§3
Proces diagnostyczny urządzeń sterowania ruchem kolejowym
1. Proces diagnostyczny urządzeń srk to działalność związana z przygotowaniem i realizacją badań, prowadzeniem analiz dla formułowania diagnoz oraz wnioskowanie warunków dalszej eksploatacji i zaleceń obsługi technicznej urządzeń srk.
2. Na proces diagnostyczny składa się w szczególności:
1) planowanie diagnostyki urządzeń:
a) zgłoszenie urządzeń do diagnostyki, w formie "Wykazu
obiektów budowlanych i urządzeń srk podlegających badaniom
diagnostycznym i kontrolom okresowym",
b) opracowanie rocznych i miesięcznych harmonogramów
diagnostycznych,
c) ustalenie zakresu i metod badania diagnostycznego (programu
badań),
2) diagnozowanie - realizacja badań (pomiary, testy,
kontrole, oględziny, próby funkcjonalne itp.) dla:
a) określenia stanu technicznego urządzenia (zbioru
właściwości technicznych),
b) określenia warunków, w których pracują urządzenia, w
tym również niezbędnych materiałów eksploatacyjnych i
obsługi technicznej,
c) sprecyzowania, wymaganych dla diagnozowanego urządzenia,
kryteriów technicznych (dokumentacji techniczna, przepisów,
instrukcji, normatywów technicznych),
3) analiza techniczna, w której dokonywana jest ocena:
a) stanu technicznego,
b) spełniania wymaganych kryteriów technicznych,
c) zapewnienia warunków pracy urządzenia,
4) formułowanie diagnozy - określenie zdatności zadaniowej
urządzenia do realizacji ustalonej funkcji zabezpieczenia lub
sterowania ruchem kolejowym, na podstawie oceny:
a) stanu technicznego,
b) spełniania wymaganych kryteriów technicznych,
c) zapewnienia warunków pracy, dla zdatności zadaniowej
wymagane określenie perspektywy czasowej,
5) wnioskowanie dla dalszego użytkowania urządzenia srk:
a) warunków eksploatacji:
- ustalenie dalszych warunków eksploatacji - eksploatacja: bez
ograniczeń, z ograniczeniami, wyłączenie z eksploatacji -
wymaga określenia sposobu wypełnienia warunków.
b) zaleceń dotyczących dalszej obsługi technicznej:
- zmiana częstotliwości zabiegów konserwacyjnych, pomiarów
kontrolnych oraz badań diagnostycznych,
- wykonanie określonego zakresu obsługi korekcyjnej
(bieżącej), związanych ze stwierdzonymi nieprawidłowościami,
- wykonanie niezbędnych prac prowadzących do zmiany warunków
zewnętrznych urządzenia,
- zmiany sposobu obsługi technicznej urządzeń,
c) procesu modernizacji lub remontowego (wymianę
podzespołów),
d) zmian w sposobie obsługiwania urządzenia,
6) dokumentowanie informacji o stanie technicznym badanych
urządzeń, zagrożeniach, zaleceniach obsługi oraz podjętych
decyzjach eksploatacyjnych w tym zakresie.
3. Realizacja procesu diagnostycznego jest podstawowym czynnikiem zapewnienia ustalonego poziomu bezpieczeństwa ruchu.
4. Procesem diagnostycznym urządzeń sterowania ruchem kolejowym w zakładzie zarządza dyrektor zakładu.
5. Dyrektor zakładu, w ramach swoich kompetencji, kontroluje prawidłowość i terminowość realizacji procesu diagnostycznego. W tym celu dyrektor zakładu zarządza prowadzenie planowych kontroli tematycznych przez kontrolera.
6. Główny inżynier kieruje procesem diagnostycznym oraz odpowiada za terminowe sporządzenie i wykonanie rocznych harmonogramów badań diagnostycznych.
7. Dyrektor zakładu, na wniosek głównego inżyniera, ustala organizację pracy zespołu diagnostycznego łącznie z wyznaczeniem obszaru działania dla poszczególnych diagnostów dla prowadzenia badań diagnostycznych i przeprowadzania kontroli okresowych.
8. Główny inżynier zobowiązany jest do bieżącego informowania dyrektora zakładu, o poziomie realizacji procesu diagnostycznego i stanie diagnozowanych urządzeń.
9. Proces diagnostyczny realizują zespoły diagnostyczne we współpracy z sekcjami eksploatacji. W szczególnych przypadkach (np. przy wdrażaniu nowych typów urządzeń, badaniu urządzeń po wypadkach lub wydarzeniach kolejowych) badania diagnostyczne mogą być wykonywane przez wyspecjalizowane podmioty zewnętrzne. O przeprowadzenie badań diagnostycznych przez podmioty zewnętrzne do dyrektora wnioskuje główny inżynier.
§4
Zgłoszenie urządzeń do diagnostyki
1. Badaniom diagnostycznym podlegają wszystkie urządzenia srk, niezależnie od ich rodzaju, okresu eksploatacji jak i techniki prowadzenia ruchu kolejowego - z wyłączeniem urządzeń na posterunkach, które decyzją dyrektora zostały stale zamknięte lub wyłączone z eksploatacji.
2. Urządzenia na liniach i posterunkach czasowo zamkniętych oraz z czasowo zawieszonym ruchem pociągów podlegają badaniom diagnostycznym w ograniczonym zakresie. Dla w/w obiektów na wniosek naczelnika sekcji, główny inżynier, opracowuje indywidualny program badań. W uzasadnionych przypadkach dyrektor zakładu może uchylić obowiązek badań diagnostycznych na w/w posterunkach.
3. Przed przywróceniem ruchu na liniach lub przed otwarciem posterunków, które zostały stale zamknięte lub wyłączone z eksploatacji, zainstalowane na nich urządzenia, podlegają badaniom diagnostycznym przy udziale naczelnika sekcji - program tych badań, w formie pisemnej, każdorazowo ustala główny inżynier ds. automatyki.
4. Urządzenia srk zgłasza do badań diagnostycznych naczelnik sekcji eksploatacji. W tym celu sporządza "Wykaz obiektów budowlanych i urządzeń srk podlegających badaniom diagnostycznym i kontrolom okresowym" według wzoru określonego załącznikiem Nr 2, z uwzględnieniem rodzajów i typów urządzeń określonych załącznikiem Nr 1, -osobno dla każdego posterunku ruchu (okręgu nastawczego) i każdego szlaku, wyposażonego w urządzenia srk.
5. "Wykaz obiektów budowlanych i urządzeń srk podlegających badaniom diagnostycznym i kontrolom okresowym" na kolejny rok, o którym mowa w ust. 4, naczelnik sekcji eksploatacji do 15 listopada przekazuje głównemu inżynierowi ds. automatyki. Drugi egzemplarz wykazu należy przechowywać w sekcji eksploatacji.
6. Naczelnik sekcji eksploatacji zobowiązany jest uaktualnić i niezwłocznie przekazać głównemu inżynierowi "Wykaz obiektów budowlanych i urządzeń srk podlegających badaniom diagnostycznym i kontrolom okresowym", po każdej zmianie wyposażenia szlaku lub posterunku w urządzenia srk.
§5
Planowanie badań diagnostycznych
1. Plan badań diagnostycznych sporządza się w formie rocznych i miesięcznych harmonogramów.
2. Roczny harmonogram badań diagnostycznych urządzeń srk, na kolejny rok, sporządza główny inżynier ds. automatyki w terminie do 25 listopada (załącznik Nr 3). Harmonogram ten, uzgodniony przez naczelnika sekcji eksploatacji, na wniosek głównego inżyniera zatwierdza dyrektor zakładu.
3. Roczny harmonogram powinien uwzględniać badania diagnostyczne, w wymaganych czasokresach, wszystkich obiektów zgłoszonych przez naczelnika sekcje eksploatacji. W harmonogramie, należy uwzględnić także badanie widoczności sygnałów i wskaźników oraz sprawdzanie działania urządzeń kontroli prowadzenia pociągu wykonywane w formie jazdy kontrolnej w kabinie maszynisty, jak również udział w sprawdzeniach podczas komisyjnych technicznych badań rozjazdów.
4. Przy planowaniu badań diagnostycznych należy tak ustalać czasookresy badań diagnostycznych urządzeń srk, aby uwzględnić zalecenia, ujęte w dokumentacji techniczno-ruchowej.
5. Zaleca się takie planowanie terminów badań diagnostycznych, aby umożliwić wykorzystanie wyników testów, sprawdzeń, prób funkcjonalnych i pomiarów parametrów technicznych urządzeń srk (mając na uwadze ich aktualność), dla planowanych kontroli okresowych utrzymania obiektów budowlanych we właściwym stanie technicznym.
6. Na podstawie zatwierdzonego harmonogramu rocznego diagnosta sporządza miesięczny harmonogram badań diagnostycznych urządzeń srk (w trzech egzemplarzach) - w zakresie terminów realizacji badań, wymagane jest uzgodnienie harmonogramu przez sekcję eksploatacji. Harmonogram miesięczny zatwierdza główny inżynier. Zatwierdzony miesięczny harmonogram diagnosta przekazuje sekcji eksploatacji - w terminie nie później niż trzy dni przed planowanym miesiącem.
7. Zmiany w zatwierdzonym harmonogramie miesięcznym mogą być dokonywane tylko przez głównego inżyniera w uzgodnieniu z naczelnikiem sekcji eksploatacji pod warunkiem, że zmiany te nie spowodują przekroczenia ustalonych harmonogramem rocznym czasookresów badań diagnostycznych. W przeciwnym razie zmiany te wymagają zgody dyrektora zakładu.
8. Harmonogram miesięczny (załącznik Nr 4 str. 1) powinien uwzględniać specyfikę, lokalizację, czasochłonność i liczbę zaplanowanych badań diagnostycznych.
9. Za terminowość sporządzenia i realizacji miesięcznych harmonogramów badań diagnostycznych odpowiada diagnosta.
10. Wykonanie rocznych i miesięcznych harmonogramów badań diagnostycznych, diagnosta zgłasza głównemu inżynierowi w sposób udokumentowany (Załącznik Nr 4, str.2).
11. Harmonogramy i protokoły z badań diagnostycznych należy przechowywać w biurze zakładu przez okres nie krótszy niż 2 lata - o ile nie stanowią dokumentacji pomiarów dla kontroli okresowych obiektów budowlanych
12. Przy przekazywaniu urządzeń do innego zakładu infrastruktury, kopie harmonogramów oraz protokołów z badań diagnostycznych tych urządzeń, należy przekazać razem z dokumentacją techniczną.
1. Celem badania diagnostycznego jest uzyskanie
niezbędnych informacji dla formułowania diagnoz na podstawie
aktualnego stopnia zużycia i rozpoznania środowiska pracy
urządzeń srk, dla wnioskowania:
1) niezbędnych działań naprawczych,
2) warunków technicznych dalszej eksploatacji urządzeń,
3) zaleceń obsługi i obsługi technicznej.
2. W ramach procesu diagnostycznego rozróżnia się:
badania diagnostyczne podstawowe (w dalszej treści instrukcji
określane jako badanie diagnostyczne) i zadania diagnostyczne.
Czasokresy i zakres prowadzonych badań diagnostycznych
przedstawia załącznik Nr 1 do niniejszej instrukcji.
Urządzenia srk mogą być poddawane również badaniom
diagnostycznym rozszerzonym w przypadkach określonych w ust. 7.
3. Zadaniem diagnostycznym jest jazda kontrolna, badane diagnostyczne doraźne oraz sprawdzenia w ramach badania technicznego rozjazdów.
4. Jazda kontrolna ma na celu zbadanie widoczność sygnałów i wskaźników oraz sprawdzenie działania urządzeń kontroli prowadzenia pociągu (np. shp).
5. Badanie diagnostyczne doraźne (nie objęte harmonogramem badań) wykonuje diagnosta. O badanie doraźne wnioskuje, do głównego inżyniera, naczelnik sekcji, w przypadkach koniecznych wynikających z bieżącej eksploatacji, określenia stopnia zużycia lub zdatności podzespołu lub elementu urządzenia srk, np. awarie, trudne usterki itp. Konieczność udokumentowania badań doraźnych ustala główny inżynier (wzór protokołu Załącznik Nr 5a).
6. Sprawdzenia w ramach badania technicznego rozjazdów, polegające na ocenie wizualnej i wykonaniu specjalistycznych pomiarów, mają na celu określenie stanu technicznego elementów urządzeń srk bezpośrednio współpracujących z rozjazdem oraz na ocenie współpracy układu napęd - rozjazd.
7. Badania diagnostyczne rozszerzone wykonuje się w
ramach nadzwyczajnego sprawdzania urządzeń srk, których cel i
zasady prowadzenia określa instrukcja Ie-5 (E-1 1), lub w
trakcie odbioru technicznego i przekazania do eksploatacji
urządzeń srk po zakończeniu ich remontu, modernizacji lub
budowy.
Badania rozszerzone w ramach nadzwyczajnego sprawdzania
urządzeń srk prowadzi się w przypadku:
1) sprawdzania urządzeń po wypadkach kolejowych - na
podstawie wytycznych badań urządzeń srk po wypadkach
kolejowych,
2) sprawdzania urządzeń przed przywróceniem ruchu na
liniach, na których zawieszono ruch lub otwarciem (włączeniem)
posterunków, które decyzją dyrektora zostały stale lub
czasowo zamknięte, stale lub czasowo wyłączone z eksploatacji,
3) zgłoszenia ograniczeń prędkości do wykazu ostrzeżeń
stałych z powodu stanu technicznego urządzeń srk,
4) oraz w innych przypadkach na specjalne zarządzenie
dyrektora zakładu.
Badania diagnostyczne rozszerzone prowadzone w trakcie odbioru
technicznego i przekazania do eksploatacji urządzeń srk po
zakończeniu ich remontu, modernizacji lub budowy, mają na celu
potwierdzenie zgodności urządzeń, w zakresie połączeń i
funkcjonalności oraz oceny dostosowania rozwiązań projektowych
do warunków miejscowych.
8. Badania diagnostyczne wykonuje diagnosta zespołu
diagnostycznego. Mistrz automatyki lub inny wyznaczony automatyk,
uczestniczy na terenie działki w badaniach diagnostycznych
urządzeń srk i sprawdzeniach w czasie technicznego badania
rozjazdów.
W uzasadnionych przypadkach, diagnosta (uprawniony diagnosta do
przeprowadzania kontroli,) może wykonywać badania diagnostyczne
samodzielnie (bez obecność automatyka) w ustalonym zakresie, po
uzyskaniu, na wniosek diagnosty, zgody naczelnika sekcji.
Wyrażając zgodę, naczelnik sekcji zobowiązany jest uprzedzić
diagnostę o specyfice badanych urządzeń i podjęciu
niezbędnych czynnościach w celu zachowania bezpieczeństwa
ruchu kolejowego.
9. Badania diagnostyczne urządzeń (podstawowe) są czynnościami planowymi i przeprowadzanymi na podstawie rocznego i miesięcznego harmonogramu badań diagnostycznych.
10. Badania diagnostyczne powinny być przeprowadzane z wnikliwością umożliwiającą otrzymanie wszelkich danych do sprecyzowania diagnozy technicznej, lecz w sposób niepowodujący zakłóceń w rozkładowym prowadzeniu ruchu pociągów.
11. Przy ustalaniu kryteriów badań należy uwzględniać
wymagania i wskazówki techniczne zawarte w:
1) dokumentacji techniczno-ruchowej,
2) "Wytycznych technicznych budowy urządzeń sterowania
ruchem kolejowym w przedsiębiorstwie Polski Koleje
Państwowe" - Ie-4 (WTB-E10),
3) "Wytycznych odbioru technicznego oraz przekazywania do
eksploatacji urządzeń sterowania ruchem kolejowym" - Ie-6
(WOT-E12),
4) "Instrukcji o zasadach budowy i utrzymania
mechanicznych urządzeń srk" - Ie-11 (E-20),
5) "Instrukcji konserwacji i przeglądów urządzeń
srk" - Ie-12 (E-24),
6) oraz odpowiednich do typu instrukcji obsługi urządzeń
srk.
12. Metodykę, cykle oraz zakresy badań diagnostycznych
ocenia merytorycznie dyrektor zakładu. Zarządzone przez
dyrektora planowe kontrole, prowadzone przez kontrolera,
zobowiązują do przeprowadzenia:
1) raz w roku kontroli prawidłowości, terminowości i
fachowości wykonywania badań diagnostycznych każdego
pracownika zespołu diagnostycznego ds. automatyki i
telekomunikacji,
2) co najmniej raz na kwartał kontroli realizacji:
a) harmonogramów badań diagnostycznych,
b) zaleceń wynikających z badań diagnostycznych,
c) aktualizacji dokumentacji technicznej urządzeń srk.
13. W uzasadnionych przypadkach, dla urządzeń wyróżnionych w załączniku Nr 1 do niniejszej instrukcji znakiem (*), zakres badań diagnostycznych na danym obiekcie, może być ograniczony przez dyrektora zakładu, na wniosek głównego inżyniera (wniosek uzgodniony przez naczelnika sekcji eksploatacji). Ograniczony zakres badania diagnostycznego główny inżynier przekazuje do realizacji diagnoście w sposób udokumentowany.
14. Zasady badań diagnostycznych (częstotliwość i zakres) określone niniejszą instrukcją dla danego urządzenia stacyjnego (elementu urządzenia), obowiązujące przy badaniu tego urządzenia obowiązują również w przypadku jego występowania w innym systemie urządzeń stacyjnych, o ile postanowienia szczegółowe nie stanowią inaczej. Dotyczy to np. elektrycznych napędów zwrotnicowych, sygnalizatorów, obwodów torowych, zamków zwrotnicowych, kabli i osprzętu kablowego itp.
15. Zgłoszenie ograniczeń prędkości do wykazu ostrzeżeń stałych z przyczyn stanu urządzeń srk, powinno wynikać z badań diagnostycznych rozszerzonych przy udziale naczelnika sekcji. Diagnoza urządzeń jest podstawą wprowadzenia ograniczenia stałego.
16. Wyniki przeprowadzonych badań i pomiarów diagnostycznych powinny być udokumentowane na zasadach określonych niniejszą instrukcją.
§7
Zakres badań diagnostycznych
1. Zakres badania diagnostycznego doraźnego (procedury sprawdzeń, zakresy, metody, testy, próby funkcjonalne) ustala diagnosta wspólnie z głównym inżynierem, uzgadniając z naczelnikiem sekcji miejsce i czas badania, lecz w taki sposób by nie powodować zakłóceń wykonania rocznego harmonogramu badań diagnostycznych.
2. Dla badań diagnostycznych rozszerzonych należy
opracować program badań w formie pisemnej (dla badań
wykonywanych po wypadkach kolejowych, w przypadku braku
możliwości określenia jednoznacznego kierunku postępowania,
program badań nie jest wymagany). Program stanowiący zbiór
sprawdzeń, umożliwiający sformułowanie diagnozy, powinien
uwzględniać:
1) możliwe stany urządzenia,
2) określone procedury, według których będą
przeprowadzone sprawdzenia,
3) zakresy prób funkcjonalnych,
4) zaproponowany zbiór pomiarów: parametrów elektrycznych i
mechanicznych, czasów reakcji, widoczności sygnałów oraz
testów.
3. Dla badań rozszerzonych wykonywanych:
1) w ramach nadzwyczajnego sprawdzania urządzeń, program i
zasady jego realizacji podstawowo opracowuje główny inżynier w
uzgodnieniu z naczelnikiem sekcji i podlega on zatwierdzeniu
przez zarządzającego nadzwyczajne sprawdzanie.
2) w trakcie odbioru technicznego i przekazania do eksploatacji
urządzeń srk po zakończeniu ich remontu, modernizacji lub
budowy, opracowującego program oraz zakres ustalają
"Wytycznych odbioru technicznego oraz przekazywania do
eksploatacji urządzeń sterowania ruchem kolejowym" - Ie-6
(WOT-12).
4. Podczas sprawdzeń w ramach komisyjnego technicznego
badania rozjazdów, w zależności od rodzaju zainstalowanych
urządzeń, w szczególności należy:
1) sprawdzić zamocowania napędów zwrotnicowych (w tym
wykolejnicowych), zamków zwrotnicowych i wykolejnicowych oraz
rygli,
2) sprawdzić prawidłowość współpracy napędów
zwrotnicowych, zamków kluczowych, kontrolerów i rygli ze
zwrotnicą (skok pręta i suwaka nastawczego, drogę oporową
klamry, skok iglic, minimalną odległość iglicy odsuniętej od
opornicy (58mm) w strefie przejścia od pełnego profilu
iglicowego do części obrobionej struganiem),
3) sprawdzić, czy luzy w połączeniach prętów
kontrolnych, ryglowych i nastawczych nie przekraczają wartości
granicznych,
4) sprawdzić, czy współpraca elementów kontroli z
wycięciem w suwakach kontrolnych (nakładkach na suwakach) jest
właściwa tj. czy nie są przekroczone dopuszczalne tolerancje
wymiarów,
5) sprawdzić stan złączy izolowanych, prawidłowość
zamocowania linek zasilających i odbiorczych oraz linek
dławikowych, przejściowych i połączeń powrotnej sieci
trakcyjnej w odcinkach izolowanych jak również, czy stan
nawierzchni torowej nie wpływa ujemnie na pracę obwodów
torowych,
6) wykonać pomiar parametrów elektrycznych w obwodach
torowych urządzeń kontroli niezajętości rozjazdów -
zmierzyć w czasookresach i na zasadach określonych w §8 10.
7) wykonać pomiar sił nastawczych i trzymania napędów
elektrycznych - zmierzyć w czasookresach i na zasadach
określonych w §8 6.
8) siły wykleszczenia dźwigni zwrotnicowych oraz
współdziałania haka kontroli położenia iglic z suwakiem (dla
wszystkich napędów w torach głównych oraz w torach bocznych
stosownie do wyników oględzin napędów, tras pędniowych i
naprężaczy).
Z uwagi na dużą pracochłonność sprawdzeń i pomiarów,
wykonywanych w ramach komisyjnego badania technicznego
rozjazdów, mogą być one wykonywane bezpośrednio przed
badaniami technicznymi rozjazdów a wyniki powinny być
udokumentowane i przedstawione członkom komisji. Za
prawidłowość przeprowadzonych pomiarów i wiarygodność
uzyskanych wyników, przedstawionych komisji, bezpośrednio
odpowiedzialny jest diagnosta.
Wyniki pomiarów sił należy wpisać do "Karty
elektrycznego napędu zwrotnicowego" (załącznik Nr 8) lub
"Karty mechanicznego napędu zwrotnicowego (załącznik Nr
9), a parametry elektryczne obwodów torowych urządzeń kontroli
niezajętości rozjazdów w "Książce kontroli obwodów
torowych" na działce.
Jeśli w ramach badania technicznego rozjazdów, przeprowadzono
sprawdzenia urządzeń srk bezpośrednio współpracujących z
rozjazdem, które stanowią część planowanego na danym
posterunku badania diagnostycznego lub kontroli okresowej,
należy z tego sprawdzenia sporządzić oddzielny protokół
diagnostyczny. W innych przypadkach protokół sporządza się, o
ile nie dokonano zapisu o wynikach sprawdzeń i wydanych
zaleceniach do książki E-1758.
5. W trakcie badania diagnostycznego podstawowego,
niezależnie od rodzaju i typu urządzeń należy przeprowadzić:
1) analizę przyczyn stwierdzonych przeszkód w działaniu
urządzeń i wprowadzonych obostrzeń na podstawie zapisów w
książce kontroli urządzeń, dzienniku oględzin rozjazdów,
dzienniku ruchu itp. dokumentacji,
2) sprawdzenie zgodności stanu liczników, zamknięć i
plomb z zapisami w książce kontroli urządzeń oraz
dokumentacją ruchu,
3) sprawdzenie aktualności regulaminu technicznego
posterunku ruchu w części dotyczącej urządzeń srk,
4) sprawdzenie aktualność dokumentacji technicznej srk dla
urządzeń stacyjnych, liniowych oraz urządzeń zabezpieczenia
ruchu na przejazdach kolejowych, dla co najmniej 20% arkuszy
dokumentacji technicznej (następne badanie diagnostyczne powinno
dotyczyć kolejnych 20% arkuszy, tak by sprawdzeniu w cyklu 5-o
letnim objęta została cała dokumentacja techniczna) -
protokół z badania powinien zawierać wykaz sprawdzonych
arkuszy dokumentacji,
5) sprawdzenie terminowości badań diagnostycznych lub
pomiarów, które powinny być wykonywane przez pracowników
innych specjalności w zakresie urządzeń srk (przeglądy
gwarancyjne, okresowe pomiary oporności uziemień obiektów lub
urządzeń itp.),
6) sprawdzenie ogólnego poziomu estetyki urządzeń i
prawidłowości obsługi urządzeń.
Dokumentując wyniki badań i pomiarów przeprowadzonych w czasie
badania diagnostycznego, diagnosta obowiązany jest porównać z
wynikami sprawdzeń przeprowadzonych przez pracowników
eksploatacji.
6. Dla urządzeń zewnętrznych na posterunkach ruchu, w
ramach badania diagnostycznego, należy poddać oględzinom oraz
ocenie stanu na podstawie prób funkcjonalnych, testów i
pomiarów zasadniczych parametrów mechanicznych i elektrycznych:
1) zamki, napędy zwrotnicowe (wykolejnicowe, sygnałowe),
kontrolery iglic, rygle, trasy pędniowe z osprzętem i
naprężacze oraz stopień mechanicznego zużycia ich elementów
(zachowania dopuszczalnych tolerancji wymiarów) wyrywkowo w
zależności od wyników oględzin - zwrócić szczególną
uwagę na prawidłowość współpracy napędów, rygli,
kontrolerów i zamków zwrotnicowych z iglicami i z zamknięciami
nastawczymi,
2) w mechanicznych napędach zwrotnicowych współdziałanie
elementów urządzeń na wypadek zerwania pędni (dla wszystkich
napędów w torach głównych oraz w torach bocznych wyrywkowo,
stosownie do wyników oględzin napędów, tras pędniowych i
naprężaczy),
3) sygnalizatory i wskaźniki, również sprawdzenie
prawidłowości działania obwodów semaforów i tarcz
ostrzegawczych poprzez:
a) ocenę widoczności sygnałów,
b) skuteczności działania układu kontroli jednoczesności
świecenia się dwóch świateł po przerwaniu obwodu
elektrycznego żarówki (wyjęcie żarówki), próbę należy
poprzedzić pomiarem napięć zasilających obwody sygnalizacji -
wynik sprawdzenia wpisać do "Książki kontroli obwodów
świateł" na działce,
4) ciągłość toków szynowych i połączeń w obwodach
torowych, ze szczególnym zwróceniem uwagi na niekontrolowane
połączenia w równoległych odgałęzieniach obwodów
zwrotnicowych,
5) skuteczność bocznikowania obwodów torowych po wykonaniu
pomiarów wartości napięć na przekaźnikach torowych,
6) wykonanie regulacji sił nastawczych i trzymania napędów
elektrycznych w odniesieniu do ostatnich pomiarów
udokumentowanych w kartach napędów zwrotnicowych -
przeprowadzić pomiary kontrolne sił w napędach, dla których w
trakcie ostatniego badanie technicznego rozjazdów stwierdzono
konieczność przeprowadzenia korekcji,
7) siły wykleszczenia dźwigni zwrotnicowych oraz
współdziałania haka kontroli położenia iglic z suwakiem -
przeprowadzić pomiary kontrolne sił w napędach, dla których w
trakcie ostatniego badanie technicznego rozjazdów stwierdzono
konieczność korekcji,
8) przytorowe urządzenia kontroli prowadzenia pociągów (np.
elektromagnesy torowe shp),
9) czujniki, skrzynki, garnki i szafy kablowe, torowe szafy
aparatowe, pomiar parametrów kabli dla głównych ciągów
kablowych tj. pomiędzy nastawniami, nastawnią a szafą
aparatową, dla co najmniej 20% ilostanu kabli (następne badanie
diagnostyczne powinno dotyczyć kolejnych 20% kabli, tak by
badaniem, w cyklu 5-o letnim, objęte zostały wszystkie kable
głównych ciągów); protokół z badania powinien zawierać
wykaz sprawdzonych kabli,
10) odwodnienia urządzeń, a zwłaszcza napędów
zwrotnicowych i podziemnych tras pędniowych,
11) zabezpieczenia antykorozyjne, czytelności opisów i
prawidłowości malowania mającego znaczenie sygnalizacyjne.
7. Dla urządzeń wewnętrzne na posterunkach ruchu, w ramach
badania diagnostycznego, należy poddać oględzinom oraz ocenie
stanu na podstawie prób funkcjonalnych, testów i pomiarów
zasadniczych parametrów mechanicznych i elektrycznych:
1) elementy nastawnicy kluczowej, mechanicznej i suwakowej z
uwzględnieniem zgodności ich montażu z tablicą zależności
(dźwignie zwrotnicowe, aparaty blokowe, zawórki blokowe,
zastawki itp.) oraz stopień mechanicznego zużycia elementów
(zachowania dopuszczalnych tolerancji wymiarów) wyrywkowo w
zależności od wyników oględzin,
2) poprawności pracy bloków prądu przemiennego i stałego
oraz ich współdziałania z zawórkami i zastawkami,
3) aktualności rejestrów form klucza wszystkich zamków
oraz czy luzy w blaszkach form klucza nie przekraczają
dopuszczalnych tolerancji,
4) elementy pulpitu nastawczego i planu świetlnego,
5) funkcjonalną skuteczność realizacji zależności i
zamknięć, dla co najmniej 20% przebiegów (następne badanie
diagnostyczne powinno dotyczyć kolejnych 20% przebiegów tablicy
zależności, tak by badaniem, w cyklu 5-o letnim, objęte
zostały wszystkie przebiegi) - protokół z badania powinien
zawierać wykaz sprawdzonych przebiegów, w tym również:
a) prawidłowości działania obwodu nastawczego wszystkich
elektrycznych napędów zwrotnicowych w przebiegu, w czasie
zajęcia zwrotnic (czy po zajęciu odcinka zwrotnicowego nie
można przestawić zwrotnicy),
b) prawidłowości działania elektrycznego sprzęgła i
kontaktu ramienia semafora,
6) komputery, monitory i drukarki,
7) urządzenia zasilające z uwzględnieniem pomiaru wartości
napięć zasilających przemiennych i stałych źródła
zasilania zasadniczego i rezerwowego (tablice rozdzielcze i
bezpiecznikowe, zespoły prądotwórcze, zasilacze bezprzerwowe,
baterie akumulatorów, transformatory, styczniki, wyłączniki
itp.),
8) wartości parametrów krytycznych w tym wartości napięć
(zasilania urządzeń, na zaciskach przekaźników torowych,
sygnałów zależnościowych charakterystycznych dla danego
typu),
9) skuteczności działania układu kontroli świecenia się
światła migającego w obwodach wszystkich semaforów, przy
torach głównych zasadniczych i wyrywkowo w obwodach
pozostałych sygnalizatorów,
10) stojaki, przełącznice, przekaźniki, bezpieczniki i
połączenia (zwrócić uwagę czy nie wprowadzono dodatkowych
zauważalnych połączeń w obwodach),
11) urządzenia ochrony przeciwporażeniowej i
przeciwprzepięciowej,
12) zamknięcia i plomby na urządzeniach,
13) poziom realizacji obsługi technicznej przekaźników
(OTP),
14) czystość i porządek w pomieszczeniach urządzeń.
8. Dla urządzeń zabezpieczenia ruchu na przejeździe
wyposażonych w rogatki, w ramach badania diagnostycznego,
należy poddać oględzinom oraz ocenie stanu na podstawie prób
funkcjonalnych, testów i pomiarów zasadniczych parametrów
mechanicznych i elektrycznych:
1) utrzymanie oraz działanie wind i napędów rogatkowych,
drągów, półdrągów, latarek drąga, pulpitów nastawczych,
2) sygnalizację świetlną i akustyczną (sygnalizatory
drogowe, dzwony, tarcze ostrzegawcze przejazdowe),
3) działanie aparatury sterującej, kontrolnej (sprawdzenie
należy również dokonać podczas przejazdu pociągu),
4) utrzymanie urządzeń zasilających i ich działanie w
trakcie zaniku napięcia,
5) urządzenia ochrony przeciwporażeniowej i
przeciwprzepięciowej,
6) o sygnalizowanie od strony drogi i toru - wyposażenie
strażnicy w znaki drogowe.
7) aktualność regulaminu obsługi przejazdu.
9. Dla urządzeń samoczynnej sygnalizacji przejazdowej na
przejeździe (SSP), należy poddać oględzinom oraz ocenie stanu
na podstawie prób funkcjonalnych, testów i pomiarów
zasadniczych parametrów mechanicznych i elektrycznych:
1) czujniki szynowe lub inne urządzenia oddziaływania,
2) sygnalizację świetlną i akustyczną (sygnalizatory
drogowe, dzwony, tarcze ostrzegawcze przejazdowe),
3) działanie aparatury sterującej i kontrolnej na
przejeździe (sprawdzenie należy dokonać podczas przejazdu
pociągu obserwując działanie aparatury w stanie oczekiwania i
w stanie ostrzegania z pomiarem czasów),
a) obwodów nastawiania i kontroli dla sygnalizacji i napędu,
b) obwodów kontroli całości drągów zapór,
c) obwodów kontroli i zdalnego wyłączania sygnalizacji
d) obwodów kontroli ładowania baterii akumulatorów
4) działania urządzeń zdalnej kontroli i diagnostyki,
5) utrzymania urządzeń zasilających i ich działanie po
zaniku napięcia.
6) urządzenia ochrony przeciwporażeniowej i
przeciwprzepięciowej,
7) skrzynki kablowe, garnki rozdzielcze, głowice, listwy
zaciskowe i innego osprzęt kablowy,
8) poziom realizacji obsługi technicznej przekaźników (OTP),
9) kable, dla co najmniej 25% ilostanu (następne badanie
diagnostyczne powinno dotyczyć kolejnych 25% kabli, tak by
badaniem, w cyklu 4-o letnim, objęte zostały wszystkie kable
sygnalizacyjne ssp) - protokół z badania powinien zawierać
wykaz sprawdzonych kabli,
10) o sygnalizowanie od strony drogi i toru - wyposażenie w
znaki drogowe.
10. Dla urządzeń sbl, w ramach badania diagnostycznego,
należy poddać oględzinom oraz ocenie stanu na podstawie prób
funkcjonalnych, testów i pomiarów zasadniczych parametrów
mechanicznych i elektrycznych:
1) elementy powrotnej sieci trakcyjnej, uszynień
sygnalizatorów i szaf torowych, uziemień kontenerów,
lokalizacji i umocowania elektromagnesów shp oraz pomiary ich
parametrów,
2) kable, dla co najmniej 50% ilostanu (następne badanie
diagnostyczne powinno dotyczyć kolejnych 50% kabli, tak by
badaniem, w cyklu 2-u letnim, objęte zostały wszystkie kable
sygnalizacyjne sbl - protokół z badania powinien zawierać
wykaz sprawdzonych kabli,
3) elementy urządzeń oddziaływania tor-pojazd z
uwzględnieniem ich rodzajów (obwody niezajętości torów
klasyczne, typu SOT oraz z licznikami osi),
4) nawierzchnię torową, a więc odwodnienia, stan
podkładów, czystość i ilości tłucznia (podsypki) mogących
ujemnie wpływać na pracę obwodu torowego, podbicie i
skręcenie złącz izolowanych oraz czy szyny nie posiadają
spływów,
5) prawidłowość wyświetlania sygnału "stój" na
semaforze osłaniającym dany odstęp (sprawdzeniu należy
dokonać podczas przejazdu pociągu obserwując działanie
aparatury odstępu),
6) widoczność światła czerwonego z wymaganej odległości,
7) wartości parametrów krytycznych blokady w tym wartości
napięć (zasilania urządzeń, na zaciskach przekaźnika
torowego, sygnałów zależnościowych charakterystycznych dla
danego typu, napięcia na żarówkach w komorach semaforów),
8) wykrywanie zwarć złączy izolowanych i prawidłowość
współpracy urządzeń blokady z urządzeniami kontroli
zajętości obwodów torowych,
9) utrzymanie urządzeń w szafach torowych (kontenerach) oraz
zapisy w książce kontroli urządzeń,
10) urządzenia ochrony przeciwporażeniowej i
przeciwprzepięciowej,
11) prawidłowość współdziałania urządzeń blokady z
urządzeniami stacyjnymi,
12) poziom realizacji obsługi technicznej przekaźników
(OTP),
13) zabezpieczenie kontenerów przed dostępem niepowołanych
osób.
11. Dla urządzeń blokady półsamoczynnej, w ramach
badania diagnostycznego, należy poddać oględzinom oraz ocenie
stanu na podstawie prób funkcjonalnych, testów i pomiarów
zasadniczych parametrów mechanicznych i elektrycznych:
1) poziom napięć zasilania stałego i zmiennego,
2) poziom napięć na przekaźnikach obwodów liniowych,
3) stan i rezystancję linii transmisyjnych,
4) utrzymanie urządzeń w przekaźnikowni (szafach,
kontenerach) oraz zapisy w książce kontroli urządzeń,
5) stan i parametry elementów ochrony przeciwprzepięciowej
zastosowanych do ochrony zestawów blokady,
6) prawidłowość współdziałania urządzeń blokady z
urządzeniami stacyjnymi,
7) prawidłowość włączenia, odwołania oraz zwolnienia
blokady przez pociąg (dla blokady dwukierunkowej dla obu
kierunków),
8) poziom realizacji obsługi technicznej przekaźników (OTP),
9) prawidłowość współdziałania urządzeń blokady z
urządzeniami kontroli zajętości obwodów torowych.
12. Dla urządzeń automatyki sterowania rozrządem (asr),
w ramach badania diagnostycznego, należy poddać oględzinom
oraz ocenie stanu na podstawie prób funkcjonalnych, testów i
pomiarów zasadniczych parametrów mechanicznych i elektrycznych:
1) elementy hamulców torowych w strefie podziałowej i w strefie
torów kierunkowych (smarowanie, pomiar wybranych parametrów
hamulca),
2) stacje zasilania elektrohydraulicznego napędu hamulców
torowych (czystości olejów i filtrów, legalizację osprzętu
ciśnieniowego),
3) zespoły akumulatorów hydraulicznych, (również
terminowość przeprowadzania prób ciśnieniowych akumulatorów
hydraulicznych, czystości olejów i filtrów, legalizację
osprzętu ciśnieniowego),
4) bloki sterowania hydraulicznego i przelewowego,
5) radarowe systemy sterowania hamulcami, zamocowania
wszystkich czujników torowych,
6) urządzenia mikrokomputerowe ASR za pomocą programów
testujących,
7) poprawność działania poszczególnych elementów
automatycznego systemu rozrządzania na podstawie odczytu (z
wydruków lub z pamięci na trwałych nośnikach) informacji o
przebiegu rozrządzania.
13. Komputerowe urządzenia srk, liczniki osi i inne urządzenia, dla których w niniejszej instrukcji nie określono zakresu i częstotliwości badań diagnostycznych, należy badać zgodnie z wytycznymi zawartymi w dokumentacjach techniczno-ruchowych dla tych urządzeń.
§8
Czasookresy badań diagnostycznych
1. Każde użytkowane urządzenie srk podlega cyklicznym badaniom diagnostycznym. Maksymalny odstęp czasu pomiędzy kolejnymi badaniami diagnostycznymi czynnych urządzeń srk, wynosi jeden rok, -jeśli niniejsza instrukcja nie stanowi inaczej.
2. Badania należy przeprowadzać w czasokresach zgodnych z dokumentacją techniczno-ruchową. Jeżeli w dokumentacji techniczno-ruchowej nie uwzględniono czasookresu badań diagnostycznych, należy zastosować cykle badań ustanowione niniejszą instrukcją. W przypadku, gdy dokumentacja techniczno-ruchowa ustala cykl badań dłuższy niż 1 rok, należy badania wykonywać w cyklach ustalonych niniejszą instrukcją.
3. Obowiązujące cykle badań diagnostycznych zamieszczono w załączniku Nr 1 z podziałem na rodzaje i systemy urządzeń srk.
4. Badanie diagnostyczne urządzeń sbl należy przeprowadzić każdorazowo z udziałem mistrza automatyki. Raz w roku w badaniu diagnostycznym sbl bierze udział naczelnik sekcji eksploatacji. Z badania diagnostycznego urządzeń sbl należy sporządzić protokół badania i przekazać go uczestniczącemu w badaniach przedstawicielowi sekcji eksploatacji, a ponadto odnotować w książce kontroli urządzeń szafy aparatowej, przeprowadzenie badania oraz wartości pomierzonych parametrów.
5. Jazdę kontrolną w kabinie maszynisty (sprawdzanie widoczność sygnałów i wskaźników oraz działanie urządzeń kontroli prowadzenia pociągu np. shp), przeprowadza się 1 raz na kwartał, przy czym diagnosta w 2 i 4 kwartale a naczelnik sekcji eksploatacji w 1 i 3 kwartale. Na liniach wyposażonych w sygnalizatory kształtowe, należy przeprowadzić sprawdzenie na przemian w porze nocnej (od zmierzchu do świtu) i dziennej. Z jazdy kontrolnej należy sporządzić protokół - według wzoru zamieszczonego w instrukcji Ie-5 (E-11).
6. W zależności od kategorii linii kolejowej oraz rodzaju toru, pomiar siły nastawczej, sił oddziaływania rozjazdu na napęd w końcowym położeniu i podczas przestawiania napędów, należy wykonać podczas badania technicznego rozjazdów, w czasookresach ustalonych "Instrukcją o oględzinach, badaniach i utrzymaniu rozjazdów". Naczelnik sekcji i diagnosta (uprawniony diagnosta do przeprowadzania kontroli,) na przemian uczestniczą w komisyjnym badaniu technicznym rozjazdów - terminy udziału diagnosty i naczelnika sekcji uzgadnia główny inżynier w odrębnym harmonogramie. Wyniki pomiarów sił należy wpisać do "Karty elektrycznego napędu zwrotnicowego" (załącznik Nr 8) lub "Karty mechanicznego napędu zwrotnicowego (załącznik Nr 9).
7. Dla wszystkich typów napędów zwrotnicowych, dla których siła nastawcza przekracza wartość graniczną (maksymalną) a siły oddziaływania rozjazdu na napęd podczas przestawiania osiągają wartość zbliżoną do dopuszczalnej, pomiary powinny być poddane komisyjnej analizie dla wypracowania wniosków eksploatacyjnych odnośnie podjęcia niezbędnych działań technicznych w celu zapewnienia prawidłowej współpracy układu napęd-zwrotnica.
8. Pomiar sił trzymania napędów elektrycznych rozpruwalnych należy wykonać dla każdego napędu, co 2 lata. Co 2 lata, dla zbadania sprawności układu napędowego, należy wykonywać pomiar siły trzymania napędów nierozpruwalnych typu EEA-4, EEA-4A, EEA-4AM (przy wyjętym kołku ścinowym, według wytycznych zawartych w DTR)..
9. Dla napędów elektrycznych nowego typu (EEA-5, S700 itp.) pomiar sił należy wykonywać w czasie badania technicznego rozjazdów na zasadach określonych DTR.
10. Pomiar parametrów elektrycznych obwodów niezajętości torów stacyjnych i rozjazdów należy wykonywać 1 raz na 6 miesięcy, a wyniki pomiarów obwodów niezajętości rozjazdów, wpisać do "Książki obwodów torowych" i na podstawie istniejących zapisów, dokonać porównania z prowadzonymi przez sekcję pomiarami kontrolnymi.
§9
Dokumentacja badań diagnostycznych.
1. Badania diagnostyczne powinny być przeprowadzane w oparciu o miesięczny harmonogram badań diagnostycznych sporządzony na podstawie harmonogramu rocznego (zatwierdzonego przez dyrektora zakładu).
2. Harmonogramy badań powinny ujmować w skali roku, wszystkie obiekty podlegające badaniom na terenie działania sekcji, wymagane badania diagnostyczne, zadania diagnostyczne określone niniejszą instrukcją oraz planowane terminy ich realizacji.
3. Prowadzenie badań diagnostycznych w stacyjnych urządzeniach zewnętrznych i wewnętrznych należy odnotowywać w "Książce kontroli urządzeń sterowania ruchem kolejowym oraz o wprowadzeniu i odwołaniu obostrzeń" E-1758, jeśli dotyczą urządzeń czynnych. Przystąpienie do badań diagnostycznych na szlaku, wymaga powiadomienia posterunku ruchu przyległego do szlaku.
4. Z przeprowadzonych badań diagnostycznych, wykonujący badania zobowiązany jest sporządzić protokół, co najmniej w 3-ch egz., z których jeden przekazuje do sekcji eksploatacji niezwłocznie po ukończeniu badań, a drugi przedkłada głównemu inżynierowi. Główny inżynier, w przypadku stwierdzenia, na podstawie protokołu z badania diagnostycznego, że na badanym obiekcie występuje zagrożenie bezpieczeństwa ruchu, powinien upewnić się, czy podjęto niezbędne środki zapobiegawcze a w przypadku ich braku spowodować ich niezwłoczne zastosowanie.
5. Po przeprowadzonej analizie główny inżynier przekazuje 1 egz. protokołu diagnostycznego uprawnionemu diagnoście, prowadzącemu kontrole okresowe na danym obiekcie budowlanym. Uprawniony diagnosta, zobowiązany jest do ujęcia w programie kontroli okresowych, sprawdzenia realizacji zaleceń z badania diagnostycznego (zaleceń dotyczących stanu technicznego i przydatności do użytkowania).
6. Protokół diagnostyczny (wzór protokołu zamieszczono
w załączniku Nr 5) powinien zawierać między innymi:
1) zebrane informacje na etapie diagnozowania, dotyczące stanu
technicznego i środowiska urządzeń srk:
a) informacje podstawowe o diagnozowanym obiekcie i jego
otoczeniu (tj. określenie typu urządzeń, lokalizacji, daty
instalacji i ostatnich remontów, informacji o przebiegu
zabiegów obsługi technicznej, wypadkach, zdarzeniach itp.),
b) informacje o usterkowości urządzeń na podstawie książki
kontroli urządzeń, dziennika oględzin rozjazdów i dziennika
ruchu,
c) informacje o fachowości obsługi i obsługi technicznej,
określonej na podstawie dokumentacji eksploatacji diagnozowanych
urządzeń (np. książki kontroli urządzeń, regulaminu
technicznego, dokumentacji technicznej badanych urządzeń itp.),
d) określenie dokumentacji technicznej urządzeń oraz DTR,
instrukcji, wykazów, które stanowiły podstawę odniesienia do
uzyskanych wartości parametrów w czasie badania diagnostycznego
(w szczególnych przypadkach należy określić sposoby i metody
pomiarów oraz przyrządy),
e) należy odnotować parametry, których wartości zostały
przekroczone w stosunku do wymagań zawartych w dokumentacjach
techniczno-ruchowych, instrukcjach, wytycznych itp.,
f) należy wyspecyfikować nieprawidłowości w sposobie i
warunkach eksploatacji urządzeń, mające negatywny wpływ na
ich pracę (porównać z wymaganiami w tym zakresie, zawartymi w
dokumentacjach techniczno-ruchowych, instrukcjach, wytycznych
itp.),
g) wyspecyfikować niezgodności urządzeń z dokumentacją
techniczną, obowiązującymi przepisami w zakresie utrzymania i
użytkowania, normatywami technicznymi i standardami
(ustalającymi kryteria techniczne pracy urządzeń),
h) informacje o stanie dokumentacji technicznej urządzeń,
zwłaszcza jej kompletności,
2) analizę zebranych informacji, która powinna skutkować:
a) analizą charakteru i przyczyn stwierdzonych
nieprawidłowości (ewentualnych usterek z informacją o
wprowadzonych obostrzeniach i wydanych zaleceniach na podstawie
badań),
b) wpływu na stan obecny poziomu obsługi technicznej
urządzeń, warunków eksploatacji, terminowości i jakości
realizacji zaleceń wydanych podczas poprzedniego badania
diagnostycznego,
c) oceną stanu technicznego urządzeń na podstawie
porównania zebranych informacji z określonymi parametrami
urządzeń lub stanami dopuszczalnymi dla tych urządzeń,
kierując się względami bezpieczeństwa ruchu;
- dobry stan techniczny występuje, jeżeli parametry
zasadnicze i drugorzędne urządzenia nie przekraczają wartości
granicznych (dopuszczalnych) - po przekroczeniu których
niemożliwe jest jego normalne użytkowanie określone
dokumentacją techniczno-ruchową,
- dostateczny stan techniczny występuje, jeżeli parametry
zasadnicze urządzenia nie przekraczają wartości granicznych
(dopuszczalnych) - po przekroczeniu których niemożliwe jest
jego normalne użytkowanie określone dokumentacją
techniczno-ruchową,
- niezadowalający stan techniczny występuje, jeżeli parametry
zasadnicze i drugorzędne urządzenia są w zakresie wartości
granicznych (dopuszczalnych) - po przekroczeniu których
niemożliwe jest jego normalne użytkowanie określone
dokumentacją techniczno-ruchową; wymagane jest rozważenie
zmiany obsługi technicznej (np. zmiana częstotliwości
zabiegów konserwacyjnych, pomiarów kontrolnych, badań
diagnostycznych itp.),
- niedostateczny stan techniczny występuje, jeżeli parametry
zasadnicze urządzenia przekroczyły wartości graniczne
(dopuszczalne) - po przekroczeniu których niemożliwe jest jego
normalne użytkowanie określone dokumentacją
techniczno-ruchową bez przeprowadzenia remontu; wymagane jest
wyłączenie urządzeń z eksploatacji lub wprowadzenie
obostrzeń w sposobie prowadzenia ruchu pociągów,
d) oceną warunków zewnętrznych urządzenia lub systemu -
uwzględniając również sposób obsługi technicznej,
e) oceną kryteriów technicznych na podstawie analizy
zgodności pracy urządzeń z dokumentacją techniczną,
obowiązującymi przepisami i standardami technicznymi,
3) diagnozę techniczną urządzeń określającą zdatność
urządzenia do realizacji ustalonych dokumentacją funkcji, z
uwzględnieniem:
a) oceny stanu technicznego,
b) oceny warunków zewnętrznych,
c) oceny kryteriów technicznych,
d) oraz przydatności urządzeń w dalszej eksploatacji,
4) ustalenia dalszych warunków eksploatacji (kierując się
względami bezpieczeństwa ruchu); w przypadku, gdy w wyniku
badania diagnostycznego zaistniała konieczność wprowadzenia
ograniczeń w prowadzeniu ruchu pociągów lub wyłączenia
urządzenia, należy uzasadnić podjętą decyzję z podaniem
czasookresu ich obowiązywania oraz zaleceń eksploatacyjnych i
obsługi technicznej w tym zakresie,
5) przy opracowaniu zaleceń w zakresie eksploatacji należy
rozpatrzyć:
a) propozycję zmian metod, zakresu i częstotliwości obsługi
technicznej na badanym obiekcie,
b) propozycję zwiększenia częstotliwości pomiarów
kontrolnych i badań diagnostycznych,
c) zestawienie niezbędnych działań naprawczych z
określeniem zakresu związanego ze stwierdzonymi
nieprawidłowościami i uchybieniami,
d) określenie niezbędnych prac prowadzących do zmiany
warunków zewnętrznych pracy urządzeń,
e) propozycję zmian czynności obsługi (nastawiania)
urządzeń na badanym obiekcie,
f) informację o możliwych zagrożeniach w prowadzeniu ruchu
pociągów i użytkowaniu urządzeń (wnioskowanych na podstawie
tendencji zmian parametrów, -jeśli istniała możliwość
porównania wyników z wynikami poprzednich badań)
6) terminy:
a) określenie terminu wykonania niezbędnych działań
naprawczych lub likwidacji stwierdzonych uchybień (kierując
się względami bezpieczeństwa ruchu),
b) propozycję terminu przeprowadzenia remontu, jeśli stan
techniczny urządzenia tego wymaga (należy określić, w
uzgodnieniu z sekcją, warunki eksploatacji do czasu podjęcia
remontu),
7) podpisy diagnosty i pracownika sekcji eksploatacji obecnego
przy badaniach diagnostycznych, (jeśli była wymagana jego
obecność).
7. Wyniki przeprowadzonych badań, wykonujący również dokumentuje w książkach kontroli obwodów torowych, książkach kontroli baterii akumulatorów, metrykach kabli, książce agregatu prądotwórczego, kartach elektrycznego lub mechanicznego napędu zwrotnicowego, itp.
8. Za realizacje zaleceń po badaniach diagnostycznych odpowiedzialnym jest naczelnik sekcji. Informacje o wykonaniu działań naprawczych lub likwidacji stwierdzonych uchybień, naczelnik sekcji przesyła do zakładu (głównego inżyniera) w terminie określonym protokołem badania diagnostycznego. W celu sprawdzenia skuteczności podjętych działań, przy kolejnych badaniach diagnostycznych urządzeń, główny inżynier zobowiązany jest poinformować przeprowadzającego badania o sposobie ich realizacji.
9. Protokoły diagnostyczne z załącznikami dotyczącymi realizacji zaleceń i podjętych działaniach przechowywane są u głównego inżyniera, o ile dyrektor zakładu nie postanowi inaczej - mogą również stanowić dokumentację pomiarów dla kontroli okresowych utrzymania obiektów we właściwym stanie technicznym.
10. Główny inżynier zobowiązany jest do systematycznego przedkładania informacji dyrektorowi zakładu o realizacji procesu diagnostycznego i stanie diagnozowanych urządzeń.
11. Każdy wniosek o zmianie częstotliwości i zakresu obsługi technicznej urządzeń, zawarty w protokole z badania diagnostycznego urządzeń, główny inżynier zobowiązany jest przedłożyć naczelnikowi działu w celu dalszego rozpatrzenia.
12. W przypadku występowania w protokole z badania diagnostycznego (kontroli okresowej) zaleceń remontowych, główny inżynier w porozumieniu z naczelnikiem działu zwołuje komisję zakwalifikowania do remontu urządzeń srk (obiektu budowlanego lub jego części).
13. Imienny wykaz członków komisji kwalifikującej do
remontu ustala główny inżynier, w jej skład powinni
wchodzić, co najmniej:
1) dla ogółu urządzeń srk na stacji, posterunku ruchu,
szlaku, przejeździe (obiektu budowlanego srk) - główny
inżynier, naczelnik działu, naczelnik sekcji, diagnosta
(uprawniony diagnosta do przeprowadzania kontroli,) oraz mistrz
automatyki,
2) dla podzespołów, elementów lub grup elementów
urządzeń srk (części obiektu budowlanego srk) - diagnosta
(uprawniony diagnosta do przeprowadzania kontroli), naczelnik
sekcji oraz mistrz.
14. Komisja sporządza protokół zakwalifikowania do remontu urządzenia (obiektu budowlanego srk lub jego części) według załącznika Nr 10. Protokół zakwalifikowania, uzgodniony przez kontrolera ds. automatyki, główny inżynier przedkłada do zatwierdzenia dyrektorowi zakładu. Protokóły zakwalifikowania stanowią dokumentację działu automatyki i są podstawą realizacji procesu remontowego.
1. Dokumentacja urządzeń srk to ogół dokumentów
dotyczących zagadnień organizacyjno-technicznych opracowanych w
fazie konstruowania, budowy, eksploatacji, remontów i likwidacji
urządzenia, w szczególności obejmuje:
1) dokumentację konstrukcyjną - dokumentacja zawierająca
dane niezbędne do określenia konstrukcji urządzenia jako
całości oraz poszczególnych części składowych,
2) dokumentację budowy(montażu) - projekt budowlany (zakres
projektu ustalają obowiązujące przepisy z zakresu prawa
budowlanego), projekt wykonawczy (techniczny), dziennik budowy,
protokoły odbiorów częściowych i końcowych, rysunki i opisy
służące realizacji obiektu, operaty geodezyjne, książkę
obmiarów i dziennik montażu,
3) dokumentację powykonawczą - projekt wykonawczy z
naniesionymi zmianami w toku wykonania robót, kartami
pomiarowymi oraz geodezyjnymi pomiarami powykonawczymi,
4) dokumentację obiektu budowlanego,
5) dokumentację techniczną urządzeń srk,
6) dokumentację techniczno ruchową - zbiór dokumentów
zawierających instrukcje i zalecenia dotyczące prawidłowego
użytkowania,
7) instrukcje obsługi,
8) wytyczne utrzymania,
9) dokumentację remontową,
10) dokumentację likwidacji.
2. Dokumentacja techniczna urządzeń srk - zbiór dokumentów w formie rysunków, map, schematów, opisów, wykazów, kart pomiarów i obliczeń niezbędnych do realizacji obsługi technicznej i diagnostycznej, kontroli oraz opracowania regulaminu technicznego pracy posterunku ruchu. Zakres dokumentacji technicznej urządzeń srk ustala instrukcja Ie-5 (E-11).
3. Źródłowa dokumentacja techniczna urządzenia srk - w dziale automatyki zakładu, zbiór dokumentacji technicznej sporządzonej na matrycach (kalkach) lub (i) nośnikach elektronicznych, stanowiących podstawę do odtworzenia arkuszy planów, schematów, tablic zależności i innych, niezbędnych w procesie eksploatacji urządzenia.
4. Za aktualność dokumentacji technicznej będącej w posiadaniu sekcji eksploatacji oraz dokumentacji urządzeń dołączanej do regulaminów technicznych stacji odpowiada naczelnik sekcji.
5. Aktualność dokumentacji technicznej powinien sprawdzać naczelnik sekcji w trakcie kontroli oraz diagnosta w trakcie badań diagnostycznych.
6. Kontroler automatyki zobowiązany jest każdorazowo sprawdzać w trakcie czynności kontrolnych, czy prowadzona jest aktualizacja dokumentacji technicznej czynnych urządzeń, w sekcji eksploatacji, w dziale automatyki oraz dokumentów urządzeń stanowiących załączniki do regulaminów technicznych stacji.
7. Załączone do regulaminu technicznego aktualne egzemplarze planów urządzeń sterowania ruchem i zapisy zależności, powinny być zaopatrzone podpisem naczelnika sekcji. W okresach rocznych naczelnik sekcji, w sposób udokumentowany, zobowiązany jest dokonać aktualizacji planów, tablic oraz instrukcji obsługi.
8. W trakcie badań diagnostycznych należy sprawdzać aktualność dokumentacji technicznej srk dla urządzeń stacyjnych, liniowych oraz urządzeń zabezpieczenia ruchu na przejazdach kolejowych wg zasad określonych w §7 niniejszej instrukcji.
9. Uprawniony diagnosta, w ramach przeprowadzanej kontroli okresowej polegającej na sprawdzeniu stanu technicznego oraz przydatności do użytkowania obiektu budowlanego, zobowiązany jest sprawdzić zgodność ze stanem faktycznym planów, schematów i tablic zależności (kart przebiegów, tablic przebiegów, itp.) - będących w zbiorze dokumentacji technicznej dołączonej do książki obiektu budowlanego (KOB).
10. Stwierdzone podczas kontroli i badań diagnostycznych
nieprawidłowości w zakresie aktualności dokumentacji usuwa
naczelnik sekcji. W tym celu:
1) opracowuje propozycję niezbędnych zmian,
2) przedkłada ją do sprawdzenia i akceptacji przez
właściwego obszarowo kontrolera ds. automatyki,
3) na podstawie akceptowanej przez kontrolera propozycji,
występuje do naczelnika działu o wykonanie zmian w dokumentacji
- przesyłając odnośne arkusze dokumentacji.
11. Naczelnik działu zobowiązany jest do realizacji zmian w dokumentacji w ramach ustalonego przez dyrektora trybu realizacji. Dopuszcza się wykonanie zmian w dokumentacji w formie zleceń podmiotom zewnętrznym.
12. Wykonanie zmian w dokumentacji polegającej na:
1) naniesieniu zmian na arkuszach dokumentacji technicznej,
2) sporządzeniu nowych arkuszy dokumentacji technicznej,
przeprowadza osoba posiadająca uprawnienia do projektowania w
zakresie urządzeń sterowania ruchem kolejowym, odpowiednio do
ich rodzaju.
13. Podstawę do aktualizacji źródłowej dokumentacji technicznej, sporządzonej na matrycach (kalkach) lub (i) zarchiwizowanej w postaci nośnika elektronicznego, stanowi przechowywana razem ze źródłową dokumentacją techniczną w dziale automatyki, dokumentacja wykonania zmian (ust. 12) oraz udokumentowana propozycja zmian wg zasad określonych w ust. 10 - łącznie z akceptacją przez kontrolera.
14. Zaktualizowana źródłowa dokumentacja techniczna jest podstawą do wykonania nowych odbitek planów, schematów, tablic zależności i innych dokumentów, również w zbiorze dokumentacji technicznej dołączonej do książki obiektu budowlanego (KOB) oraz przekazania zainteresowanym w celu wymiany nieaktualnych egzemplarzy na aktualne.