1. Utrzymanie sieci powrotnej w rozumieniu niniejszej instrukcji polega na zapewnieniu ciągłości elektrycznej w tokach szynowych dla przewodzenia prądów trakcyjnych.
2. Elementami zapewniającymi ciągłość
elektryczną toków szynowych dla prądów trakcyjnych są:
a) łączniki szynowe podłużne,
b) łączniki szynowe poprzeczne stanowiące
połączenia elektryczne wyrównawcze międzytokowe i
międzytorowe,
c) łączniki szynowe obejściowe: - w torach i
odcinkach izolowanych z jednotokową izolacją kontroli
zajętości toru, w izolowanych odcinkach zwrotnicowych,
d) połączenia elektryczne łączące dławiki
torowe z kablami powrotnymi przy podstacjach trakcyjnych i z
kablami uszyniającymi, a także połączenia elektryczne tych
dławików z tokami szyn.
3. Elementy wymienione w ust. 2 można przytwierdzać do szyny przez spawanie, lutospawanie, wciskanie, skręcanie i inne dopuszczone na PKP technologie szczegółowe.
1. Czynności utrzymania sieci powrotnej
sprowadzają się do:
a) oględzin dokonywanych w ramach oględzin
pobieżnych (OP),
b) napraw, w ramach których brakujące
łączniki są uzupełniane, uszkodzone - wymieniane, jak
również poprawiane luźne styki połączeń z szyną.
2. Naprawy doraźne przeprowadza się dla usunięcia usterek stwierdzonych w czasie oględzin lub zastąpienia zgłoszonych do wymiany łączników prowizorycznych łącznikami stałymi. W ramach napraw doraźnych dokonuje się uzupełnienia łączników metodami wskazanymi w § 37 ust. 3 z zastrzeżeniem, że spawanie nie może być realizowane do stopki lub szyjki szyny.
3. Odtworzenie elementów sieci powrotnej po robotach nawierzchniowych należy do wykonawcy tych robót.
4. Personel wykonawczy jednostek
utrzymujących urządzenia sieci trakcyjnej wykonuje prace
utrzymaniowe w odniesieniu do:
a) wyrównawczych połączeń elektrycznych
łączących środki uzwojeń dławików torowych podłączonych
do różnych torów,
b) połączeń elektrycznych łączących
dławiki torowe z kablami powrotnymi i kablami (przewodami)
uszyniającymi urządzeń wchodzących w skład sieci trakcyjnej
lub obiektów zasilania elektroenergetycznego,
c) dławików torowych i ich połączeń z
tokami szynowymi bez złączy izolowanych w przypadku, gdy
dławiki te znajdują się w obwodzie kabli powrotnych i kabli
(przewodów) uszyniających urządzeń wchodzących w skład
sieci trakcyjnej lub obiektów zasilania elektroenergetycznego,
d) spawanych połączeń końcówek linek
dławikowych z tokami szynowymi ze złączami izolacyjnymi.
5. Czynności regulacji układów rezonansowych dławików torowych, o których mowa w ust. 4. pkt c) dokonuje personel wykonawczy jednostek utrzymujących urządzenia sieci trakcyjnej przy współdziałaniu i pod nadzorem montera urządzeń srk. Nadzór ten sprowadza się, w szczególności, do potwierdzenia prawidłowości wykonania czynności regulacyjnych u-kładów rezonansowych.
1. W elementy sieci powrotnej (łączniki szynowe) muszą być wyposażone wszystkie tory zelektryfikowane łącznie z przyległymi rozjazdami i przejściami rozjazdowymi.
2. Łączniki szynowe powinny być wykonane:
a) z giętkiej linki miedzianej o przekroju nie
mniejszym niż 95 mm2 dla łączników podłużnych i
poprzecznych międzytokowych,
b) z dwóch giętkich linek miedzianych o
przekroju nie mniejszym niż 2x70 mm2 dla łączników
poprzecznych międzytorowych i obejściowych.
Sposoby przyłączenia łączników do szyn powinny zapewniać
trwałość połączenia i niezmienność rezystancji. Dopuszcza
się zastosowanie linki z innego materiału lecz o równoważnym
przekroju z punktu widzenia o-porności elektrycznej.
3. Łączniki szynowe poprzeczne i obejściowe powinny mieć osłony izolujące na napięcie 750 V oraz powinny być ułożone w sposób zapobiegający ich uszkodzeniom mechanicznym.
4. Układ sieci powrotnej musi być zgodny z planem izolacji torów (§ 33 ust. 1 pkt f).
5. Na zelektryfikowanych torach, w przypadku gdy nie są stosowane urządzenia blokady samoczynnej, powinny być stosowane łączniki szynowe poprzeczne międzytokowe co ok. 300 m i międzytorowe co ok. 600 m.
6. Na liniach dwu- i wielotorowych wyposażonych w torowe obwody blokady samoczynnej wykorzystujące złącza izolowane w szynach, należy stosować łączniki szynowe poprzeczne międzytorowe co trzeci dławik.
7. Na liniach dwu- i wielotorowych wyposażonych w bezzłączowe obwody blokady samoczynnej, usytuowanie łączników szynowych poprzecznych powinno być zgodne z dokumentacją techniczną.
8. Jeżeli szyny torów niezelektryfikowanych wykorzystywane są w obwodach sieci powrotnej lub uszyniąjącej, muszą odpowiadać warunkom sieci powrotnej i być elektrycznie połączone z torami zelektryfikowanymi. W przeciwnym przypadku muszą być one odizolowane od torów zelektryfikowanych.
9. Łączniki szynowe podłużne, poprzeczne (międzytokowe i międzytorowe), obejściowe, połączenia dławików torowych i kabli powrotnych oraz uszyniających nie mogą być oderwane od szyn i innych miejsc przytwierdzenia, spawy nie mogą być popękane, a przekrój łącznika (przewodu) nie może być mniejszy od 2/3 jego przekroju znamionowego. Połączenia mechaniczne łączników (wciskanych, śrubowych i innych) nie mogą być luźne i muszą być przytwierdzone z odpowiednią siłą. Powłoki izolacyjne łączników (tam gdzie są zastosowane) nie mogą być uszkodzone.
10. Łączniki (połączenia) uszkodzone powinny być niezwłocznie, w terminie nie dłuższym niż 14 dni, naprawione lub wymienione. Brakujące łączniki należy założyć w możliwie najkrótszym czasie. W uzasadnionych przypadkach brakujące lub uszkodzone łączniki szynowe mogą być zastąpione łącznikami prowizorycznymi.
11. Łączniki szynowe zerwane lub uszkodzone w czasie robót utrzymania nawierzchni kolejowej naprawia wykonawca tych robót. W przypadku wykonywania wymiany nawierzchni, zapewnienie odpowiednich materiałów oraz wykonanie łączników i zacisków szynowych należy do wykonawcy robót nawierzchniowych. Jeżeli naprawy łączników nie mogą być dokonane bezpośrednio po zakończeniu robót torowych, dopuszcza się stosowanie łączników prowizorycznych, które wykonawca robót torowych powinien założyć przed załączeniem napięcia w sieć trakcyjną, a następnie w terminie ustalonym w § 39 ust. 15 zastąpić je łącznikami stałymi. Nadzór nad montażem łączników prowizorycznych przez wykonawcę robót oraz nad stanem prowizorycznej sieci powrotnej do czasu zastąpienia łączników prowizorycznych stałymi, należy do właściwej terenowo jednostki utrzymującej nawierzchnię torową.
12. W przypadku pęknięcia szyny personel jednostki utrzymującej urządzenia nawierzchni torowej naprawiający uszkodzenie, zobowiązany jest zastosować łącznik stały lub przynajmniej łącznik prowizoryczny i powiadomić o powyższym jednostkę utrzymania sieci trakcyjnej podając lokalizację dokonanej naprawy.
13. Łączniki szynowe, których uszkodzenie spowodowało wadliwe działanie urządzeń srk zastąpione prowizorycznymi przez montera srk (dla przywrócenia poprawnego działania urządzeń) należy naprawić (wymienić) w pierwszej kolejności. Fakt założenia takich łączników winien być zgłoszony telefonogramem kierownikowi jednostki utrzymującej sieć powrotną.
14. Łączniki prowizoryczne powinny być wykonane z linki miedzianej o przekroju nie mniejszym niż 95 mm2 lub z innego materiału o równoważnym przekroju z punktu widzenia oporności elektrycznej i przytwierdzone do szyny w sposób umożliwiający przepływ prądu trakcyjnego.
15. Łączników szynowych prowizorycznych nie może być więcej niż 10 na 1 km toru lub w jednym odcinku izolowanym szyn.
16. Łączniki prowizoryczne powinny zostać zastąpione stałymi w okresie do 14 dni.