających pociągów, powinny być zabezpieczone zaporami zamykanymi na czas przejazdu pociągu oraz wyposażone w sygnalizację świetlną i dźwiękową.
3. Nie strzeżone przejścia przez tory do peronów powinny być zabezpieczone labiryntami, wykonanymi na dojściach do przejść, o wysokości nie mniejszej niż 1,25 m i szerokości 1,60 m, wymuszającymi obserwację w kierunku nadjeżdżającego pociągu oraz zapewniającymi dobrą widoczność nadjeżdżających pociągów.
4. Szerokość przejścia przez tory powinna być nie mniejsza niż 2,40 m.
5. Przejście na całej długości powinno być równe z poziomem szyn kolejowych oraz wykonane z materiałów niepalnych, zapewniających równą, szorstką i trwałą powierzchnię; tymczasowe przejścia naziemne dla pieszych mogą być wykonane z drewnianych podkładów starych użytecznych, z tym że muszą spełniać wszystkie wymogi bezpiecznego użytkowania.
6. Na dojściach do przejść nie wolno wykonywać schodów, a w przypadku różnicy poziomów powinno się wykonywać pochylnie o nachyleniu nie większym niż 7% i długości nie większej niż 6 m; co najmniej z jednej strony pochylni na wysokości 0,90 m powinna być umieszczona poręcz dla ułatwienia ruchu osób niepełnosprawnych.
7. Przejście przez tory powinno mieć zapewnione w porze nocnej oświetlenie górne o natężeniu nie mniejszym niż 50 lx (luksów).
§ 101.
1. Przejścia pod torami wykonywane są, w szczególności w razie konieczności wykonania bezkolizyjnych dojść do peronów lub przejść przez grupę torów, dla dużej liczby osób oraz w celu prowadzenia ruchu bagażowego.
2. Lokalizacja przejść pod torami powinna wynikać z analizy ciągów komunikacyjnych na obszarze kolejowym.
3. Szerokość przejścia powinna wynikać z natężenia ruchu pieszego w okresie szczytowym i nie może być mniejsza od 3 m, a jego wysokość liczona od najwyższego poziomu posadzki na paśmie ruchu - nie mniejsza niż 2,40 m.
4. Konstrukcja przejścia powinna odznaczać
się trwałością, spełniać warunki określone w odrębnych
przepisach oraz wymagania wytrzymałościowe określone w
Polskich Normach, przy czym:
1) wody gruntowe występujące w
sąsiedztwie przejść powinno się odprowadzić od przejścia
lub obniżyć ich poziom; w przypadku występowania wód
gruntowych nie dających się odprowadzić konstrukcję
przejścia powinno się zabezpieczyć szczelną wanną
izolacyjną, sięgającą co najmniej 0,50 m ponad najwyższy
przewidywany poziom wód gruntowych,
2) wzdłuż ścian powinno się
ułożyć drenaż na głębokości umożliwiającej odwodnienie
ścian,
3) posadzka powinna mieć odpowiednie
pochylenia w stronę cieków umożliwiających grawitacyjny
spływ wód do studzienek,
4) wejścia powinny być zabezpieczone
przed przedostawaniem się opadów atmosferycznych,
5) nawierzchnia posadzki powinna
posiadać dużą szorstkość,
6) oświetlenie powinno odpowiadać
wymaganiom określonym w przepisach szczególnych oraz Polskich
Normach.
§ 102.
1. W przypadku braku możliwości wykonania bezkolizyjnego przejścia pod torami powinno się budować przejścia dla pieszych nad torami kolejowymi (kładki).
2. Szerokość kładki, wynikająca z natężenia ruchu pieszego w okresie szczytowym, nie powinna być mniejsza niż 3,0 m.
3. Odległość konstrukcji spodu kładki od główki szyny powinna wynikać z obowiązującej dla danej linii kolejowej skrajni budowli, z uwzględnieniem warunków elektryfikacji linii oraz przewozów rzeczy z przekroczoną skrajnią wagonów.
4. Konstrukcja kładki powinna spełniać wymagania określone w przepisach szczególnych oraz w Polskich Normach.
5. Kładki dla pieszych powinny być budowane wyłącznie z materiałów niepalnych.
6. Przy obliczeniach wytrzymałościowych
kładki należy uwzględniać obciążenie tłumem ludzi o
wartości co najmniej 0,5 Mg/m2, obciążenie śniegiem i wiatrem
oraz na liniach zelektryfikowanych lub przewidzianych do
elektryfikacji - obciążenie podwieszeniem sieci trakcyjnej, z
uwzględnieniem przypadków jednoczesnego zerwania:
1) dwóch lin nośnych - przy
podwieszeniu sieci trakcyjnej dla nie więcej niż siedmiu
torów,
2) 1/3 ogólnej liczby lin nośnych -
przy podwieszeniu sieci trakcyjnej dla ponad siedmiu torów.
Obciążenie dodatkowe dla przypadku jednostronnego zerwania liny
nośnej powinno się przyjmować jako siłę skupioną o
wartości 16 kN.
7. Podpory międzytorowe kładek oraz ich fundamenty nie mogą wchodzić w skrajnię budowli na głębokość 1,50 m poniżej główki szyny w odległości 2,20 m od osi toru.
8. Kładki nad liniami zelektryfikowanymi
powinny być wyposażone w urządzenia zabezpieczające przed
porażeniem prądem. W tym celu powinno się:
1) po obu stronach kładki wykonać
szczelne osłony pionowe o wysokości co najmniej 1 m od poziomu
posadzki kładki i wychodzące co najmniej 1 m od najbardziej
wysuniętego elementu sieci trakcyjnej znajdującego się pod
napięciem,
2) wszystkie elementy kładki wykonane
z materiałów przewodzących prąd elektryczny, znajdujące się
w odległości mniejszej niż 5 m od osi toru elektryfikowanego,
powinny być uszynione.
9. Konstrukcja lub wyposażenie kładki powinno uniemożliwiać spływ wód opadowych z kładki na sieć trakcyjną. Spodnia część pomostu kładki powinna posiadać urządzenia uniemożliwiające spływ wód opadowych z kładki na sieć trakcyjną.
10. Nawierzchnia pomostu kładki powinna być odporna na ścieranie i wykonana z materiałów o dużej szorstkości również w warunkach zawilgocenia.
11. Oświetlenie kładek powinno odpowiadać wymaganiom określonym w przepisach szczególnych oraz w Polskich Normach.
§ 103.
1. Schody stosowane jako dojścia do przejść i kładek dla pieszych powinny odpowiadać wymaganiom określonym w przepisach szczególnych oraz Polskich Normach.
2. Szerokość schodów będących przedłużeniem osi tunelu lub kładki nie powinna być mniejsza od szerokości tunelu lub kładki.
3. Nowo budowane lub modernizowane schody powinny być wyposażone w pochylnie dla wózków dziecięcych, wózków dla osób niepełnosprawnych, rowerów lub urządzenia dźwigowe.
4. Przejścia podziemne i przejścia nad torami powinno się wyposażyć w urządzenia dźwigowe w celu umożliwienia korzystania z nich przez osoby niepełnosprawne oraz osoby na wózkach.