1. Instrukcja o organizacji i użytkowaniu sieci radiotelefonicznych PKP ma na celu zaznajomienie personelu obsługującego radiotelefony z zasadami posługiwania się sprzętem oraz zakresem jego wykorzystania, a personelu nadzoru z zagadnieniami organizacji sieci radiotelefonicznych PKP.
2. Znajomość niniejszej instrukcji
obowiązuje:
1) pracowników zatrudnionych na
stanowiskach pracy, na których zostały zainstalowane
urządzenia radiotelefoniczne (stacjonarne lub przewoźne) - w
zakresie stanowiska pracy,
2) pracowników, którym
przydzielono do użytku służbowego radiotelefony noszone - w
zakresie stanowiska pracy,
3) pracowników nadzoru i kontroli
w służbach techniczno-eksploatacyjnych.
1. Instrukcja zawiera:
1) podział sieci
radiotelefonicznych PKP pod kątem ich przeznaczenia,
2) opis obsługi urządzeń
stosowanych na PKP,
3) zasady wyposażenia jednostek
organizacyjnych PKP w urządzenia radiotelefoniczne,
4) obowiązujące znaki
wywoławcze,
5) postanowienia porządkowe.
2. Zasady utrzymania urządzeń radiotelefonicznych zawarte są w oddzielnych przepisach.
§ 3.
Stosowane określenia i oznaczenia
1. Radiotelefon jest to urządzenie radiokomunikacyjne UKF składające się z zespołu nadawczo-odbiorczego, zasilacza, anteny oraz w zależności od typu, innych dodatkowych elementów (manipulator, mikrotelefon, zespół słuchawkowo-laryngofonowy, przełącznik nożny itp.) umożliwiających porozumiewanie się na drodze bezprzewodowej na z góry określonych częstotliwościach pracy (kanałach).
2. Radiotelefon stacjonarny jest to urządzenie radiokomunikacyjne UKF zainstalowane w budynku lub innym obiekcie stałym, zasilane z sieci energetycznej napięciem 220 V prądu zmiennego i posiadające antenę stacjonarną.
3. Radiotelefon przewoźny jest to urządzenie radiokomunikacyjne UKF zainstalowane w lokomotywie, samochodzie lub innym obiekcie ruchomym, zasilane z pokładowego źródła energii elektrycznej i posiadające antenę przewoźną taborową lub prętową.
4. Radiotelefon noszony jest to urządzenie radiokomunikacyjne UKF przystosowane do noszenia przez użytkownika i zasilane z wewnątrznej baterii akumulatorów o małej pojemności.
5. Manipulator radiotelefoniczny pociągowy jest to część składowa zestawu radiotelefonu umożliwiająca manipulacje, prowadzenie rozmów i wysyłanie automatycznego sygnału "ALARM".
6. Radiotelefoniczny manipulator sterujący jest to część składowa zestawu radiotelefonu umożliwiająca zdalne sterowanie radiotelefonem na drodze przewodowej (zdalne przełączanie kanałów, włączanie urządzenia, sterowanie itp.).
7. Radiotelefoniczny manipulator dyspozycyjny jest to część składowa zestawu radiotelefonu posiadająca układ rozmowny oraz tastaturę wybierczą i umożliwiająca wybieranie drogą radiową abonentów ogólnoeksploatacyjnej sieci telefonicznej PKP.
8. Koncentrator radiotelefonów jest urządzeniem przeznaczonym dla nastawni dysponujących na dużych węzłach i umożliwia zastąpienie do 10 szt. manipulatorów pociągowych. Urządzenie reaguje wyłącznie na wywołanie poprzedzone tonem selektywnego wywołania przeznaczonym do wywoływania radiotelefonów stacjonarnych.
9. Sieć radiotelefoniczna jest to zespół radiotelefonów pracujących na tym samym kanale (lub kilku kanałach) na określonym terenie (np. stacja, linia kolejowa).
10. Znak wywoławczy radiotelefonu jest to hasło słowne, cyfrowe lub słowno-cyfrowe określające konkretnego użytkowanika radiotelefcnu.
11. Oznaczenia graficzne na schematach organizacyjnych sieci radiotelefonicznych.
| 1) radiotelefon stacjonarny | |
| 2) radiotelefon przewoźny | ![]() |
| 3) radiotelefon noszony | ![]() |
Ilość kratek lub cyfra przed oznaczeniem kanału oznacza liczbę kanałów obsadzonych w danym radiotelefonie.
12. Oznaczenia literowe na schematach sieci radiotelefonicznych.
| 1) częstotliwość sieci manewrowej | fm |
| 2) częstotliwość sieci spisywaczy | fs |
| 3) częstotliwość sieci zbiorowej | fb |
| 4) częstotliwość sieci rozgłoszeniowej | fr |
| 5) częstotliwość sieci pociągowej | fp |
| 6) częstotliwość sieci ratunkowej | fR |
| 7) częstotliwość sieci radiowej dyspozytora zasilania elektroenergetycznego | fT |
| 8) częstotliwość sieci utrzymania | fu |
| 9) częstotliwość sieci drogowej | fD |
| 10) częstotliwość sieci służby zdrowia | fZ |
| 11) częstotliwość sieci SOK | fW |
| 12) częstotliwość sieci zbiorowej liniowej | fk |
§ 4.
Przeznaczenie urządzeń radiotelefonicznych
1. Urządzenia radiotelefoniczne są przeznaczone do przekazywania krótkich informacji, zezwoleń oraz poleceń między radiotelefonem stacjonarnym a ruchomym (przewoźnym lub noszonym) lub między radiotelefonami ruchomymi.
2. Radiotelefony pracujące w sieciach PKP służą wyłącznie do prowadzenia rozmów służbowych dotyczących pracy służb kolejowych oraz bezpieczeństwa ruchu.
3. Nawiązywanie łączności między
radiotelefonami stacjonarnymi jest zabronione. Wyjątek stanowią
przypadki:
1) całkowitej przerwy w
łączności przewodowej,
2) zagrożenie bezpieczeństwa
ruchu kolejowego.
4. Praca urządzeń radiotelefonicznych jest kontrolowana przez powołane do tego celu jednostki resortu komunikacji oraz odpowiednie jednostki innych resortów; prowadzone rozmowy mogą być rejestrowane a urządzenia, z których są prowadzone - zlokalizowane.
§ 5.
Obowiązki i odpowiedzialność personelu obsługi
1. W skład personelu obsługi urządzeń radiotelefonicznych na PKP wchodzą wszyscy pracownicy PKP, na których stanowiskach pracy zostały zainstalowane radiotelefony stacjonarne lub przewoźne oraz którym przydzielono do użytku służbowego radiotelefony noszone.
2. Personel służby automatyki i telekomunikacji zobowiązany jest przeszkolić z zakresu obsługi urządzeń pracowników należących do zespołu instruktorskiego i kontrolerskiego służb użytkujących urządzenia radiotelefoniczne.
3. Zagadnienia związane z obsługą i eksploatacją urządzeń radiotelefonicznych wchodzą w zakres tematyki pouczeń okresowych i doraźnych przeprowadzanych przez instruktorów właściwych służb eksploatujących urządzenia radiotelefoniczne.
4. Praktyczne przeszkolenie pracowników
obsługujących urządzenia radiotelefoniczne przeprowadza
instruktor lub zwierzchnik jednostki służbowej w miejscu pracy,
w którym zostało zainstalowane urządzenie, a w odniesieniu do
urządzeń noszonych - na sprzęcie przydzielonym do
użytkowania danej jednostce służbowej.
Egzamin praktyczny powinien być przeprowadzany w obecności
przedstawiciela służby automatyki i telekomunikacji, któremu
te urządzenia podlegają.
Przeszkolenie powinno dotyczyć zasad obsługi urządzeń oraz
(znajomości niniejszej instrukcji a jego wynik należy
odnotować w rejestrze egzaminów pracownika w dziale "egzaminy
praktyczne".
5. Za prawidłowe wykorzystanie i obsługę urządzeń oraz stan plomb na poszczególnych zespołach odpowiedzialny jest pracownik, który obsługuje dane urządzenie radiotelefoniczne.
6. Za stan urządzeń radiotelefonicznych, zabezpieczenie ich przed kradzieżą, dewastacją, zniszczeniem itp. odpowiedzialny jest materialnie pracownik, który obsługuje urządzenie radiotelefoniczne lub którego opiece powierzono pojazd z zainstalowanym urządzeniem radiotelefonicznym.
7. Do obowiązków personelu obsługi
należy:
1) obsługiwanie urządzeń zgodnie
z postanowieniami instrukcji,
2) stosowanie ustalonych znaków
wywoławczych,
3) utrzymanie w czystości
urządzeń radiotelefonicznych,
4) dbałość o stan techniczny
urządzeń i niedopuszczenie do uszkodzeń mechanicznych,
5) zgłaszanie się na każde
wywołanie skierowane "do siebie" oraz podawanie swojego
znaku wywoławczego przy inicjowaniu rozmowy,
6) baczne zwracanie uwagi na
prawidłowość działania powierzonego urządzenia oraz
bezzwłoczne zapisywanie w dzienniku uszkodzeń urządzeń (druk
PKP seria R 366) zauważonych usterek w jego działaniu i
zgłaszaniu tych usterek personelowi utrzymania,
7) ładowanie akumulatorków do
radiotelefonów noszonych,
8) dbałość o stan akumulatorów
zasilających radiotelefoniczne urządzenia przewoźne.
8. Dostarczanie do naprawy oraz przeglądów kontrolnych urządzeń noszonych w terminach ustalonych przez jednostkę służby automatyki i telekomunikacji oraz podanych w protokółach przekazania urządzeń do eksploatacji należy do kierownika jednostki organizacyjnej użytkującej radiotelefony.
9. Zabrania się użytkownikowi:
1) prowadzenia za pośrednictwem
radiotelefonu rozmów nie związanych z pracą kolei, a w
szczególności rozmów prywatnych,
2) przekazywania informacji
stanowiących tajemnicę państwową lub służbową,
3) bezpodstawnego przełączania
kanałów,
4) dokonywania jakichkolwiek
manipulacji wewnątrz urządzeń,
5) odłączania urządzeń od
instalacji zasilającej i manipulacyjnej,
6) przekazywania urządzeń
noszonych innym jednostkom organizacyjnym PKP bez zgody jednostki
służby automatyki i telekomunikacji,
7) wyłączania radiotelefonu
przyciskami i przełącznikami do tego celu przeznaczonymi w
czasie pełnienia służby,
8) wkładania do gniazd
bezpiecznikowych urządzeń radiotelefonicznych drutu, gwoździ
itp. materiałów mogących spowodować trwałe uszkodzenie
urządzenia.
§ 6.
Obowiązki personelu nadzoru i kontroli
1. Do personelu nadzoru i kontroli należą starsi kontrolerzy, kontrolerzy, starsi instruktorzy, instruktorzy i inspektorzy służb wykorzystujących urządzenia radiotelefoniczne oraz służby utrzymującej te urządzenia.
2. Do obowiązków personelu nadzoru i
kontroli służb użytkujących urządzenia radiotelefoniczne
należy:
1) nadzór nad właściwą
eksploatacją urządzeń ze szczególnym uwzględnieniem
przestrzegania dyscypliny rozmów i stosowania ustalonych znaków
wywoławczych,
2) sprawdzanie stanu działania
urządzeń,
3) sprawdzanie umiejętności
obsługi urządzeń przez użytkownika,
4) prowadzenie pouczeń z zakresu
obsługi urządzeń,
5) wnioskowanie, w przypadkach
naruszenia dyscypliny prowadzenia rozmów lub nieumiejętności
obsługi urządzeń, kierowania pracownika na egzaminy kontrolne
z zagadnień ujętych w niniejszej instrukcji.
3. Personel nadzoru i kontroli służb wykorzystujących urządzenia radiotelefoniczne zobowiązany jest do ścisłej współpracy z personelem utrzymującym urządzenia.
4. Do obowiązków personelu nadzoru i kontroli służby utrzymującej urządzenia radiotelefoniczne należą zagadnienia wymienione w ust. 2 pkt 1-3 oraz pkt 5.
5. Kontrolerzy i instruktorzy mogą wykorzystywać do kontroli pracy sieci liniowych kontrolne radiotelefony noszone, będące na wyposażeniu służby automatyki i telekomunikacji.
§ 7.
Podział sieci radiotelefonicznych
1. Radiotelefoniczne sieci PKP dzielą
się na dwie grupy:
1) sieci stacyjne, obejmujące
zasięgiem teren danej stacji,
2) sieci liniowe, działające na
określonych liniach kolejowych lub na całej sieci PKP.
2. Do grupy sieci stacyjnych zalicza
się:
1) sieć manewrową,
2) sieć spisywaczy,
3) sieć zbiorową,
4) sieć rozgłoszeniową.
3. Do grupy sieci liniowych
działających na określonych liniach kolejowych zalicza się:
1) sieć pociągową,
2) sieć radiową dyspozytora
zasilania elektroenergetycznego,
3) sieć Państwowych Kolei
Linowych.
4. Do grupy sieci liniowych
działających na terenie całego kraju zalicza się:
1) sieć ratunkową,
2) sieć drogową i utrzymania,
3) sieć Kolejowej Służby
Zdrowia,
4) sieć Służby Ochrony Kolei,
5) sieć zbiorową liniową
(automatyczną sieć radiotelefoniczną),
6) sieć Biur Projektów
Kolejowych.
5. Radiotelefoniczne sieci liniowe mogą być jedno lub wielokanałowe.
6. Tworzenie innych sieci niż wymienione w ust. 2-4 bez uzyskania każdorazowo zgody Dyrekcji Generalnej KP jest zabronione.
§ 8.
Znaki wywoławcze i ich przeznaczenie
1. Znaki wywoławcze służą do identyfikacji poszczególnych radiotelefonów pracujących w sieci oraz ich użytkowników.
2. Każdy radiotelefon posiada znak
wywoławczy obowiązujący:
1) na terenie danej stacji
kolejowej - dla urządzeń pracujących w sieciach stacyjnych,
2) na całej sieci PKP - dla
urządzeń pracujących we wszystkich sieciach, liniowych.
3. Znak wywoławczy danego urządzenia jest ściśle związany ze stanowiskiem pracy, na którym zostało zainstalowane urządzenie i nie ulega zmianie w przypadku, wymiany uszkodzonego radiotelefonu na pełnosprawny.
4. Zasada podana w ust. 3 dotyczy również wszystkich radiotelefonów przewoźnych i noszonych.
§ 9.
Zasady prowadzenia rozmów radiotelefonicznych
1. Wszystkie sieci radiotelefoniczne PKP poza siecią zbiorową liniową są sieciami łączności dwukierunkowej, simpleksowej z selektywnym wywołaniem indywidualnym, grupowym lub bez selektywnego wywołania.
2. Zasada pracy simpleksowej wyklucza możliwość jednoczesnego nadawania i odbierania informacji.
3. Systemy selektywnego wywołania umożliwiają wywołanie określonej grupy abonentów (wywołanie grupowe) lub konkretnego abonenta (wywołanie indywidualne).
4. Sposób prowadzenia rozmów
radiotelefonicznych powinien być taki, aby mowa była jak
najbardziej zrozumiała. W tym celu należy przestrzegać
następujących zasad:
1) wymawiać każde słowo
wyraźnie,
2) mówić z równomierną
szybkością,
3) utrzymywać równomierny poziom
głosu,
4) mikrofon trzymać w odległości
10-15 cm od ust,
5) przerywać mówienie, gdy
zachodzi konieczność odwrócenia głowy od mikrofonu.
5. Przed rozpoczęciem nawiązywania łączności należy przez okres kilku sekund dokonać nasłuchu, czy w tym czasie nie jest prowadzona rozmowa przez inne osoby pracujące w danej sieci na tym samym kanale.
6. W radiotelefonach stacjonarnych i przewoźnych fakt prowadzenia rszmowy przez inne osoby (zajętość kanału) sygnalizowany jest świeceniem lampki fali nośnej.
7. Przerywanie rozmów prowadzonych przez
inne osoby jest niedozwolone. Wyjątek stanowią przypadki
potrzeby przekazania meldunków dotyczących zagrożenia
bezpieczeństwa ruchu kolejowego, życia lub zdrowia ludzkiego
oraz konieczności wezwania pomocy.
W tym celu należy:
1) w radiotelefonach bez selektywnego
wywołania przycisnąć przycisk mikrofonu i wypowiedzieć
trzykrotnie słowo "ALARM" po czym natychmiast zwolnić
przycisk, czynność tą należy powtarzać kilkakrotnie, aż do
czasu gdy nastąpi przerwanie prowadzonej rozmowy,
w radiotelefonach z selektywnym wywołaniem grupowym należy
przycisnąć kolejno przyciski selektywnego wywołania grupowego
a następnie przycisnąć przycisk mikrofonu ?i wypowiedzieć
trzykrotnie słowo "ALARM",
2) w przypadku stwierdzenia, że nastąpiło
przerwanie prowadzonej uprzednio rozmowy, podać swój znak
wywoławczy i natychmiast przekazać meldunek,
3) po przekazaniu meldunku, żądać
potwierdzenia przyjęcia informacji przez stacje, które
odebrały meldunek.
8. Przed rozpoczęciem przekazywania
informacji w trybie normalnym należy wywołać abonenta w
następujący sposób:
1) po naciśnięciu przycisku
mikrofonu podać znak wywoławczy żądanego abonenta,
2) podać swój znak wywoławczy,
3) wypowiedzieć słowo
"ODBIÓR",
4) zwolnić natychmiast przycisk
mikrofonu i oczekiwać odpowiedzi.
9. Szczegóły dotyczące manipulacji przy obsłudze poszczególnych typów radiotelefonów podane są w rozdziale 2.
10. W przypadku nie zgłaszania się wywoływanego abonenta należy wywołanie powtórzyć. Jeżeli po trzykrotnym wywołaniu abonent nie zgłasza się, należy uznać go za nieosiągalnego.
11. Każdorazowo, po zakończeniu wywołania lub przekazywania informacji należy wypowiedzieć słowo "ODBIÓR", po czym zwolnić przycisk mikrofonu. Oznacza to zakończenie przekazywania informacji i oczekiwanie odpowiedzi.
12. Słowa "ODBIÓR" nie wypowiada
się tylko wówczas, gdy nie oczekuje się odpowiedzi od
współkorespondenta.
W tym przypadku rozmowę kończy się słowami "BEZ
ODBIORU" lub "KONIEC".
\
13. Odebrana za pośrednictwem
radiotelefonu informacja powinna być:
1) potwierdzona, gdy było nadane
słowo "ODBIÓR",
2) powtórzona, gdy było nadane
żądanie powtórzenia informacji.
14. Wzory prowadzenia rozmów w sieciach stacyjnych i liniowych podane są w załączniku nr 1.