§ 64.
1. Tory główne linii kolejowej wąskotorowej I i II kategorii powinny być układane z nowych szyn walcowanych dla kolei wąskotorowych lub z odpowiednich szyn starych użytecznych dla kolei normalnotorowych.
2. Przy budowie, modernizacji lub remoncie linii kolejowej wąskotorowej, na której przewidziane są przewozy wagonów normalnotorowych na transporterach, powinno się stosować w torach głównych, na szlaku i na stacjach oraz w torach bocznych o długości ponad 1 km, jak również w torach w obrębie rampy przestawczej, szyny o masie co najmniej 23 kg na jeden metr bieżący (1 m.b.). W torach bocznych możliwe jest stosowanie szyn lżejszych, lecz o masie nie mniejszej niż 18,3 kg na 1 m.b.
3. Tory główne linii III kategorii oraz tory stacyjne główne i boczne linii wszystkich kategorii, z uwzględnieniem warunku, o którym mowa ust. 2, mogą być układane z szyn kolei wąskotorowych o masie nie mniejszej niż 18,3 kg na 1 m.b.
4. Typ i długość szyn powinno się ustalać w zależności od typu i nacisku osi taboru przewidzianego do kursowania na danej linii oraz od jego prędkości.
5. Długość szyn układanych w tory, z wyjątkiem
szyn skróconych w łukach, przy rozjazdach oraz skrzyżowaniach
torów, nie powinna być mniejsza niż:
1) 15 m - dla nowych szyn kolei wąskotorowych,
2) 30 m - dla szyn spawanych starych
użytecznych kolei normalnotorowych.
6. Przy układaniu w tory szyn spawanych odcinek szyny spawanej nie może być większy niż 60 m.
7. Na odcinkach toru, na których szyny narażone są na pełzanie, powinno się stosować opórki przeciwpełzne lub inne środki przeciwdziałające pełzaniu szyn.
§ 65.
1. Dla ruchu pociągów transporterowych ilość
podkładów przypadających na jeden km długości toru powinna
wynosić:
1) od 1 300 do 1 400 sztuk - na
odcinkach prostych,
2) od 1 400 do 1 500 sztuk - na
odcinkach w łukach.
2. Długość podkładów drewnianych do
budowy torów, o których mowa w ust. 1, powinna wynosić:
1) 1,80 m - w torach na rampie
przestawczej oraz w torach przeznaczonych na postój wagonów
normalnotorowych na transporterach,
2) co najmniej 1,50 m - w pozostałych
torach stacyjnych i szlakowych.
3. Długość podkładów betonowych do budowy torów, o których mowa w ust. 1, nie powinna być mniejsza niż 1,45 m.
4. Nie powinno się układać torów na podkładach betonowych w miejscach występowania szkód górniczych.
§ 66.
1. W torach przewidzianych do ruchu pociągów transporterowych jako podsypkę powinno się stosować żwir płukany, piasek gruboziarnisty, kliniec lub tłuczeń. W torach na podkładach betonowych nie wolno stosować podsypki żużlowej.
2. Międzytorza na stacjach i mijankach do poziomu górnej powierzchni podkładów sąsiednich torów mogą być wypełnione podsypką gorszego gatunku.
3. Nie powinno się układać podsypki tłuczniowej bezpośrednio na świeżo wykonanym podtorzu. W przypadkach wyjątkowych, gdy istnieje konieczność ułożenia tłucznia na świeżo wykonanym podtorzu, to między torowiskiem i warstwą tłucznia powinno się wykonać żwirową lub piaskową warstwę ochronną o grubości 0,08 m.
4. Grubość warstwy podsypki pod podkładami
drewnianymi powinna wynosić:
1) 0,20 m - w torach głównych linii I
i II kategorii,
2) 0,15 m - w torach bocznych linii I i
II kategorii oraz w torach głównych linii III kategorii,
3) 0,10 m - w torach bocznych linii III
kategorii.
5. W budowanych torach na podkładach betonowych grubość warstwy podsypki, o której mowa w ust. 4, powinno się zwiększyć o 0,05 m.
§ 67.
1. Skos rozjazdów powinien być ustalony stosownie do kategorii linii i przeznaczenia torów.
2. W torach głównych linii I kategorii powinno się stosować rozjazdy o skosie 1:9, a w pozostałych torach linii I kategorii - rozjazdy o skosie 1:7.
3. Nie powinno się stosować rozjazdów krzyżowych pojedynczych i podwójnych z krzyżownicami podwójnymi o skosie mniejszym niż 1:7.
4. Pomiędzy rozjazdami ułożonymi ostrzami ku sobie w torach głównych powinno się stosować wstawkę prostą o długości co najmniej 6 m.
5. Rozjazdy i skrzyżowania torów w torach głównych powinny być tego samego typu co szyny przyległych torów lub typu cięższego.
6. Rozjazdy należy układać na podsypce żwirowej, a w uzasadnionych przypadkach - na podsypce tłuczniowej.