§ 6.
1. Linia kolejowa powinna być tak
usytuowana, aby zapewnić uzyskanie:
1) jak najlepszego dostępu do
kolejowych budynków, budowli i urządzeń związanych z
obsługą przewozów osób i rzeczy,
2) zminimalizowania zakresu
niezbędnych do wykonania robót ziemnych oraz liczby obiektów
inżynieryjnych,
3) wymaganych parametrów
eksploatacyjnych obejmujących:
a) prędkość maksymalną pojazdów kolejowych
[km/h],
b) maksymalny nacisk osi pojazdów kolejowych
[kN/oś],
c) skrajnię budowli [mm],
d) obciążenie przewozami [Gg/rok] lub
[Tg/rok],
4) oszczędności zużycia energii na
cele trakcyjne.
2. Usytuowanie posterunków ruchu na linii
kolejowej powinno zapewnić możliwie jednakowy czas przejazdu
pojazdów kolejowych pomiędzy nimi, wynikający z zakładanego
obciążenia linii, przy uwzględnieniu - na liniach dwutorowych
- okresowych zamknięć odcinków linii dla ruchu pociągów w
celu przeprowadzania robót związanych z utrzymaniem i remontem
drogi kolejowej.
3. Przy kształtowaniu przebiegu trasy nowej lub
modernizowanej linii kolejowej należy uwzględniać nie tylko
parametry eksploatacyjne, jakie wynikają z aktualnych potrzeb w
zakresie przewozów kolejowych na danym obszarze, ale także
przewidywane znaczenie danej linii kolejowej w przewozach
tranzytowych, ponadregionalnych i międzynarodowych.
§ 7.
1. Granica przyległego pasa gruntu, w
rozumieniu przepisów o transporcie kolejowym, powinna być
oznaczona w terenie stałymi punktami zwanymi granicznikami i
powinna znajdować się w odległości co najmniej 3,0 m od
zewnętrznej krawędzi budowli kolejowej lub granicy robót
ziemnych związanych z konstrukcją drogi szynowej, najbardziej
odległej od osi toru.
2. Na liniach jednotorowych, w przypadku
projektowania dobudowy drugiego toru, granica przyległego pasa
gruntu, o której mowa w ust. 1, powinna uwzględnić grunt
przeznaczony pod budowę drugiego toru.
§ 8.
1. Linia kolejowa powinna posiadać
wyposażenie techniczne zapewniające osiąganie określonych
parametrów eksploatacyjnych, o których mowa w § 6 ust. 1 pkt
3.
2. Wyposażenie techniczne linii kolejowej
obejmuje konstrukcyjne elementy nawierzchni, podtorze, obiekty
inżynieryjne oraz w szczególności następujące budowle i
urządzenia:
1) systemu sterowania ruchem kolejowym,
2) związane z obsługą przewozu osób
i rzeczy,
3) zaplecza technicznego taboru
kolejowego,
4) zasilania elektrotrakcyjnego,
5) telekomunikacyjne,
6) zasilania elektroenergetycznego,
7) sieci technicznych,
8) związane ze skrzyżowaniem z
drogami publicznymi w jednym poziomie,
9) związane z osłoną antyawaryjną.
3. Budowle i urządzenia, o których mowa w ust.
2, powinny być usytuowane na obszarze kolejowym tak, aby:
1) nie powodowały utrudnień w
czynnościach związanych z wykonywaniem przewozu,
2) nie kolidowały ze sobą,
3) umożliwiały przeprowadzanie napraw
bez konieczności wyłączania innych urządzeń,
4) nie powodowały ograniczenia
widoczności toru kolejowego w miejscach przeznaczonych do
przebywania osób,
5) nie zakłócały prawidłowego
funkcjonowania innych urządzeń.
4. Układ torowy, w miejscach usytuowania
posterunków ruchu oraz w miejscach usytuowania urządzeń
obsługi przewozu osób i rzeczy, powinien być dostosowany do
rodzaju i wielkości zadań przewozowych.