Rozdział II
Pomiary i ocena stanu torów

§2. Zasady wykonywania pomiarów toru

W dotychczasowej praktyce kolejowej stosowany jest układ parametrów geometrycznych toru kolejowego opisujący położenie toru w płaszczyźnie pionowej i poziomej. Pomiary dokonywane są na bazie pomiarowej 10 m.

1. Pionowe parametry geometryczne toru kolejowego (definicje).
Parametry pionowe tzn. nierówności pionowe toków szynowych, wichrowatość i przechyłka definiowane są następująco:
1) położenie toru w przekroju poprzecznym określa się poprzez pomiar różnicy wysokości toków szynowych wjednym przekroju toru w płaszczyźnie pionowej. Różnicę wysokości toków szynowych w łukach nazywa się przechyłką,
2) wichrowatość toru jest to różnica przechyłek toków szynowych na długości przyjętej bazy pomiarowej. Standardowo ustalono długość bazy na 5m,
3) nierówności toku szynowego w płaszczyźnie pionowej (dołek) dla toku szynowego lewego lub prawego, jest to mierzone na powierzchni tocznej odchylenie pionowe szyny od linii odniesienia, którą jest cięciwa pomiędzy punktami styczności kół skrajnych z szyną. Jest to strzałka odchylenia pionowego toku szynowego. W praktyce przyjmuje się linię wyznaczoną przez dwa koła oddalone od siebie o długość bazy pomiarowej tj. o 10m. Zasadę pomiaru nierówności pionowych przedstawia rys.l.

dh - wiełkość nierówności pionowej toku szynowego mierzona na bazie 10m.

Rys.1. Zasada pomiaru nierówności pionowych.

2. Poziome parametry geometryczne toru kolejowego (definicje).
Parametry poziome tzn. szerokość toru i nierówności toków szynowych w płaszczyźnie poziomej definiowane są następująco:
1) szerokość toru jest to odległość między wewnętrznymi powierzchniami szyn mierzona 14 mm poniżej ich powierzchni tocznej,
2) gradient szerokości toru jest to dodatkowy, wtórny parametr toru kolejowego. Określa on przyrost szerokości na bazie pomiarowej (standardowo na bazie 1m),
3) nierówności toków szynowych w płaszczyźnie poziomej są określane przez pomiar strzałki odchylenia poziomego toru na bazie 10 m dla każdego toku szynowego oddzielnie. Strzałka jest wyznaczana w stosunku do cięciwy o długości 10 m opartej o skrajne punkty pomiarowe. Zasadę pomiaru nierówności poziomych przedstawia Rys.2.

dx - wielkość nierówności poziomej toku szynowego mierzona na bazie 10 m.

Rys.2 Zasada pomiaru nierówności poziomych.

§3
Sprzęt pomiarowy

1. Pomiary wykonywane są specjalnymi pojazdami pomiarowymi lub za pomocą przenośnych przyrządów pomiarowych.

2. Używane przez PKP pojazdy pomiarowe wyposażone są w urządzenia umożliwiające pomiar pięciu podstawowych parametrów geometrii toru, automatyczną rejestrację i analizę wyników pomiaru. Wyniki są prezentowane w formie wykresów, zestawień tabelarycznych występujących usterek oraz ocen syntetycznych stanu utrzymania torów.

3. Pojazdy pomiarowe znajdują się w dyspozycji Ośrodka Diagnostyki i Spawalnictwa Nawierzchni Kolejowej w Warszawie, zwanego dalej "ID".

4. Pojazdy pomiarowe klasy sieciowej (EM-120) wykonują pomiary stanu torów na liniach układu podstawowego sieci PKP (linie magistralne i pierwszorzędne) według planów pomiarów opracowywanych przez ID i zatwierdzonych przez Wydział Linii Kolejowych (ILK).

5. Parametry mogą być mierzone przy pomocy podstawowych przyrządów pomiarowych:
1) toromierz z poziomnicą (przechylka i szerokość toru),
2) strzałkomierz do pomiaru strzałek łuku toru (nierówności poziomych),
3) teodolit, niwelator dla określenia nierówności pionowych i poziomych toru.
Wichrowatość i gradient szerokości oblicza się na podstawie pomiaru toromierzem z poziomnicą.

6. Dla stworzenia jednolitej bazy danych należy zastąpić pomiary bezpośrednie wykonywane sprzętem podsluwowym, pomiarami wykonywanymi za pomocą samorejestrujących toromierzy elektronicznych. Dokonują one pomiaru przechyłki oraz szerokości toru i obliczają wichrowatość i gradient szerokości toru. Pomiary rejestrowane są w pamięci wraz z dodatkowymi oznaczeniami wprowadzanymi przez operatora.

§4
Analiza parametrów geometrycznych toru

1. Uzyskiwanie informacji pomiarowej.
Wyznaczenie wartości parametrów w pojeździe pomiarowym odbywa się przez pomiar przemieszczeń osi pomiarowych w pionie (parametry pionowe takie jak: nierówności pionowe toków szynowych, wichrowatość i przechyłka) oraz pomiar poziomego położenia toków szynowych w stosunku do ramy pojazdu (parametry poziome takie jak: nierówności toków szynowych w płaszczyźnie poziomej, szerokość). Pomiary wykonywane są tak często, aby były równoważne pomiarowi ciągłemu. W praktyce krok pomiarowy wynosi 0.25m.

2. Obliczanie wartości średnich i względnych parametrów.
Sygnały pomiarowe poddawane są analizie przez odpowiednio zaprogramowany analizator komputerowy. Dokonywane jest wyznaczenie wartości średnich każdego z parametrów. Wyznaczane są wartości względne parametru, jako różnica wartości bezwzględnej i odpowiedniej wartości średniej.

Pwz=Pabs-Pśr

gdzie:

Pwz- wartość względna parametru
Pabs- wartość absolutna uzyskana w czasie pomiaru - wartość próbki
Pśr- wartość średnia wyznaczona dla danej próbki sygnału na podstawie pomiarów wcześniejszych i późniejszych

3. Analiza progowa parametrów geometrycznych toru.
W procesie analizy progowej dokonywane jest porównanie wartości sygnału pomiarowego z wartościami granicznymi i wyznaczenie występowania odchyleń wartości parametru. Wartości graniczne poszczególnych parametrów są zestawione w tablicach oddzielnie dla każdej z klas toru. Obowiązujące tablice są przedstawione w załączniku Nr 1. Dla każdego z parametrów używane są 3 klasy odchyleń wartości parametru. Odchylenia wartości parametru klasy A i B są jedynie zliczane do celów statystycznych. Odchylenia wartości parametru polegające na przekroczeniu granic klasy C są nazywane usterkami toru oraz umieszczane w raporcie szczegółowym jako niebezpieczne dla ruchu i zliczane. Usterki przekraczające granice klasy C o 25% oznaczane są dodatkowo "*"

4. Graficzny sposób przedstawienia wyników.
Wyniki pomiarów przedstawiane są w formie wykresów wartości każdego z parametrów geometrycznych toru kolejowego w funkcji drogi pojazdu pomiarowego. Wykresy uzupełniane są o informacje pomocnicze, opisy, lokalizację pojazdu oraz wykresy granic klas itd. Dla niektórych parametrów istotne jest odchylenie od wartości średniej i wtedy linie graniczne kreślone są według wartości średnich (nierówności poziome, przechyłka). Dla pozostałych parametrów analizowane są wartości absolutne parametru i linie graniczne kreślone są wg linii zerowej. Ostateczną formę wydruku wykresów, wspólną dla wszystkich pojazdów przedstawia załącznik Nr 2.

5. Zestawienia tabelaryczne wyników.
Dane tabelaryczne drukowane są w czasie pomiaru. Zawierają one wyniki analizy odchyleń parametrów geometrycznych od przyjętej wartości. W wynikach można wyróżnić następujące grupy danych:
1) raporty szczegółowe określające występowanie usterek i punktów charakterystycznych linii
2) raporty statystyczne zliczające występujące odchylenia wartości parametru toru,
3) raporty syntetyczne oceniające jakość toru na podstawie odchyleń standardowych każdego z parametrow.
Wszystkie raporty opracowywane są dla odcinka podstawowego toru, wynoszącego standardowo 1000 m. Dostępne są raporty zbiorcze obejmujące odcinek linii lub całą linię. Ostateczną formę raportów przedstawiono w załączniku Nr 3.

Uwaga:
Współczesne oprogramowanie drezyn pomiarowych pozwała na uzyskiwanie wyników w innej formie, w zależności od potrzeb. Wyniki zbierane w pamięci komputera pozwalają na dokonanie powtórnej analizy i przedstawienia wyników w formie odpowiadającej potrzebom. Możliwe jest uzyskiwanie specjalistycznych wydruków dla prac związanych z odbiorem linii po remontach (rozszerzona skala poprzeczna i podłużna) oraz do współpracy z systemami doradczymi.

§5
Czytanie wykresów

Widok taśmy pomiarowej (wg załącznika Nr 2).

1. Nagłówek
Wydruk wyników pomiaru rozpoczyna nagłówek zawierający następujące dane:
1) określenie pojazdu pomiarowego, programu, daty kalibracji,
2) datę wykonywanego pomiaru.
3) ustawienie pojazdu pomiarowego w stosunku do kilometracji badanej linii,
4) informacja o kierunku jazdy.
5) lokalizacja rozpoczęcia pomiaru,
6) klasa linii i prędkość max linii,
7) numer mierzonego toru,
8) krok pomiarowy,
9) informacje dotyczące dysponenta pojazdu, miejsca wykonywania pomiaru Zakładu Infrastruktury Kolejowej (IZ), nazwa badanej linii i odcinka.

2. Skala podłużna
Wykresy poszczególnych parametrów standardowo wykonywane są w skali podłużnej 200 mm/km. Skala ta wypisana jest w nagłówku wykresu w nawiasach okrągłych. Dodatkowo na taśmie wydruku umieszczane są znaczniki hektometrowe i opis bieżącej lokalizacji w postaci oznaczenia odpowiedniej linii hektometrowej numerem pełnego kilometra.

3. Informacje pomocnicze
Na wydruku wykresu umieszczono dodatkowe oznaczenia: numeru toru, klasy i prędkości dopuszczalnej linii. W formie kreski sygnalizowane jest wykrywane automatycznie wystąpienie łuku. Ponadto pewien obszar wydruku jest zarezerwowany dla sygnalizacji zdarzeniowej tzn. opisu występowania oznaczanych ręcznie elementów linii takich jak semafor, most, rozjazd. Na samym dole taśmy pomiarowej umieszczany jest cyfrowy wydruk wartości prędkości i wykres słupkowy koncentracji odchyleń wartości parametru poszczególnych klas A, B, C.
Wykres ten pomaga przy planowaniu remontów toru, gdyż w jasny sposób przedstawia w jakich lokalizacjach koncentrują się odchylenia wartości poszczególnych klas występujące w którymkolwiek z parametrów toru.

4. Wykresy parametrów
Wykresy poszczególnych parametrów kreślone są w skali wypisanej obok nazwy parametru w opisie wykresu na każdej stronie wydruku usterek. Każdy z wykresów parametrów toru jest otoczony liniami granicznymi klasy C. a liczby umieszczone w nawiasach kwadratowych przy nazwie parametru określają położenie granic.
W kolejności pól umieszczane są następujące informacje:
1) pole informacji dodatkowych (kilometraż, informacja o linii, wykres sygnalizacji luku, sygnalizacja zdarzeniowa),
2) wykres nierówności pionowych toku lewego (Pionowe L.),
3) wykres nierówności pionowych toku prawego (Pionowe P.),
Wykres nierówności pionowych dla lewego toku Qznaczony jest literą "L", a dla prawego toku literą "P". Bezwzględna wielkość nierówności pionowych w torze w mm określa rzędna amplitudy "y" poniżej linii zerowej mierzona w mm. Wykres kreślony jest w skali 1:1.
4) wykres wichrowatości,
Wykres wichrowatości toru w skali 1:1 obrazuje wichrowatość toru mierzoną na bazie 5m. Amplituda y (mm) zmierzona na wykresie oznacza wielkość wichrowatości toru w mm dla przyjętej długości bazy. Chcąc znać wichrowatość toru w promilach należy podzielić wielkość pomierzonej wichrowatości w "mm" przez długość bazy pomiarowej w "m".
5) wykres szerokości,
Wykres szerokości toru w skali 1:1, którego amplitudy obrazują rzeczywiste wartości poszerzenia toru (nad linią zerową) i zwężenia toru (poniżej linii zerowej) w min. Na wykresie tym nie należy uwzględniać dużych amplitud występujących na krzyżownicach rozjazdów, gdyż spowodowane są one odbiciem ślizgu przechodzącego przez gardziel krzyżownicy (dot.EM-120).
6) wykres gradientu szerokości (opcjonalnie),
7) wykres przechyłki,
Wykres przechyłki toru wykonywany w skali 1:5 obrazuje wartości wzajemnego wysokościowego położenia toków szynowych na prostej (h = y/5) w mm.
8) wykres nierówności poziomych toku lewego (Poziome L.),
9) wykres nierówności poziomych toku prawego (Poziome P.)
Wykresy nierówności poziomych toru osobno dla każdego toku szynowego są wykonywane w skali 1:2. Oznaczenia toków: lewy "L", prawy "P". Zmierzona wielkość amplitudy "y" pomnożona przez 2 oznacza wielkość strzałki krzywizny mierzonej na cięciwie 10 m, czyli f (10) = 2y.
10) wykres prędkości pojazdu pomiarowego,
Wykres prędkości drezyny w skali: 1mm odpowiada prędkości jazdy drezyny 10km/h.
11) pole informacji pomocniczych (wykres słupkowy występujących usterek, prędkość).
Uwaga:
Oznaczenie parametru dla toku lewego lub prawego dotyczy rzeczywistego ustawienia toków przy założonym kierunku kilometracji linii, niezależnie od ustawienia pojazdu pomiarowego.

5. Informacje syntetyczne umieszczane na wydruku
Dla wygody osób korzystających z programów doradczych pewne informacje syntetyczne umieszczane w wydrukach tabelarycznych są powtarzane na wydruku wykresów, przy linii kończącej odcinek podstawowy (kilometr). Są to podawane dla każdego parametru wartości odchylenia standardowego S i wadliwości W, oraz wartość współczynnika j i wskaźnika wadliwości pięcioparametrowej W5 z odcinka podstawowego.

§6
Czytanie wydruków tabelarycznych

1. Niezależnie od przedstawienia graficznego w formie wykresów parametrów geometrycznych torów dokonywany jest wydruk następujących informacji tabelarycznych (wzór wydruku zał. Nr 3):
1) raportów szczegółowych - lokalizacji występujących usterek klasy C na poszczególnych kilometrach toru,
2) tabel raportów za odcinek podstawowy zawierających:
a) raporty statystyczne - ilości odchyleń wartości parametru klas A, B i usterek C oraz długości na jakiej te odchylenia i usterki występują na poszczególnych kilometrach,
b) raporty syntetyczne zawierające obliczone wartości odchyleń standardowych "S" i wadliwości "W" dla poszczególnych parametrów oraz syntetyczny wskaźnik jakości toru "j" i wadliwość pięcioparametrowa "W5" z odcinka podstawowego.

2. Dane zawarte w wydruku raportów szczegółowych (lokalizacji usterek klasy C) mają być wykorzystywane przez jednostki organizacyjne infrastruktury kolejowej celem niezwłocznego usuwania usterek.

3. Dane zawarte w wydruku ilości odchyleń wartości parametru klas A. B i usterek klasy C powinny być wykorzystywane przez jednostki organizacyjne infrastruktury kolejowej wszystkich szczebli przy planowaniu remontów torów. Informacje zawarte w tym wydruku umożliwiają dokładne zaplanowanie remontów toru z uwzględnieniem rodzaju i zakresu robót naprawczych w poszczególnych parametrach toru.

4. Dla potrzeb statystyki prowadzonej na poziomie Zakładów Infrastruktury, Dyrekcji Infrastruktury i Dyrekcji Generalnej PKP wykonywane są podsumowania raportów statystycznych za odcinek linii lub całą linię z wyróżnieniem usterek występujących na łukach i rozjazdach.

5. Niezależnie od wydruku raportów dane tabelaryczne są gromadzone w formie zbiorów na dysku i mogą być przeniesione do wykorzystania w jednostkach terenowych na dyskietkach (dane syntetyczne).

§7
Ocena syntetyczna stanu utrzymania toru

1. Syntetyczny wskaźnik jakości toru "J" jest obiektywną oceną stanu torów, niezależną od prędkości dopuszczalnej na linii. Obliczany jest na podstawie odchyleń standardowych poszczególnych parametrów zgodnie ze wzorem:

gdzie:
Sz - odchylenie standardowe nierówności pionowych,
Sy - odchylenie standardowe nierówności poziomych,
Sp - odchylenie standardowe wichrowatości toru,
Se - odchylenie standardowe szerokości toru.
Dopuszczalne wartości wskaźnika syntetycznego "J" są podane w załączniku Nr I. Wartości wskaźnika oceny stanu toru "J" drukowane są na taśmie pomiarowej przy linii poszczególnych kilometrów toru i w raporcie statystycznym odcinka podstawowego.

2. Jako podstawową miarę jakości utrzymania toru przyjęto odchylenia standardowe każdego z parametrów. Odchylenia standardowe obliczane są zgodnie ze wzorem:

gdzie:

n - liczba zarejestrowanych sygnałów na analizowanym odcinku toru,
Xi- wartość parametru w punkcie i,
X- wartość średnia sygnału.
Wartości odchyleń standardowych "S" umieszczane są w raporcie statystycznym odcinka podstawowego i na wykresie obok linii kończącej odcinek podstawowy przy wykresie odpowiedniego parametru.

3. Wadliwość każdego z parametrów na ocenianym odcinku podstawowym jest stosunkiem sumy długości odcinków, na których są przekroczone odchyłki dopuszczalne do całkowitej dlugości tego odcinka. Wadliwość dla każdego mierzonego parametru toru oblicza się z zależności:

gdzie:
np - liczba próbek sygnałów przekraczających odchyłki dopuszczalne na analizowanym odcinku,
n - liczba próbek sygnałów na analizowanym odcinku.
Wartości wadliwości umieszczane są w raporcie statystycznym odcinka podstawowego i na wykresie obok linii kończącej odcinek podstawowy przy wykresie odpowiedniego parametru.

4. Wadliwość pięcioparametrowa jest względną miarą stanu toru łączącą wadliwości parametryczne dla dopuszczalnej prędkości linii. Określona jest następującą zależnością:

gdzie:
We - wadliwość szerokosci.
Wg - wadliwość przechyłki,
Ww - wadliwość wichrowatości,
Wz, Wy - są średnimi arytmetycznymi wadliwości odpowiednio nierówności pionowych i poziomych, wyznaczonymi z wadliwości lewego i prawego toku szynowego.
Wartości wadliwości pięcioparamnetrowej "W5" drukowane są na taśmie pomiarowej przy linii poszczególnych kilometrów toru i w raporcie statystycznym odcinka podstawowego.
Wadliwość pięcioparametrowa "W5" jest miarą jakości utrzymania odcinka linii. Ocenę stanu utrzymania linii w zależności od "W5" przedstawiono w załączniku Nr 5.

5. Wskaźniki syntetyczne oceny stanu toru "J" i "W5" mają zastosowanie przy wykonywaniu ocen i analiz stanu utrzymania torów na liniach sieci PKP.

6. ID opierając się na wynikach z pomiarów będzie sporządzał okresowe (półroczne i roczne) zestawienie zbiorcze wskaźników syntetycznych jakości toru "J" i "W5" dla oceny stanu toru poszczególnych linii na terenie IZ i zbiorczo dla sieci PKP (KD 7) wg podziału na:
- linie AGC,
- linie AGTC,
- linie układu państwowego,
- linie układu podstawowego,
lub wg innych podziałów niezbędnych dla opracowań sporządzanych przez Dyrekcję Infrastruktury Kolejowej.

§8
Wielkości dopuszczalnych odchyłek w poszczególnych klasach usterek

1. Wartości dopuszczalnych odchyłek dla odchyleń wartości parametru usterek klasy C w zależności od obowiązujących prędkości na poszczególnych liniach podano w załączniku Nr 1.

2. Podane w załączniku Nr 1 wartości odchyłek odpowiednie dla danej linii powinny być wprowadzone do komputera przed rozpoczęciem pomiaru danej linii.

3. Prędkość wczytywana przez operatora do urządzeń pomiarowych drezyny musi być zgodna z obowiązującą na danym odcinku max prędkością drogową. Prędkość ta określona jest dla danego odcinka linii z uwzględnieniem ograniczeń ujętych w WOS z tzw. rezerwą czasową. Nie należy zmieniać prędkości w urządzeniach pomiarowych drezyny w lokalizacjach czasowych ograniczeń prędkości i stałych ograniczeń prędkości bez tzw. rezerwy czasowej.

§9
Obowiązki jednostek organizacyjnych infrastruktury kolejowej

w zakresie udziału w pomiarach, usuwaniu usterek i wykorzystywaniu wyników pomiaru

1. Pomiary stanu utrzymania torów drezynami pomiarowymi są wykonywane na sieci PKP zgodnie z planem pomiarów opracowanym przez ID i zatwierdzonym przez Wydział Linii Kolejowych.

2. W pomiarach toru drezynami pomiarowymi obowiązani są brać udział:

1) przedstawiciel Sekcji Eksploatacji,
2) przedstawiciel Sekcji Diagnostyki.

W pomiarach mogą brać udział (oprócz w/w) przedstawiciele Dyrekcji Infrastruktury Kolejowej i Zakładów Infrastruktury Kolejowej.

3. Przedstawiciel Sekcji Eksploatacji przed rozpoczęciem pomiaru wpisuje do książki pomiarowej znajdującej się w drezynie pomiarowej stan przygotowania torów pod względem wymogów skrajni. Pod nieobecność przedstawiciela ISE zapisu takiego dokonuje przedstawiciel ISD (IZ) biorący udział w pomiarze.
W przypadku stwierdzenia konieczności natychmiastowego usunięcia wykrytych usterek klasy C, przedstawiciel ISE (IZ) za pomocą dostępnej łączności radiowej zarządza stosowne obostrzenia.

4. W przypadku zaistnienia zastrzeżeń co do wiarygodności wyników pomiaru rejestrowanych na taśmie pomiarowej w trakcie wykonywania pomiaru a rzeczywistym stanem geometrii toru, przedstawiciele IZ biorący udział w pomiarze winni je zgłosić obsłudze drezyny pomiarowej celem sprawdzenia i dokonania ewentualnej korekty pomiaru.

5. Po zakończeniu ponńaru toru na terenie danej jednostki przedstawiciel ISD (IZ) biorący udział w pomiarze otrzymuje od kierownika drezyny pomiarowej oryginał, a właściwy ISE kopię taśmy pomiarowej i wydruków. Odbiór taśmy i wydruków powinien być kwitowany w specjalnej "książce wydania wyników pomiaru". Po otrzymaniu oryginału taśmy pomiarowej i wydruków ISD w dniu następnym dokonuje analizy wyników pomiaru ustalając kolejność usuwania usterek w zależności od ich wielkości. ISE na podstawie otrzymanej kopii podejmuje stosowne decyzje wymagające natychmiastowej interwencji. Wynik analizy wraz z decyzją odnośnie usuwania usterek, ISD odnotowuje na oryginale taśmy pomiarowej, która w ciągu 3 dni od daty pomiaru powinna być łącznie z wydrukami przekazana do Działu Nawierzchni i Podtorza IZ w celu podjęcia decyzji o dokonaniu niezbędnych robót naprawczych.

6. Fakt usunięcia usterek klasy C odnotowuje ISE na końcu taśmy pomiarowej i "wydruku usterek klasy C", po czym wydruki te przesyla do Działu Nawierzchni i Podtorza IZ w ciągu miesiąca od daty pomiaru. O usunięciu usterek klasy C ISE informuje pismem lSD.

7. Naczelnik Sekcji Diagnostyki po otrzymaniu informacji od ISE o usunięciu usterek klasy C zarządza doraźne sprawdzenie stanu toru w miejscu wykonanych robót naprawczych. "Wydruki usterek klasy C" z adnotacjami ISE o usunięciu tych usterek powinny być przechowywane w Dziale Nawierzchni i Podtorza IZ przez okres trzech lat.

8. Oryginały i kopie taśm pomiarowych i wydruk wyników pomiaru powinny być przechowywane w odpowiednich jednostkach organizacyjnych IZ przez okres 3 lat.

§10
Obowiązki Dyrektora Ośrodka Diagnostyki i Spawalnictwa Nawierzchni Kolejowej

1. Szczegółowe obowiązki Dyrektora Ośrodka i podległych mu komórek organizacyjnych w zakresie pomiarów torów określa Regulamin Organizacyjny Ośrodka.

2. Dyrektor Ośrodka osobiście lub przy pomocy podległych mu organów kontrolnych powinien kontrolować pracę drezyn pomiarowych nie rzadziej niż raz w miesiącu.

3. Dyrektor Ośrodka odpowiedzialny jest za:
1) właściwą pracę drezyn pomiarowych,
2) właściwe wyposażenie drezyn pomiarowych w odpowiedni sprzęt, narzędzia i materiały potrzebne do wykonywania codziennej pracy obsługi drezyn,
3) zapewnienie właściwej obsady pracowników obsługujących drezyny pomiarowe,
4) realizację planów pomiaru torów zatwierdzanych przez Wydział Linii Kolejowych.

§11
Obowiązki kierowników pojazdów pomiarowych

1. Do podstawowych obowiązków kierowników drezyn pomiarowych należy:
1) kierowanie zespołem podległych pracowników oraz nadzór nad przebiegiem pracy i właściwą obsługą urządzeń znajdujących się w drezynie w celu zapewnienia sprawnego ich działania,
2) dopilnowanie przestrzegania obowiązujących instrukcji obsługi urządzeń i przepisów bhp,
3) czuwanie nad jazdą drezyn wg opracowanego planu pomiarów,
4) przestrzeganie zasad i terminowości dokonywania przeglądów i konserwacji urządzeń technicznych drezyny,
5) zabezpieczenie powierzonych im urządzeń pomiarowych, drezyn, materiałów, narzędzi itp. przed kradzieżą lub zniszczeniem,
6) dopilnowanie właściwego osygnalizowania drezyn w czasie jazdy i na postoju,
7) sprawdzenie właściwej pracy urządzeń pomiarowych w celu zapewnienia prawidłowości wykonywanych pomiarów toru,
8) informowanie na bieżąco Dyrektora Ośrodka o wszelkich przeszkodach w realizacji planu pomiarów oraz o uszkodzeniach w pracy urządzeń pomiarowych, których obsługa sama nie jest w stanie usunąć,
9) rejestrowanie w odpowiednich książkach założonych przez Dyrektora Ośrodka:
a) powstałych zaklóceń i uszkodzeń w pracy urządzeń pomiarowych i napędowych,
b) przyczyn i czasu trwania zakłócenia lub uszkodzenia,
c) terminu i sposobu ich usunięcia,
d) przeglądów i konserwacji urządzeń pomiarowych i napędowych drezyny,
e) odbioru dokumentów pomiarowych przez przedstawicieli jednostek IZ biorących udział w pomiarach,
f) wpisów ISE stwierdzających przygotowanie linii do wymogów skrajni,
10) wydawanie poleceń porządkowych biorącym udział w pomiarze oraz udzielanie informacji i wyjaśnień związanych z warunkami technicznymi pomiaru torów,
11) dostarczanie wyników pomiarów do ID w ciągu 3 dni po zakończeniu cyklu pomiarów.

2. Szczegółowe obowiązki kierownikom drezyn i pracownikom obsługi określa Dyrektor Ośrodka.