ROZDZIAŁ II
Klasyfikacja linii i torów


§1 §2 §3

§ 1
Kategorie linii

1. Linie kolejowe zarządzane przez zarządcę infrastruktury kwalifikowane są do jednej z czterech kategorii.

2. Zakwalifikowanie linii do danej kategorii wymaga spełnienia przynajmniej jednego z kwalifikacyjnych parametrów techniczno-eksploatacyjnych podanych w tablicy 1.

Tablica 1
Kwalifikacyjne wartości parametrów techniczno-eksploatacyjnych

Lp Kategoria linii
Kolejowej
Wartość parametrów techniczno-eksploatacyjnych
Obciążenie
przewozami T
[Tg/rok]
Prędkość
pociągów pasażerskich vmax
[km/h]
Prędkość
pociągów towarowych vtow.
[km/h]
Dopuszczalne naciski osi P
[kN]
1 Magistralna (0) T>25 120<vmax<200 80<vtow<120 P<221
2 Pierwszorzędna (1) 10<T<25 80<vmax<120 60<vtow<80 210<P<221
3 Drugorzędna (2) 3<T<10 60<vmax<80 50<vtow<60 200<P<210
4 Znaczenia miejscowego (3) T<3 vmax<60 vtow<50 P<200

3. Decyzję o zakwalifikowaniu linii do danej kategorii lub zmianie kategorii linii istniejących, podejmuje zarządca infrastruktury.

4. Linia kolejowa na całej swej długości powinna być zakwalifikowana do jednej kategorii. W przypadku, gdy na odcinkach linii o łącznej długości nieprzekraczającej 30% długości linii występują różne wartości parametrów techniczno-eksploatacyjnych, to całą linię należy zakwalifikować do tej kategorii, która wynika z parametrów techniczno-eksploatacyjnych występujących na pozostałej długości linii.

5. Linie kolejowe w zależności od kategorii, do jakiej zostały zakwalifikowane, powinny posiadać przekroje poprzeczne nawierzchni i podtorza zgodne z przedstawionymi w załączniku 1.


§ 2
Klasy techniczne torów

1. Tory na szlakach oraz tory główne i główne dodatkowe na stacjach kwalifikuje się do jednej z sześciu klas technicznych zwanych dalej klasami, do których przypisany jest wymagany standard konstrukcyjny nawierzchni oraz określone parametry techniczno-eksploatacyjne.

2. O zakwalifikowaniu toru do jednej z sześciu klas decydują:
1) dopuszczalna prędkość pociągu określonego rodzaju,
2) nacisk osi lokomotywy w pociągu, dla którego przyjęto dopuszczalną prędkość,
3) nacisk osi wagonów w pociągu, dla którego przyjęto dopuszczalną prędkość,
4) obciążenie przewozami.
Kryteria klasyfikacji zawiera tablica 2, przy czym wartości parametrów należy przyjmować według rzeczywistych wartości prędkości pociągów i nacisków osi pojazdów kolejowych kursujących po rozpatrywanym torze.Decyzję o zakwalifikowaniu toru do danej klasy podejmuje zarządca infrastruktury.

Tablica 2
Kryteria klasyfikacji torów głównych

Klasy
torów
Dopuszczalna
prędkość pociągów
[km/h]
Dopuszczalny nacisk osi Obciążenie przewozami
[ Tg/rok ]
lokomotywy
[kN]
wagonów
[kN]
0 200 221 140 do 25
1 100
120
140
160
221
210
210
205
221
205
190
140
nie normowane
2 80
100
120
221
210
205
221
205
190
16 - 25
3 70
80
221
210
221
205
9 -15
4 60
70
221
210
221
205
4 - 8
5 30
40
221
210
221
205
do 3

Uwaga: Podane dopuszczalne naciski osi taboru odnoszą się do wytrzymałości nawierzchni o standardzie odpowiadającym danej klasie torów (nie mają zastosowania do obiektów inżynieryjnych).

3. Tor zakwalifikowany do danej klasy powinien posiadać konstrukcję nawierzchni odpowiadającą standardom przypisanym do danej klasy lub wyższej. W przypadku, gdy konstrukcja nawierzchni odpowiada wymogom standardu niższej klasy niż ta, do jakiej został zakwalifikowany tor, dopuszcza się, do czasu najbliższego remontu - naprawy głównej, pozostawienie toru w klasie niższej, pod warunkiem zapewnienia na nim parametrów techniczno-eksploatacyjnych wymienionych w ust.2.

4. W przypadku braku możliwości dostosowania konstrukcji nawierzchni kwalifikowanego toru do wymaganych standardów lub uzyskania wymaganych odchyłek dopuszczalnych, dopuszcza się na odcinkach linii, nie krótszych od długości jednego szlaku, zakwalifikowanie toru do niższej klasy. Zmiana klasy toru powinna być podjęta w takim terminie, aby możliwe było uwzględnienie w rozkładzie jazdy pociągów zmiany parametrów techniczno-eksploatacyjnych.

5. W przypadku, gdy planowane warunki eksploatacyjne wymagają zmiany klasy toru na wyższą, podwyższenie takie jest możliwe wyłącznie po uprzednim przystosowaniu standardu konstrukcji do przewidzianej klasy torów.

6. Tory stacyjne boczne, z wyjątkiem torów grup kierunkowych, powinny być utrzymywane jak tory klasy piątej. Tory grup kierunkowych powinny odpowiadać warunkom klasy toru, do której zostały zakwalifikowane tory główne dodatkowe.


§ 3
Standardy konstrukcyjne

1. Standard konstrukcyjny nawierzchni określa minimalne wymagania techniczne dla materiałów konstrukcyjnych dla danej klasy torów, to jest: typ szyn, podkładów i przytwierdzeń, maksymalny rozstaw podkładów oraz minimalną grubość warstwy podsypki pod podkładem, a także parametry techniczne wymienionych materiałów.

2. W każdej klasie torów dopuszcza się stosowanie kilku równorzędnych standardów konstrukcyjnych.

3. Standardy konstrukcji nawierzchni przedstawione są w załączniku 2.

4. W nawierzchni bocznych torów stacyjnych, obok materiałów odpowiadających standardom torów klasy piątej, dopuszcza się stosowanie odzyskanych materiałów nawierzchniowych dostosowanych do warunków użytkowania tych torów.