Rozdział 2
Klasyfikacja torów kolejowych

§ 15.

1. W celu określenia wymagań w zakresie utrzymania nawierzchni i standardów konstrukcyjnych nawierzchni tory kolejowe dzieli się na sześć klas technicznych (0, 1, 2, 3, 4, 5).

2. O zakwalifikowaniu torów do jednej z sześciu klas decydują następujące parametry eksploatacyjne:
1) dopuszczalna prędkość pociągów,
2) dopuszczalny przy tej prędkości nacisk osi lokomotywy,
3) dopuszczalny przy tej prędkości nacisk osi wagonów,
4) ekwiwalentne obciążenie przewozami.

3. Wartość trzech pierwszych parametrów, o których mowa w ust. 2, powinno przyjmować się według rzeczywistych wielkości obowiązujących dla danego toru - prędkości pociągów i nacisków osi kursującego taboru kolejowego. Wartość ekwiwalentnego obciążenia przewozami oblicza się według wzoru:

gdzie:
qe - ekwiwalentne obciążenie przewozami [Tg/rok],
a - współczynnik ekwiwalentności zależny od wartości nacisków kursującego taboru:
- dla nacisków do 140 kN i = 1, a1 = 0,75,
- dla nacisków od 141 kN do 190 kN i = 2, a1 = 0,90,
- dla nacisków od 191 kN do 221 kN i = 3, a1 = 1,2,
qi -roczne rzeczywiste obciążenie przewozami w powyższych przedziałach nacisków osi [Tg].

4. Jeżeli różnica pomiędzy obciążeniem ekwiwalentnym i rzeczywistym jest mniejsza niż 10% lub brak danych do obliczenia obciążenia ekwiwalentnego, możliwa jest klasyfikacja torów na podstawie obciążenia rzeczywistego.

5. Szczegółowe warunki klasyfikacji torów kolejowych określa tabela 3.2.

Tabela 3.2
Warunki klasyfikacji torów kolejowych

  Parametry eksploatacyjne  
    dopuszczalne naciski osi    
Klasy
techniczne
torów
dopuszczalna
prędkość
pociągów
[km/h]
lokomotywy
[kN]
wagonów
[kN]
maksymalne
ekwiwalentne
obciążenie
przewozami
[Tg/rok]
Uwagi
0 200 205 140 do 25 1. Podane dopuszczalne naciski
osi taboru odnoszą się do
wytrzymałości nawierzchni
i nie mają zastosowania
do obiektów inżynieryjnych
1 100 221 221 nie normowane 2. Po torach klasy 0 i 1 mogą być
dopuszczone do kursowania lokomotywy
nowej generacji o nacisku osi 221 kN,
pod warunkiem że pomierzone podczas
ruchu naprężenia dynamiczne w szynach
nie przekroczą więcej niż o 30%
wartości naprężeń statycznych
  120 210 205 nie normowane  
  140 210 190 nie normowane  
  160 205 140 nie normowane  
2 80 221 221 16-25  
  100 210 205 16-25  
  120 205 190 16-25  
3 70 230 230 9-15 3. W przypadku braku możliwości
obliczenia ekwiwalentnego obciążenia
przewozami, o zakwalifikowaniu toru
do odpowiedniej klasy decyduje
rzeczywiste obciążenie przewozami
  80 210 205 9-15  
4 60 230 230 4-8  
  70 210 205 4-8  
5 30 230 230 0-3  
  40 210 205 0-3  

6. Przy klasyfikacji torów na liniach dwutorowych powinno się rozpatrywać każdy tor oddzielnie; jeżeli poszczególne tory kwalifikują się do różnych klas, należy do obu torów danej linii kolejowej przyjąć jedną, wyższą klasę toru.

7. Decyzję o zakwalifikowaniu toru do danej klasy podejmuje zarząd kolei.