Rozdział 8
KONSERWACJA I PRZEGLĄDY PRZEKAŹNIKOWYCH URZĄDZEŃ STEROWANIA RUCHEM KOLEJOWYM

§ 47.
Oględziny zewnętrzne przekaźników

1. Raz na 2 miesiące należy przeprowadzić oględziny zewnętrzne wszystkich przekaźników.

2. Podczas oględzin należy oczyścić z zewnątrz przekaźniki z kurzu i pyłu, zwracając uwagę na właściwe ustawienie i umocowanie przekaźników oraz czy nie nastąpiło:
1) uszkodzenie lub wypalenie styków,
2) uszkodzenie obudowy lub osłony styków przekaźnika,
3) poluzowanie lub odkręcenie śrub, nakrętek lub innych części przekaźnika
4) przekroczenie terminu legalizacji przekaźnika.

3. Stwierdzone usterki należy usunąć lub wymienić przekaźnik.

§ 48.
Wymiana przekaźników do legalizacji

1. Sprawdzenie charakterystyk elektrycznych przekaźników zamkniętych powinno być wykonywane, w zależności od ich typu, w następujących okresach:
1) co 5 lat przekaźniki typu JRJ, JRR i JRG ze stykami węgiel - węgiel (C - C),
2) co 6 lat przekaźniki typu JRB, JRC, JRY i JRV,
3) co 10 lat przekaźniki typu JRM,
4) co 12 lat przekaźniki typu JRK, RK, JRF, ERF oraz JRG ze stykami srebro - srebro (Ag - Ag).

2. Ww. terminy mogą być w uzasadnionych przypadkach zmienione, jednak wymaga to pisemnej zgody dyrektora zakładu infrastruktury kolejowej uzyskanej na wniosek naczelnika sekcji.

3. Przekaźniki do legalizacji zgłasza naczelnikowi sekcji mistrz automatyki.

4. Należy sprawdzić czy przekaźniki dostarczone po dokonaniu pomiarów laboratoryjnych i przeprowadzeniu ewentualnej naprawy są zaopatrzone w metrykę badania umieszczoną wewnątrz obudowy. Wymianę przekaźnika należy dokonać w sposób gwarantujący bezpieczeństwo ruchu, po uprzednim jej uzgodnieniu z dyżurnym ruchu i dokonaniu odnośnych zapisów w książce kontroli urządzeń. Przy wymianie należy zwracać szczególną uwagę na prawidłowość połączeń przewodów z zaciskami i dobre zaciśnięcie przewodów nakrętkami zaciskowymi. Po wymianie przekaźnika należy sprawdzić prawidłowość jego pracy.

5. Mistrz automatyki, a w przypadku urządzeń nowych, przekazywanych do eksploatacji wykonawca montażu, powinien oznakować każdy przekaźnik podlegający legalizacji napisem określającym termin (miesiąc i rok) następnej legalizacji. Oznakowanie to nie może utrudniać obserwacji działania i oględzin przekaźnika.

6. Podczas wykonywania czynności związanych z oględzinami, konserwacją i wymianą przekaźników zabrania się:
1) przewracania przekaźników cewkami do dołu lub ustawiania ich w pozycji odchylonej,
2) kładzenia na zaciski przekaźnika przewodów, narzędzi lub mierników,
3) otwierania przekaźnika, zdejmowania lub uszkadzania plomb na obudowie założonych przez producenta lub punkt legalizacji przekaźników, ponoszących pełną odpowiedzialność za prawidłowe jego działanie.

§ 49.
Sprawdzenie charakterystyk (legalizacja) przekaźników

1. Charakterystyki przekaźników sprawdzają upoważnieni pracownicy producenta przekaźników i punktów legalizacji autoryzowanych przez producenta lub upoważnionych przez Naczelnego Dyrektora Infrastruktury Kolejowej. Tryb i warunki wydawania upoważnień dla pracowników i punktów legalizacji ustala Naczelny Dyrektor Infrastruktury Kolejowej.

2. Obudowy przekaźników podlegających legalizacji powinny być zaopatrzone przez producenta lub punkt legalizacji w plomby lub temu podobne zabezpieczenia, uniemożliwiające niekontrolowany dostęp do elementów wewnętrznych przekaźnika.

3. Sprawdzony przekaźnik należy zaopatrzyć w metrykę zawierającą co najmniej datę przeprowadzonego sprawdzenia, określenie typu i numer fabryczny przekaźnika oraz nazwę punktu legalizacji (przedsiębiorstwa), podpis i numer ewidencyjny pracownika, który charakterystykę przekaźnika sprawdził.

4. Metrykę, o której mowa w ust. 3, należy umocować wewnątrz przekaźnika w sposób umożliwiający jej odczytanie bez demontażu przekaźnika, przy czym, metryka ta nie może utrudniać obserwacji działania i oględzin przekaźnika. Jeżeli konstrukcja przekaźnika uniemożliwia umocowanie metryki wewnątrz jego obudowy, to należy tę metrykę przechowywać wraz z dokumentacją urządzeń w przekaźnikowni.

§ 50.
Konserwacja przekaźników typu otwartego

1. Raz na rok należy dokonać konserwacji przekaźników typu otwartego.

2. Należy sprawdzić przede wszystkim jednoczesność zwierania oraz rozłączania styków, pewność opadania kotwicy przy przerwie obwodów zasilania i całość sprężyn stykowych.

§ 51.
Konserwacja elektrycznego napędu zwrotnicowego

1. Raz na dwa tygodnie należy sprawdzić pracę napędu elektrycznego zwrotnicowego podczas przestawiania zwrotnicy.

2. Przy sprawdzeniu pracy napędu elektrycznego należy sprawdzić pracę układu przełączającego, układu kontroli iglic, wyregulować i oczyścić styki, nasmarować części trące się, sprawdzić dokręcenie śrub i nakrętek, umocowanie przewodów na zaciskach oraz czy nie jest uszkodzona izolacja przewodów. Należy również sprawdzić działanie hamulca zaporowego, w tym czy nie nastąpiło jego zaoliwienie oraz czy nie nastąpiło wytarcie powierzchni współpracujących występów klinowych zabieraka. W przypadku stwierdzenia śladów wytarcia, zabierak należy wymienić i wyregulować współosiowość pracy zabieraka i hamulca. W razie stwierdzenia wody wewnątrz napędu należy ją usunąć i uszczelnić skrzynię napędu.

3. Po opadach atmosferycznych, śnieżycach, gwałtownych zmianach temperatury lub "rozpruciu" zwrotnicy należy sprawdzić stan napędu otwierając pokrywę i uruchamiając napęd. Praca napędu powinna być równomierna bez uderzeń i szarpnięć.

§ 52.
Sprawdzenie sił nastawczych w elektrycznych napędach zwrotnicowych (w torach głównych)

1. Raz na 2 miesiące należy dokonać sprawdzenia sił nastawczych w elektrycznych napędach zwrotnicowych w torach głównych.

2. W celu dokonania pomiaru siły nastawczej napędu, należy w miejsce sworznia sprzęgającego suwak nastawczy napędu zwrotnicowego z prętem nastawczym zwrotnicy założyć trzpień pomiarowy przyrządu EZK-3002. Uruchomienie napędu zwrotnicowego, przy unieruchomionej iglicy, spowoduje wystąpienie siły między suwakiem i prętem nastawczym, której wielkość wskazuje czujnik zegarowy.

3. Sprzęgło należy tak regulować, aby siła nastawcza wynosiła:
1) 4(+0,5; -0,4) kN - dla napędów normalnobieżnych JEA29, EEA40,.EEA41 i EEA42,
2) 6(+0,5; -0,4) kN - dla napędów wolnobieżnych EEA40, EEA41 i 42,
3) 3(+0,3; -0,3) kN - dla napędów szybkobieżnych EEA40, EEA42,
4) 2,7(+0,3; -0,3)kN - dla napędów szybkobieżnych JEA29.

4. Orientacyjnego sprawdzenia czy sprzęgło wyregulowane jest na wymaganą siłę nastawczą można dokonać przez pomiar prądu nastawczego.

5. Wielkość prądu nastawczego dla ww. sił nastawczych, dla poszczególnych typów napędów, podana jest w ich dokumentacjach techniczno - ruchowych, dla napędu zwrotnicowego JEA29 - w "Normie Zakładowej ZN 70/MK-ZWUS-0172" .

§ 53.
Sprawdzenie sił nastawczych w elektrycznych napędach zwrotnicowych (w torach bocznych)

1. Raz na 6 miesięcy należy dokonać sprawdzenia sił nastawczych w elektrycznych napędach zwrotnicowych w torach bocznych.

§ 54.
Przegląd elektrycznych napędów zwrotnicowych

1. Raz na rok należy dokonać przeglądu elektrycznych napędów zwrotnicowych.

2. Podczas przeglądu należy sprawdzić:
1) kanały prowadzące suwaki kontrolne, które powinny posiadać głębokość od 40,2 do 41,2 mm; przy zużyciu ponad 41,2 mm należy dokonać regeneracji kanału,
2) wysokość suwaków kontrolnych, która powinna wynosić 30?0,2 mm; przy zużyciu do 29,6 mm należy suwaki wymienić lub napęd umieścić w rozjazdach bez kontroli iglic,
3) stopień podbicia podrozjazdnic, jak również usytuowanie napędu na odpowiednim poziomie w stosunku do iglic, co ma duży wpływ na szybkość zużycia suwaków i kanałów,
4) czy hak kołyski kontaktowej, w skrajnym położeniu napędu, zapada na głębokość 8 - 11 mm,
5) luz w zagłębieniu między hakiem kołyski kontaktowej a ścianką wycięcia w suwaku kontrolnym iglicy przylegającej powinien wynosić 1?3 mm,
6) rozwarcie styków kontrolnych, gdy hak znajduje się na głębokości minimum 4 mm,
7) zużycie szczotek silnika i czystość komutatora,
8) grubość okładzin hamulca zaporowego mierząc luz pomiędzy kołkiem zabieraka, a szczęką hamulca, który powinien być większy od 1 mm.

3. Szczegółowe dane dotyczące konserwacji, przeglądów i pomiarów sił nastawczych oraz trzymania poszczególnych typów napędów zawarte są w ich dokumentacjach techniczno - ruchowych, a dla napędów JEA29 w "Normie Zakładowej ZN 70/MK-ZWUS-0172 Napęd zwrotnicowy JEA29".

§ 55.
Pomiar siły trzymania elektrycznych napędów zwrotnicowych

1. Raz na dwa lata należy dokonać pomiaru siły trzymania elektrycznych napędów zwrotnicowych rozpruwalnych oraz napędów zwrotnicowych nierozpruwalnych typu EEA4, EEA4A i EEA4AM.

2. Siłę trzymania napędów należy mierzyć po odłączeniu pręta nastawczego (prętów nastawczych), a także w razie potrzeby prętów kontrolnych i zdjęciu dźwigni z wałka zespołu dźwigni (od strony napędu), nasunąć w wycięcia osłony suwaków przyrząd kontroli siły trzymania EZK-3005 i połączyć go z suwakiem nastawczym za pomocą trzpienia pomiarowe-go EZK-3002/10. W napędzie z zamknięciami wewnętrznymi trzpień EZK-3002/10 należy włożyć w oczko suwaka nastawczego, który dla danego położenia suwaków (wsunięte lub wysunięte) nie jest zamknięty zamknięciem wewnętrznym. Przed właściwym pomiarem wymagane jest 2-3 -krotne rozprucie napędu. Pokręcając dźwignią przyrządu należy spowodować przesuw suwaka, a następnie odczytać na mierniku największą wartość siły, która wystąpi do chwili wyraźnego przesuwu suwaka. Pomiar dla każdego położenia suwaka wykonuje się trzykrotnie, a jako wynik przyjmuje się najmniejszą wartość siły trzymania przy ciągnięciu suwaka nastawczego - ze względu na mniejszy błąd pomiarowy.

3. Siła trzymania w napędach rozpruwalnych powinna wynosić:
1) min 4,5 kN - dla napędów JEA29 w torach głównych zasadniczych,
2) min 4 kN - dla napędów JEA29 w pozostałych torach,
3) od 5,5 kN do 7 kN - dla napędów normalnobieżnych EEA40, EEA4 i EEA42,
4) od 7 kN do 8,5 kN - dla napędów wolnobieżnych EEA40, EEA41 i 42,
5) od 4,5k N do 6 kN - dla napędów szybkobieżnych EEA40, EEA42
Jeżeli siła trzymania jest nieprawidłowa, to należy ją wyregulować.

4. Raz na dwa lata, w celu sprawdzenia poprawności działania układu napędowego, należy przy wyjętym kołku ścinowym zmierzyć siłę trzymania w napędach zwrotnicowych nierozpruwalnych typu EEA4, EEA4A i EEA4AM. Tak zmierzona siła powinna wynosić od 7 kN do 8,5 kN, jeżeli siła ta jest nieprawidłowa, to należy wymienić układ napędowy.

§ 56.
Przegląd obwodów torowych i zwrotnicowych

1. Raz na miesiąc należy dokonać przeglądu wszystkich izolowanych oraz bezzłączowych obwodów torowych i zwrotnicowych oraz sprawdzenia czułości przekaźników torowych zarówno na stacjach, jak i na szlakach.

2. Podczas przeglądu obwodów torowych należy zwrócić szczególną uwagę na:
1) stan łączników szynowych, linek połączeniowych , ich umocowań do szyn i podkładów,
2) stan złącz izolowanych torów i rozjazdów,
3) stan połączeń dławików torowych,
4) stan przekładników szynowych w bezzłączowych obwodach torowych SOT i prawidłowość ich zamocowań do szyn oraz stan ich połączeń kablowych; przekładniki powinny być dokręcone do szyny tak, by nie miały luzów w stosunku do szyny, należy ponadto zwracać uwagę, by pod przekładniki nie dostawał się tłuczeń lub zanieczyszczenia mogące spowodować mechaniczne uszkodzenia przekładnika,
5) stan obudowy dławika i skrzynki ochronnej kondensatora układu separującego liniowego obwodu torowego SOT-2, ich mocowania i połączeń elektrycznych z szynami.

3. Łączniki szynowe powinny być mocno przyspawane do główki szyny lub mocno osadzone w otworach w szyjce szyn. Linki połączeniowe powinny być mocno przymocowane do podkładów metalowymi klamrami.

4. Podczas sprawdzenia stanu linek obejściowych w obwodach zwrotnicowych należy zwracać szczególną uwagę na niekontrolowane prądem sygnałowym linki obejściowe.

5. Przekładki izolacyjne w złączach izolowanych obwodów torowych i zwrotnicowych nie mogą być uszkodzone i powinny być mocno skręcone śrubami.

6. Dla sprawdzenia stanu izolacji podłużnej, poprzecznej i tulejek izolacyjnych w złączu wykonuje się pomiar za pomocą omomierza, mierząc oporność izolacji pomiędzy szynami a śrubami skręcającymi łubki. Przy dobrej izolacji wartość mierzonej oporności w najniekorzystniejszych warunkach nie może być mniejsza od 100 ohm. W przypadku stwierdzenia zaniżonej wartości oporności izolacji obwody torowe mogą działać niewłaściwie i wówczas należy ustalić przyczynę upływności prądu zasilającego obwód torowy.

7. Sprawdzenie czułości przekaźników torowych należy dokonywać przez zwarcie obu toków szyn drutem o oporności 0,06 ohm: miedzianym o przekroju 0,5 mm (średnicy 0,8 mm), stalowym albo żelaznym o przekroju 3,5 mm (średnicy 2 mm) i długości ok. 1,7 m lub wzorcowym bocznikiem typu EZK 2013. Do bocznikowania obwodów SOT niskiej częstotliwości należy używać bocznika EZK 2013 o impedancji 0,1 ohm, do bocznikowania SOT wysokiej częstotliwości do 1 kHz - bocznika EZK 2013 o impedancji 0,15 ohm, a do obwodów o częstotliwości od 10 kHz do 20 kHz - bocznika o impedancji 0,2 ohm. Zwarcie to powinno spowodować odwzbudzenie przekaźnika torowego jeśli obwód torowy pracuje na prąd ciągły, bądź wzbudzenie przekaźnika torowego w przypadku obwodu pracującego na prąd roboczy. W przypadku rozgałęzionych obwodów zwrotnicowych skuteczność bocznikowania należy dodatkowo sprawdzić za pomocą sygnalizacji stanu zajętości na pulpicie nastawczym.

8. W przypadku negatywnego sprawdzenia czułości przekaźnika torowego, np. wskutek korozji powierzchni tocznych szyn mało używanego toru lub rozjazdu, powinno być podjęte odpowiednie działanie dla przywrócenia prawidłowego funkcjonowania obwodu torowego, a jeżeli byłoby to w krótkim czasie niemożliwe powinno się wprowadzić obostrzenia w sposobie prowadzenia ruchu i obsługi poprzez wprowadzenie konieczności sprawdzania zajętości torów na gruncie oraz przestrzegania postanowień "Instrukcji obsługi przekaźnikowych urządzeń sterowania ruchem kolejowym" - E18 § 20 ust. 4 pkt. 1.

9. Zwarcia toków szyn należy dokonać w sposób następujący:
1) przy obwodach torowych jednotokowych zwiera się obwód torowy co kilka metrów na całej jego długości za każdym złączem szynowym,
2) przy obwodach torowych dwutokowych zwiera się obwód torowy na początku, możliwie blisko przekaźnika torowego,
3) przy obwodach torowych na rozjazdach zwiera się odgałęziające się toki szyn, sprawdzając stan wszystkich łączników szynowych w obwodzie. Czułość obwodu torowego zależy od stopnia czystości powierzchni tocznej główki szyny, w związku z tym monter działkowy jest obowiązany dopilnować, aby powierzchnie toczne główki szyn toru izolowanego nie były zardzewiałe lub też zanieczyszczone; w razie stwierdzenia korozji lub zanieczyszczenia powierzchni tocznej szyn albo braku łączników, mistrz automatyki powinien zgłosić o tym, i o podjętym działaniu, naczelnikowi sekcji,
4) przy obwodach EON zwieranie bocznikiem należy rozpocząć od pierwszego do drugiego odbiornika co około 3 m, dokonując pomiarów napięć na przekaźnikach torowych; na całej długości między przykręcanymi linkami obu odbiorników napięcie wyjściowe, odpowiednio do bocznikowania jednego lub drugiego odbiornika, nie powinno mieć wartości poniżej 1 V,
5) przy obwodach SOT należy dokonywać zwierania bocznikiem przy przekładnikach szynowych w odległości 0,5 m w stronę nadajnika; bocznikowanie jest właściwe gdy odwzbudzi się przekaźnik torowy odbiornika, z którym współpracuje przekładnik szynowy, w okolicy którego wykonano bocznikowanie (skuteczność bocznikowania należy dodatkowo sprawdzić za pomocą sygnalizacji stanu zajętości na pulpicie nastawczym); gdy bocznikowanie wykonane zostało w miejscu podłączenia linek nadajnika, powinny odwzbudzić się wszystkie przekaźniki odbiorników zasilanych przez ten nadajnik.

§ 57.
Pomiar napięcia na przekaźnikach torowych

1. Raz na 6 miesięcy, na wiosnę i jesienią, oraz po większych opadach atmosferycznych i gwałtownych zmianach temperatur, należy pomierzyć napięcia na przekaźnikach torowych.

2. Napięcie na przekaźnikach torowych powinno wynosić odpowiednio dla danego typu obwodu:
1) izolowane obwody zwrotnicowe wszystkich typów (OTZ):
a) 12 V w stanie suchym lub zmrożonym odcinka,
b) 7?8 V w stanie bardzo mokrym odcinka przy minimalnej oporności podtorza 1 ohm/km,
2) izolowane obwody torowe stacyjne (OTS) jednotokowe i dwutokowe z dławikami JLA 1302 i ZLB 0240:
a) 15 V w stanie suchym lub zmrożonym dla odcinków dłuższych niż 500 m,
b) 12 V w stanie suchym lub zmrożonym dla odcinków krótszych niż 500 m,
c) 7-8 V w stanie bardzo mokrym niezależnie od długości odcinka przy minimalnej oporności podtorza 1 ohm/km,
3) obwód torowy stacyjny dwutokowy z dławikiem - transformatorem JLA 1302 stosowany w odcinkach o długości do 600 m (OTS-2JLA-DT):
a) 10 V w stanie suchym lub zmrożonym,
b) 9 V w stanie bardzo mokrym przy minimalnej oporności podtorza 0,8 ohm/km (uwaga -nie wolno przekraczać napięcia 10 V na przekaźnikach torowych),
4) obwód torowy stacyjny dwutokowy z dławikiem - transformatorem ZLB 0240 stosowany w odcinkach o długości do 600 m (OTS-2-ZLB-DT):
a) 9,5 V w stanie suchym lub zmrożonym,
b) 8,5 V w stanie bardzo mokrym przy minimalnej oporności podtorza 0,7 ohm/km (uwaga - nie wolno przekraczać napięcia 9,5 V na przekaźniku torowym),
5) obwód torowy stacyjny dwutokowy z zasilaniem pośrodku i dławikiem JLA 1302 (OTS-2-JLA-ZP) stosowany w odcinkach o długości od 500 do 1200 m:
a) 10 V w stanie suchym lub zmrożonym,
b) 8 V w stanie bardzo mokrym przy minimalnej oporności podtorza 0,6 ohm/km (uwaga - nie wolno przekraczać napięcia 10 V na przekaźnikach torowych, różnica napięć na zaciskach przekaźników jednego obwodu nie może przekraczać 1 V),
6) obwód torowy stacyjny dwutokowy zasilany pośrodku i dławikiem ZLB 0240 (OTS-2-ZLB-ZP) stosowany w odcinkach o długości od 500 do 1200 m:
a) 9,5 V w stanie suchym i zmrożonym,
b) 8,5 V w stanie bardzo mokrym przy minimalnej oporności podtorza 0,6 ohm/km (uwaga - nie wolno przekraczać napięcia 9,5 V na przekaźnikach torowych, różnica napięć na zaciskach przekaźników jednego obwodu nie może przekraczać 1 V),
7) obwód torowy liniowy jednotokowy w sbl typu E (krótki o długości do 30 m) (OTL-1-E):
a) 12 V w stanie suchym i zmrożonym,
b) 8 V w stanie bardzo mokrym przy minimalnej oporności podtorza 1 ohm/km,
8) obwód torowy liniowy dwutokowy w sbl typu E o maksymalnej długości do 1500 m (OTL-2-E):
a) 5,5 V w stanie suchym lub przy mrozie,
b) 4,5 V w stanie bardzo mokrym, przy minimalnej oporności podtorza 1 ohm/km,
9) obwody torowe liniowe dwutokowe z dławikiem JLA 1302 i dławikiem ZLB w sbl Ea i Eac: (OTL-2-JLA-Ea), (OTL-2-ZLB-Ea) o długości do 2400 m:
a) 5,5 V w stanie suchym lub zmrożonym,
b) 4,5 V w stanie bardzo mokrym przy minimalnej oporności podtorza 1 ohm/km,
10) obwód torowy zwrotnicowy typu otwartego dla górek rozrządowych (OTG-15/1):
a) 6,9 V w stanie suchym lub zmrożonym (przy zwartym obwodzie),
b) 4,8 V w stanie bardzo mokrym (przy zwartym obwodzie) przy minimalnej oporności między szynami 5 ?,
11) obwód torowy zwrotnicowy typu zamkniętego dla górek rozrządowych (ZTG-15/1):
a) 6-6,5 V w stanie suchym lub zmrożonym,
b) 4,5-5,5 V w stanie bardzo mokrym przy minimalnej oporności między szynami 5 ?,
12) obwód torowy zwrotnicowy typu zamkniętego dla górek rozrządowych (ZTG-15/S1):
a) 12-13 V w stanie suchym lub zmrożonym,
b) 9-11 V w stanie bardzo mokrym przy minimalnej oporności między szynami 5 ?,
13) obwód torowy stacyjny dwutokowy bez złączy izolowanych (OTS-2-EON) EON-1, EON-3 i EON-8:
a) 6-8 V na przekaźniku torowym (regulacja napięcia przez regulację napięcia wyjściowego nadajnika oraz regulację czułości odbiornika), różnica między napięciami pierwszego i drugiego odbiornika nie powinna przekraczać 10 %,
14) obwód torowy stacyjny dwutokowy bez złączy izolowanych SOT-2 (OTS-2-SOT-2):
a) 9-15 V na przekaźniku torowym w obwodach niskiej częstotliwości,
b) 6-9,5 V na przekaźniku torowym w obwodach wysokiej częstotliwości,
c) regulacji dokonuje się przez zmianę napięcia wyjściowego nadajnika, a w obwodach wysokiej częstotliwości także przez regulację czułości odbiornika, różnica między napięciami pierwszego i drugiego odbiornika nie powinna przekraczać 10%,
15) obwód torowy liniowy dwutokowy bez złącz izolowanych SOT-1
a) 3,5-6,5 V lub 9-15 V na przekaźniku torowym, zależnie od odmiany zastosowanego przekaźnika JRV,
b) regulacji dokonuje się przez zmianę napięcia wyjściowego nadajnika; różnica między na-pięciem pierwszego i drugiego odbiornika nie powinna przekraczać 10%.
16) obwody stacyjne dwutokowe z elektronicznym, fazoczułym przekaźnikiem typu SLRD: 2-7,5 V na uzwojeniu sterującym przekaźnika przy minimalnej oporności podtorza 1 ohm/km.

3. Gdy wartości napięcia są większe lub mniejsze od normalnych należy ustalić przyczynę, usunąć usterkę i doprowadzić napięcia do wartości określonej wyżej.

4. Dane uzyskane z pomiarów należy odnotować w książce kontroli obwodów torowych, a w miarę potrzeby, w dzienniku oględzin rozjazdów, żądając poprawy stanu oporności podtorza. Szczegółowe dane i wymagania dotyczące konserwacji i przeglądu poszczególnych typów obwodów torowych zawarte są w albumie "Karty - instrukcje obwodów torowych stosowanych na PKP", w "Dokumentacji techniczno - ruchowej urządzeń EON" oraz w "Instrukcji montażu i utrzymania terenowego urządzenia SOT".

§ 58.
Przegląd szaf torowych

1. Raz na 3 miesiące należy dokonać przeglądu wnętrza szaf torowych (kontenerów).

2. Podczas przeglądu należy sprawdzić czystość w szafie (kontenerze) oraz zamocowanie przewodów i stan ich izolacji. Należy również sprawdzić właściwy stan uszynienia lub uziemienia szafy torowej (kontenera). Dokonać konserwacji zawiasów i zamka.

§ 59.
Przegląd dławików torowych

1. Raz na rok należy dokonać przeglądu dławików torowych.

2. W czasie przeglądu należy:
1) sprawdzić stan oleju w dławiku, który powinien pokrywać rdzeń,
2) sprawdzić, czy nie ma wody w obudowie; w razie potrzeby uszczelnić pokrywę,
3) sprawdzić stan linek dławikowych oraz dokręcić śruby mocujące,
4) dokonać sprawdzenia pojemności kondensatora oraz regulacji obwodu rezonansowego, wg następujących wskazówek:
a) regulacji dokonuje się przez zmianę odczepów na uzwojeniu rezonansowym, mierząc jednocześnie napięcie sygnału w torze aż do uzyskania najwyższej jego wartości,
b) pojemność kondensatora powinna wynosić 10 uF +- 10 %,
c) impedancja dławika od strony toru powinna wynosić: dla dławików JLA 1302 i ZLB 0240 - 3,5 ohm, dla dławików JLA 1311 - 0,7 ohm, a dla dławików JLA 1351 - 0,5 okm.
5) W przypadku stwierdzenia złego stanu dławika torowego, w czasie dokonywanego przeglądu i badań, należy dokonać bezzwłocznej naprawy lub wymiany.

§ 60.
Oględziny nastawnicy przekaźnikowej i planu świetlnego

1. Raz na miesiąc należy dokonać oględzin nastawnicy przekaźnikowej i planu świetlnego.

2. Podczas oględzin należy sprawdzić lampki kontrolne na pulpicie, stan przełączników i przycisków, stan plomb i zamknięć. Po otwarciu nastawnicy szczególną uwagę należy zwrócić na stan styków przycisków doraźnych tj. bocznikowania izolacji, kontroli rozprucia i sygnałów zastępczych; styki należy oczyścić z kurzu.

§ 61.
Malowanie zewnętrznych urządzeń srk

1. W miarę potrzeby malować urządzenia zewnętrzne: szafy, kontenery, obudowy napędów zwrotnicowych, garnki rozdzielcze, puszki kablowe itp., odnawiając również oznaczenia.