§ 46.
1. Odwodnienie polega na zbieraniu wód powierzchniowych i podziemnych z terenu i urządzeń kolejowych i odprowadzeniu ich do odbiorników naturalnych lub sztucznych.
2. Sposoby odwodnienia i stosowane w tym celu konstrukcje powinno się dobierać na podstawie wyników badań i analiz, uwzględniających w szczególności przewidywaną skuteczność odwodnienia, możliwości technologiczne budowy i utrzymania, oddziaływanie na środowisko, wpływ na stosunki wodne danego obszaru i uwarunkowania architektoniczne.
3. Urządzenia odcinające lub zmniejszające
dopływ wód do odwadnianych budowli i urządzeń kolejowych
powinny:
1) być skuteczne w zmniejszeniu
wilgotności gruntów podtorza i zapewniać dostatecznie szybki
spływ wody ze wszystkich punktów warstwy filtracyjnej,
2) nie powodować osłabienia
stateczności budowli posadowionych na odwadnianym terenie i w
jego sąsiedztwie,
3) być trwałe i odporne na działanie
czynników destrukcyjnych,
4) nie powodować zanieczyszczenia wód
powierzchniowych i podziemnych oraz gleby,
5) spełniać warunki obowiązujące na
terenie stref ochronnych źródeł i ujęć wody oraz na
obszarach poddanych pod ochronę na podstawie przepisów o
ochronie przyrody, a także terenach uzdrowisk,
6) nie utrudniać eksploatacji i
utrzymania linii kolejowej i jej urządzeń.
4. Urządzenia odwadniające, o których mowa
w ust. 3, dzielą się na:
1) powierzchniowe - do których
należą rowy wykonywane przy kształtowaniu podtorza na szlakach
i stacjach kolejowych,
2) wgłębne - do których należą
drenaże i studzienki.
5. Warunki techniczne, jakim mają odpowiadać urządzenia odwadniające, określają przepisy dotyczące budowli hydrotechnicznych.
§ 47.
1. Urządzenia odwadniające powinny być
usytuowane:
1) wzdłuż drogi szynowej - jako
elementy konstrukcyjne podtorza kolejowego,
2) na stacjach kolejowych - jako sieć
wgłębnych i powierzchniowych urządzeń odwadniających
równię stacyjną, wykonywaną w trakcie kształtowania podtorza
na stacji.
2. W terenie pochylonym w kierunku przekopów, na których powstaje zagrożenie zalewania torów, powstawania usuwisk i rozmywania ścian skarp, powinno się budować rowy górne w odległości 3,00-5,00 m od krawędzi przekopu. Pochylenia podłużne dna rowów oraz konstrukcja ścian bocznych rowów powinny zabezpieczać przed przekroczeniem granicznej prędkości przepływu wody i nie dopuszczać do gromadzenia się wody. Graniczna prędkość przepływu wody zależy od rodzaju stosowanego umocnienia rowu.
3. Równie stacyjne kształtowane na gruntach
nieprzesiąkliwych powinno się odwadniać drenażem podłużnym
usytuowanym na międzytorzu i drenażem poprzecznym,
połączonymi w sieć odwadniającą.
Warunki kształtowania sieci odwadniającej równie stacyjne
określa się dla każdej stacji z uwzględnieniem poziomu wody
gruntowej, ukształtowania terenu, układu torowego i innych
czynników wpływających na sprawne i trwałe działanie tej
sieci.
4. Odprowadzenie wód opadowych zanieczyszczonych substancjami szkodliwymi powinno mieć urządzenia utylizacyjne oraz lokalizację oddzieloną od pozostałych układów odwadniających.