Rozdział 2
Nawierzchnia kolejowa

§ 87.

1. Szerokość toru powinna być mierzona na odcinku prostym 13 mm poniżej górnej powierzchni główki szyny. Szerokość nominalna dla linii nowo budowanej powinna wynosić 1.520 mm. Możliwa jest szerokość 1.524 mm.

2. Na łukach o promieniach mniejszych od 350 m szerokość toru powinno się odpowiednio zwiększyć do wartości określonych w tabeli 5.1.

Tabela 5.1
Szerokość toru w łukach [mm]

3. Poszerzenie toru przy przejściu z prostej w łuk wykonuje się na całej długości krzywej przejściowej, a w przypadku jej braku - na odcinku prostym przyległym do łuku, przy zachowaniu warunku, że zmiana poszerzenia nie przekracza 1 mm/m.

§ 88.

1. Na odcinkach prostych toru górne krawędzie główek szyn obu toków powinny znajdować się na jednym poziomie.

2. Na odcinkach prostych możliwe jest układanie jednego toku szynowego wyżej w stosunku do drugiego o 4 mm na całej długości odcinka. Jeżeli na odcinku tym znajdują się mosty z mostownicami, na których jazda odbywa się górą, i mosty te są długości mniejszej niż 25 m, to na nich również zachowuje się taką samą różnicę wysokości położenia toków szynowych.

3. Nie dopuszcza się stosowania stałej różnicy położenia toków szynowych w tunelach na pozostałych mostach o długości 25 m i na podejściach do nich oraz w rozjazdach.

4. Na liniach dwutorowych toki szynowe zewnętrzne ustawia się wyżej niż toki szynowe wewnętrzne.

§ 89.

1. W łukach o promieniu 4.000 m i mniejszym zewnętrzny tok szynowy powinien być podniesiony w stosunku do toku wewnętrznego o wartość przechyłki (h) wyliczonej ze wzoru:

gdzie:
Vmin - minimalna prędkość pociągów [km/h],
R - promień łuku [m],
Umax - maksymalna prędkość pociągów [km/h],
g - przyspieszenie ziemskie 9,81 m/s2,
s - szerokość toru [m],
at - dopuszczalne przyspieszenie dośrodkowe według tabeli 3.9,
adop - dopuszczalne niezrównoważone przyspieszenie odśrodkowe 0,7 m/s2
przy czym obliczoną wartość przechyłki zaokrągla się do 5 mm.

2. Przechyłka na łuku nie może być większa niż 150 mm.

3. Na liniach dwu- i wielotorowych położonych na pochyleniach, gdzie prędkość pociągów w różnych kierunkach może być różna, wartość przechyłki oblicza się dla każdego kierunku oddzielnie. Jeżeli w łuku przechyłka w torze wewnętrznym jest mniejsza niż przechyłka w torze zewnętrznym, to dla ustalenia jej wartości należy brać pod uwagę skrajnię budowli.

4. W torach stacyjnych położonych w łukach, po których prędkość jazdy nie przekracza 25 km/h, przechyłki nie stosuje się.

§ 90.

1. Łączenie torów w łuku z torem na prostej oraz łączenie torów w łukach o różnych promieniach powinno być wykonywane za pomocą krzywych przejściowych.

2. Krzywej przejściowej można nie wykonywać przy połączeniu:
1) prostej z łukiem o promieniu większym niż 3.000 m,
2) łuku z łukiem o promieniu R1 i R2, których różnica krzywizn spełnia następującą nierówność:

3. Długość krzywej przejściowej określa się następująco:
1) przy połączeniu prostej z łukiem na linii jednotorowej lub na linii wielotorowej dla toru zewnętrznego:

I = h < Idop
gdzie:
I - długość krzywej przejściowej w [m],
h - wartość przechyłki w [mm],
Idop- minimalna długość krzywej przejściowej według tabeli 5.2,
2) na linii wielotorowej przy połączeniu prostej z łukiem dla toru wewnętrznego przy równoczesnym wykonywaniu poszerzenia międzytorza:

gdzie:
Iwew - długość krzywej przejściowej w [m],
R - wartość promienia łuku w [m],
dm - poszerzenie międzytorza w [m],
Izew - długość krzywej przejściowej w torze zewnętrznym w [m],
Idop - minimalna długość krzywej przejściowej według tabeli 5.2,

Tabela 5.2
Długości krzywych przejściowych

3) przy połączeniu dwóch łuków jednego kierunku, gdy różnica ich krzywizn jest większa niż 1:3.000:

I = h > 30 m
gdzie: h - różnica przechyłek na łukach w [mm].

§ 91.

1. Dla osiągnięcia na części kolistej łuku wymaganej przechyłki wykonuje się rampę przechyłkową na całej długości krzywej przejściowej, a przy braku krzywej przejściowej - na odcinku prostym przyległym do łuku.

2. Pochylenie rampy przechyłkowej nie powinno być większe niż 1:1.000, z tym że w trudnych warunkach terenowych możliwe jest zwiększenie pochylenia rampy do 3:1.000.

§ 92.

1. Przy wykonaniu ramp przechyłkowych dla dwóch łuków położonych blisko siebie do długości wstawki prostej pomiędzy łukami powinno się:
1) dostosować długość odcinka prostego pomiędzy wykonanymi rampami przechyłkowymi, który nie powinien być mniejszy niż 25 m,
2) zwiększyć pochylenie ramp do 3:1.000, jeżeli długość odcinka prostego pomiędzy rampami jest mniejsza niż 25 m,
3) wykonać przechyłkę na całej długości wstawki prostej, jeżeli długość odcinka prostego pomiędzy rampami nadal jest mniejsza niż 25 m, z tym że:
a) przechyłka ta powinna być równa przechyłce w łuku, jeżeli promienie obu łuków są jednakowe,
b) jeżeli promienie obu łuków są różne, to większą przechyłkę zmniejsza się stopniowo na całej długości prostej aż do wartości przechyłki mniejszej.

2. Jeżeli łuki jednego kierunku, ale o różnych promieniach, łączą się krzywą przejściową, to rampę przechyłkową (od przechyłki większej do mniejszej) oraz ewentualne poszerzenie toru wykonuje się na długości tej krzywej. Przy braku krzywej przejściowej rampy przechyłkowe i poszerzenia wykonywane są na łuku o większym promieniu.

3. Przy łukach różnego kierunku wymagana długość wstawki prostej pomiędzy rampami powinna wynosić 25 m, z tym że w trudnych warunkach terenowych możliwe jest:
1) zmniejszenie do 15 m długości wstawki,
2) zwiększenie pochylenia ramp do 3:1.000,
3) przesunięcie początku rampy tak, aby na początku łuku przechyłka była równa połowie wartości przechyłki na łuku.

§ 93.

Przy połączeniu odcinka prostego toru z różnicą 4 mm w położeniu toków szynowych z torem w łuku rampę przechyłkową wykonuje się z uwzględnieniem różnicy położenia toków szynowych na odcinku prostym.