§ 12.
Ogólne zasady montażu urządzeń rogatkowych
1. Potrzeba zainstalowania rogatek na danym przejeździe lub przejściu kolejowym oraz ewentualnie innych dodatkowych urządzeń (§ 6 ust. 9) powinna być określona ustaleniami komisji kwalifikacyjnej, działającej w trybie przewidzianym w zarządzeniu7 Ministra Komunikacji w sprawie skrzyżowania linii kolejowych z drogami publicznymi.
2. Ustalenia komisji są podstawą do opracowania odpowiedniego projektu, który z kolei jest podstawą do złożenia u producenta odnośnego zamówienia i wykonania terenowego montażu tych urządzeń.
3. Zabudowanie właściwych urządzeń
rogatkowych oraz ewentualnie dodatkowych urządzeń
sygnalizacyjnych uzależnione jest od treści złożonego u
producenta zamówienia. Zamówienie to powinno zawierać
następujące dane:
- czy rogatka będzie obsługiwana z bliska czy z odległości;
- liczbę oraz długość potrzebnych drągów rogatkowych,
bądź szerokość przejazdu (tablica 2);
- czy drągi powinny być z siatkami, czy bez siatek;
- jaka podpora drągów będzie zastosowana - stała czy
wahadłowa;
- należy zwrócić szczególną uwagę i podać dokładne dane
potrzebnej mechanicznej windy rogatkowej (§ 6 ust. 7);
- podać w zamówieniu potrzebną windę elektryczną oraz
nastawnik z elementem wsporczym itp. jeżeli rogatka ma być
obsługiwana za pomocą takiej windy;
- czy winda mechaniczna ma być z korbą mającą ogranicznik
sprężynowy (z zapadką);
- podać przypadek ogólnego usytuowania rogatki według
jednego z 32 podanych na rys. 24;
- podać w zamówieniu nazwę dodatkowych urządzeń oraz
bliższą ich charakterystykę dla aktualnych warunków
terenowych w przypadku potrzeby zainstalowania tych urządzeń na
przejeździe z rogatkami.
4. Urządzenia dostarczane są na miejsce montażu jako gotowe zespoły i podzespoły, które należy prawidłowo zabudować w terenie oraz należycie połączyć w jedną całość funkcjonalną.
5. Przy terenowym montażu urządzeń
rogatkowych powinny być przestrzegane następujące zasady:
1) stojaki rogatkowe należy ustawiać
z prawej strony drogi patrząc na przejazd z każdej strony
skrzyżowania;
2) przyrząd nastawczy rogatki
powinien znajdować się od strony toru kolejowego;
3) drągi oraz inne części
urządzeń rogatkowych (stojak, przyrząd nastawczy rogatki itp.)
powinny być tak ustawione, aby ich odległość w najbliższym
punkcie od zewnętrznej szyny toru kolejowego wynosiła co
najmniej 3 m;
4) rogatki powinny być tak
zmontowane, by w stanie otwartym drągi zajmowały położenie
pionowe, a w stanie zamkniętym poziome;
5) odległość osi drąga od
jezdni (drogi) w położeniu poziomym (zamkniętym) powinna
wynosić około 1 m, a jeżeli drąg ma siatkę, to odległość
od dolnej krawędzi siatki do środka powierzchni jezdni powinna
wynosić około 80 mm;
6) w tę samą pędnię mogą być
włączone rogatki tylko tego samego rodzaju, tj. ryglowane lub
nieryglowane i o tym samym czasie wydzwaniania ostrzegawczego;
7) w jedną pędnię mogą być
włączone najwięcej cztery drągi rogatkowe;
8) jeżeli dla obsługi rogatek z
tego samego stanowiska przewidziane są dwie windy rogatkowe,
które ma obsługiwać jeden pracownik, to powinny być tak
ustawione (jak przykładowo ilustruje rys. 23), aby była
możliwa jednoczesna obsługa tych urządzeń (wind)-przez tego
pracownika;
9) winda (windy) rogatkowa powinna być
tak ustawiona, ażeby obsługujący rogatki miał możliwie
dobrą widoczność przejazdu oraz by była zachowana skrajnia
budowli;
10) przy lokalizacji windy
mechanicznej należy zwracać uwagę, aby winda była ustawiona
stopą stojaka w lewo, gdyż według tego położenia określony
jest kierunek wyprowadzenia pędni i kierunek obrotów korby
(rys. 14);
11) do zabudowania urządzeń
rogatkowych na danym przejeździe kolejowym powinien być w
zasadzie uwzględniony jeden z 32 przykładów zastosowania
przedstawionych na rys. 24, który będzie najkorzystniejszy z
uwagi na miejscowe warunki lokalizacyjne i warunki ruchu;
12) W czasie prac montażowych należy
przestrzegać postanowień § 19 ust, 9 i 10.
Wymienione zasady (ustalenia) powinny być przestrzegane
również podczas przebudowy i kapitalnych remontów urządzeń
rogatkowych.
§ 13.
Montaż, podłączenie, regulacja i próby działania urządzeń
rogatkowych przy zastosowaniu windy mechanicznej
1. Po zlokalizowaniu windy (wind) i stojaków
rogatkowych według zasad określonych w § 12 ust. 5 urządzenia
należy odpowiednio połączyć pędnia nastawczą,
przestrzegając by:
1) trasa pędniowa miała jak
najmniej załomów,
2) poszczególne ciągi pędni nie
krzyżowały się wzajemnie,
3) przy dłuższych pędniach,
jeżeli trasa pędniowa przebiega w łuku, pędnia była
poprowadzona po obwodzie wielokąta,
4) pędnia była wykonana z
ocynkowanego drutu stalowego o średnicy 4 mm przy długości
pędni do 500 m i średnicy 5 mm przy długości pędni ponad 500
m,
5) w windach, przyrządach
nastawczych rogatek, w naprężaczu (jeżeli jest stosowany) oraz
w miejscach, gdzie znajdują się krążki załomowe i odchylne,
pędnia była wykonana z ocynkowanej linki stalowej 5,5 mm,
6) długość linek, liczba i
miejsce wbudowania śrub naprężnych i złącz pędniowych oraz
ich odległości od osi obrotu krążków, była zgodna z
wielkościami podanymi w albumie rysunków konstrukcyjnych
rogatek przejazdowych w części dotyczącej montażu tego
rodzaju urządzeń.
Przed włączeniem w pędnię, windę i przyrządy nastawcze
rogatki, należy doprowadzić do położenia odpowiadającego
zamknięciu rogatki. Uzyskuje się to:
- w windzie, obracając korbę w kierunku zamknięcia, aż do
oparcia korby,
- w przyrządach nastawczych rogatek, obracając tarczę
nastawczą aż do uzyskania położenia (końcowego) poziomego
łożyska drąga rogatkowego.
Następnie założyć drągi na łożyska i silnie zamocować.
Drągi powinny być dokładnie wyważone za pomocą przeciwwag i
w taki sposób, by:
- drągi rogatki obsługiwanej na miejscu można było
zatrzymać w dowolnym położeniu,
- drągi rogatki obsługiwanej z odległości po uniesieniu do
góry lekko opadały w kierunku zamknięcia przejazdu.
W miejscu, gdzie opada cieńszy koniec drąga (bez podpory
wahadłowej) należy zakopać podporę stałą tak, by drąg
rogatki dokładnie opadał na amortyzator podpory.
W celu zapewnienia należytego zamykania przejazdu (uzyskanie
poziomego położenia drągów rogatkowych) należy przed
ostatecznym podłączeniem i wyregulowaniem pędni korbę windy
doprowadzoną uprzednio do oparcia cofnąć o jeden pełny
obrót, a tarcze nastawcze przyrządów rogatkowych pokręcić do
oporu w położeniu zamkniętym. W takim położeniu urządzeń
rogatkowych pędnię zamykającą dokładnie naciągnąć i
ostatecznie wyregulować.
Analogicznie należy postąpić z pędnią otwierania rogatki,
zwracając uwagę na to, by przy otwieraniu rogatki drągi
zajmowały położenie pionowe i aby były ryglowane w tym
położeniu.
Przy montażu pędni dla rogatki obsługiwanej z odległości,
należy zwracać uwagę by tarcza nastawcza (linkowa) - zgodnie z
rysunkiem montażowym zamieszczonym w albumie rysunków
konstrukcyjnych rogatek - zajmowała wymagane dla danego
przejazdu położenie, umożliwiające wydzwanianie ostrzegawcze
(§ 6, ust. 4, pkt 4).
Zachowanie szczególnej dokładności przy wyregulowaniu pędni
wymagane jest przy rogatkach obsługiwanych z odległości,
również dlatego, że w tym przypadku minimalne uniesienie
drąga na przejeździe musi uruchomić wskaźnik kontrolny
położenia drągów w windzie rogatkowej.
Przykład połączeń przyrządów nastawczych rogatki z windą
przedstawia rys. 25.
2. Prawidłowość wykonanego montażu oraz działania rogatek należy sprawdzić przez kilkakrotną obsługę tych urządzeń. Działanie urządzeń rogatki obsługiwanej na miejscu powinno być zgodne z opisem działania tych urządzeń podanym w § 7, a rogatki obsługiwanej z odległości zgodnie z opisem działania zawartym w § 8, przy czym należy zwrócić szczególną uwagę, aby był zachowany warunek wymaganego dla danego przejazdu czasu wydzwaniania ostrzegawczego. Wszelkie ewentualne niedokładności w działaniu urządzeń powinny być zaraz usunięte.
3. Po sprawdzeniu prawidłowości wykonanego
montażu należy na przejeździe, gdzie nie ma czynnych
urządzeń rogatkowych, zdjąć drągi rogatkowe z łożysk.
Drągi te należy zlokalizować (ułożyć) w odpowiednim miejscu
w pobliżu przejazdu.
Czynność ta jest konieczna, by do czasu formalnego uruchomienia
rogatek wykluczyć możliwość powstania wypadku na
przejeździe.
Bezpośrednio przed uruchomieniem i przekazaniem do eksploatacji
urządzeń rogatkowych drągi rogatkowe należy z powrotem
założyć i należycie wyważyć oraz zamocować na łożyskach,
a następnie sprawdzić prawidłowość ich działania.
§ 14.
Montaż, podłączenie, regulacja i próby działania urządzeń
rogatkowych przy zastosowaniu windy elektrycznej
1. Dla wykonania montażu urządzeń
rogatkowych przy zastosowaniu windy elektrycznej typu JEG-10
należy dodatkowo przestrzegać zasad wynikających z
odmienności konstrukcji tego urządzenia (windy elektrycznej):
1) winda elektryczna powinna być
ustawiona stabilnie na fundamencie zasadniczo betonowym lub
żeliwnym,
2) fundament betonowy pod windę
elektryczną należy wykonać za pomocą odpowiedniej formy z
uwzględnieniem właściwego rozstawienia śrub mocujących
windę, oraz w razie potrzeby - wbetonowania osi do zamocowania
krążków pędniowych załomowych,
3) jeżeli do obsługi rogatek, na
tym samym przejeździe, są przewidziane dwie windy elektryczne,
które ma obsługiwać ten sam pracownik, windy te powinny być
ustawione możliwie najbliżej siebie i tak, aby była możliwie
najlepsza dogodność awaryjnej obsługi tych urządzeń (za
pomocą ręcznego korbowania) podczas przerwy w zasilaniu z sieci
energetycznej,
4) lokalizując miejsce ustawienia
windy elektrycznej należy przestrzegać, aby:
- widoczność przejazdu była zachowana w przypadkach obsługi
awaryjnej windy, tj. za pomocą ręcznego korbowania,
- pędnia wychodziła z windy w linii prostej oraz by w trasie
tej pędni było możliwie najmniej załomów,
5) podczas regulacji skoku pędni
nastawczej (za-pomocą specjalnych do tego celu kół
tarczowo-linkowych i śrub regulacyjnych) należy mieć na
uwadze, żeby drągi rogatkowe podczas zamykania i otwierania
przejazdu zajmowały dokładnie poziome i pionowe położenia.
Należy również przy tej regulacji zwracać baczną uwagę, aby
samoczynne wyłączanie prądu na-stawczego windy następowało:
- przy zamykaniu rogatki - zaraz po dojściu drągów do
położenia poziomego i zaryglowaniu ich w tym położeniu,
- przy otwieraniu rogatki - po zajęciu pionowego położenia
drągów rogatkowych i po ich zaryglowaniu w tym położeniu,
6) nastawnik, przewidziany do
normalnej obsługi windy elektrycznej, należy ustawić w miejscu
skąd jest zapewniona dobra widzialność przejazdu. Warunek ten
powinnien być również zachowany, jeżeli do obsługi windy
elektrycznej przewidziane są inne elementy sterujące (w budynku
nastawni np. przełączniki, przyciski itp.). Urządzenia te
powinny być zlokalizowane tak, aby pracownik obsługujący
rogatki widział dobrze przejazd kolejowy podczas obsługi
elementów sterujących windą elektryczną,
7) w jedną pędnię, uruchamianą
windą elektryczną, mogą być włączone: najwięcej dwa drągi
rogatkowe przynależne do grupy III, najwięcej trzy drągi
przynależne do grupy II oraz maksymalnie cztery drągi
przynależne do grupy I.
2. Wewnętrzne połączenia elektryczne
windy rogatkowej typu JEG-10 są wykonane fabrycznie. Inne
potrzebne połączenia oraz prace montażowe w tym zakresie
powinny być następujące:
1) winda elektryczna z silnikiem
trójfazowym może być zasilana prądem przemiennym trójfazowym
o napięciu 3X380 V lub 3X220 V; przy zasilaniu prądem
przemiennym o napięciu 3X380 V należy połączyć uzwojenie
silnika w gwiazdę, tj. trzy górne zaciski na płytce zaciskowej
powinny być zwarte, a do trzech dolnych dołączane są trzy
fazy; przy zasilaniu prądem przemiennym o napięciu 3X220 V
uzwojenie silnika należy połączyć w trójkąt, tj. trzy pary
zacisków na płytce zaciskowej silnika powinny być w linii
pionowej zwarte i do nich dołączone trzy fazy; podane sposoby
połączeń silnika (w gwiazdę lub trójkąt) należy wykonać,
jeśli połączenia fabryczne w tym zakresie nie odpowiadają
wielkości napięcia, jakie jest doprowadzone na przejeździe;
2) zasilanie z sieci (z przewodem
zerowym) powinno być wykonane przez doprowadzenie do budki
dróżnika (jeżeli nie ma tam takiego zasilania) przepisowym
kablem energetycznym lub linią napowietrzną, a następnie z
budki dróżnika do nastawnika i do windy elektrycznej; zasilanie
to powinno być wykonane znormalizowanym kablem nastawczym i
zgodnie ze schematem połączeń;
3) w budce dróżnika należy
zainstalować licznik energetyczny, jeżeli zasilanie jest
doprowadzone nie z sieci energetycznej PKP; w budce dróżnika -
na odpowiedniej tablicy - powinno być również wykonane
zabezpieczenie obwodów elektrycznych;
4) jeżeli na przejeździe
znajdują się urządzenia sygnalizacji półsamoczynnej to
zasilanie do windy elektrycznej i do nastawnika należy
doprowadzić znormalizowanym kablem nastawczym od przyłącza
energetycznego przewidzianego do tego celu w szafie
sterująco-zasilającej;
5) korpus windy elektrycznej i
nastawnika należy uziemić.
3. Jeżeli obsługa przejazdu za pomocą windy elektrycznej i sterowanej przełącznikiem, przyciskiem itp. odbywać się ma z budynku nastawni oraz jeżeli przewidziane są obwody kontrolne położenia drągów rogatkowych, to montaż w tym zakresie powinien być przeprowadzony zgodnie z odnośnym projektem.
4. Po zakończeniu montażu należy sprawdzić ostatecznie, czy wszystkie połączenia są pewne i prawidłowo wykonane. Następnie skrzynie kół zębatych należy zaopatrzyć w oliwę, a poziom oliwy sprawdzić wskaźnikiem prętowym znajdującym się w windzie elektrycznej.
5. Prawidłowość wykonania montażu i
działania urządzeń powinna być sprawdzona przez kilkakrotną
obsługę. W tym celu należy za pomocą nastawnika
(przełącznika, przycisku itp.) kilka razy zamknąć i otworzyć
przejazd rogatkami.
Należy również sprawdzić zatrzymanie opadających drągów
rogatkowych podczas zamykania przejazdu i w ich dowolnym
położeniu przez przerywanie obwodu prądu nastawczego silnika
nastawnikiem (lub innym elementem sterującym z budynku,
nastawni). Ta sama czynność próby działania urządzeń
rogatkowych powinna być wykonana podczas otwierania przejazdu.
Drągi rogatkowe powinny zatrzymywać się podczas tych prób w
dowolnym położeniu, a obsługa ich powinna być możliwa w
każdym kierunku i z dowolnej pozycji.
§ 15.
Ogólne zasady montażu urządzeń półsamoczynnej sygnalizacji
na przejazdach z rogatkami
1. Przy ustaleniu miejsca dla wbudowania szafy z aparaturą sterująco-zasilającą należy mieć na uwadze, aby nie ograniczyć widzialności przejazdu dla dróżnika z miejsca obsługi rogatek.
2. Sygnały drogowe ze światłem czerwonym powinny być zlokalizowane z obu stron przejazdu po prawej stronie drogi i bezpośrednio przed rogatkami, a maszty powinny być pomalowane na przemian w pasy biało-czerwone, o wysokości po 30 centymetrów. Pierwszy pas od dołu powinien być koloru czerwonego.
3. W razie potrzeby - zależnie od warunków miejscowych - a szczególnie na przejazdach o podejściu do torów większej liczby dróg (ulic) należy ustawić taką liczbę sygnałów drogowych, aby była zapewniona dobra widzialność świateł czerwonych z każdej drogi (ulicy) i z obu stron skrzyżowania. Światła te powinny być widoczne z odległości co najmniej 100 m podczas słonecznej pogody.
4. Komory sygnałów drogowych ze światłami czerwonymi powinny mieć boczne osłony oraz powinny być tak ustawione, aby była zapewniona dobra ich widzialność (ust. 3) ze strony drogi (ulicy), a od - strony torów kolejowych światła te nie powinny być widoczne.
5. Przy rozmieszczaniu świateł czerwonych na drągach rogatkowych należy przede wszystkim uwzględniać ruch prawostronny na drodze (ulicy) oraz przestrzegać zasady żeby światła te były dobrze widoczne od strony drogi kołowej (ulicy) w porze nocnej z odległości co najmniej 150 m w normalnych warunkach atmosferycznych i z odległości co najmniej 50 m - w przypadku złych warunków atmosferycznych (mgła itp.).
6. Przy rozmieszczaniu świateł czerwonych
na drągach rogatkowych i przy lokalizacji na przejeździe
świateł czerwonych na masztach sygnałów drogowych należy
bezwzględnie przestrzegać zasady, by nie przekroczyć
dopuszczalnej maksymalnej liczby tych świateł, przewidzianych
dla każdej odmiany sygnalizacji półsamoczynnej.
Przykład rozmieszczenia świateł czerwonych na drągach
rogatkowych oraz lokalizacji masztów sygnałów drogowych ze
światłami czerwonymi przedstawia rys. 26.
§ 16.
Montaż, regulacja i próby działania urządzeń
półsamoczynnej sygnalizacji na przejazdach z rogatkami
1. Po ustaleniu miejsc dla zainstalowania
poszczególnych urządzeń należy:
1) ustawić odpowiednie fundamenty
pod szafę z aparaturą sterująco-zasilającą i pod
poszczególne maszty sygnałów drogowych, a następnie
urządzenia te należycie przymocować do tych fundamentów
śrubami; jednocześnie należy zwracać uwagę, przy lokalizacji
szafy z aparaturą sterująco-zasilającą, by nie ograniczała
ona widzialności dla dróżnika przejazdowego przy obserwacji
ruchu drogowego i kolejowego;
2) ułożyć kable od szafy
sterująco-zasilającej do poszczególnych świateł czerwonych
na masztach sygnałów drogowych i do świateł na
poszczególnych drągach rogatkowych oraz do zestyków drąga
sterującego światłami i do< przełączników awaryjnej
obsługi tej sygnalizacji; kable należy zakończyć typowym
osprzętem kablowym, a końcówki kabli z żyłami o izolacji
papierowej należy zalać masą kablową;
3) zestyki drąga sterujące
światłami czerwonymi należy tak zamocować, tj. połączyć z
osią krążka linkowego przyrządu nastawczego rogatki, aby po
obróceniu się krążka o około 10° z położenia końcowego
(przy pionowym położeniu drąga) podczas zamykania rogatki
następowało połączenie zestyków włączających światła
czerwone;
4) przy montażu i ustalaniu liczby
kompletów zestyków drąga sterujących światłami czerwonymi
należy przestrzegać podstawowej zasady, żeby jeden komplet
zestyków drąga odpowiadał jednej windzie rogatkowej
niezależnie od liczby drągów rogatkowych obsługiwanych tą
windą; jeden komplet zestyków musi włączać i wyłączać
wszystkie światła czerwone na drągach rogatkowych,
uruchamianych tą windą oraz musi jednocześnie włączać i
wyłączać światła czerwone na masztach sygnałów drogowych
ustawionych przed tymi samymi drągami rogatkowymi;
5) zestyki drąga sterujące
światłami połączyć z osią krążka linkowego przyrządu
nastawczego tego drąga rogatkowego (jeżeli jedną windą
obsługiwanych jest więcej niż jeden drąg rogatkowy), który
jest bliżej szafy sterująco-zasilającej;
6) odpowiednio zamocować do wind
(windy) mechanicznych lub przy elementach sterujących windą
elektryczną przełączniki awaryjnej obsługi świateł
czerwonych, których liczba powinna odpowiadać liczbie wind, tj.
według analogicznej zasady jaka jest podana w pkt 4 w
zastosowaniu do zestyków sterujących światłami czerwonymi.
2. Zasilanie poszczególnych świateł czerwonych na drągu rogatkowym powinno być wykonane przewodem zabezpieczonym na wpływy atmosferyczne i mechaniczne, przy czym odcinek przewodu łączący przewód poprowadzony po drągu rogatkowym z kablem ziemnym przy stojaku rogatki powinien mieć poza tym konstrukcję odporną na łamanie przewodu. Jest to konieczne z powodu zginania się tej części przewodu wywoływanego ruchami obrotowymi drąga.
3. Po zamontowaniu wszystkich
wymienionych urządzeń i po ułożeniu kabli, urządzenia
należy - odpowiednio i zgodnie z dokumentacją - przyłączyć
do aparatury w szafie sterująco-zasilającej, podłączając
odpowiednie żyły kablowe na zaciski wejściowe w szafie.
Wewnętrznych połączeń nie wykonuje się, gdyż szafa z
aparaturą sterująco-zasilającą jest okablowana fabrycznie.
4. Do szafy sterująco-zasilającej należy doprowadzić zasilanie z sieci energetycznej, które powinno być wykonane zgodnie z odnośnym projektem i przepisami PNE-10. Szafa ta musi mieć uziemienie ochronne.
5. Po całkowitym zakończeniu montażu
należy sprawdzić prawidłowość wszystkich połączeń, a
następnie dokonać kilkakrotnych prób działania urządzeń
sygnalizacji półsamoczynnej.
Działanie tej sygnalizacji powinno być zgodne z opisem
działania tych urządzeń, omówionym w § 10.
6. Przy montażu tego rodzaju sygnalizacji, lecz odmiany drugiej, tj. uwzględniającej tylko światła czerwone na drągach rogatkowych, obowiązują wszystkie wymienione zasady i czynności montażowe, lecz z wyłączeniem prac montażowych dotyczących świateł czerwonych na wydzielonych masztach sygnałów drogowych, gdyż nie występują one w tej odmianie sygnalizacji.
§ 17.
Ogólne zasady montażu oraz próby działania urządzeń
sygnalizacji zbliżania się pociągu
Odległość od przejazdu miejsca wbudowania w torze
urządzeń oddziaływania pociągu powinna być tak dobrana, by
włączanie przez pociąg urządzeń sygnalizacji zbliżania się
pociągu (na posterunku dróżnika) następowało w czasie
ustalonym dla danego przejazdu (§ 6, ust, 9, pkt 2) przed
przybyciem na przejazd czoła najszybszego pociągu na danej
linii kolejowej.
Odległość L powinna być obliczona wg następującego wzoru:
gdzie:
t - czas włączania sygnalizacji zbliżania,
V - maksymalna szybkość pociągu na danej linii kolejowej.
Przykład: ustalono czas włączania sygnalizacji t = 40 sekund
na linii, gdzie szybkość maksymalna pociągu wynosi 100 km/h.
Po ustaleniu miejsc w torze, należy wmontować urządzenia
oddziaływania pociągu (magnetyczne czujniki szynowe itp.), a
następnie ułożyć kable łączące te urządzenia z aparaturą
sterująco--zasilającą sygnalizację zbliżania się pociągu
na posterunku dróżnika przejazdowego.
Kable należy zakończyć końcówkami kablowymi (garnki, puszki
itp.), które przy izolacji papierowej żył kablowych powinny
być zalane masą kablową.
W pomieszczeniu dróżnika przejazdowego należy zlokalizować i
zamontować w odpowiednio dogodnym miejscu (z punktu widzenia
obserwacji i obsługi) urządzenie sygnalizacyjne dla dróżnika.
Również w odpowiednim miejscu należy zlokalizować i
zamontować aparaturę sterująco-zasilającą urządzenia
sygnalizacji zbliżania się pociągu, zwracając uwagę, by
szafa z tą aparaturą nie ograniczała dróżnikowi
przejazdowemu widzialności ruchu drogowego i kolejowego.
Jeden z dzwonków (o silniejszym sygnale) powinien być
zainstalowany na zewnętrznej stronie strażnicy przejazdowej.
Całość aparatury sterująco-zasilającej i sygnalizacyjnej
należy wzajemnie połączyć, a następnie za pomocą kabli
urządzenia te połączyć z urządzeniami torowymi
oddziaływania pociągu i zgodnie z odnośnym projektem tej
sygnalizacji.
Po ukończeniu montażu należy sprawdzić, czy wszystkie
połączenia zostały prawidłowo wykonane, a następnie dokonać
próby działania.
W pierwszej fazie, próby działania mogą być sprawdzone
sztucznie, tj. przez zwarcie i rozwarcie odpowiednich obwodów
sterujących sygnalizacją. Następnie prawidłowość działania
powinna być sprawdzona podczas przebiegów pociągowych, w tym
przynajmniej jednego pociągu krótkiego o maksymalnej
szybkości. W tym przypadku czas, jaki upłynie od momentu
włączenia sygnalizacji do momentu ukazania się czoła
najszybszego pociągu na przejeździe, nie powinien być krótszy
od czasu ustalonego dla tej sygnalizacji i dla danego przejazdu
kolejowego.
§ 18.
Przekazanie urządzeń do eksploatacji
1. Przekazanie do eksploatacji urządzeń rogatkowych - w przypadku gdy stanowią zmianę dotychczasowego sposobu zabezpieczenia - powinno być, zgodnie z zarządzeniem Ministra Komunikacji w sprawie skrzyżowania linii kolejowych z drogami publicznymi, poprzedzone podaniem do wiadomości publicznej przez terenowe organy administracji państwowej.
2. Przekazanie do eksploatacji urządzeń
rogatkowych, urządzeń sygnalizacji półsamoczynnej oraz
urządzeń sygnalizacji zbliżania się pociągów może być
dokonane po komisyjnym odbiorze i sprawdzeniu prawidłowości
wykonania montażu oraz prawidłowości działania tych
urządzeń. Odpowiednie stwierdzenia w tym zakresie muszą być
zawarte w protokole komisyjnego odbioru.
W razie potrzeby komisja może wyznaczyć kilkudniowy okres
próbny przed ostatecznym przekazaniem urządzeń do
eksploatacji.
3. W skład komisji odbierającej i
przekazującej do eksploatacji urządzenia rogatkowe i
urządzenia sygnalizacji półsamoczynnej powinni wchodzić,
oprócz przedstawicieli zainteresowanych służb PKP, również
przedstawiciele terenowych organów administracji państwowej.
Komisja odbierająca i przekazująca do eksploatacji urządzenia
sygnalizacji zbliżania się pociągów (dla dróżnika
przejazdowego) może składać się wyłącznie z przedstawicieli
zainteresowanych służb PKP.
Upoważniony przedstawiciel służby drogowej (PKP) jako
przewodniczący komisji nadaje telegram o przekazaniu urządzeń
do eksploatacji.
4. Pracownicy PKP, którym powierzono obsługę oraz nadzór i utrzymanie urządzeń, powinni być w odpowiednim zakresie pouczeni oraz powinni przed komisją przekazującą urządzenia do eksploatacji wykazać się wymaganymi wiadomościami.
5. Z chwilą przekazania urządzeń
rogatkowych do eksploatacji należy założyć książkę
kontroli urządzeń (zał.), a o fakcie tym dokonać
odpowiedniego zapisu.
Po przekazaniu do eksploatacji urządzeń sygnalizacji
półsamoczynnej i urządzeń sygnalizacji zbliżania się
pociągu na przejeździe z istniejącymi rogatkami należy
również dokonać odpowiedniego zapisu w książce kontroli
urządzeń.