1. Proces diagnostyczny to działalność związana z planowaniem, przygotowaniem, realizacją badań, pomiarów, kontroli oraz analiza techniczna urządzeń, ustalanie diagnoz i formowanie wniosków dotyczących eksploatacji urządzeń.
2. Na proces diagnostyczny składa się w
szczególności:
1) planowanie diagnostyki urządzeń;
a) zgłoszenie urządzeń do diagnostyki, w
formie "Wykazu urządzeń podlegających badaniom
diagnostycznym",
b) opracowanie rocznych i miesięcznych
harmonogramów diagnostycznych,
2) diagnostyka techniczna urządzeń:
a) badanie diagnostyczne,
b) określenie stanu technicznego,
c) określenie ewentualnych nieprawidłowości,
3) analiza diagnostyczna urządzeń:
a) przekazanie informacji o stanie urządzeń,
zagrożeniach, potrzebie wprowadzenia zmian w sposobie obsługi i
metodach obsługi technicznej urządzeń oraz podejmowanie
decyzji eksploatacyjnych w tym zakresie,
b) wnioskowanie o podjęcie działań
remontowych lub modernizacyjnych,
c) sporządzenie rocznego raportu o stanie
diagnozowanych urządzeń.
3. Proces diagnostyczny należy do podstawowych czynników zapewnienia bezpieczeństwa ruchu.
4. Procesem diagnostycznym urządzeń sterowania ruchem kolejowym w zakładzie infrastruktury kolejowej zarządza dyrektor zakładu przy pomocy zastępców dyrektora i naczelnika działu automatyki.
5. Dyrektor zakładu, w ramach swoich kompetencji, kontroluje prawidłowość i terminowość realizacji procesu diagnostycznego. W tym celu dyrektor zakładu zarządza prowadzenie planowych kontroli tematycznych przez kontrolera.
6. Naczelnik sekcji diagnostyki kieruje procesem diagnostycznym i odpowiada za wykonanie zadań diagnostycznych.
7. Proces diagnostyczny realizuje sekcja diagnostyki we współpracy z sekcjami eksploatacji. W szczególnych przypadkach (np. przy wdrażaniu nowych typów urządzeń, badaniu urządzeń po wypadkach lub wydarzeniach kolejowych) dopuszcza się wykonywanie badań diagnostycznych przez wyspecjalizowane jednostki spoza PKP.
§4
Zgłoszenie urządzeń do diagnostyki
1. Badaniom diagnostycznym podlegają wszystkie urządzenia srk, niezależnie od ich rodzaju, okresu eksploatacji jak i techniki prowadzenia ruchu kolejowego.
2. Urządzenia srk zgłasza do badań diagnostycznych naczelnik sekcji eksploatacji. W tym celu sporządza się "Wykaz urządzeń podlegających badaniom diagnostycznym" z uwzględnieniem rodzajów i typów urządzeń zamieszczonych w załączniku nr 1 - wzór wykazu zawiera załącznik nr 2 - osobno dla każdego posterunku ruchu (okręgu nastawczego) i każdego szlaku, wyposażonego w urządzenia srk.
3. Wykaz, o którym mowa w ust. 2, naczelnik sekcji eksploatacji przekazuje naczelnikowi sekcji diagnostyki. Drugi egzemplarz wykazu należy przechowywać razem z książką kontroli urządzeń tego posterunku ruchu, którego urządzeń ten wykaz dotyczy. W przypadku urządzeń liniowych oraz urządzeń zabezpieczenia ruchu na przejazdach kolejowych, drugi egzemplarz wykazu należy przechowywać z książką kontroli urządzeń posterunku usytuowanego na początku szlaku (zgodnie z kilometrażem linii).
4. Naczelnik sekcji eksploatacji lub technolog uaktualnia "Wykaz urządzeń podlegających badaniom diagnostycznym" po każdej zmianie wyposażenia szlaków i posterunków w urządzenia srk.
§5
Harmonogramy badań diagnostycznych,
1. Plan badań diagnostycznych sporządza się w formie rocznych i miesięcznych harmonogramów.
2. Roczny harmonogram badań diagnostycznych urządzeń srk sporządza starszy inspektor ds. automatyki. Harmonogram ten zatwierdza dyrektor zakładu na wniosek naczelnika sekcji diagnostyki.
3. Roczny harmonogram powinien uwzględniać badania diagnostyczne w wymaganych czasokresach wszystkich obiektów zgłoszonych przez sekcje eksploatacji w "Wykazach urządzeń podlegających badaniom diagnostycznym". W harmonogramie tym należy uwzględnić także badanie widoczności sygnałów i wskaźników oraz sprawdzanie działania urządzeń kontroli prowadzenia pociągu wykonywane w formie jazdy kontrolnej w kabinie maszynisty.
4. Przy planowaniu badań diagnostycznych należy uwzględnić czasookresy badań diagnostycznych urządzeń srk ujęte w dokumentacji techniczno-ruchowej.
5. Za terminowość sporządzenia i realizację rocznych harmonogramów badań diagnostycznych odpowiada naczelnik sekcji diagnostyki.
6. Harmonogram miesięczny badań diagnostycznych urządzeń srk sporządza starszy inspektor na podstawie harmonogramu rocznego. Harmonogram miesięczny zatwierdza naczelnik sekcji diagnostyki. Zmiany w harmonogramie miesięcznym mogą być dokonywane tylko przez starszego inspektora w uzgodnieniu z naczelnikiem pod warunkiem, że zmiany te nie spowodują przekroczenia wymaganych czasookresów badań diagnostycznych. W przeciwnym razie zmiany te wymagają zgody dyrektora zakładu.
7. Harmonogram miesięczny powinien uwzględniać specyfikę, lokalizację, czasochłonność i liczbę zaplanowanych badań diagnostycznych.
8. Za terminowość sporządzenia i realizację miesięcznych harmonogramów badań diagnostycznych odpowiada starszy inspektor.
9. Harmonogramy i protokoły badań diagnostycznych należy przechowywać w sekcji diagnostyki przez okres nie krótszy niż 2 lata.
10. Przy przekazywaniu urządzeń do innego zakładu infrastruktury kolejowej, kopie harmonogramów oraz protokołów z badań diagnostycznych tych urządzeń, należy przekazać razem z dokumentacją techniczną.
1. Celem badania diagnostycznego jest
określenie stopnia wyeksploatowania urządzeń, dla:
1) podjęcia niezbędnych działań
naprawczych;
2) określenia warunków technicznych
dopuszczenia do dalszej eksploatacji urządzeń;
3) oceny poziomu utrzymania.
2. Badania diagnostyczne urządzeń są czynnościami planowymi i przeprowadzanymi na podstawie rocznego i miesięcznego harmonogramu badań diagnostycznych.
3. Badania wykonuje inspektor diagnosta. W przypadkach określonych w §11 ust.17 [J.D.1]w badaniach uczestniczy mistrz automatyki.
4. Badania diagnostyczne powinny być przeprowadzane z wnikliwością umożliwiającą otrzymania wszelkich danych do sprecyzowania diagnozy technicznej, lecz w sposób nie powodujący zakłóceń w rozkładowym prowadzeniu ruchu pociągów.
5. Rozróżnia się badania diagnostyczne uproszczone, pełne oraz zadania diagnostyczne. Czasokresy i zasady prowadzenia tych badań przedstawia załącznik nr 1.
6. Zadaniem diagnostycznym jest jazda kontrolna w kabinie maszynisty, w czasie której diagnosta sprawdza widoczność sygnałów i wskaźników oraz działanie urządzeń kontroli prowadzenia pociągu (np. shp). Przy czym na liniach wyposażonych w sygnalizatory kształtowe, jazdę kontrolną przeprowadza się w porze dziennej i nocnej (od zmierzchu do świtu).
7. Zakres badania diagnostycznego pełnego
obejmuje czynności wyszczególnione w wytycznych badania
diagnostycznego pełnego, które dla poszczególnych rodzajów i
typów urządzeń srk ustala Naczelny Dyrektor Infrastruktury
Kolejowej. Wytyczne te określają zakres prób funkcjonalnych
oraz pomiarów parametrów elektrycznych, mechanicznych, czasów
reakcji i widoczności sygnałów. Do czasu ustalenia wytycznych
badania pełnego należy uwzględniać wymagania i wskazówki
techniczne zawarte w:
1) dokumentacji techniczno-ruchowej,
2) "Instrukcji o budowie,
przeglądach i konserwacji urządzeń zabezpieczenia ruchu na
przejazdach kolejowych" - E-4
3) "Wytycznych technicznych budowy
urządzeń sterowania ruchem kolejowym w przedsiębiorstwie
Polski Koleje Państwowe" - WTB-E10,
4) "Wytycznych odbioru technicznego
oraz przekazywania do eksploatacji urządzeń sterowania ruchem
kolejowym w przedsiębiorstwie PKP" - WOT-E12,
5) "Instrukcji o zasadach budowy i
utrzymania mechanicznych urządzeń srk" - E20,
6) "Instrukcji konserwacji i
przeglądów urządzeń srk" - E24,
8. Metodykę, cykle oraz zakresy badań
diagnostycznych ocenia merytorycznie dyrektor zakładu. W ramach
tej oceny kontroler ds. automatyki powinien:
1) raz w roku dokonać kontroli
prawidłowości, terminowości i fachowości wykonywania badań
diagnostycznych każdego diagnosty ds. automatyki,
2) conajmniej raz na kwartał dokonać
kontroli realizacji:
a) harmonogramów badań diagnostycznych,
b) zaleceń wynikających z badań
diagnostycznych.
9. Podczas badań diagnostycznych pełnych należy każdorazowo wykonać także czynności należące do zakresu badań uproszczonych, należy również uwzględnić wymagania zawarte w dokumentacji techniczno - ruchowej.
10. W uzasadnionych przypadkach, dla urządzeń wyznaczonych w kolumnie "Uwagi" - załącznika nr 1, zakres badań diagnostycznych na danym obiekcie, może być ograniczony przez dyrektora zakładu, na wniosek naczelnika sekcji diagnostyki (wniosek uzgodniony przez naczelnika sekcji eksploatacji). Ograniczony zakres badania diagnostycznego naczelnik sekcji lub starszy inspektor przekazuje do realizacji diagnoście w sposób udokumentowany.
11. Zasady badań diagnostycznych (częstotliwość i zakres) określone niniejszą instrukcją dla danego urządzenia stacyjnego (elementu urządzenia), obowiązujące przy badaniu tego urządzenia, obowiązują również w przypadku jego występowania w innym systemie urządzeń stacyjnych, o ile postanowienia szczegółowe nie stanowią inaczej. Dotyczy to np. elektrycznych napędów zwrotnicowych, sygnalizatorów, obwodów torowych, zamków zwrotnicowych, kabli i osprzętu kablowego itp.
12. Zakres prowadzonego badania diagnostycznego diagnosta może rozszerzyć w uzgodnieniu ze starszym inspektorem.
13. Wyniki przeprowadzonych badań i pomiarów diagnostycznych diagnosta obowiązany jest udokumentować na zasadach określonych niniejszą instrukcją.
14. Zakres badań diagnostycznych wykonywanych w ramach odbioru technicznego oraz przekazywania urządzeń do eksploatacji, powinien uwzględniać postanowienia "Wytycznych odbioru technicznego oraz przekazywania do eksploatacji urządzeń sterowania ruchem kolejowym w przedsiębiorstwie PKP"- WOT-E-12.
15. Przed zgłoszeniem ograniczeń prędkości do wykazu ostrzeżeń stałych z przyczyn stanu urządzeń srk, należy te urządzenia poddać badaniom diagnostycznym pełnym przy udziale naczelnika sekcji eksploatacji lub technologa ds. automatyki. Diagnoza urządzeń jest podstawą wprowadzenia ograniczenia stałego.
16. Komputerowe urządzenia srk, liczniki osi i inne urządzenia, dla których w niniejszej instrukcji nie określono zakresu i częstotliwości badań diagnostycznych, należy badać zgodnie z wytycznymi zawartymi w dokumentacjach techniczno-ruchowych dla tych urządzeń.
17. Zakres badania diagnostycznego
uproszczonego obejmuje:
1) analizę przyczyn stwierdzonych
przeszkód w działaniu urządzeń i wprowadzonych obostrzeń na
podstawie zapisów w książce kontroli urządzeń, dzienniku
oględzin rozjazdów, dzienniku ruchu itp. dokumentacji;
2) sprawdzenie zgodności stanu
liczników, zamknięć i plomb z zapisami w książce kontroli
urządzeń i dokumentacją ruchu;
3) sprawdzenie aktualności regulaminu
technicznego posterunku ruchu w części dotyczącej urządzeń
srk;
4) sprawdzenie na poszczególnych
posterunkach ruchu aktualności dokumentacji technicznej badanych
urządzeń, a zwłaszcza zgodności urządzeń w terenie z planem
schematycznym urządzeń;
5) sprawdzenie terminowości badań
diagnostycznych lub pomiarów, które powinny być wykonywane
przez diagnostów innych specjalności i pracowników innych
jednostek (przeglądy gwarancyjne, okresowe pomiary oporności
uziemień obiektów lub urządzeń itp.);
6) sprawdzenie ogólnego poziomu
estetyki urządzeń i prawidłowości obsługi urządzeń;
7) oględziny i ocenę stanu urządzeń
zewnętrznych na posterunkach ruchu:
a) utrzymania zamków, napędów zwrotnicowych
(wykolejnicowych), kontrolerów iglic, rygli, tras pędniowych i
ich osprzętu oraz naprężaczy;
b) utrzymania sygnalizatorów i wskaźników,
c) ciągłości toków szynowych i połączeń w
obwodach torowych, ze szczególnym zwróceniem uwagi na
niekontrolowane połączenia w równoległych odgałęzieniach
obwodów zwrotnicowych;
d) przytorowych urządzeń kontroli prowadzenia
pociągów (np. elektromagnesów torowych shp),
e) czujników, skrzynek, garnków i szaf
kablowych, torowych szaf aparatowych,
f) odwodnień urządzeń, a zwłaszcza napędów
zwrotnicowych i podziemnych tras pędniowych;
g) zabezpieczenia antykorozyjnego, czytelności
opisów i prawidłowości malowania mającego znaczenie
sygnalizacyjne;
8) oględziny i ocenę stanu urządzeń
wewnętrznych na posterunkach ruchu:
a) zamknięć i plomb na urządzeniach;
b) czystości i porządku w pomieszczeniach
urządzeń;
c) elementów nastawnicy kluczowej, mechanicznej
(dźwigni zwrotnicowych, aparatu blokowego, zawórek blokowych,
zastawek itp.),
d) elementów pulpitu nastawczego i planu
świetlnego,
e) komputerów, monitorów i drukarek,
f) urządzeń zasilających (tablic
rozdzielczych i bezpiecznikowych, zespołów prądotwórczych,
zasilaczy bezprzerwowych, baterii akumulatorów,
transformatorów, styczników, wyłączników itp.),
g) stojaków, przełącznic, przekaźników,
bezpieczników i połączeń (zwrócić uwagę czy nie
wprowadzono dodatkowych zauważalnych połączeń w obwodach),
h) urządzeń ochrony przeciwporażeniowej i
przeciwprzepięciowej,
9) oględziny i ocenę stanu urządzeń
zabezpieczenia ruchu na przejeździe:
a) zamocowania czujników szynowych lub innych
urządzeń oddziaływania,
b) sygnalizacji świetlnej i akustycznej
(sygnalizatorów drogowych, dzwonów, tarcz ostrzegawczych
przejazdowych),
c) utrzymania i działania wind i napędów
rogatkowych, drągów, półdrągów, latarek drąga, pulpitów
nastawczych,
d) działania aparatury sterującej, kontrolnej
(sprawdzenia należy dokonać podczas przejazdu pociągu
obserwując działanie aparatury w stanie oczekiwania i w stanie
ostrzegania)
e) działania urządzeń zdalnej kontroli i
diagnostyki,
f) utrzymania urządzeń zasilających,
g) urządzeń ochrony przeciwporażeniowej i
przeciwprzepięciowej,
10) oględziny i ocenę stanu
urządzeń sbl:
a) łączników podłużnych, linek
dławikowych, uszynień sygnalizatorów i szaf torowych,
uziemień kontenerów, lokalizacji i umocowania elektromagnesów
shp oraz wyrywkowe pomiary ich parametrów
b) nawierzchni torowej, a więc odwodnienia,
stanu podkładów, czystości i ilości tłucznia (podsypki)
mogących ujemnie wpływać na pracę obwodu torowego, podbicia i
skręcenia złącz izolowanych oraz czy szyny nie posiadają
spływów,
c) prawidłowego wyświetlania sygnału
"stój" na semaforze osłaniającym dany odstęp
(sprawdzenia należy dokonać podczas przejazdu pociągu
obserwując działanie aparatury odstępu),
d) widoczności światła czerwonego z wymaganej
odległości,
e) wartości napięć (zasilania urządzeń, na
zaciskach przekaźnika torowego, sygnałów zależnościowych
charakterystycznych dla danego typu):
f) wykrywania zwarć złączy izolowanych,
g) utrzymania urządzeń w szafach torowych
(kontenerach) oraz zapisów w książce kontroli urządzeń.
h) urządzeń ochrony przeciwporażeniowej i
przeciwprzepięciowej,
11) oględziny i ocenę stanu
urządzeń automatyki sterowania rozrządem (asr):
a) elementów hamulców torowych w strefie
podziałowej i w strefie torów kierunkowych (smarowanie, pomiar
wybranych parametrów hamulca),
b) stacji zasilania elektrohydraulicznego
napędu hamulców torowych
c) zespołu akumulatorów hydraulicznych,
(również terminowość przeprowadzania prób ciśnieniowych
akumulatorów hydraulicznych, czystości olejów i filtrów,
legalizację osprzętu ciśnieniowego),
d) bloków sterowania hydraulicznego i
przelewowych,
e) radarowego systemu sterowania hamulcami,
zamocowania wszystkich czujników torowych,
f) urządzeń mikrokomputerowych ASR za pomocą
programów testujących
g) poprawności działania poszczególnych
elementów automatycznego systemu rozrządzania na podstawie
odczytu (z wydruków lub z pamięci na trwałych nośnikach)
informacji o przebiegu rozrządzania.
12) w czasie komisyjnego technicznego
badania rozjazdów dokonywanych w terminach ustalonych
instrukcją D-6:
a) sprawdzenie zamocowań napędów
zwrotnicowych (wykolejnicowych), zamków zwrotnicowych i
wykolejnicowych oraz rygli,
b) sprawdzenie prawidłowej współpracy
napędów zwrotnicowych, zamków kluczowych i rygli ze zwrotnicą
(skok pręta nastawczego, droga oporowa klamry i skok iglic,
wymiar z i z1),
c) sprawdzenie, czy luzy w połączeniach
prętów kontrolnych, ryglowych i nastawczych nie przekraczają
wartości granicznych,
d) sprawdzenie, czy współpraca elementów
kontroli z wycięciem w suwakach kontrolnych (nakładkach na
suwakach) jest właściwa tj. czy nie są przekroczone
dopuszczalne tolerancje wymiarów,
e) sprawdzenie stanu złączy izolowanych,
prawidłowości zamocowania linek zasilających i odbiorczych
oraz linek dławikowych, przejściowych i połączeń powrotnej
sieci trakcyjnej w odcinkach izolowanych jak również, czy stan
nawierzchni torowej nie wpływa ujemnie na pracę obwodów
torowych.
f) pomiar parametrów elektrycznych w obwodach
torowych urządzeń kontroli niezajętości rozjazdów -
zmierzyć w czasookresach i na zasadach określonych w §7
ust.8[T.D.2].
g) pomiar sił nastawczych i trzymania napędów
elektrycznych - zmierzyć w czasookresach i na zasadach
określonych w §7 ust.7.[J.D.3]
Wyniki pomiarów sił i napięć należy wpisać do "Karty
urządzeń srk rozjazdów" na posterunku ruchu.
Wzory "Karty urządzeń srk rozjazdów" ustala Naczelny
Dyrektor Infrastruktury Kolejowej.
§7
Czasookresy badań diagnostycznych
1. Każde urządzenie srk podlega cyklicznym badaniom diagnostycznym. Maksymalny odstęp czasu pomiędzy kolejnymi pełnymi badaniami diagnostycznymi czynnych urządzeń srk, wynosi jeden rok - jeśli niniejsza instrukcja nie stanowi inaczej.
2. Urządzenia na liniach i posterunkach czasowo zamkniętych oraz z czasowo zawieszonym ruchem pociągów podlegają badaniom diagnostycznym uproszczonym. Dla w/w obiektów na wniosek naczelnika sekcji diagnostyki, uzgodniony przez naczelnika sekcji eksploatacji, dyrektor zakładu infrastruktury może wydłużyć cykl badań diagnostycznych do jednego roku. Przed przywróceniem ruchu na liniach lub przed otwarciem posterunków, zainstalowane na nich urządzenia podlegają badaniom przy udziale technologa - zakres tych badań każdorazowo ustala naczelnik sekcji diagnostyki w uzgodnieniu z naczelnikiem sekcji eksploatacji.
3. Badania należy przeprowadzać w czasokresach zgodnych z dokumentacją techniczno-ruchową. Jeżeli w dokumentacji techniczno-ruchowej nie uwzględniono czasookresu badań diagnostycznych, należy zastosować cykle badań ustanowione niniejszą instrukcją. W przypadku, gdy dokumentacja techniczno-ruchowa ustala cykl badań dłuższy niż 1 rok, należy badania wykonywać w cyklach ustalonych niniejszą instrukcją.
4. Obowiązujące cykle badań diagnostycznych zamieszczono w wykazie (załącznik nr 1) z podziałem na rodzaje i systemy urządzeń srk,
5. Badanie diagnostyczne urządzeń sbl należy przeprowadzić każdorazowo z udziałem mistrza automatyki. Raz w roku w badaniu diagnostycznym bierze udział naczelnik sekcji eksploatacji. Z badania diagnostycznego urządzeń sbl należy sporządzić protokół badania i przekazać go uczestniczącemu w badaniach przedstawicielowi sekcji eksploatacji, a ponadto odnotować w książce kontroli urządzeń w szafie aparatowej przeprowadzenie badania oraz wartości pomierzonych parametrów.
6. Jazdę kontrolną w kabinie maszynisty (sprawdzanie widoczność sygnałów i wskaźników oraz działanie urządzeń kontroli prowadzenia pociągu np. shp), przeprowadzana się 1 raz na kwartał, przy czym diagnosta w 2 i 4 kwartale a naczelnik sekcji eksploatacji w 1 i 3 kwartale. Na liniach wyposażonych w sygnalizatory kształtowe, należy przeprowadzić sprawdzenie na przemian w porze nocnej (od zmierzchu do świtu) i dziennej.
7. Pomiar sił nastawczych napędów elektrycznych w torach głównych zasadniczych należy wykonać co 2 miesiące a w pozostałych torach, co 6 miesięcy. Pomiar sił trzymania napędów elektrycznych rozpruwalnych należy wykonać dla każdego napędu co 2 lata. Co 2 lata, dla zbadanie sprawności układu napędowego, należy wykonywać pomiar siły trzymania napędów nierozpruwalnych typu EEA-4,EEA4A, EEA4AM (przy wyjętym kołku ścinowym, według wytycznych zawartych w DTR). Wyniki pomiarów sił należy wpisać do "Karty urządzeń srk rozjazdów" na posterunku ruchu.
8. Pomiar parametrów elektrycznych obwodów niezajętości torów stacyjnych i rozjazdów należy wykonywać 1 raz na 6 miesięcy, a wyniki pomiarów obwodów niezajętości rozjazdów, wpisać również do "Karty urządzeń srk rozjazdów".
§8
Dokumentacja badań diagnostycznych.
1. Badania diagnostyczne powinny być przeprowadzane w oparciu o miesięczny harmonogram badań diagnostycznych sporządzony na podstawie harmonogramu rocznego (zatwierdzonego przez dyrektora zakładu).
2. Harmonogramy badań powinny ujmować w skali roku, wszystkie obiekty podlegające badaniom na terenie działania sekcji, wymagane zadania diagnostyczne oraz planowane terminy ich realizacji.
3. Z przeprowadzonych badań diagnostycznych, diagnosta zobowiązany jest sporządzić protokoły, co najmniej w 2-ch egz., z których jeden przekazuje do sekcji eksploatacji niezwłocznie po ukończeniu badań, a drugi przedkłada starszemu inspektorowi. Starszy inspektor, w przypadku stwierdzenia, na podstawie protokołu z badania diagnostycznego, że na badanym obiekcie występuje zagrożenie bezpieczeństwa ruchu, powinien upewnić się czy podjęto niezbędne środki zapobiegawcze a w przypadku ich braku spowodować ich niezwłoczne zastosowanie.
4. Protokół diagnostyczny (wzór protokołu
zamieszczono w załączniku nr 3) powinien zawierać między
innymi:
1) zebrane informacje diagnostyczne o
urządzeniach srk:
a) informacje podstawowe o diagnozowanym
obiekcie i jego otoczeniu (tj. określenie typu urządzeń,
lokalizacji, data instalacji i ostatnich remontów, informacji o
przebiegu zabiegów utrzymaniowych, wypadkach, zdarzeniach itp.),
b) informacje o usterkowości urządzeń na
podstawie książki kontroli urządzeń, dziennika oględzin
rozjazdów i dziennika ruchu.
c) informacje o fachowości obsługi i obsługi
technicznej, określonej na podstawie dokumentacji utrzymania i
eksploatacji diagnozowanych urządzeń (np., książki kontroli
urządzeń, regulaminu technicznego, dokumentacji technicznej
badanych urządzeń itp.),
d) określenie dokumentacji technicznej
urządzeń (DTR, instrukcje, wykazy), która stanowi podstawę
odniesienia do uzyskanych wartości parametrów w czasie badania
diagnostycznego (w szczególnych przypadkach należy określić
sposoby i metody pomiarów oraz przyrządy)
2) porównanie informacji
diagnostycznych z określonymi parametrami urządzeń lub stanami
dopuszczalnymi dla urządzeń i systemów:
a) należy odnotować parametry, których
wartości zostały przekroczone w stosunku do wymagań zawartych
w dokumentacjach techniczno-ruchowych, instrukcjach, wytycznych
itp.,
b) należy wyspecyfikować nieprawidłowości w
sposobie i warunkach eksploatacji urządzeń, mające negatywny
wpływ na ich pracę (porównać z wymaganiami w tym zakresie,
zawartymi w dokumentacjach techniczno-ruchowych, instrukcjach,
wytycznych itp.),
3) analizę charakteru i przyczyn
stwierdzonych nieprawidłowości (ewentualnych usterek z
informacją o wprowadzonych obostrzeniach i wydanych zaleceniach
na podstawie badań)
4) diagnozę techniczną urządzeń, z
uwzględnieniem:
a) określenia stanu technicznego urządzeń
kierując się względami bezpieczeństwa ruchu oraz określenie
ich przydatności w dalszej eksploatacji,
b) wpływu na stan obecny poziomu utrzymania
urządzeń, warunków eksploatacji, terminowości i jakości
realizacji zaleceń wydanych podczas poprzedniego badania
diagnostycznego;
c) określenia warunków dalszej eksploatacji
(kierując się względami bezpieczeństwa ruchu oraz
możliwościami wykonawczymi)
d) propozycję zmian czynności konserwacyjnych
na badanym obiekcie (zakresu i częstotliwości), wykonania
niezbędnych działań naprawczych lub likwidacji stwierdzonych
uchybień,
5) określenie terminu wykonania
niezbędnych działań naprawczych lub likwidacji stwierdzonych
uchybień (kierując się względami bezpieczeństwa ruchu oraz
możliwościami wykonawczymi)
6) podpisy diagnosty i pracownika
sekcji eksploatacji obecnego przy badaniach diagnostycznych
(jeśli była wymagana jego obecność)
5. Wyniki przeprowadzonych badań inspektor diagnosta wpisuje do książek pomiarów (książka kontroli obwodów torowych, książka kontroli baterii akumulatorów, metryk kabli, książka agregatu prądotwórczego, karty urządzeń srk rozjazdu itp.).
6. Informacje o wykonaniu działań naprawczych lub likwidacji stwierdzonych uchybień naczelnik sekcji eksploatacji przesyła do sekcji diagnostyki w terminie określonym protokołem badania diagnostycznego.
7. Naczelnik sekcji diagnostyki przed upływem 30 dni od daty zakończenia badania, przekazuje protokół badania diagnostycznego do działu automatyki razem z informacją o wykonaniu działań naprawczych i likwidacji stwierdzonych uchybień. Protokoły diagnostyczne z załącznikami dotyczącymi realizacji zaleceń i podjętych działań przechowywane są w sekcji diagnostyki (kopia) i w dziale automatyki. Wpisy do książek urządzeń E 1759 o przeprowadzonym badaniu diagnostycznym, stanie urządzeń i zmianach wprowadzonych oraz potrzebie przeprowadzenia uzupełnień, przebudowy lub remontów sporządza naczelnik działu.
8. Starszy inspektor po przeprowadzeniu
pełnych badań diagnostycznych, na bieżąco sporządza roczny
raport o stanie technicznej sprawności urządzeń srk, z
podziałem na obiekty budowlane. Dodatkowo, co 5 lat, sporządza
raport określający sprawność techniczną i wartość
użytkową całego obiektu budowlanego. Na podstawie raportów
dokonuje się wpisu do książki obiektów budowlanych urządzeń
srk. Raporty stanowią załącznik do książki obiektów
budowlanych urządzeń srk. Roczny raport (wzór zamieszczono w
załączniku nr 4) powinien zawierać między innymi:
1) opis obiektu diagnostycznego,
2) zestawienie badań diagnostycznych urządzeń
srk przeprowadzonych przez sekcję diagnostyczną na obiekcie,
3) diagnozę techniczną urządzeń, z
uwzględnieniem:
a) określenia stanu technicznego urządzeń
kierując się względami bezpieczeństwa ruchu oraz określenie
ich przydatności w dalszej eksploatacji,
b) określenia warunków dalszej eksploatacji
(kierując się względami bezpieczeństwa ruchu oraz
możliwościami wykonawczymi),