1. Na przęsłach mostów i wiaduktów oraz na konstrukcjach przejść pod torami, których rozpiętości teoretyczne są większe iub równe 30.00 m tor musi być ułożony z obustronnym wzniesieniem ku środkowi rozpiętości każdego przęsła. Wzniesienie toru musi wynosić:
1) dla konstrukcji o schemacie statycznym belki swobodnie podpartej - połowę ugięcia od obciążenia ruchomego; na długości przęsła wzniesienie trzeba ukształtować według krzywej parabolicznej o następującym równaniu:
gdzie:
y - wzniesienie tom względem prostej łączącej punkty
przecięcia niwelety toru z pionowymi płaszczyznami
przechodzącymi przez punkty podparcia konstrukcji, w
odległości xod środka rozpiętości (rys. III.1),
x - odległość punktu dla którego określa się wzniesienie
toru, mierzona od środka rozpiętości konstrukcji,
fk - wzniesienie toru w połowie rozpiętości konstrukcji,
względem prostej jak w określeniu y, równe połowie ugięcia
od charakterystycznych obciążeń ruchomych {bez uwzględniania
współczynnika dynamicznego),
lt - rozpiętość teoretyczna przęsła.
2) dla konstrukcji o schemacie statycznym innym niż podano wyżej wzniesienie toru musi być określone indywidualnie w projekcie technicznym obiektu.
2. W obiektach inżynieryjnych z torem na podkładach i podsypce minimaine wymiary podsypki muszą odpowiadać wymaganiom przedstawionym na rys. II.2. W przestrzeni wyróżnionej na rysunku nie mogą znajdować się żadne elementy konstrukcyjne, elementy wyposażenia ani urządzenia obce. Odstępstwo od powyższego wymagania dopuszcza się za zgodą PKP Polskie Linie Kolejowe S.A.
3. Na obiektach inżynieryjnych dopuszcza się przesunięcie poziome osi toru o ? 30 mm w stosunku do położenia projektowanego, bez konieczności wykonywania dodatkowej analizy konstrukcji, pod warunkiem spełnienia wymagań punktu 2
4. Dokładność usytuowania na obiekcte inżynieryjnym toru w profilu względem położenia projektowanego musi być taka jak dokładność ułożenia toru poza obiektem.
5. Na obiektach inżynieryjnych nie dopuszcza się stosowania złącz szynowych,
6 Tor bezstykowy na obiekcie inżynieryjnym musi być
układany przy zachowaniu następujących warunków:
1) jeżeli podsypka przechodzi ciągłym pasmem przez obiekt
inżynieryjny, to tor bezstykowy należy układać według zasad
ogólnych określonych w przepisach [67] z tym, ze wymaganą
odległość początku toru bezstykowego od obiektu należy
określać według zasad podanych w punkcie 8,
2) przy układaniu toru bezstykowego na obiekcie
inżynieryjnym z jazdą na mostownicach lub z szynami
bezpośrednio przymocowanymi do konstrukcji przęseł o
długości mniejszej niż 60 00 m, początek lub koniec toru
bezstykowego powinien być oddalony od teoretycznego punktu
podparcia przęsła na najbliższej skrajnej podporze-
a) minimum 150.00 m, gdy nie ma możliwości przesuwu toru w
stosunku do konstrukcji,
b) minimum 10.00 m, gdy jest możliwość przesuwu tom w
stosunku do konstrukcji
3) przy zastosowaniu toru bezstykowego na obiektach z jazdą
na mostownicach, lub z bezpośrednim przymocowaniem szyn do
konstrukcji przęseł o długości równej lub większej 60 00 m
lub gdy rozpiętości i ułożenie przęseł kwalifikują obiekt
do zastosowania przyrządu wyrównawczego (patrz punkt 19, 20)
należy zapewnić takie przytwierdzenie, aby możliwy był
przesuw podłużny toru lub szyn w stosunku do konstrukcji
obiektu Początek i koniec toru bezstykowego powinien być
oddalony od teoretycznego punktu podparcia przęsła na
najbliższej skrajnej podporze o co najmmej 150 00 m
7. Układanie rozjazdów na obiektach inżynieryjnych jest dopuszczalne tyłko dla torów na podsypce tłuczniowej Rozwiązanie takie wymaga zgody PKP Polskie Linie Kolejowe S.A i musi być uwzględnione w obliczeniach konstrukcji obiektu.
8. Styk szynowy łub początek rozjazdu powinien znajdować się poza obiektem w odległości z[m] spełniającej następujące warunki
gdzie:
h1 - rzędna główki szyny nad osią podparcia przęsła na przyczółku [m], h2 - rzędna powierzchni terenu przy przyczółku od strony przeszkody
2} z>800m. (III 3}
Odległość z mierzy się.
a) dla mostów i wiaduktów - od teoretycznego punktu
podparcia przęsła na najbliższej skrajnej podporze,
b) dla przepustów i przejść pod torami - od najbliższej
zewnętrznej krawędzi konstrukcji.
9 Dopuszcza się stosowanie 3 typów mostownic o podanych
niżej wymiarach przekroju poprzecznego, które zgodnie z [53]
nie wymagają dodatkowych obliczeń
statyczno-wytrzymałościowych {rys III.3) przy osiowym rozstawie
nie przekraczającym 70 cm.
1) typ I - minimalna długość 250 cm; maksymalny rozstaw
osiowy podłużnie lub dźwigarów głównych 1900 mm,
2) typ II - minimalna długość 270 cm, maksymalny rozstaw
osiowy podłużnie lub dźwigarów głównych 2100 mm,
3) typ III - minimalna długość 300 cm, maksymalny rozstaw
osiowy podłużnie lub dźwigarów głównych 2 400 mm.
10. Na obiektach inżynieryjnych z jazdą na mostownicach, wszystkie mostownice muszą być podparte za pośrednictwem podkładek centrujących W eksploatowanych obiektach inżynieryjnych, do czasu wymiany mostownic, dopuszcza się oparcie mostownic na pasach górnych podłużnie lub dźwigarów górnych bez podkładek centrujących
11. Na obiektach o długości równej 60.00 m i większej z torem ułożonym na mostownicach, wymaga się stosowania szyn S60 (UIC 60).
12. W obiektach o długości mniejszej od 60,00 m z torem aa mostownicach oraz w obiektach niezależnie od tch długości z torem ułożonym na podsypce, wymaga się stosowania szyn tego samego typu co leżące w torze poza obiektem, ale nie lżejszych niż S49
13 Przyrządy wyrównawcze muszą być spawane lub zgrzewane z łączącymi się z nimi odcinkami szyn.
14 Jeżeli przez eksploatowany obiekt inżynieryjny przebiegają torowe odcinki izolowane, musi być zapewniony poziom izolacji poszczególnych toków szynowych zgodnie z wymaganiami [83]
15. Nowe i modernizowane obiekty inżynieryjne muszą mieć zapewnione odizolowanie toków szynowych. Minimalna oporność izolacji powinna wynosić 50000 ohm.
16. Konstrukcje zabezpieczające przed skutkami wykolejenia
taboru należy stosować
1) gdy długość toru na moście, wiadukcie lub przejściu
pod torami jest większa od 20 00 m,
2) gdy długość toru na moście, wiadukcie lub przejściu
pod torami wynosi od 6.00 do 20.00 m i tor ułożony jest na
mostownicach, a jednocześnie występuje jeden z podanych niżej
warunków:
a) tor na obiekcie jest usytuowany w łuku poziomym o
promieniu mniejszym niż 350 00 m lub na krzywej przejściowej
tego łuku,
b) obiekt sąsiaduje bezpośrednio z nasypem wysokości
większej od 4.00 m,
c) obiekt zlokalizowany jest w obrębie stacji,
3) w torze pod obiektami, gdy lica ich podpór znajdują
się w odległości mniejszej niż 2.50 m od osi toru,
17. Konstrukcja zabezpieczająca w razie wykolejenia taboru
musi odpowiadać następującym warunkom
1) szyny odbojnicowe lub kątowniki muszą być ułożone na
całej długości obiektu równolegle do szyn tocznych po ich
wewnętrznej stronie i zakończone poza obiektem częścią
dziobowa; o długości 15 00 m mierzonej od lica ściany
żwirowej obiektu, a w przypadku braku ściany żwirowej, od osi
podparcia przęsła na przyczółku;
2) pozioma odległość w świetle pomiędzy główką-
szyny tocznej i szyny odbojnicowej (pionowego ramienia
kątownika) na całej długości obiektu musi wynosić 190 - 210
mm,
3) część dziobową odbojnic należy wykonywać z szyn typu
ciężkiego, ich połączenie powinno być bezpośrednie, z
zachowaniem postanowień pkt 5, z dodatkowym wykonaniem:
a) ukośnego ścięcia główki szyny dzioba odbojnic o
pochyleniu 1-5 w kierunku ostrza,
b) krawędzi dziobowej ostrza odbojnic w skosie 1 -3
18. Gdy poza obiektem w odległości mniejszej niż 15.00 m od osi podparcia przęsła na skrajnej podporze znajduje się początek rozjazdu, część dziobową odbojnic od tej strony należy skrócić, ale ich długość nie może byc mniejsza niż 8 00 m.
19. Na obiektach stalowych, których długość dylatacyjna jest równa lub większa od 60 00 m oraz nie jest zapewniona swoboda przesuwu toru względem konstrukcji, muszą być stosowane przyrządy wyrównawcze.
20. Usytuowanie przyrządów wyrównawczych musi być
następujące
1) na mostach i wiaduktach jednoprzęsłowych o
rozpiętości teoretycznej przęsła równej lub większej od 60
00 m - nad łożyskiem ruchomym,
2) na mostach i wiaduktach wieloprzęsłowych o przęsłach
swobodnie podpartych:
a) nad łożyskami ruchomymi przęseł o rozpiętościach
teoretycznych większych lub równych 60 00 m,
b) nad filarami, gdzie znajdują się łożyska ruchome obu
sąsiednich przęseł, których suma rozpiętości teoretycznych
jest większa lub równa 60.00 m,
3) na mostach i wiaduktach wieloprzęsłowych o ustroju
ciągłym - nad łożyskami ruchomymi na końcach ustroju
ciągłego, jeżeli suma rozpiętości teoretycznych przęseł
mierzona od łożyska stałego do ostatniego łożyska ruchomego
jest większa lub równa 60 00 m,
4) na innych obiektach, w tym z przęsłami betonowymi o
rozpiętości ponad 90 m - zgodnie z dokumentacją techniczną
tych obiektów.
21 Przyrządy wyrównawcze należy układać tak, aby normalny ruch taboru odbywał się z ostrza przyrządu.
22. Prawidłowa praca przyrządu wyrównawczego musi być zapewniona w temperaturze od +55 °C do -25 °C Przesuw przyrządu wskutek działania temperatury należy obliczać wg wzoru
gdzie.
ld - długość konstrukcji, której przyrząd wyrównawczy
gwarantuje swobodę przesuwu (długość dylatacyjna);
tmax = +55 [°C] - zakładana maksymalna temperatura konstrukcji
przęsła, tmin = -25 [°C] - zakładana minimalna temperatura
konstrukcji przęsła;
alpha - współczynnik liniowej rozszerzalności stali równy
0,000012 [1/°C]
Dopuszczalny przesuw przyrządów wyrównawczych Aldop musi
spełniać warunek:
23. Każdy przyrząd wyrównawczy powinien mieć odpowiednio oznaczony tzw punkt zerowy, tj położenie ostrza iglicy względem opornicy w temperaturze +15°C. Punkt ten oznaczony jest poprzez nawiercenie otworu 0 3 mm na głębokość 3 mm na zewnętrznej powierzchni główki opornicy, 25 mm poniżej jej powierzchni tocznej.
24. Przyrządy wyrównawcze mogą być usytuowane wyłącznie .ia prostych odcinkach tom
25. W tunelach liniowych należy stosować tor bezstykowy lub z szyn spawanych (zgrzewanych) w odcinki o długościach nie mniejszych niż 300.00 m