1. Typowe konstrukcje rowów
1) Położenie rowów i ich
przekroje ustala się wg zasad podanych na rys. 6, przy czym rowy
przylegające do nieumocnionych, ulegających łatwo erozji skarp
należy oddzielić od skarp półkami o szerokości co najmniej
0,5 m,
2) Całkowita głębokość rowu
musi być o 0,3 m większa od głębokości wynikającej z
niezbędnej przepustowości rowu i równa co najmniej
głębokości minimalnej podanej na rys. 6. W przypadkach nie
pokazanych na ww. rysunku najmniejszą głębokość przyjmuje
się 0,5 m. Całkowita głębokość rowu nie powinna być przy
tym większa od 1 m (jeśli rów powinien być głębszy -
należy zwiększyć jego szerokość).
3) W przypadku rowów wykonanych na
torfach głębokość rowu zwiększa się o 20 - 50%.
Głębokość zwiększa się bardziej, jeśli torf zalega w
grubej warstwie i nie jest jeszcze rozłożony.
4) Szerokość dna rowu w przekroju
trapezowym przejmuje się równą 0,4 m. Jeśli szerokość ta
musi być zwiększona to rów poszerza się i umieszcza w nim
dodatkowy ciek o szerokości dna 0,4 m i głębokości równej co
najmniej 0,2 m w celu umożliwienia dobrego spływu wód przy
niskich ich stanach.
5) Zmiany szerokości dna rowów
nieumocnionych wykonuje się na długości:
l=3÷5(b1-b2)
gdzie: b1, b2 - szerokość dna łączonych rowów
6) Pochylenia nieumocowanych
skarp rowów przyjmuje się równe
a) 1:1,5 w przypadku wewnętrznych skarp
rowów bocznych (wyjątek stanowią rowy na liniach znaczenia
miejscowego wykonane w gruntach gliniastych i
piaszczys-to-gliniastych, dla których dopuszcza się pochylenia
1:1)
b) 1 : n - w przypadku zewnętrznych skarp
rowów bocznych oraz skarp innych rowów (1: n - pochylenie
dolnej części skarpy przekopu)
7) Skarpy i dna rowów umacnia
się, gdy istnieje niebezpieczeństwo
a) rozmycia gruntu wskutek zbyt dużych
prędkości przepływających wód (prędkości przepływu
sprawdza się przy spadkach większych od 0,015 i jeśli są one
zbyt duże stosuje się wzmocnienie - zał. 6)
b) zamulenia rowu wskutek zbyt małych
prędkości przepływu wód (prędkości przepływu sprawdza się
przy spadkach mniejszych od 0,004 i jeśli jest ona mniejsza od
0,3 m/s stosuje się gładkie obudowy umożliwiające
zwiększenie prędkości przepływu i ułatwiające usuwanie
zanieczyszczeń),
c) wypierania gruntów podtorza przy
przyjętych pochyleniach skarp rowów (np. po poszerzeniu
torowiska w przekopie).
8) Umocnienia rowów na terenach
podlegających ruchom (terenach osuwiskowych, szkód górniczych
itp.) nie mogą być monolityczne.
9) Umocnienia torów muszą być
szczelne na odcinkach, na których infiltrujące z rowów wody
mogłyby zmniejszyć stateczność podtorza (dotyczy to m.in.
rowów w rejonach osuwisk, rowów przy przekopach).
Rowy przy przekopach można lokalizować w strefie teoretycznego
klina odłamu gruntu tylko po stwierdzeniu, że grunt w tej
strefie jest zwarty, a skarpa stateczna. Jeśli grunt nie jest
zwarty, pod korytkami układa się nieprzepuszczalną warstwę z
gliny i oddziela ją od korytek włókniną.
Inne rozwiązanie może polegać na wykonaniu betonowej podbudowy
i uszczelnieniu zaprawą wszystkich otworów i szczelin w
korytkach.
10) Umocnienia rowów bocznych
muszą zapewniać dobry spływ wód z podłoży podkładów i
warstw wodonośnych. Uzyskać to można stosując np. odbudowy ze
szczelinami lub otworami zabezpieczonymi odpowiednimi filtrami.
11) Obudowy rowów oddziela się od
gruntów podtorza (z wyjątkiem sytuacji z p. 1.9) zasypką
filtracyjną spełniającą wymagania dla zasypek drenaży
podziemnych. Grubości poszczególnych warstw zasypki nie mogą
być mniejsze od 0,1 m.
12) Rowy w planie łączy się pod
kątem zbliżonym do 60", przy czym poziom wody w rowie
doprowadzającym musi znajdować się 0 - 0,1 m powyżej poziomu
wody w rowie odprowadzającym.
13) Załomy rowów w planie
wyokrągla się łukami o promieniach R sąsiadujących
nierówności
R>5 (m)
gdzie: v - prędkość przepływu wody (m/s)
F - powierzchnia przekroju przepływu (m )
14) Przy omijaniu słupów
trakcyjnych i innych przeszkód na liniach eksploatowanych
promienie R można zmniejszyć tak, aby
R>5b (m)
gdzie: b - szerokość dna rowu (m)
Umocnienia rowów należy wtedy przyjmować dla prędkości
przepływów zwiększonych o 50%
2. Konstrukcje rowów na terenach o dużych pochyleniach
1) Progi w rowach powinny mieć
wysokość do 0,3 m ze ściankami przelewowymi z betonu lub
kamienia, zagłębionymi co najmniej 0,6 m poniżej dna rowu.
Odstępy między ściankami powinny wynosić ok. 10 m. Rów w
rejonie każdej ścianki należy umocnić.
2) Stopnie w rowach (obudowane
progi) powinny mieć wysokość do 0,5 m. Wody z tych urządzeń
muszą mieć możliwość odpływu nawet przy niskich stanach.
3) Jeżeli różnice poziomów wód
na sąsiednich odcinkach rowu muszą być większe od 0,5 m
stosuje się kilka stopni (kaskadę).
4) Rynna pełniąca rolę
bystrotoku musi mieć profil podłużny uniemożliwiający
odrywanie się strumienia wody od jej dna. W dolnej części
rynny na długości równej co najmniej 5 m stosuje się spadek
nie większy od 0,002 oraz urządzenia do wytrącenia energii
wód.
3. Konstrukcje wlotów i wylotów rowów
1) Wody z rowów należy
odprowadzać w zasadzie do istniejących odbiorników (cieków
rowów melioracyjnych itp.).
W razie konieczności odprowadzenia wody bezpośrednio w teren,
wyloty rowów wykonuje się na odcinkach o długości 5 m;
krawędzie dna rowu odchyla się na zewnątrz pod kątem 30°,
jednocześnie zmniejsza się głębokość rowu i pochylenia jego
skarp.
2) Wloty i wyloty rowów regulacyjnych
służących do okresowego przeprowadzenia wód z suchodołów
(jarów, parowów itp.) pod torami wykonuje się według zasad
podanych na rysunku 9-1
