1. W tunelach liniowych, do celów ewidencyjnych, należy rozróżniać części składowe tunelu, jednorodne pod względem konstrukcyjnym i eksploatacyjnym. Podział na części może dotyczyć podziału na długości tunelu (np. różne rozwiązania konstrukcyjne), jak i na szerokości tunelu (np. różne konstrukcje dfa każdego toru na linii wielotorowej). Jeżeli na linii wielotorowej przejście tunelowe składa się z dwóch lub więcej oddzielnych (zdylatowanych) konstrukcji tunelowych to każdą z nich należy ewidencjonować jako oddzielny obiekt.
2. Parametrami geometrycznymi charakteryzującymi
poszczególne części składowe tunelu liniowego są (rys.
II.9):
1) długość części tunelu (I) - odległość między
punktami przecięcia osi części tunełu z pionowymi
płaszczyznami prostopadłymi do tej osi, przechodzącymi przez
najbardziej wysunięte punkty konstrukcji części tunelu,
mierzona wzdłuż osi tunelu na poziomie niwelety linii
kolejowej;
2) długość eksploatacyjna części tunelu (le) - suma
długości torów usytuowanych w rozpatrywanej części tunelu;
3) szerokość w świetle części tunelu (l0) - najmniejsza
na długości rozpatrywanej części tunelu odległość między
wewnętrznymi powierzchniami zewnętrznych ścian tunelu,
mierzona w poziomie na wysokości niwelety toru;
4) wysokość w świetle części tunelu (h0) - najmniejsza
na długości rozpatrywanej części tunelu odległość między
poziomem niwelety toru a konstrukcją tej części tunelu,
mierzona w pionie w połowie szerokości tunelu w świetle;
5) pole powierzchni części tunelu w planie (a) - iloczyn
szerokości w świetle części tunelu (lo) i długości części
tunelu (I);
3. Parametrami geometrycznymi charakteryzującymi tunel
liniowy są (rys. II.8):
1) długość obiektu (L) - suma długości (I)
poszczególnych części tunelu;
2) długość eksploatacyjna obiektu (Le) - suma długości
eksploatacyjnych (le) poszczególnych części tunelu;
3) pole powierzchni obiektu w planie (A) - suma pól
powierzchni w planie (a) poszczególnych części obiektu;