Rozdział II
Instrukcja spawania szyn termitem - metoda SoWoS

§2
Przedmiot instrukcji

Przedmiotem instrukcji jest technologia spawania szyn termitem bez nadlewu (SoWoS) na sieci PKP w torach i rozjazdach z użyciem form suchych prefabrykowanych z górnym wstępnym podgrzewaniem. Instrukcja dotyczy spawania termitem szyn S49 i UIC60 ze stali St72P, St90PA i ze stali St90PA obrabianej cieplnie (rozjazdy)


§3
Zakres stosowania spawania szyn termitem

1. Spawanie szyn termitem z użyciem form suchych stosuje się przede wszystkim do spawania szyn nowych oraz starych użytecznych. Spawanie to można stosować do typów szyn ze stali o zbliżonej wytrzymałości, o których mowa w §2 z użyciem odpowiednich porcji mieszanek termitowych, oraz odpowiedniego sprzętu i form.

2. Instrukcja dotyczy prac spawalniczych przy:
- spawaniu styków w torach bezstykowych,
- spawaniu styków w torach stacyjnych,
- spawaniu styków w rozjazdach
- spawaniu styków izolowanych klejono-sprężonych z szynami.
- naprawie pękniętych szyn.

3. Szyny można spawać, gdy różnica ich wysokości nie przekracza 1 mm przy czyn powierzchnie toczne powinny być w jednej płaszczyźnie.

4. W torach głównych zasadniczych nie wolno spawać szyn otworowanych.

5. W torach przystosowanych do prędkości jazdy pociągów V<50km/h (w rozjazdach torów stacyjnych V<40 km/h) dopuszcza się spawanie szyn z otworami pod warunkiem, że nie ma pęknięć i rys przy otworach na śruby łubkowe, a końce szyn są zgniecione nie więcej niż 2 mm


§4
Podstawowe wymagania przy spawaniu szyn termitem

W celu uzyskania dobrej jakości złączy spawanych termitem należy:
- wykonywać prace spawalnicze zgodnie z technologią podaną w niniejszej instrukcji.
- powierzać te prace spawaczom, którzy mają odpowiednie uprawnienia i są przeszkoleni w zakresie spawania szyn termitem,
- znać rodzaj, typ i kategorię spawanych szyn (oznaczenia szyn podane są w normach wymienionych w § 5 ust.3 i 5),
- dobierać odpowiedni gatunek i wielkość porcji mieszanki termitowej o sprawdzonej jakości.


§5
Przepisy i normy dotyczące spawania szyn termitem

1. Przepisy techniczne utrzymania i eksploatacji nawierzchni na liniach kolejowych normalnotorowych użytku publicznego D1 (Dz.urz.MK z 1982 r. Nr 8, poz. 85, zm. Nr 16. poz. 185, 1983 r. Nr 15. poz. 123, z 1985 r. Nr 2 poz.l5, z 1987 r.Nr 10. poz. 76, Dz. Urz. MTiGM z 1991 r. Nr 5. poz. 24.)

2. Wytyczne utrzymania torów bezstykowych. DG PKP - KD, 1988 r.

3. PN-84/H-93421. Szyny normalnotorowe.

4. BN-83/9313-04. Wymagania i badania rozjazdów kolejowych.

5. ZN-85/0646-14. Szyny normalnotorowe S49-0 i. UIC60-0 ze stali konwertorowej obrabiane cieplnie.

6. Warunki techniczne wykonania i odbioru szyn typu UIC 60 surowych o długości 30 m o podwyższonych wymaganiach jakościowych. WT/PT/84/PN31/93 z dnia 5 maja 1993 r.

7. Wytyczne kontroli wykonania i odbioru złączy szynowych spawanych termitowo. KD Nr CD4-5080/11/83/85.

8. PN-87/M69900101. Egzaminy spawaczy i zgrzewaczy.


§6
Drużyna spawalnicza

1. Obsada drużyny spawalniczej jest zależna od miejsca wykonywania i zakresu robót spawalniczych. Najmniejszą drużynę stanowią spawacz i pomocnik spawacza.

2. Spawanie szyn termitem mogą wykonywać spawacze, którzy ukończyli:
1) kurs spawania (przecinania) gazowego,
2) kurs spawania szyn termitem i rozjazdów kolejowych,
3) posiadają uprawnienia do spawania szyn metodą SoWoS, Skv.
W przypadku korzystania z wytwornic, spawacz powinien posiadać aktualne zaświadczenie Kolejowego Dozoru Technicznego upoważniające do obsługi wytwornic acetylenowych danego typu.

3. Spawacz pracujący na torach PKP powinien posiadać książkę spawacza z aktualnymi wpisami o ukończonych kursach i egzaminach kontrolnych.
Do spawania szyn tą torze mogą być dopuszczeni tylko ci spawacze, którzy uzyskują pozytywny wynik egzaminu kontrolnego poświadczony przez Ośrodek Diagnostyki I Spawalnictwa Nawierzchni Kolejowej.


§7
Materiały spawalnicze i spawane

1. Porcje termitowe:
1) Na PKP do spawania szyn wymienionych w normie UIC-Codex 860 V i nomach §5, ust. 3, 4 i 5 niniejszej instrukcji, można stosować porcje termitu produkcji firmy ELEKTRO-THERMIT GMBH.
2) Dobór porcji termitu do typu i rodzaju szyn oraz metody spawania podaje tablica 1
3) Przy spawaniu szyn o różnej wytrzymałości (np.Rm=700 MPa z Rm=880 MPa) należy wybierać porcje dla szyny o wyższej wytrzymałości, a w przypadku szyny surowej z szyną obrobioną cieplnie (np.: o Rm=580 MPa i Rm=1080 MPa) należy wybrać porcje dla szyny o niższej wytrzymałości;
4) Porcje termitowe należy przechowywać w suchych pomieszczeniach ichronić przed wilgocią.
Porcje wolno otwierać dopiero przed napełnieniem tygla.
5) zabrania się używać porcji uszkodzonych lub zawilgoconych, jak również dosypywania i ujmowania mieszanki z porcji. Zawilgoconych porcji nie wolno stosować nawet wówczas, gdy zostaną osuszone.

2. Zapały błyskawiczne:
1) Zapały błyskawiczne służą do wywołania reakcji termitowej w tyglu.
2) Zapały należy przechowywać oddzielnie. Nie wolno ich przechowywać w jednym pojemniku z porcjami.

3. Formy suche (prefabrykowane):
1) Do wykonania złączy szynowych (wiszących i podpartych) należy używać form suchych (prefabrykowanych) produkcji krajowej lub zagranicznej firmy ELEKTRO-THERMIT
2) Formy gotowe do spawania szyn termitem metodami z górnym podgrzewaniem końców szyn palnikiem sktadają się z 3 części, tj.: mostka i dwóch połówek formy.
3) Dobór form spawalniczych jest uzależniony od typu szyn i metody spawania.

4. Wykładziny tygla:
1) Wykładziny tygla służą do przeprowadzania w nich reakcji porcji termitowych. U wylotu wykładziny znajduje się otwór na wymienne tulejki spustowe.
2) Należy stosować wykładziny i tulejki spustowe magnezytowe, lub korundowe, które odznaczają się dużą wytrzymałością i odpornością na wysokie temperatury.

5. Tulejka samospustowa ATS-ER:
1) Tulejka samospustowa ATS-ER służy do zamknięcia otworu spustowego w wykładzinie tygla oraz - po reakcji termitu w tyglu - do samoczynnego spustu płynnego stopiwa do formy.
2) tulejka samospustowa ATS-ER składa się z tulejki oraz palnych i topliwych przekładek regulujących spust, rurki ochronnej i proszku uszczelniającego

6. Masa formierska (uszczelniająca)
1) Masa formierska do uszczelniania formy powinna składać się z: 4 części piasku, 1 części glinki i około 7 - 8 % wody (wagowo).
2) Sprawdzenie praktycznie wilgotności masy formierskiej należy wykonać przez ściśnięcie w ręku próbki z niej zrobionej, która po rozwarciu dłoni nie powinna zmienić nadanego kształtu, a na dłoni nie powinno być widocznych śladów wody.

7. propan-butan.
1) Jako paliwa do podgrzewania szyn należy używać mieszaniny propanu - butanu według PN-82/C-96000.
2) Butle należy ustawiać w pozycji stojącej. Przy spadku ciśnienia propanu w butli poniżej ciśnienia roboczego, można butlę z propanem wstawić do pojemnika to wymiarach średnica 600 mm i wysokośc ok. 500 mm wypełnionego ciepłą wodą, której temperatura nie może przekraczać 40 st. C.
3) Propan należy pobierać z butli przez reduktor za pomocą przewodów o długości nie mniejszej niż 6 m z łącznikami.
4) Zabrania się używać przewodów propanowych do innych gazów (np.: tlenu) . Dla uniknięcia ewentualnych pomyłek należy końce przewodów użytych do propanu znakować czerwoną farbą na długości od 200 do 400 mm.

8. Tlen
1) Należy stosować tlen według normy PN-70/C-849l0 Do poboru tlenu z butli należy używać reduktora według PN-80/M-69242, w którym manometr niskiego ciśnienia powinien mieć zakres 0 - 1,5 MPa (0 - 15 kG/cm2).
2) Przy pobieraniu tlenu do podgrzewania należy stosować się do instrukcji obsługi palnika propanowo-tlenowego.

9. Szyny normalnotorowe i wstawki
1) Szyny i rozjazdy oraz wstawki szynowe przeznaczone do spawania muszą odpowiadać wymaganiom norm wymienionych w §5. ust. 3, 4. 5 i 6.
2) Do spawania dopuszcza się szyny, których powierzchnia jest gładka, bez szkodliwych wad. Dopuszcza się ślady po usil- niętych nielicznych rysach, pojedyńczych zawalcowaniach i łuskach o głębokości do 1,0 mm dla szyn klasy I i 1,5 mm dla szyn klasy II, oraz 0,4 mm dla szyn klasy I przeznaczonych do budowy torów na liniach o prędkości dopuszczalnej V = 160 - 200 km/h. (§5, ust. 6)
3) Spawać należy tylko szyny proste. Dopuszcza się jedynie wygięcie końców szyn na długości 1,5 m w płaszczyźnie poziomej oraz pionowej w kierunku ku górze, jeżeli nie przekracza ono 0,7 mm, a szyn przeznaczonych na linie o V = 200 km/h - 0,4 mm.
Zwichrowanie szyn i wygięcie końców ku dołowi jest niedopuszczalne, zaś szyny z tego rodzaju wadami powinny być eliminowane z toru.
4) Szyny przeznaczone do spawania powinny nieć płaszczyznę czoła prostopadłą do osi szyny.
5) Przed rozpoczęciem prac spawalniczych lub cięcia szyn należy ustalić, na podstawie znaków walcowania na gorąco, kategorie i rodzaj stali szynowej wg PN (§5; ust.3 i 5):
a) znak walcowania -------- szyna odporna na zużycie N2 ze stali St72P O Rmin = 700 MPa
b) znak walcowania ===--- szyna o zwiększonej odporności na zużycie TA ze stali St90PA o Rmin=830 MPa,
c) znak walcowania ===== szyna o zwiększonej odporności na zużycie TE ze stali St90PB o Rmin=880 MPa,
d) znak walcowania ===---"o" szyna o zwiększonej odporności ze stali St90PA obrabiana cieplnie o Rmin=1080 MPa.
UWAGA: szyny obrabiane cieplnie dodatkowo cechuje sie przez cykliczne nanoszenie na gorąco znaku w postaci pierścienia o średnicy zewnętrznej 15 - 20 mm, pierwszy w odległości 0,5 - 2,0 m od początku szyny.
6) Przy naprawie pękńięć lub wbudowywaniu wstawek szynowych, odcinki szyn muszą mieć następujące, minimalne długości (§5. ust.2):
- w torach głównych linii magistralnych i pierwszorzędnych o prędkości V>140 km/h = 8 m,
- w torach głównych linii pozostałych o prędkości do 140 km/h oraz w torach głównych dodatkowych = 6 m.
- w pozostałych torach stacyjnych = 3 m.
Dokładną długość wstawki należy tak określić, by spoiny wypadły w środku pola między podkładami.


§8
Sprzęt spawalniczy

1. Tygiel z osprzętem
1) Tygiel do spawania szyn termitem sktada się z korpusu (obudowy) blaszanego, w którym jest osadzona wykładzina. U wylotu tygla (w wykładzinie tygla) znajduje się otwór na wymienne tulejki spustowe lub tulejki samospustowe ATS-ER.Do nakrywania tygla podczas reakcji służy pokrywa, a do podtrzymania tygla w uniwersalnym stojaku, pierścień zamocowany na stojaku.
2) Dla porcji termitowych zawierających 8,5 kg termitu należy użyć tygla z wykładziną WT-1, a dla większych porcji wymagany jest tygiel z wykładziną WT-2 mieszczący do 15 kg mieszanki.
3) Gdy na ściankach wykładziny tygla utworzy się zagłębienie lub pęknięcie, to wykładzinę należy wymienić. Grubość żużla osadzającego na wykładzinie tygla nie powinna przekraczać 8 mm.

2. Uniwersalny stojak do mocowania form, tygla i palnika
W skład uniwersalnego stojaka wchodzą:
- korpus stojaka z urządzeniem (dwa ramiona ze śrubami dociskowymi) do mocowania formy na końcach szyn.
- uchwyt tygla ze stojakiem i ramieniem obrotowym do ustawienia tygla,
- uchwyt palnika do mocowania i ustawienia palnika.

3. Uzbrojenie formy
W skład uzbrojenia formy wchodzą:
- 1 para obejm formy (dla złącza wiszącego) do każdego typu szyn spawanych,
- dodatkowo 1 para obejm formy (dla złącza podpartego usytuowanego na podkładach podzłączowych) do każdego typu szyn spawanych.
- szpachelka wąska do uszczelniania formy.

4. Palnik propanowo-tlenowy do podgrzewania
Palnik propanowo-tlenowy (typu 65.511 lub 55.502, produkcji niemieckiej) albo typu POD (prototyp produkcji krajowej) do podgrzewania wstępnego końców szyn składający się z dwóch podstawowych części
- rękojeści palnika (typu Mesa lub WFSS PERUN).
- nasadki palnika z dyszą płomieniową (producent ELEKTRO- THERMIT lub WFSS PERUN).

5. Przyrządy pomiarowe:
1) Liniał o długości 1000 mm, kliny pomiarowe i szczelinomierz do ustawienia końców szyn oraz sprawdzania prostoliniowości wykonanych złączy termitowych.
2) Szablon uniwersalny do ustawienia stojaka, luzu spawalniczego oraz odległości dzioba palnika od powierzchni tocznej główki szyny.

6. Urządzenia do obróbki.mechanicznej złączy
1) Do mechanicznego usuwania nadlewów spoin z główki szyny należy używać przenośnych hydraulicznych obcinarek (np: f-my Geismar).
2) Do szlifowania powierzchni tocznej i bocznych główki złącza szynowego należy używać szlifierek (z napędem spalinowym lub elektrycznym) na wózku, z prowadnicą tarczy ściernej (np.: f-my Geismar),
3) Do mechanicznego ciecia szyn należy używać pił tarczowych produkcji krajowej lub zagranicznej.
Zestawienie sprzętu i urządzeń do spawania szyn termitem dla jednej drużyny przedstawiono w § 15.


§9
Wymagania ogólne wykonania złączy spawanych

1. Nowe szyny i rozjazdy powinny odpowiadać wymaganiom norm wymienionych w § 5. ust. 3, 4, 5 i 6.

2. Przygotowanie do spawania i spawanie szyn, rozjazdów i wstawek szynowych należy wykonywać zgodnie z warunkami przedstawionymi w Przepisach D1 oraz niniejszej instrukcji.

3. Spawanie torów, rozjazdów i wstawek szynowych należy wykonywać według uprzednio sporządzonego planu spawania lub naprawy, zatwierdzonego przez Zarząd Drogowy danej DOKP.

4. Przed spawaniem szyn w torze należy tor przygotować zgodnie przepisami wymienionymi w § 5 ust.1 tj. uzupełnić podsypkę oraz wyregulować tor w planie i profilu. W przypadku spawania torów bezstykowych i rozjazdów tor lub rozjazd powinien być właściwie podbity.

5. Przed spawaniem szyn układanych lub już ułożonych w torze, zachowując odpowiedni odstęp końców szyn wg tablicy 1, po obu stronach styku, należy rozluźnić przytwierdzenia szyn co najmniej na 3 kolejnych podkładach.
Dopuszcza się przykręcenie śrub stopowych i założenie przytwierdzeń sprężystych do wyregulowania styku i utrzymania wymaganego odstępu końców szyn. Jednak w takim przypadku, przed obróbką złącza, należy rozlulnić śruby stopowe lub usunąć przytwierdzenia sprężyste co najmniej na 3 kolejnych podkładach po obu stronach złącza do czasu ostygnięcia złącza (tj. po upływie około 1 godz. od spustu stopiwa tygla).


§10
Temperatury wymagane przy spawaniu lub naprawie szyn i rozjazdów

1. W czasie spawania szyn termitem w torach są ważne temperatury szyn, a nie powietrza. Na stanowisku robót spawalniczych musi być stosowany termometr szynowy.

2. Spawanie szyn nie przytwierdzonych (w torze lub poza torem) można wykonywać przy temperaturze szyn nie niższej od +5 st. C.

3. W czasie wykonywania prac spawalniczych stanowisko spawalnicze i złącze należy chronić przed wpływami atmosferycznymi tj. wiatrem, deszczem i śniegiem.

4. Podczas wykonywania prac spawalniczych w torach bezstykowych należy kierować się postanowieniami zawartymi w przepisach D1 odnośnie:
- spawania torów bezstykowych i torów bezstykowych z rozjazdami oraz spawania rozjazdów ze sobą,
- wspawanie wstawek szynowych lub usuwanie pęknięć szyn oraz zakładanie opórek przeciwpełznych,
- przytwierdzanie szyn do podkładów podczas układania torów bezstykowych,
- regulacji naprężeń.

5. Prace spawalnicze wymienione w ust.4 powinny być prowadzone w temperaturach neutralnych.

6. Jako temperaturę neutralną wg przepisów D1 (§ 50, cz.B, ust.1, pkt 1) ustalono na PKP:
- dla szyn typu S42 i S49 od + 14 st C do + 28 st C,
- dla szyn typu UIC60 od + 16st c do + 30st C.

7. Temperatury przytwierdzania wszystkich torów bezstykowych układanych na PKP muszą się mieścić w granicach temperatury neutralnej podanej w ust. 6, przy czym temperatura szyn podczas czynności ostatecznego ich przytwierdzenia do podkładów nie może zmieniać się wiecej niż o +- 5 st C.

8. Przy wykonywaniu prac spawalniczych w torach bezstykowych w temperaturach niższych niż temperatury neutralne, szyny należy podgrzać za pomocą podgrzewarek szynowych lub zastosować naprężacze szynowe zakładane na stykach przeznaczonych do spawania, w celu wykonania regulacji naprężeń (§5, ust.2).

9. Zastosowanie naprężaczy szynowych i podgrzewarek szyn musi być zgodne z obowiązującymi instrukcjami ich obsługi oraz obowiązującym procesem technologicznym wykonywania prac zatwierdzonyn przez Dyrekcję Generalną PKP.


§11
Spawanie rozjazdów

1. Przygotowanie do spawania i spawanie rozjazdów należy wykonywać zgodnie z warunkami spawania rozjazdów i skrzyżowań torów podanych w zał. 19 do Przepisów D1 i niniejszej instrukcji.

2. Przed spawaniem należy zapewnić i sprawdzić prawidłowe położenie rozjazdów w planie i profilu oraz prostopadłość styków początku i końca rozjazdu.

3. W celu zapewnienia prawidłowej pracy zwrotnic należy sprawdzić - a w razie potrzeby poprawić - położenie iglic względem opornic.

4. Ze względu na mały wpływ przemieszczeń po zespawaniu styków wewnętrznych rozjazdu na pracę urządzeń nastawczych, styki te można spawać w temperaturze od +5 st C do + 28 st C.

5. spawanie zewnętrznych styków rozjazdów ze sobą albo z torem bezstykowym może być wykonywane w temperaturze neutralnej (jak w §10. ust.6) po dokładnym wyregulowaniu rozjazdów w planie i profilu, tzn. najlepiej po ich drugim podbicu, wykonanym możliwie szybko po wbudowaniu w tor.

6. Spawanie styków rozjazdu należy rozpoczynać od krzyżownicy posuwając się od niej w obje strony. Do spawania iglic z szynami łączącymi można przystąpić po wystygnieciu złączy spawanych poprzednio i zbadaniu położenia iglic.

7. W rozjazdach leżących w torach oraz w rozjazdach nowych (w miejscach przewidzianych w projektach) można spawać styki na zespołach podrozjazdnic podzłączowych stosując technologię umożliwiającą wykonanie tych prac bez wyjmowania podkładów podzłączowych. Należy jednak wymienić podkładki podzłączowe podwójne na pojedyńcze (rozdział V) .

8. Po spawaniu iglice rozjazdu muszą przekładać się lekko, a zamknięcia nastawcze działać prawidłowo. Kontrolę prawidłowości działania zamknięć nastawczych należy wykonać wspólnie w pracownikiem służby automatyki kolejowej.


§12.
Czasy i temperatury wstcpnego podgrzania końców szyn

1. Czas podgrzewania końców szyn (styków) przed spawaniem zależy od temperatury szyn i warunków atmosferycznych i powinien być taki, aby zapewniał osiągnięcie wymaganej do spawania temperatury końców szyn (tabl. 1 ).

2. Podgrzewanie można zakończyć, gdy temperatura w całym przekroju poprzecznym końców szyn wynosi min. 1000 st C (kolor żarzenia żółty). Temperaturę nagrzania końców szyn należy sprawdzić przy pomocy odpowiednich przyrządów (pirometrów)

3. Do chwili wprowadzenia odpowiednich przyrządów pomiarowych temperaturę nagrzania końców szyn należy ocenić wzrokowo na podstawie barwy (koloru żarzenia).


§13
Cięcie szyn

1. Miejsce cięcia szyn należy tak usytuować, by cięcie szyny wypadło w środku pola między podkładami.

2. Cięcie szyn przed spawaniem powinno być wykonane w sposób mechaniczny.

3. Dopuszcza sie cięcie szyn o wytrzymałości 880 MPa i mniejszej palnikiem pod warunkiem wykonania go bezpośrednio przed spawaniem.
Przed cięciem szyn palnikiem w obszarze cięcia na długości 10 cm, należy podgrzać równomiernie cały przekrój poprzeczny szyny do temperatury 400 st C.

4. Dla zachowania prostopadłości cięcia szyn przy użyciu palnika cięcie należy wykonać z zastosowaniem odpowiedniego szablonu (prowadnika).


§14
Proces technologiczny spawania

1. Proces technologiczny spawania szyn termitem użyciem form suchych prefabrykowanych metodą SoWoS składa się z nastepujących operacji:
1) przygotowanie i ustawienie styku szyn do spawania.
2) założenie i uszczelnienie formy,
3) napełnienie i ustawienie tygla,
4) podgrzewanie końców szyn,
5) spawanie (reakcja i spust),
6) zdjecie formy i obróbka złącza.

2. Przygotowanie i ustawianie styku szyn do spawania

L.p. Czynność Narzędzie Materiał Uwagi
1 Zluzować śruby stopowe albo usunąć przytwierdzenia sprężyste oraz złączki co najmniej na 3 kolejnych podkładach, po obu stronach styku. Usunąć tłuczeń pod stykiem w ilości umożliwiającej niezakłóconą pracę. klucze, łopata, drążek, termometr szynowy   Luzowanie śrub stopowych i usuwanie przytwierdzeń sprężystych wykonuje się w celu wyregulowania i prawidłowego ustawienia końców szyn oraz zmniejszenia naprężeń w spoinie podczas stygnięcia.
2 Pod stykiem ułożyć blachę w celu ochrony podsypki przed zanieczyszczeniami. blacha (śmietniczka)    
3 Przygotować końce szyn: oczyścić powierzchnie czołowe i boczne z rdzy, farby, smarów i brudów na szer. formy tj. na ok. 100mm po obu stronach styku. szczotka stalowa, ew. stanowisko do spawania gazowego tlen, propan-butan  
4 Sprawdzić prostopadłość powierzchni czołowej do podłużnej osi szyny. kątownik   Dopuszczalne odchylenie od płaszczyzny pionowej i poziomej prostopadłej do osi szyny wynosi 1mm.
5 W przypadku nieprostopadłości lub uszkodzeń końców (pęknięcia, rozwarstwienia, wykruszenia) obciąć je w odległości 50mm od końca wady lub otworu. przenośna piła mechaniczna, stanowisko do cięcia tlenem, szablon do cięcia palnikiem tlen, propan-butan Szyny o zwiększonej wytrzymałości należy ciąć (piłą lub tarczami) wg zaleceń §13.
6 Usunąć zgorzelinę po cięciu szyn thenem, a po cięciu piłą grad oraz ewentualne pozostałości nadlewu starej spoiny. szczotka druciana, przecinak, szlifierka ręczna lub pilnik    
7 Ustawić końce szyn do spawania tak, aby w zależności od typu szyn odstęp między płaszczyznami czołowymi był zgodny z tablicą 1, a końce szyn na dł. 1000 mm były wzniesione 2,4-2,8 mm nad powierzchnią toczną. suwmiarka, punktak, liniał dł. 1000 mm, szablon i klin pomiarowy do ustawienia luzu, kliny metalowe do wyregulowania styku, podnośnik, przyrząd zaciskowy do ustawiania końców szyn   Na powierzchni bocznej główek szyn zaznaczyc punkty kontrolne, w przypadku cięć palnikiem szyn ustawienie końców sprawdzić dopiero po ich wystygnięciu.
8 Sprawdzić ustawienie końców szyn w płaszczyźnie poziomej, pionowej oraz wielkość luzu spawalniczego suwmiarka, liniał o dł.1000 mm, kliny pomiarowe i szablon uniwersalny    
9. Ustawić i umocować na główce szyny stojak uniwersalny w odległości określonej szablonem stojak uniwersalny,szablor uniwersalny   Szablon uniwersalny służy do ustawienia stojaka, luzu spawalniczego oraz odległości palnika od główki szyny
10. Ustawić uchwyt z palnikiem w stojaku nad główką szyny na wysokości 40 - 45 mm palnik do podgrzewania ,uchwyt palnika, szablon uniwersalny   j.w.

3. Założenie i uszczelnienie formy

Lp. Czynność Narzędzia Materiał Uwagi
1. Sprawdzić stan poszczególnych części formy, zwracając szczególną uwagę na stan powierzchni przylegających do szyny. Kanały spustowe i otwory odpowietrzające muszą być oczyszczone   części formy Do spawania w torach głównych należy używać form bez żadnych uszkodzeń. Formy z niewielkimi uszkodzeniami powierzchni przylegających do szyny można stosować do spawania torów bocznych. Należy jednak starannie poprawić uszkodzone powierzchnie masą formierską. Zawilgoconych form nie należy używać.
2. Sprawdzić dopasowanie części formy do profilu szyny. Dopasowywać przez lekkie docieranie połówek form i mostka o szynę-   j.w. Należy uważać, ażeby połówki formy przy docieraniu zachowały położenie prostopadłe do szyny,a górna powierzchnia dotartego mostka leżała poziomo w formie
3. Przed założeniem formy końce szyn należy podgrzać do temp. 50°C w przypadku spawania szyn o wytrzymałości Rm > 880 MPa MPa i 90 kG/mm2/ palnik do podgrzewania    
4. Pierwszą połówkę formy włożyć w obejmę,założyć od zewnątrz na szynę symetrycznie do osi luzu spawalniczego, a następnie lekko dokręcić śrubę dociskową ramienia urz. mocu]nccqo obejma, urządzenie mocujące formą połówka formy Położenie połówki formy powinno być dokładnie symetryczne względem końców szyn
5. Drugą połówkę formy z obejmą, ściśle dopasować od wewnątrz do połówki formy już założonej i lekko dokręcić drugą śrubą dociskową ramienia urządzenia mocującego. obejma urządzenie mocujące formę połówka formy Położenie połówki formy powinno być dokładnie symetryczne względem końców szyn
6. W jednej z połówek formy należy wykonać kanał spustowy w celu umożliwienia wypływu płynnego żużla.      
7. Sprawdzić dopasowanie połówek formy i mostka do szyn a pod stopką skontrolować poprawność ich przylegania.      
8. Śruby dociskowe urządzenia mocującego dokręcić lekko i równomiernie z obu stron formy dociskując ku górze obydwie obejmy formy.     Należy zwracać uwagę aby przy mocowaniu połówek form nie nastąpiło ich przesunięcie.
9. Osłonić luz spawalniczy i powierzchnię toczną końców szyn kawałkiem tektury.   pasek tektury  
10. Szczeliny pomiędzy połówkami formy a szyną,obejmami formy starannie uszczelnić dobrze wyrobioną masą formierską o odpowiedniej wilgotności szpachelka wąska masa formierska Sprawdzenie praktycznie wilgotności masy formierskiej należy wykonać przez ściśnięcie próbki z niej zrobionej,która powinna zachować nadany kształt. Masa formierska nie powinna być zbyt wilgotna.
11. Pojemnik na żużel wysuszyć i założyć na formę pod kanał spustowy żużla oraz uszczelnić masą formierską styk pojemnika z kanałem spustowym pojemnik na żużel masa formierska  
12. Sprawdzić uszczelnienie z obu stron i od spodu formy oraz symetryczność ustawienia formy względem końców szyn, patrząc przez otwór wlewowy     Między formą a szyną nie mogą pozostać szczeliny

4. Napełnienie i ustawienie tygla

Lp. Czynność Narzędzia Materia Uwagi
1 2 3 4 5
1. Sprawdzić stan tygla a przede wszystkim stan wykładziny tygla.Używać je można tylko w dobrym stanie . uchwyt tygla ze stojakiem, tygiel   Po spawaniu wnętrze tyqla należy każdorazowo oczyścić, a codziennie przed wykonaniem pierwszej spoiny wysuszyć palnikiem propanowym, podgrzewając go płomieniem do temp. ok.l00°C.
2. Przy użyciu tygla z magnezytową wykładziną zachodzi potrzeba dokładnego usuwania żużla z powodu narastania zbyt grubej jego warstwy. łom, młotek, szczotka stalowa   Przy stosowaniu porcji termito-wych do spawania szyn o wyższej wytrzymałości należy żużel każdorazowo usunąć ze ścian wykładziny tygla
3. Usunąć zużytą tulejkę spustową z tygla przy użyciu wybijaka wybijak do tulejek samospustowych ATS   Przy wymianie tulejki spustowej należy otwór wykładziny tygla dokładnie i ostrożnie wyczyścić
4. Dokonać starannego zamknięcia otworu spustowego tygla
W tymm celu należy:
pręt ustalający tulejkę samospustową ATS-ER   Tulejka samospustowa i proszek uszczelniający znajdują sie w opakowaniach ATS-ER
  l)w rurkę ochronną z wkładką magnetyczną tulejki samospustowej ATS-ER włożyć pręt ustalający i wprowadzić tulejkę do otworu wykładziny tygla      
  2)docisnąć pręt i przez lekkie uderzenie pręta dobrze osadzić tulejkę samo-spustową w otworze tygla      
  3)proszek uszczelniający z opakowania ATS-ER umieścić równomiernie wokół rurki ochronnej   proszek uszczelniający tygiel Pierścień osłaniający pręta ustalającego chroni przed dostaniem sie proszku do osłaniającej go tulejki
5. Napełnić ostrożnie tygiel porcją ter-mitu i uformować stożek i usunąć w kierunku pionowym ku górze pręt ustalający   porcja termitu /wg.tabl I str.37 / Przygotować zapał błyskawiczny
6. Tygiel osłonić pokrywą tygla i ochronić przed wilgocią parasol ochronny   Podczas deszczu postawić parasol ochronny i zabezpieczyć go przed wywróceniei
7. Napełniony tygiel uchwytami ustawić na rurowej podporze urządzenia mocującego na właściwej wysokości i próbnie przesunąć na środek formy     Dolna krawędź tygla nie może znajdować sie wyżej, niż 20mm nad górną krawędzią formy
8. Tygiel należy ostrożnie odsunąć w położenie umożliwiające obserwacje i podgrzewanie końców szyn      
9. Przed dokonaniem spustu zabezpieczyć główki i stopki szyn z obu stron formy osłonami blaszanymi lub przez posypanie suchym piaskiem osłony blaszane suchy piasek  

5. Podgrzewanie końców szyn

Lp. Czynność Narzędzia Materiał Uwagi
1 2 3 4 5
1. Przed zapaleniem płc-mienia w palniku podgrzewającym należy najpierw otworzyć zawór tlenu a po ok. 3 sek.zawór propanu. Zapalenie płomienia palnika dokonać przy zmniejszonych ciśnieniach gazów. palnik z przewodami tlen, propan Ciśnienie propanu i tlenu musi być kontrolowane na manometrach w czasie podgrze wania.Płomień palnika nie powinien mieć nadmiaru tlenu
2. Po zapaleniu płomienia, należy wyregulować ciśnienie robocze gazów (tabl.I str. 37 )     Płomień wyregulować by jego jądro miało dł. 15 - 20 mm
3. Po krótkim osuszeniu płomieniem pojemnika na żużel, palnik z uchwytem ustawić centrycznie nad formą w urządzeniu mocującym i lekko dokręcić śrubę ustalającą     Odległość dyszy palnika od powierzchni tocznej główki szyny powinna wynosić 40-45 mm (tabl.I str. 37 ) .
4. Sprawdzić czy płomień podgrzewający jest prawidłowy i czy przekroje szyn są równomiernie podrzewane.     Prawidłowo wyregulowany płomień pali sie. spokojnie (bez zaburzeń wewnątrz formy,a jego koniec powinien wychodzić na ok. 35 cm ponad otwory odpowietrzające) .
5. Sprawdzić temperaturęnagrzania końców szyn Podgrzewanie zakończyć wtedy, gdy całkowite | powierzchnie przekroju obu końców osiągną temp minimum 1000°C (żółty kolor żarzenia).Czasy podgrzewania wstępnego nowych szyn są zamieszczone w tabl.I str. 37. pirometr   Temperaturę nagrzewania sprawdzić za pomocą pirometru lub wzrokowo oceniając kolor żarzenia.
6. Po zakończeniu podgrzewania wstępnego i odsunięciu palnika należy za pomocą szczypiec wstawić suchy mostek w wycięcie w górnej części formy i docisnąć drążkiem drewnianym (np.trzonkiem młotka lub przecinaka) szczypce mostek  

6. Spawanie (reakcja i spust)

Lp. Czynność Narzędzia Materiał Uwagi
1 2 3 4 5
1. Ustawić napełniony tygiel nad formą tak, aby jego wylot znalazł się w osi pionowej formy (nad środkiem mostka)     Przed zapaleniem termitu koniecznie jeszcze raz sprawdzić uszczelnienie formy
2. Porcję termitową w tyglu należy zapalić zapałem błyskawicznym   zapał błyskawiczny Zapał zapalić od rozgrzanych końców szyn
3. Przy zastosowaniu tulejki samospustowej ATS-ER spust płynnego stopiwa z tygla do formy następuje samoczynnie     Przebieg reakcji obserwować powinien spawacz przez ciemne szkła okularów spawalniczych G' wg PN-66/Z-5320 Przy zastosowaniu prawidłowe; mieszanki ter-mitowej reakcja powinna mieć spokojny przebieg.
4. Po zakończeniu spustu należy tygiel usunąć znad formy.     Tygiel należy chronić przed wilgocią,szczególnie w przypadku dalszego stosowania go w danym dniu.
5. Odjąć pojemnik na żużel i odłożyć na suche, niepalne podłoże,w odległości bezpiecznej od miejsca spawania (ok. 5 m). pojemnik na żużel   Pojemnik opróżnić po ostygnie ciu żużla. Żużla nie wysypywać na wilgotne podłoże bo istnieje możliwość eksplozji

7. Zdjęcie formy i obróbka złącza

Lp. Czynność Narzędzia Materiał Uwagi
  1 Po odczekaniu po spuście ok.4 min. zdjąć ostrożnie obejmy z formy i usunąć górną cześć formy ponad główkę szyny łom,młot,łopata,szczotka stalowa   W celu zakrzepnięcia metalu w formie,odczekać ok.4 min.w celu ułatwienia obróbki zgrubnej główki odbić masę formierską z kanałów uszczelniających
2. Nadlewy spoiny na główce szyny oczyścić z resztek piasku i żużlu w przypadku obróbki ręcznej spoiny. szcztoka stalowa,łom    
3. Nadlewy z obszaru główki szyny usunąć za pomocą hydraulicznej obcinarki/lub płaskiego przecinaka/ Przed mechanicznym obcinaniem nadlewu spoiny z główki szyny należy usunąć /lub nie nakładać na czas spawania/ śruby stopowe z pierwszych podkładów znajdujących się obok spoiny obcinarka hydrauliczna do obcinania nadlewu, przecinak kowalski, gładzik. młot 3kg, szczotka stalowa. łom   Podczas obróbki spoiny /głównie ręcznej/uważać, aby nie spowodować wbicia resztek formy w gorący metal. W przypadku braku urządzenia do obcinania nadlewu spoiny należy je obcinać przecinakami kowalskimi
4. Po obróbce zgrubnej główki szyny pozostałości obciąć przecinakiem. młot przecinak   Unikać karbów i nierówności.
5. Pionowe nadlewy na stopce szyny pozostawić do ostygnięcia. Po ostygnięciu podciąć je i odłamać przez uderzenie młotkiem. młot   Po obróbce zgrubnej na gorąco złącze spawane musi być chronione przed szybkim chłodzeniem (przed deszczem i zimnym wiatrem) .Jest to szczególnie ważne dla szyn o podwyższonej wytrzymałości.
6. Po ostygnięciu spoiny do temperatury otoczenia dokładnie oszlifować powierzchnię toczną i powierzchnie boczne główki złącza szynowego . szlifierka   Podczas szlifowania używać okularów ochronnych
7. Pozostałe resztki formy i stopiwa ostrożnie usunąć ze spoiny przy użyciu tępego przecinaka . przecinak młotek, szczotka stalowa, drążek   Unikać nacinania karbów.
8. Po całkowitym wystygnięciu złącza spawanego i jego obróbce wykańczającej należy sprawdzić jego prostoliniowość. Do kontroli prostoliniowości złączy należy używać liniału o dł. 1m. liniał pomiarowy, szczelinomierz   Dopuszczalne odchyłki prostoliniowości przyjąć zgodnie z warunkami kontroli wykonania i odbioru złączy spawanych termitowo
9. Wyjąć kliny ustalające      
10. Wybić numeratorem stalowy znak spawacza lub grupy spawalniczej na zewnętrznej powierzchni bocznej główki w odległości 200 mm od osi spoiny. numerator stalowy, młotek   Złącze powinno być ostemplowane znakiem spawacza lub grupy spawalniczej.

§ 15
Zestawienie sprzętu i narzędzi do spawania szyn terraitem dla jednej drużyny

1. Osprzęt do spawania Ilość
1)  Uniwersalny stojak do mocowania form, tygla i palnika (komplet)  1 szt.
2)  Uchwyt (imak) palnika (komplet)  1 szt.
3)  Uchwyt tygla (komplet) 1 szt.
4)  Korpus (obudowa) tygla 2 szt.
5)  Pierścień tygla 2 szt.
6)  Pokrywa tygla 2 szt.
7)  Pojemnik na żużel 2 szt.
8)  Obejmy formy UIC 60 (komplet) 2 szt.
9)  Obejmy formy S 49 (komplet) 2 szt.
10)  Wybijak (rozwiertak) tulejek samospustowych 1 szt.
11)  Drążek ustalający tulejek 1 szt.
12)  Szpachla wąska 1 szt.
13)  Śruby M 10 (zapasowe do tygla) 6 szt.
2. Wyposażenie do cięcia i podgrzewania końców szyn
1)  Rękojeść palnika 1 szt.
2)  Nasadka palnika do cięcia 1 szt.
3)  Rękojeść palnika do podgrzewania końców szyn (jak np. PGD lub inne)  1 szt.
4)  Nasadka palnika do podgrzewania końców szyn 1 szt.
5)  Reduktor do propanu-butanu 1 szt.
6)  Reduktor do tlenu 1 szt.
7)  Węże do tlenu 20 m
8)  Węże do propanu-butanu 20 m
9)  Wózek do nasadki palnika do cięcia 1 szt.
10)  Prowadnik (szablon) do cięcia palnikiem 1 szt.
11)  Mini-bezpiecznik do propanu-butanu 1 szt.
12)  Mini-bezpiecznik do tlenu 1 szt.
13)  Zapalniczka do gazu 1 szt.
14)  Klucz do kompletu palników 1 szt.
15)  Zestaw wałeczków do czyszczenia dysz palników 1 szt.
16)  Butle tlenowe 2 szt.
17)  Butle propanowo-butanowe 2 szt.
3. Przyrządy pomiarowe
1)  Liniał o długości 1m  1 szt.
2)  Szablon uniwersalny do ustawiania uchwytu tygla i wielkości luzu spawalniczego 1 szt.
3)  Klin pomiarowy do ustawiania wzniosu końców szyn 2 szt.
4)  Klin pomiarowy do ustawiania wielkości luzu 1 szt.
5)  Termometr szynowy 1 szt.
6)  Termokredki o zakresie temp. do 400°C  1 szt.
7)  Sekundomierz 1 szt.
8)  Szczelinomierz (0-3 mm)  1 szt.
9)  Taśma pomiarowa o długości 25 m  1 szt.
4. Wyposażenie podstawowe (ogólne)
1)  Przecinak płaski ślusarski (1-300 mm)  1 szt.
2)  Młotek ślusarski 1,5 kg (+ trzonek zapasowy)  1 szt.
3)  Młot kowalski 3 kg (+ trzonek zapasowy) 1 szt.
4)  Klucz maszynowy dwustronny do śrub M 10 1 szt.
5)  tarnik półokrągły 1 szt.
6)  Pilnik płaski 1 szt.
7)  Szczotka druciana 2 szt.
8)  Łom stalowy (l = 750 mm) 1 szt.
9)  Drążek do sprężyn 1 szt.
10)  Klucz do śrub stopowych 1 szt.
11)  Łopata (+ zapasowy trzonek)  1 szt.
12)  Pojemnik na porcje spawalnicze 1 szt.
13)  Pojemnik (rynienka) na piasek pod stopkę szyny  1 szt.
14)  Osłony główki szyny (krótka + długa) 2 szt
15)  Wiadro na piasek (12 l)  1 szt.
16)  Wiadro na wodę (12 l) 1 szt.
17)  Olejarka 1 szt.
18)  Parasol ochronny (komplet)  1 szt.
19)  Kliny stalowe krótkie 8 szt.
20)  Kliny stalowe długie 8 szt.
21)  Zbiornik (naczynie) na ciepłą wodę do podgrzewania butli (średnica 600, h 400) 1 szt.
22)  Okulary ochronne uniwersalne + zapasowe szkła (barwne i bezbarwne) 1 szt.
23)  Numerator (nr.ewid.spawacza) stalowy 1 szt.
24)  Punktak 1 szt.
25)  Młotek drewniany 1 szt.
26)  Rękawice spawalnicze 1 para
5. Wyposażenie/narzędzia do zgrubnej obróbki ręcznej/
1)  Przecinak kowalski (+ zapasowy trzonek) 3 szt.
2)  Gładzik kowalski 2 szt.
6. Urządzenia do obróbki mechanicznej spoin
1)  Obcinarka hydrauliczna (komplet) 1 kpl.
2)  Szlifierka do szyn i rozjazdów (komplet) (alternatywnie:szlifierka kątowa napędzana agregatem prądotwórczym) 1 kpl.
3)  Piła mechaniczna do cięcia szyn (komplet) 1 kpl.

§16
Bezpieczeństwo i higiena pracy

1. Uwagi ogólne
1)  Spawanie termitowe szyn mogą wykonywać spawacze po zdaniu egzaminu zgodnie z § 5 ust.8 niniejszej instrukcji oraz odpowiednio przeszkoleni pod względem bezpieczeństwa i higieny pracy do pracy w torze.
2)  Pracą w czasie spawania szyn kieruje wyznaczony przez naczelnika sekcji lub zawiadowcę odcinka drogowego pracownik nadzoru. Jest on odpowiedzialny za przestrzeganie przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy, oraz bezpieczeństwo zatrudnionych pracowników podczas wykonywania złączy spawanych.
3)  Spawacz jest odpowiedzialny za przestrzeganie obowiązujących przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy i przeciwpożarowych związanych z użyciem butli z gazami i sprzętu spawalniczego.
4) Przy prowadzeniu robót spawalniczych należy przestrzegać:
- przepisów technicznych D 1 dotyczących nadzoru nad robotami, oraz instrukcji bezpieczeństwa i higieny pracy,
- rozporządzenia Ministrów Pracy i Opieki Społecznej, oraz Zdrowia z dnia 15 maja 1954 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy przy użytkowaniu butli z gazami sprężonymi, skroplonymi i rozpuszczonymi pod ciśnieniem (Dz.U. Nr 29, poz. 115),
- rozporządzenia Ministrów Pracy i Opieki Społecznej, oraz Zdrowia z dnia 2 listopada 1954 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy przy spawaniu i cięciu metali (Dz.U. Nr 51, poz. 259).

2.  Odzież ochronna
1)  W czasie pracy spawacze i ich pomocnicy powinni być ubrani w odzież ochronną ognioodporną, przy czym klapy i kieszenie marynarek muszą być na wierzchu, a nogawki spodni wyłożone na wierzch obuwia. Nie wolno wpuszczać nogawek w cholewy butów, a marynarki w spodnie, gdzie mogłyby zatrzymać się odpryski metali i żużlu. Obuwie noszone przez spawaczy winno się łatwo zdejmować z nóg.
2)  Podczas spawania spawacz powinien mieć odpowiednio nakrytą głowę (beretem lub czapką bez daszka). Do ochrony rąk należy używać pięciopalcowych rękawic ochronnych.
3)  Przy cięciu gazowym, oczyszczaniu i obcinaniu nadlewów spoin należy stosować okulary ochronne, zabronione jest wykonywanie robót spawalniczych bez okularów i kompletnej odzieży ochronnej.
4)  Każda drużyna spawalnicza powinna być również wyposażona w apteczkę pierwszej pomocy.

3.  Zestawienie odzieży ochronnej spawacza

1)  ognioodporna kurtka 1 szt.
2)  ognioodporne spodnie 2 szt.
3)  buty na podeszwie skórzanej  1 para
4)  rękawice robocze 1 para
5)  okulary ochronne odchylne ze szkłami bezbarwnymi i filtrami barwnymi opuszczanymi 1 szt.
6)  rękawice spawalnicze 1 para

4. Składowanie mieszanki termitowej i zapałów błyskawicznych
1)  Porcje mieszanki termitowej i zapały błyskawiczne należy przechowywać w suchych pomieszczeniach.
2)  Porcji termitowych nie wolno przechowywać razem z zapałami błyskawicznymi. Materiały te nie mogą być składowane razem z materiałami palnymi lub ułatwiającymi spalanie.
3)  Zapały błyskawiczne należy przechowywać w specjalnych pudełkach, które należy zamykać po każdorazowym wyjęciu zapału. Zapałów nie wolno przechowywać w ubraniu.

5. Zapalanie mieszanki i spust stopiwa.
1)  Spawacz nadzorujący, po zapaleniu mieszanki termitowej w tyglu powinien odsunąć się od tygla na odległość -ok. 5 m. Pozostali pracownicy przed zapaleniem mieszanki powinni być odsunięci na odległość ponad - 5 m do czasu zakończenia spustu.
2)  Przy zbliżaniu się pojazdów szynowych lub podczas ich przejazdu po sąsiednim torze nie wolno zapalać mieszanki termitowej w tyglu.
3)  Przebieg spawania należy obserwować przez okulary ochronne z filtrami barwnymi 4 G wg PN-66/Z-53202. Osobom postronnym nie wolno zbliżać się do stanowiska spawalniczego na odległość mniejszą niż 5 m.
4)  Jeżeli porcja mieszanki termitowej zapali się lub nastąpi wyciek płynnego stopiwa z nieszczelnego tygla lub z niedokładnie uszczelnionej formy, to do gaszenia należy używać suchego piasku. Ze względu na możliwość spowodowania eksplozji do gaszenia nie wolno używać wody !!


Tablica I
Dobór porcji termitowej do typu i rodzaju szyn oraz parametry spawania metodą SoWoS

Szyna  Oznaczenie porcji termitowej Typ palnika (produkcja) Parametry spawania
Typ rodzaj (gatunek stali) Rm min.
MPa kG/mm2/
czasy wstęp, podgrzewania min. ciśnienie propanu MPa AG/cm2/ ciśnienie tlenu MPa kG/cm2/ wysokość ustawienia palnika nad główka szyny mm
S49 SŁ72P 700 /72/ 49/2 70-80 SdW 65.511 /niemiecka/

55.502 /niemiecka/

PGD /krajowa/

6-7 0,10 (1,0)

0,15 (1,5)

0,10 (4,5)

0,45 (4,5)

0,30 (3,0)

0,45 (4,5)

40-45

45

40-45

St90Pa 880 /90/ 49/7 90 SoW
UIC60 St72P 700 /72/ 60/Z 70-80 SoW 7-9
St90PA 880 790/ 60/2 90 SoW

UWAGI:

1. Porcje termitowe produkcji firmy ELEKTRO-THERMIT GMBH z Essen (RFN)

2. Luz spawalniczy 24 - 26 mm

3. Stosować krótsze czasy wstępnego podgrzewania w przypadku użycia palnika typu 55.502