41.
Wykonywanie czynności łączeniowych odłącznikami sieci
górnej.
1. Ręczne wykonywanie czynności łączeniowych z miejsca zainstalowania odłączników.
1. Przed każdorazowym ręcznym wykonaniem
czynności łączeniowych należy:
1) stwierdzić na podstawie numeru,
czy odłącznik jest tym, do którego odnosi się nakaz
łączeniowy,
2) sprawdzić uszynienia
konstrukcji wsporczej, na której zamontowany jest odłącznik,
3) sprawdzić pozycję styków
odłącznika,
4) dokonać oględzin stanu
odłącznika i jego napędu, zwracając szczególną uwagę na
stan izolatorów i układ przeniesienia napędu.
2. Po stwierdzeniu prawidłowego stanu urządzeń wymienionych w pkt. 1, należy odblokować napęd i wykonać czynność łączeniową w sposób właściwy dla danego typu odłącznika i zastosowanego napędu.
3. Po zakończeniu czynności łączeniowej należy utwierdzić (zablokować) napęd przed nie zamierzoną zmianą położenia w sposób określony dla danego typu, a następnie dokonać powtórnych oględzin zgodnie z ust. 1, pkt. 1, ppkt. 3 i 4.
4. Czynność łączeniową należy wykonywać zdecydowanie, przemieszczając dźwignię napędu w skrajne położenie.
5. Ręczne czynności łączeniowe należy wykonywać w rękawicach dielektrycznych, używając właściwej dla danego typu napędu dźwigni lub korby. Należy używać kask ochronny.
6. Nie wolno wykonywać czynności łączeniowych odłącznikiem, który posiada widoczne cechy uszkodzeń oraz gdy konstrukcja wsporcza, na której jest zainstalowany, nie jest uszyniona.
2. Lokalne (zdalne) wykonywanie czynności łączeniowych.
1. Przed każdorazowym dokonaniem czynności łączeniowej odłącznikiem wyposażonym w napęd silnikowy, należy upewnić się czy sygnalizacja stanu położenia odłącznika jest jednoznaczna i zgodna ze stanem, jaki powinien mieć odłącznik przed przełączeniem.
2. Po stwierdzeniu prawidłowości wskazań sygnalizacji stanu dokonać przełączenia, obserwując sygnalizację stanu położenia odłącznika i poprawność jej zmiany.
3. W przypadku braku potwierdzenia zmiany stanu odłącznika lub wystąpienia sygnalizacji niejednoznacznej należy czynność powtórzyć.
4. Przy powtórnym braku reakcji należy czynność wykonać przy podwyższonym napięciu liniowym.
5. Jeżeli wykonanie czynności łączeniowych za pomocą urządzeń sterowania lokalnego lub zdalnego jest niemożliwe, zmiany położenia odłącznika z napędem silnikowym należy dokonać ręcznie, z miejsca jego zainstalowania zgodnie z § 41 ust. 1.
6. Utwierdzenie (zablokowanie) napędu
silnikowego przed nie zamierzoną zmianą położenia realizowane
jest (alternatywnie) poprzez:
1) pozbawienie (odłączenie)
napięcia zasilającego szafę sterowania lokalnego,
2) pozbawienie napięcia
sterowniczo-sygnalizacyjnego,
3) otwarcie kluczem pokrywy otworu
korby napędowej napędu silnikowego,
4) przekazanie do systemu sterowania
zdalnego polecenia uniemożliwiającego ( zabraniającego)
wykonanie operacji łączeniowej.
§
42.
Sprawdzenie braku napięcia w sieci jezdnej.
1. Sprawdzenia braku napięcia w sieci jezdnej należy dokonać za pomocą wskaźników napięcia (akustycznych, optycznych) dopuszczonych do stosowania w obwodach zewnętrznych średniego napięcia prądu stałego.
2. Sposób posługiwania się i środki bezpieczeństwa powinny być określone dla każdego typu wskaźnika oddzielnie.
3. Wskaźnik napięcia przed każdorazowym użyciem powinien być poddany oględzinom zewnętrznym oraz próbie działania, zgodnie z instrukcją jego obsługi.
4. W przypadku braku wskaźnika napięcia dopuszcza się stwierdzenie braku napięcia za pośrednictwem styku probierczego uszyniacza ochronnego.
5. W celu stwierdzenia braku napięcia w
sieci jezdnej za pośrednictwem styku probierczego uszyniacza
ochronnego należy:
1) sprawdzić stan techniczny
uszyniacza, w tym: termin ważności badań, całość elementów
izolacyjnych, zacisków, przewodu uszyniającego i styku
probierczego,
2) oczyścić tok szyny przewodzącej
powrotny prąd trakcyjny z korozji i zanieczyszczeń
powierzchniowych w miejscu zamocowania zacisku, a następnie
połączyć przewód uszyniacza z tokiem szyny (w odległości
poziomej co najmniej 2 m od miejsca, z którego będzie
zakładany uszyniacz),
3) dotknąć stykiem probierczym do
wysięgu pomocniczego lub ramion odciągowych. Jeśli przy
wykonywaniu tej próby nie pojawi się łuk elektryczny, sieć
jezdna jest wyłączona spod napięcia. Nie należy dotykać
stykiem probierczym do przewodów sieci jezdnej.
6. Dokonywanie próby stanu napięciowego sieci jezdnej winno odbywać się w rękawicach dielektrycznych i kasku ochronnym. Drążek uszyniacza należy trzymać poniżej ogranicznika uchwytu.
7. Podczas próby stanu napięciowego sieci jezdnej dokonywanej przy użyciu uszyniacza nie należy dotykać przewodu uszyniającego.
§
43.
Sprawdzenie braku napięcia w linii potrzeb nietrakcyjnych.
1. Sprawdzenia braku napięcia w linii potrzeb nietrakcyjnych należy dokonać za pomocą wskaźników napięcia (akustycznych, optycznych, optyczno-akustycznych) dostosowanych do napięcia znamionowego badanej linii.
2. Sposób posługiwania się i środki bezpieczeństwa powinny być określone dla każdego typu wskaźnika oddzielnie.
3. Wskaźnik napięcia przed każdorazowym użyciem powinien być poddany oględzinom zewnętrznym oraz próbie działania, zgodnie z instrukcją jego obsługi.
4. Posługiwanie się wskaźnikiem wymaga stosowania typowego drążka izolującego na napięcie znamionowe badanej linii.
5. Dokonywanie próby stanu napięciowego winno odbywać się w rękawicach dielektrycznych i kasku ochronnym.
6. Ze względu na specyfikę linii potrzeb nietrakcyjnych zaleca się stosowanie wskaźników akustycznych.
7. W celu stwierdzenia braku napięcia za
pomocą wskaźnika akustycznego sygnalizującego obecność
napięcia zmianą sygnału należy:
1) sprawdzić stan techniczny
wskaźnika oraz drążka izolującego,
2) włączyć wskaźnik i sprawdzić
jego działanie. Pojawiający się sygnał świadczy o jego
prawidłowej pracy,
3) zamontować wskaźnik na
drążku izolującym i zbliżyć go do linii potrzeb
nietrakcyjnych:
- zmiana sygnału (np. zanik sygnału) świadczy o obecności
napięcia w linii potrzeb nietrakcyjnych,
- brak zmiany sygnału świadczy o braku napięcia w linii
potrzeb nietrakcyjnych,
4) oddalić wskaźnik od linii potrzeb
nietrakcyjnych i obserwować czy sygnał jest taki jak przed
zbliżeniem do linii,
5) powtórzyć czynność zbliżania
i oddalania wskaźnika do linii. Jeżeli nie następuje zmiana
sygnału, linię potrzeb nietrakcyjnych należy uważać za
będącą bez napięcia.
§
44.
Zakładanie i zdejmowanie uszyniacza ochronnego sieci jezdnej.
1. Do chwili założenia uszyniacza ochronnego sieć jezdną należy traktować jako znajdującą się pod napięciem.
2. Usytuowanie uszyniaczy ochronnych
służących do zabezpieczenia miejsca pracy powinno wynikać z
następujących zasad:
1) rozmieszczenie uszyniaczy winno
gwarantować skuteczne wyłączenie prądu zwarciowego w
przypadku załączenia lub przeniesienia napięcia na wyłączony
i uszyniony odcinek sieci,
2) uszyniacze należy zakładać ze
wszystkich stron miejsca pracy, z których istnieje możliwość
pojawienia się napięcia, przy czym zaleca się, by co najmniej
jeden uszyniacz ochronny lub dodatkowy był widoczny ze
stanowiska pracy,
3) elementy sekcjonowania sieci
jezdnej nie zwarte odłącznikami sekcyjnymi należy uszyniać z
obu stron,
4) uszyniaczy nie wolno zakładać na
izolowanych przęsłach naprężenia, za wyjątkiem słupów
krzyżowych, na które wyprowadzone są zasilacze z obiektów
zasilania, celem uszynienia tych zasilaczy,
5) w przypadku pracy na odłączniku
kabla zasilacza przy obiekcie zasilania należy wyłączyć i
odłączyć właściwy zasilacz oraz założyć uszynienie
ochronne na głowicę kabla zasilacza na słupie,
6) w przypadku pracy na odłączniku
kabla zasilacza przy kabinie sekcyjnej bez zapewnionej obsługi,
należy wyłączyć spod napięcia całą rozdzielnię 3 kV
(650V) i otworzyć wszystkie odłączniki kabli zasilaczy, a
także założyć uszyniacz ochronny na głowicę kablową
umieszczoną na słupie trakcyjnym z odłącznikiem, na którym
ma być wykonana praca,
7) odległe od punktu zasilającego
(podstacji trakcyjnej) miejsce pracy zaleca się zabezpieczyć
dodatkowym uszyniaczem założonym bezpośrednio za elementem
sekcjonowania podłużnego, oddzielającego sieć jezdną
wyłączoną od sieci jezdnej pod napięciem.
3. Po ustaleniu miejsca, w którym ma być
uszyniona sieć jezdna należy:
1) sprawdzić stan techniczny sprzętu
ochronnego przewidzianego do użycia oraz datę jego ważności,
2) dokonać sprawdzenia braku
napięcia w sieci jezdnej zgodnie z § 42,
3) wykonać czynności przygotowawcze
do założenia uszynienia zgodnie z § 42 ust. 5,
4) po stwierdzeniu, że sieć jezdna
jest bez napięcia należy założyć styk główny uszyniacza na
wybrany element sieci. Zaleca się zakładanie styku głównego
na wysięg pomocniczy
5) zezwala się na zakładanie
dodatkowych uszynień ochronnych na przewody jezdne uszynionej
uprzednio sieci jezdnej bez wykonywania sprawdzenia braku
napięcia.
4. Jeżeli w trakcie wykonywania próby stanu napięciowego sieci stwierdzi się, że sieć jest pod napięciem nie wolno zakładać uszyniacza ochronnego, chyba że celem założenia uszyniacza jest pozbawienie napięcia sieci przez świadome spowodowanie zwarcia i wyłączenia napięcia dla ratowania życia, zdrowia ludzkiego lub mienia.
5. Zakładanie uszyniacza ochronnego winno odbywać się w rękawicach dielektrycznych i kasku ochronnym. W czasie tych czynności nie należy dotykać przewodu uszyniającego.
6. W przypadku zakładania uszynienia ochronnego na odcinku toru z izolowanym tokiem szynowym należy zacisk szynowy przyłączać do szyny przewodzącej powrotny prąd trakcyjny, zwracając uwagę by przewód uszyniający nie zwierał toków szynowych.
7. Jeżeli po torze z uszyniona siecią będzie prowadzony ruch pociągów, uszyniacze nie mogą znajdować się w skrajni taboru.
8. Dopuszcza się zastąpienie przenośnego uszyniacza ochronnego uszynieniem ochronnym stałym. Na czas montażu i demontażu uszyniacza stałego ochronnego należy założyć uszyniacz przenośny.
9. Jeżeli zachodzi konieczność zdjęcia uszyniacza ochronnego, gdyż utrudnia wykonanie pracy lub założony został na elemencie obwodu podlegającym demontażowi, należy przenieść go w miejsce zlokalizowane w bezpośrednim sąsiedztwie miejsca robót, w którym zapewni skuteczną ochronę miejsca pracy. Na czas przeniesienia uszyniacza należy przerwać pracę.
10. Przy zdejmowaniu ochronnego uszyniacza przenośnego, w pierwszej kolejności należy zdjąć styk główny uszyniacza z sieci jezdnej.
11. Uszyniony pantograf pomiarowy pojazdu roboczego oraz odłącznik ze stykiem uszyniającym nie spełniają funkcji uszynienia ochronnego. Mogą być jednak stosowane jako dodatkowe środki zwiększające bezpieczeństwo pracy, w tym dla spełnienia warunku widoczności uszynienia ze stanowiska pracy.
§
45.
Zakładanie i zdejmowanie uszyniacza ochronnego linii potrzeb
nietrakcyjnych.
1. Do chwili założenia uszyniacza ochronnego, linię potrzeb nietrakcyjnych należy traktować jako znajdującą się pod napięciem.
2. Usytuowanie uszyniaczy ochronnych
służących do zabezpieczenia miejsca pracy winno wynikać z
następujących zasad:
1) uszyniacze ochronne linii potrzeb
nietrakcyjnych wolno zakładać w miejscu, w którym wcześniej
wyłączono i uszyniono sieć jezdną nad torem, z którego
będzie wykonywana czynność uszynienia linii potrzeb
nietrakcyjnych,
2) uszyniacze ochronne należy
zakładać ze wszystkich stron miejsca pracy, z których może
pojawić się napięcie,
3) zaleca się zakładanie uszyniaczy
ochronnych linii potrzeb nietrakcyjnych w pobliżu miejsca
założenia uszyniaczy ochronnych sieci jezdnej.
3. Po ustaleniu miejsca, w którym ma być
założony uszyniacz ochronny należy:
1) sprawdzić stan techniczny i
daty ważności przewidzianego do użycia sprzętu ochronnego,
2) sprawdzić fakt uszynienia
ochronnego sieci jezdnej,
3) przyłączyć zacisk szynowy
uszyniacza do oczyszczonego uprzednio z korozji i zanieczyszczeń
toku szynowego przewodzącego prąd trakcyjny,
4) sprawdzić brak napięcia w linii
potrzeb nietrakcyjnych w sposób podany w § 43,
5) po stwierdzeniu braku napięcia
przy użyciu drążka izolacyjnego założyć zaciski główne
uszyniacza na przewody, dokonując ich zwarcia między sobą oraz
połączenia z tokiem szyny przewodzącej prąd trakcyjny,
6) nie wolno zakładać uszyniacza na
przewody, jeżeli są pod napięciem, chyba że celem założenia
uszyniacza jest pozbawienie napięcia linii przez świadome
spowodowanie zwarcia i wyłączenia napięcia dla ratowania
życia, zdrowia ludzkiego lub mienia.
4. Zakładanie przenośnego uszyniacza ochronnego należy wykonywać w rękawicach dielektrycznych i kasku ochronnym. W czasie tych czynności nie wolno dotykać przewodu uszyniacza ochronnego.
5. Na czas montażu i demontażu ochronnego uszyniacza stałego należy założyć uszyniacz przenośny.
6. W celu zdemontowania przenośnego uszyniacza ochronnego należy w pierwszej kolejności, przy użyciu drążka izolacyjnego, zdjąć zaciski główne z przewodów, a następnie zacisk szynowy.
§
46.
Osygnalizowanie miejsca pracy.
1. Osygnalizowanie miejsca pracy, dla
którego dokonuje się zamknięcia toru dla ruchu pociągów oraz
pojazdów trakcji elektrycznej, polega na:
1) osygnalizowaniu zamkniętych torów
przez służbę ruchu podczas zaniknięcia toru,
2) ustawieniu wskaźników We4 przed
elementami sekcjonowania sieci jezdnej, przez które elektryczne
pojazdy trakcyjne mogą odbierakami prądu przenieść napięcie
na sieć jezdną wyłączoną na czas robót,
3) wskaźników We można nie
ustawiać, jeśli wjazd taboru na zabroniony element
sekcjonowania jest uniemożliwiony w inny sposób, np. ustawiona
tarcza D1, zablokowany sygnalizator z sygnałem zabraniającym
jazdy, odpowiednio ustawione i zablokowane rozjazdy, wykolejnice
itp.
Ten sposób zabezpieczenia miejsca pracy należy stosować także
w sytuacjach, gdy warunki skrajniowe uniemożliwiają prawidłowe
i jednoznaczne ustawienie wskaźników We, dostosowując zakres
wyłączeń do istniejących sygnałów.
2. Osygnalizowanie miejsca pracy, dla
którego nie dokonuje się zamknięcia torów.
1) W czasie wykonywania robót na
torze, miejsce robót musi być zabezpieczone zgodnie z
przepisami R1 i osygnalizowanie według przepisów E1.
2) W przypadku, gdy na torze
pracuje grupa złożona z więcej niż dwóch pracowników,
należy w odległości 300-500 m od miejsca robót ustawić z
obydwóch stron wskaźniki W7. Wskaźniki W7 należy ustawić
również w odległości 300^-500 m w przypadku, gdy na torze
pracuje jeden lub dwóch pracowników przy niesprzyjających
warunkach widzialności i słyszalności zbliżających się
pociągów lub pojazdów.
Odległość ustawienia wskaźników W7 od miejsca robót ustala
kierujący zespołem, uwzględniając miejscowe warunki
widoczności, atmosferyczne, prędkość pociągów, itp. Za
niesprzyjające warunki widoczności uznaje się takie, w
których widzialność pociągów i pojazdów jest mniejsza niż
500 m.
3. Podczas wykonywania robót na torze:
1) wymagających skupienia pięciu i
więcej pracowników,
2) przy niesprzyjających warunkach
widzialności i słyszalności zbliżających się pociągów,
3) przy użyciu maszyn i sprzętu
zmechanizowanego,
4) przy dużym ruchu na torach
stacyjnych, kierujący zespołem obowiązany jest wyznaczyć
jednego lub więcej - zależnie od potrzeb - pracowników
(sygnalistów) do obserwowania szlaku i sygnalizowania
zbliżających się pociągów lub pojazdów.
4. Podczas obserwacji sygnaliści powinni stać w takim miejscu, aby widzieli zbliżające się pociągi i pojazdy z najdalszej odległości (co najmniej 700 m w każdym kierunku) i aby byli dobrze widziani i słyszani przez pracowników zatrudnionych na torze. Sygnalistom nie wolno wyznaczać dodatkowych czynności.
5. Podczas sprzyjających warunków
widzialności i słyszalności zbliżających się pociągów,
przy niewielkim zakresie robót i małym ruchu pociągów,
jeżeli nie ma sygnalistów to:
1) pracownicy zatrudnieni na torze
indywidualnie lub w grupach do dwóch osób ubezpieczają i
ostrzegają się wzajemnie; pracownika odpowiedzialnego za ich
bezpieczeństwo (bardziej doświadczonego) wyznacza kierujący
zespołem,
2) pracownicy zatrudnieni w grupie do
czterech osób są nadzorowani przez kierującego zespołem
wyposażonego w przybory sygnalizacyjne, który jest
odpowiedzialny za bezpieczeństwo pracowników.
6. Pracownicy zatrudnieni na torach kolejowych obowiązani są mieć na sobie kamizelki ostrzegawcze.
§
47.
Praca z pojazdów roboczych.
1. Praca na nieizolowanych pomostach
roboczych.
1) Na pomost roboczy można wchodzić
oraz przebywać na nim tylko wtedy, gdy sieć jezdna jest nad nim
uszyniona.
2) Wejście na pomost roboczy winno
być zabezpieczone, gdy przebywanie na nim ludzi jest zabronione,
np. poprzez osygnalizowanie tablicą ostrzegawczą.
3) Na pomost roboczy wolno wchodzić
tylko na polecenie kierującego zespołem:
a) przed rozpoczęciem pracy pierwszy raz w
danym miejscu,
b) przed wznowieniem pracy,
c) przed kontynuowaniem pracy po
przemieszczeniu pojazdu.
4) Na pomostach roboczych można
przebywać tylko w kaskach ochronnych.
5) W czasie przebywania pracowników
na pomoście roboczym winny być podniesione bariery ochronne, a
przejście między wagonami i czoła wagonów skrajnych
zabezpieczone łańcuchami. Jeżeli ze względu na miejsce lub
charakter pracy nie można ustawić barier ochronnych, to w
czasie przebywania i pracy na pomostach roboczych należy
zachować szczególną ostrożność.
6) Na barierach ochronnych nie wolno
stawać oraz mocować na nich prowizorycznych pomostów i
rusztowań.
7) Jeżeli w czasie pracy istnieje
potrzeba przemieszczania ruchomego pomostu roboczego w kierunku
toru czynnego, to wielkość przemieszczenia należy ograniczyć
tak, aby zachować skrajnię do toru czynnego oraz odległość
bezpieczną do elementów sieci górnej znajdującej się pod
napięciem, a także:
a) na czas przejazdu taboru po torze
czynnym, w stronę którego został przemieszczony ruchomy pomost
roboczy, pracownicy muszą z niego zejść na pomost roboczy stały,
b) przebywanie pracowników na pomoście
ruchomym jest dozwolone wyłącznie podczas postoju pojazdu.
8) Jeżeli w czasie pracy zachodzi
potrzeba przemieszczania pojazdu z pracownikami na pomoście
roboczym stałym, to:
a) kierujący zespołem powinien określić
miejsca założenia uszynień, przed którymi prowadzący pojazd
obowiązany jest zatrzymać go oraz prędkość pojazdu (nie
może być większa niż 15 km/h)
b) pracownicy powinni być zwróceni twarzami w
kierunku jazdy,
c) pracownicy nie mogą stać na drabinach
ustawionych na pomoście,
d) pomost roboczy ruchomy, wypornica i inne
urządzenia powinny być w pozycji transportowej.
9) Dla przemieszczenia się pojazdu z
prędkością większą niż 15 km/h należy:
a) pomost ruchomy, wypornicę i urządzenia
dźwigowe ustawić w pozycji transportowej i zabezpieczyć przed
przemieszczaniem się poza skrajnię taboru,
b) narzędzia i materiały zabezpieczyć przed
spadnięciem i przemieszczeniem się poza skrajnię,
c) złożyć barierki ochronne,
d) spowodować opuszczenie pomostu roboczego
przez wszystkich pracowników.
2. Warunki wykonywania prac z izolowanych pomostów roboczych określa § 25.
§
48.
Praca z wykorzystaniem sprzętu zmechanizowanego.
1. Sprzęt zmechanizowany
(podnośniki, koparki, żurawie, dźwignice, sprzęt
specjalistyczny, itp.) używany do budowy, napraw i utrzymania
sieci górnej winien być dopuszczony do użytkowania w warunkach
kolejowych i odpowiadać warunkom zapewniającym obsłudze
bezpieczną i higieniczną pracę.
Sprzęt podlegający kolejowemu dozorowi technicznemu winien
odpowiadać wymogom przepisów dozoru technicznego.
2. Nie wolno używać sprzętu nie spełniającego wymogów określonych w ust.l oraz nie posiadającego właściwych osłon, zabezpieczeń i napisów ostrzegawczych, a także do prac przekraczających jego możliwości konstrukcyjne.
3. Sprzęt zmechanizowany winien być wyposażony w szczegółowe instrukcje (regulaminy) eksploatacji.
4. Sprzęt podlegający dozorowi technicznemu winien być właściwie oznaczony, posiadać stosowne dokumenty dopuszczające do pracy i być użytkowany zgodnie z przeznaczeniem w dopuszczalnym dla niego zakresie i okresie użytkowania.
5. Obsługę sprzętu zmechanizowanego można powierzać wyłącznie pracownikom o odpowiednich i potwierdzonych kwalifikacjach.
6. Obsługującemu sprzęt nie wolno opuszczać stanowiska pracy w czasie ruchu. W przypadku konieczności oddalenia się od sprzętu, obsługujący obowiązany jest go zatrzymać, wyłączyć silnik, zabezpieczyć przed samoistnym przemieszczeniem (zahamować, podklinować itp.), a także przed uruchomieniem przez osoby nieupoważnione. Nie wolno opuszczać sprzętu ustawionego w pozycji zajmującej skrajnię sąsiedniego, czynnego toru kolejowego.
7. Sprzęt zmechanizowany w czasie zbliżania się pociągu i jego przejazdu obok miejsca robót nie może wchodzić w skrajnię budowli czynnego toru.
8. Praca sprzętu zajmującego skrajnię toru czynnego dla ruchu pociągów jest dopuszczania, od warunkiem zachowania stałej łączności z sąsiednimi posterunkami ruchu, ostrzegającymi o wyprawianych w kierunku miejsca robót pociągach i pojazdach, a także osłonięciu miejsca robót przez sygnalistów i ustawieniu wskaźników zgodnie z Przepisami E1.
9. Szczegółowe postanowienia w zakresie bezpieczeństwa ruchu winny być zawarte w tymczasowym regulaminie prowadzenia ruchu w czasie robót.
§
49.
Praca na rusztowaniach i drabinach.
1. Rusztowania i drabiny pod
wyłączoną i uszynioną siecią górną mogą być montowane na
wózkach szynowych lub ustawione bezpośrednio na podłożu w
sposób gwarantujący pełną stabilność układu, a w
szczególności:
1) kąt pochylenia drabiny w stosunku
do płaszczyzny prostopadłej do podstawy nie może być mniejszy
niż 15 stopni i większy niż 40 stopni,
2) przy umieszczaniu drabiny lub
rusztowania na wózku szynowym należy zabezpieczyć koła wózka
przed możliwością przetoczenia,
3) drabinę wolno opierać o elementy,
które zapewniają pewny punkt oparcia,
4) drabinę przystawną należy
zabezpieczyć przed obsunięciem.
2. Na pomoście rusztowania lub drabiny rozstawnej może pracować jednocześnie nie więcej niż dwóch pracowników, a na drabinie przystawnej jeden pracownik.
3. Podczas pracy na drabinie i rusztowaniu nie wolno wychylać się lub wykonywać prac, przy których istnieje możliwość przewrócenia się rusztowania lub drabiny.
4. Nie wolno przemieszczać rusztowania lub drabiny z przebywającymi na nich pracownikami.
5. Zabrania się podawania pracującym na drabinie lub rusztowaniu; części, narzędzi i przedmiotów poprzez podrzucanie. Podawać je należy za pomocą niemetalowej linki.
6. Dopuszcza się pracę z drabin ustawionych na stałym pomoście roboczym podczas postoju pociągu sieciowego, przy zachowaniu szczególnej ostrożności i zasad mniejszego paragrafu.
§
50.
Praca na konstrukcjach wsporczych sieci górnej oraz podczas ich
montażu.
1. Przy wykonywaniu robót
fundamentowo-słupowych należy:
1) rozpoznać i oznaczyć w terenie
infrastrukturę podziemną,
2) wykopy za pomocą koparek
powinny być wykonywane z zachowaniem dopuszczalnej odległości
zbliżenia do elementów znajdujących się pod napięciem,
zachowaniu skrajni do sąsiedniego toru lub wprowadzeniu
stosownych ograniczeń ruchowych,
3) wykopy wykonywane ręcznie należy
prowadzić w sposób wykluczający możliwość zasypania ziemią
w przypadku obsunięcia się ściany wykopu. W gruntach o małej
spoistości należy stosować zabezpieczenia w postaci obudowy
ścian. Wydobywaną ziemię należy usypywać tylko z dwóch
stron wykopu, pozostawiając wolne od urobku krawędzie
równoległe do toru. Przy natrafieniu na kabel, rurociąg, prace
należy przerwać, powiadomić o tym kierującego zespołem i
postępować według jego wskazań.
4) wykopy powinny być zabezpieczone,
5) do ustawiania konstrukcji
wsporczych i fundamentów powinny być używane sprawne
urządzenia mechaniczne i osprzęt o nośności odpowiedniej do
ciężaru podnoszonych przedmiotów,
6) zabronione jest przebywanie ludzi
w zasięgu podnoszonej konstrukcji. Ręczne naprowadzanie
posadawianego fundamentu w wykop lub słupa w otwór fundamentu
można wykonać dopiero wtedy, gdy znajdą się one bezpośrednio
nad otworem, w małej odległości od ziemi
7) montaż pomostów bramek
trakcyjnych wymaga na czas robót wstrzymania ruchu pociągów na
torach, nad którymi będzie zamontowany pomost,
8) przy ręcznym ustawianiu
konstrukcji wsporczych liczba pracowników zatrudnionych powinna
być taka, aby ciężar przypadający na jedną osobę nie był
większy niż 50 kg. Do podnoszenia należy używać co najmniej
trzech par żerdzi wspierających. Podnoszony słup powinien być
przez cały czas podpierany przynajmniej przez dwie pary żerdzi.
Dla utrzymania równowagi słupa w płaszczyźnie podnoszenia do
wierzchołka podnoszonej konstrukcji powinny być przymocowane
dwie liny do regulacji ustawienia.
9) przy podnoszeniu słupa w
bezpośrednim sąsiedztwie czynnych torów nadzór nad
bezpieczeństwem zatrudnionych powinien sprawować sygnalista.
2. Wchodzenie na konstrukcję wsporczą z elementami znajdującymi się pod napięciem dozwolone jest tylko wtedy, gdy zachowana jest ciągłość uszynienia tej konstrukcji. Do elementów znajdujących się pod napięciem pracownicy kwalifikowani mogą zbliżać się na dopuszczania odległość zbliżenia, a pracownicy niekwalifikowani na odległość bezpieczną.
3. Po konstrukcji wsporczej należy poruszać się wykorzystując istniejące przewiązki, okratowania lub stosując słupołazy bądź inne urządzenia ułatwiające poruszanie się i dające pewny punkt oparcia.
4. W czasie pracy na konstrukcji wsporczej należy używać szelek bezpieczeństwa i kasku ochronnego.
5. Nie wolno przebywać i pracować pod ciężarami naprężającymi sieć jezdną bez ich zabezpieczenia przed nagłym opuszczeniem.
6. Praca na wspólnych konstrukcjach wsporczych różnych sieci w tym linii potrzeb nietrakcyjnych, dozwolona jest wyłącznie z zachowaniem dopuszczalnej odległości zbliżenia dla pracowników kwalifikowanych i odległości bezpiecznej dla pracowników niekwalifikowanych.
7. Przed rozpoczęciem pracy przy każdej wspólnej konstrukcji wsporczej, kierujący zespołem powinien omówić sposób i zakres wykonywania pracy oraz określić granicę, której pracownicy nie mogą przekraczać ciałem ani żadnym przedmiotem.
§ 51.
Praca na naprężonej sieci górnej.
1. Podczas rozwijania liny nośnej sieci trakcyjnej i przewodów jezdnych lub przewodów linii potrzeb nietrakcyjnych, prędkość pojazdu, z którego dokonuje się rozwijania, nie powinna przekraczać 6 km/h, przy czym przez cały czas należy kontrolować prawidłowość rozwijania przewodu z bębna.
2. Do naprężania przewodów i lin należy używać sprzętu montażowego o parametrach technicznych odpowiadających naprężeniom montażowym.
3. Do połączenia naprężacza z naprężanym przewodem lub liną należy stosować uchwyty montażowe o konstrukcji uniemożliwiającej przesuwanie i wyślizgiwanie się naprężanego przewodu lub liny.
4. Na czas naprężania przewodów i lin sieci górnej lub zwalniania ich naciągu na linii dwu-lub wielotorowej znajdującej się w łuku o promieniu mniejszym niż 1000m należy wyłączyć i uszynić sieć górną nad torem od strony środka łuku lub zastosować zabezpieczenia nie pozwalające na zbliżenia do sieci górnej będącej pod napięciem.
5. Na czas montażu lub demontażu przewodów i lin sieci górnej należy wyłączyć i uszynić styczne odcinki naprężenia.
6. Przecinanie naprężonych przewodów i lin jest zabronione. W ceru przecięcia naprężonego przewodu lub liny należy z obu stron miejsca, w którym ma być przecięty przewód lub lina, założyć uchwyty montażowe, wpiąć między te uchwyty naprężacz, ściągnąć do siebie miejsca, w których zamontowane są uchwyty, aż do przejęcia naciągu przez naprężacz i uzyskanie zwisu przecinanego przewodu lub liny.
7. Jeżeli na odcinku naprężenia sieci
jezdnej wbudowany jest element sekcjonowania, który oddziela
sieć jezdną wyłączoną i uszynioną od sieci jezdnej
znajdującej się pod napięciem do czasu poszerzenia zakresu
wyłączenia napięcia nie wolno:
1) demontować oraz naprężać
przewodów jezdnych i lin nośnych,
2) przecinać (rozłączać złącz)
przewodów jezdnych i lin nośnych,
3) wypinać z zakotwień przewodów
jezdnych i lin nośnych, ustalających, środkowych,
4) demontować lub wbudowywać
izolatorów (sekcyjnych, dzielczych, kotwowych) w przewody jezdne
lub liny.
8. Praca na elementach osprzętu mocującego oraz ustalającego położenie naprężonych przewodów jezdnych bądź lin sieci górnej winna być wykonywana z dużą ostrożnością przy zastosowaniu zabezpieczeń przed nagłym przemieszczeniem się osprzętu lub naprężonych przewodów i lin. Zabrania się przebywania pracowników po stronie, w którą skierowana jest siła wypadkowa pochodząca od naciągu.
1. W przypadku wystąpienia burzy, wykonawca obowiązany jest przerwać pracę.
2. Podczas burzy pracownicy powinni znajdować się wewnątrz pojazdu lub przebywać z dala od sieci górnej.
3. W czasie trwania burzy, pomimo wyłączenia napięcia, nie wolno wykonywać prac bezpośrednio na sieci górnej ani w jej pobliżu oraz w sieci powrotnej i uszyniającej.
4. Zakaz wymieniony w ust. 3 nie obowiązuje w przypadkach, gdy bezzwłoczne przeprowadzenie prac przy urządzeniach sieci jest konieczne ze względu na zagrożenie bezpieczeństwa życia ludzkiego lub bezpieczeństwa ruchu pociągów. Wówczas uszynienia ochronne należy rozmieszczać w ten sposób, aby chroniony dwustronnie odcinek sieci górnej nie był dłuższy niż 150 m.
§
53.
Praca w czasie deszczu lub śniegu.
1. Zabrania się prowadzenia pracy w sieci uszyniającej oraz przy konstrukcjach wsporczych, jeżeli podczas ulewnego deszczu lub obfitego opadu (mokrego) śniegu sieć górna podwieszona na tych konstrukcjach nie została wyłączona spod napięcia.
2. Podczas obfitego opadu śniegu lub marznącego deszczu pomosty pojazdów, z których wykonuje się czynności przy sieci górnej należy utrzymywać w stanie zapobiegającym przypadkowemu poślizgnięciu zatrudnionych na nich pracowników.
3. W przypadku utrzymywania się grubej warstwy śniegu utrudniającego dostęp do elementów sieci powrotnej i uszyniającej, należy pracę w jej obwodach ograniczyć tylko do zakresu eliminującego zagrożenie bezpieczeństwa ludzi i urządzeń oraz ruchu pociągów.
§
54.
Praca podczas silnego wiatru.
1. Prace na sieci górnej podczas silnego lub porywistego wiatru należy ograniczyć do napraw awaryjnych i doraźnych, stosując na pomostach roboczych środki ochrony osobistej przed upadkiem, mocowane do stałych elementów konstrukcji pojazdu lub sieci, w taki sposób aby w najbardziej niekorzystnych warunkach nie mogła być przekroczona dopuszczalna odległość zbliżenia.
§
55.
Praca w warunkach ograniczonej widoczności.
1. Podczas prac prowadzonych w porze nocnej lub w warunkach ograniczonej widoczności, stanowisko pracy powinno być wyposażone w źródła oświetlenia sztucznego.
2. Jeżeli podczas wykonywania pracy przy oświetleniu sztucznym wystąpi nagłe pogorszenie natężenia oświetlenia w miejscu pracy, w stopniu uniemożliwiającym bezpieczne wykonywanie pracy, kierujący zespołem zobowiązany jest przerwać pracę i podjąć środki zaradcze umożliwiające kontynuację robót w bezpieczny sposób.
3. Podczas gęstej mgły prace należy ograniczyć do napraw awaryjnych doraźnych, wykonywanych na zamkniętym torze.
§
56.
Praca w czasie przerwy w łączności z dyspozytorem zasilania.
1. Jeżeli w trakcie lub po zakończeniu pracy nie można nawiązać bezpośredniej łączności z dyspozytorem zasilania, lecz istnieje możliwość nawiązania łączności poprzez osobę pośredniczącą to możliwość ta powinna być wykorzystana, przy czym wiadomość o zakończeniu pracy i dyspozycje łączeniowe powinny być przekazywane w formie telefonogramu z odnotowaniem jednostki organizacyjnej oraz nazwiska i stanowiska osoby pośredniczącej.
2. W przypadku całkowitej przerwy w łączności z dyspozytorem zasilania nie wolno rozpoczynać jakiejkolwiek pracy z wyłączonym napięciem na sieci górnej i w jej pobliżu, z wyjątkiem prac, które muszą być natychmiast przeprowadzone ze względu na zagrożenie bezpieczeństwa ludzi, urządzeń oraz ruchu pociągów. W razie konieczności przeprowadzenia prac dla wyeliminowania zagrożeń należy przygotować miejsce pracy zgodnie z § 14, ust. 3, 4 z tym, że odłączniki za pomocą których wyłączono napięcie powinny być zablokowane i dozorowane przez osoby, których zadaniem jest niedopuszczenie do ich zamknięcia przed zakończeniem robót.
3. Jeżeli całkowita przerwa w łączności powstała po wydaniu przez dyspozytora zasilania zgody na przygotowanie miejsca pracy to podjęte czynności należy kontynuować na podstawie wcześniejszych uzgodnień i dyspozycji, z przestrzeganiem czasu zakończenia pracy.
4. Po zakończeniu pracy nie wolno samowolnie załączyć sieci górnej pod napięcie, ani wykonywać żadnych czynności łączeniowych do chwili porozumienia się z dyspozytorem zasilania.
§ 57.
Prace w warunkach szczególnych.
1. Prace wykonywane w warunkach szczególnych tak pod względem ilości i rodzaju wykonawców jak też rozległości i układu miejsca robót, mogą być wykonywane wyłącznie w oparciu o szczegółowy regulamin robót.
2. Szczegółowy regulamin robót wykonywanych w warunkach szczególnych podlega zatwierdzeniu przez jednostkę nadrzędną nad zakładem pracy.
3. Przy realizacji robót w warunkach szczególnych należy dążyć do stosowania zabezpieczeń miejsca pracy poszczególnych wykonawców zgodnie z postanowieniami niniejszej Instrukcji. Dopuszcza się inne technicznie uzasadnione sposoby zabezpieczeń wykluczające możliwość pojawienia się napięcia w miejscu pracy (np. najechanie przez inny tabor, wyjazdu wykonawcy poza strefę robót).