§ 16.
1. Górna powierzchnia podtorza (torowisko)
powinna być przystosowana do:
1) zbudowania nawierzchni oraz innych
obiektów związanych z prowadzeniem ruchu pojazdów kolejowych,
a także do wykonywania czynności związanych z utrzymaniem
drogi szynowej,
2) odprowadzenia wód opadowych z
torowiska,
3) utrzymania na odpowiedniej
głębokości poziomu wód gruntowych.
2. Podtorze i podłoże kolejowe powinny spełniać wymagania określone w Polskich Normach.
3. W zależności od relacji między ukształtowaniem terenu i położeniem wysokościowym toru kolejowego, podtorze (rys. 3.1) może być wykonane jako nasyp albo jako przekop, z gruntów odpowiednio uformowanych, wzmocnionych i zabezpieczonych przed wpływami eksploatacyjnymi, klimatycznymi i geologiczno-hydrologicznymi.
4. Podtorze powinno zapewnić:
1) wytrzymałość wymaganą dla danej
kategorii linii,
2) mniejsze od dopuszczalnych
odkształcenia trwałe i sprężyste powstające w wyniku
oddziaływań dynamicznych,
3) wymiary torowiska odpowiadające
danej kategorii linii,
4) niezmienność kształtu bez
względu na wpływ klimatu i oddziaływań eksploatacyjnych,
5) możliwość mechanizacji robót nie
tylko podczas budowy, lecz także w czasie eksploatacji, w tym
robót trakcyjnych, teletechnicznych, nawierzchniowych.
5. Pod względem wytrzymałościowym podtorze powinno być tak wykonane, aby wyrażone w megapaskalach [MPa] minimalne wartości modułu odkształcenia podtorza mierzonego w torowisku w zależności od kategorii linii nie były mniejsze niż określone w tabeli 3.3, z zastrzeżeniem ust. 7.
Tabela 3.3
Minimalne wartości modułu odkształcenia podtorza mierzonego w
torowisku
| Lp. | Kategoria linii kolejowej | Linie nowe i modernizowane [MPa] |
| 1 | Magistralne (0) | 120 |
| 2 | Pierwszorzędne (1) | 100 |
| 3 | Drugorzędne (2) | 80 |
| 4 | Znaczenia miejscowego (3) | 60 |
6. Podane w tabeli 3.3 minimalne wartości
modułu odkształcenia podtorza dotyczą tak zwanych złych
warunków hydrogeologicznych, określonych przez:
- stałe przewilgocenie gruntów podtorza w przypadku, gdy do
głębokości 1,5 m poniżej główki szyny istnieje możliwość
stałego występowania wody w gruncie albo
- gdy stopień konsystencji gruntu podtorza Ic < 0,75.
Stopień konsystencji gruntu podtorza Ic oblicza się według
wzoru:
| WL - W | |
| IC = | --------- |
| Ip |
gdzie:
WL - granica płynności gruntu według Casagrande'a [%],
W - wilgotność gruntu [%],
Ip - wskaźnik plastyczności [%],
Ip = WL - Wp [%],
Wp - granica plastyczności [%].
7. Możliwe jest zmniejszenie, określonych w
tabeli 3.3, minimalnych wartości modułu odkształcenia podtorza
o:
1) 10% - w przypadku występowania
czasowego przewilgocenia gruntów podtorza, kiedy do
głębokości 1,5 m poniżej główki szyny istnieje możliwość
czasowego występowania wody w gruncie, albo przy stopieniu
konsystencji gruntu podtorza 0,75 < Ic < 1,0,
2) 20% - w przypadku, gdy nie
występują dodatkowe przewilgocenia gruntów podtorza, albo przy
stopieniu konsystencji gruntu podtorza Ic > 1,0.
§ 17.
1. Przy wyborze materiałów do budowy podtorza powinno się uwzględniać przydatność materiałów miejscowych uzyskiwanych z przekopów lub z odpadów przemysłowych, a także z dodatkowych ukopów.
2. Niedopuszczalne jest dokonywanie zmian konstrukcyjnych podtorza bezpośrednio pod nawierzchnią, powodujących skokowe zmiany wartości modułu sprężystości. Zmiany konstrukcyjne górnych warstw podtorza muszą odbywać się łagodnie na długości co najmniej 20 m wzdłuż osi toru. Na równiach stacyjnych konstrukcja górnych warstw podtorza powinna być jednakowa dla całych grup torowych.
§ 18.
1. Wymiary podtorza powinny być dostosowane
do ustalonego przebiegu trasy linii kolejowej, w szczególności
przy uwzględnieniu:
1) kategorii linii kolejowej,
2) liczby torów,
3) lokalizacji podtorza (na: szlaku,
równi stacyjnej, podejściu do mostów),
4) położenia linii (w planie i w
profilu),
5) grubości warstwy podsypki,
długości podkładów, rodzaju toru (klasyczny, bezstykowy).
2. Przy ustalaniu przekroju poprzecznego
podtorza i nawierzchni (przekroje normalne) dla wszystkich
kategorii linii kolejowej powinno się uwzględniać
następujące warunki:
1) torowisko powinno być wykonane z
pochyleniem poprzecznym od 3% do 5% od osi toru - dla zapewnienia
odpływu wody opadowej z nawierzchni,
2) pomiędzy krawędzią dolną
konstrukcji nawierzchni a krawędzią torowiska musi być
zachowana ława torowiska o szerokości uzależnionej od
kategorii linii - dla ułatwienia wykonywania czynności
technologicznych przy utrzymaniu drogi kolejowej,
3) skarpy podtorza powinny mieć
pochylenie zapewniające ich stateczność w oparciu o
przeprowadzoną analizę stateczności, jak również
stateczność całego podtorza,
4) w zależności od ukształtowania
terenu, dla odprowadzenia wód do cieków naturalnych bądź
kanalizacji, podtorze powinno być chronione rowami bocznymi,
jedno- lub dwustronnymi, oraz innymi urządzeniami
odwadniającymi; szerokość i głębokość rowu powinna być
dostosowana do maksymalnej ilości wody, jaka może płynąć
rowem, a pochylenie podłużne dna rowu powinno zapewniać
swobodny spływ wody.
3. Przekroje normalne toru na prostej i w łukach, w zależności od kategorii linii kolejowej, przedstawiają rysunki 3.2 a-e.
4. Przejście między przekrojami
poprzecznymi podtorza o różnych wymiarach należy wykonywać
stopniowo na długości nie mniejszej niż 5 m.