§22
Postanowienia ogólne
1. Utrzymanie podtorza stanowi integralną część utrzymania drogi kolejowej i nie może być oddzielane od innych robót utrzymaniowych tej drogi.
2. Podtorze (jego elementy) utrzymuje się w
ciągu całego roku w celu zapewnienia nawierzchni odpowiednich
warunków pracy i niedopuszczenia do powstawania w niej
nadmiernych odkształceń groźnych dla eksploatacji i
trwałości drogi kolejowej.
3. Utrzymanie podtorza polega na:
1) nadzorze stałym
2) przeglądach
3) konserwacji i naprawach.
4. Wszystkie elementy podtorza utrzymuje się zgodnie z odpowiednimi normami, warunkami technicznymi jak również z zachowaniem postanowienia niniejszej instrukcji.
§23
Nadzór stały
1 Nadzór nad utrzymaniem podtorza w przedsiębiorstwie PKP sprawuje Naczelny Zarząd Utrzymania Kolei; w poszczególnych dyrekcjach okręgowych kolei państwowych - zarządy drogowe; na linii - oddziały drogowe, zaś bezpośredni nadzór nad utrzymaniem podtorza sprawują sekcje drogowe.
2 Nadzór stały polega na kontroli, oględzinach, badaniach i ocenie stanu utrzymania, a celem jest wykrywanie uszkodzeń, zagrożeń lub nadmiernego zużycia podtorza i jego elementów oraz niedopuszczenie do powstania bądź rozwoju wad i zagrożeń.
3. Nadzór stały wykonywany jest przez pracowników odpowiedzialnych za utrzymanie wg instrukcji określających zasady sprawowania nadzoru i zakres obowiązków dla odpowiednich stanowisk w służbie drogowej oraz wg niniejszej instrukcji.
§24
Przeglądy
1. Przeglądy wykonuje się w celu ustalenia stanu i stopnia zużycia poszczególnych elementów podtorza oraz zakresu robót niezbędnych dla doprowadzenia ich do stanu umożliwiającego prawidłowe funkcjonowanie drogi kolejowej.
2. Przegląd może być wykonywany w ramach kompleksowego przeglądu drogi kolejowej albo może dotyczyć tylko podtorza lub wybranych jego elementów.
3. Przeglądy dzielą się na:
a) bieżące,
b) okresowe,
c) specjalne.
4. Przegląd bieżący podtorza:
1) Przegląd bieżący podtorza ma za
zadanie wykrywanie uszkodzeń i wad, których rozwój mógłby
uniemożliwić prawidłowe funkcjonowanie drogi kolejowej i
wykonywany jest przez toromistrzów, dróżników, obchodowych,
naczelników sekcji i ich zastępców, kontrolerów drogowych,
naczelników oddziałów i ich zastępców, naczelników
zarządów i ich zastępców, starszych kontrolerów służby
drogowej i innych pracowników zgodnie z obowiązującymi
instrukcjami, regulaminami i poleceniami zwierzchników
służbowych.
2) Podczas przeglądów bieżących
należy zwracać szczególną uwagę na:
a) osiadania toru,
b) podmycia i rozmycia torowiska,
c) uszkodzenia skarp i rowów,
d) przedmioty, narzędzia, materiały itp.
zmniejszające drożność rowów,
e) oznaki braku stateczności murów oporowych,
f) czystość wlotów i wylotów przepustów,
g) wypływy ze studzienek drenarskich,
kanalizacji miejskiej i przemysłowej itp. na torowiska i skarpy,
h) zagrożenie stateczności podtorza i
urządzeń odwadniających, spowodowane przez składowane
materiały, pozostawiony sprzęt i inne przedmioty,
i) prace zagrażające budowli gruntowej,
odwodnieniu toru i innym urządzeniom,
j) oznaki deformacji podtorza i terenu w
sąsiedztwie drogi kolejowej,
k) zwiększanie się poziomów wód w rowach
melioracyjnych, potokach, rzekach itp.
l) inne oznaki wskazujące na pogarszanie się
stanu podtorza lub jego elementów.
3) W razie stwierdzenia wad podtorza
zagrażających bezpośrednio bezpieczeństwu prowadzenia ruchu -
prowadzący przegląd musi podjąć odpowiednie działania
zabezpieczające (osłonięcie przeszkody, wprowadzenie
ograniczenia prędkości jazdy pociągów, zamknięcie toru,
powiadomienie zwierzchnika służbowego, kierownika jednostki, na
terenie której uszkodzenie wystąpiło itp.). Obowiązki w tym
zakresie określają szczegółowo właściwe instrukcje
służbowe.
4) Jeżeli wada podtorza nie zagraża
bezpośrednio bezpieczeństwu ruchu, budowli, życiu j i zdrowiu
ludzi itp. - dokonujący przeglądu powinien ją w miarę
możliwości usunąć. W razie zaś niemożności wykonania tego
powinien podjąć inne działania zaradcze według kompetencji i
możliwości.
5) Wyniki przeprowadzonych przeglądów
bieżących rejestruje się w:
a) książce kontroli obchodów,
b) książce kontroli stanu toru,
c) notatkach służbowych, protokołach i innych
dokumentach.
6) Odnotowanie przeglądu lub
stwierdzenie wady w podtorzu nie zwalnia dokonującego oględzin
od podjęcia odpowiednich działań zapewniających
bezpieczeństwo (zob. ust. 4 p. 3,4).
5. Przegląd okresowy podtorza
1) Przegląd okresowy podtorza ma za
zadanie ustalenie rodzaju i wielkości wad, zakresu robót
naprawczych, a następnie zakwalifikowanie podtorza do naprawy
bieżącej lub głównej i wskazanie pożądanej kolejności
robót,
2) Przeglądy okresowe prowadzone są
przez powołane w tym celu przez oddziały drogowe komisje, w
skład których wchodzą: z-ca nacz. oddziału, referent ds.
podtorza, nacz. sekcji drogowej, toromistrz i inne osoby,
których obecność dla prawidłowego realizowania przeglądu
jest konieczna.
3) Przegląd okresowy wykonuje się raz
w roku na wiosnę, po roztopach i przejściu lodów oraz wód
wiosennych, nie później niż do 15 maja,
4) Ustalony w toku przeglądu stan
poszczególnych elementów podtorza rejestruje się w protokóle
przeglądu wg zał. 14,
5) Klasyfikację wad podtorza i
zalecenia dotyczące jego utrzymania zawarto w zał. 15,
6) Dla podtorza, którego stan jest
powodem wprowadzenia ograniczeń w eksploatacji drogi kolejowej
(ograniczenie prędkości, zmniejszenie nacisków osiowych,
zamknięcie toru dla ruchu) lub istnieje podejrzenie ich
wystąpienia - dodatkowo sporządza się "Kartę ewidencyjną
słabego (zagrożonego) miejsca w podtorzu" (zał. 16),
którą prowadzi się i uaktualnia do momentu zlikwidowania
ograniczeń eksploatacyjnych. Przeglądu okresowego słabych
miejsc dokonuje komisja powołana przez oddział drogowy z
udziałem przedstawiciela zarządu drogowego,
7) Dla podtorza lub jego elementów,
których stan wskazuje na potrzebę wykonania naprawy głównej
sporządza się "Protokół zakwalifikowania elementów
podtorza do naprawy głównej" (zał. 17),
8) Dla podtorza lub jego elementów
wymagających wykonania naprawy bieżącej, dokumentem
kwalifikacyjnym jest protokół z przeglądu okresowego podtorza
(zał. 14).
9) Na podstawie wyników przeglądów
wykonanych w danym roku ustala się:
a) potrzeby napraw bieżących na rok następny,
b) potrzeby napraw głównych w cyklu dwuletnim
(w pierwszym roku ustala się potrzeby naprawcze na okres
dwuletni, w następnym - koryguje się potrzeby i uściśla
projekt planu na dany roku),
10) W pierwszej kolejności planuje
się naprawy tych elementów podtorza, których stan jest powodem
utrudnień eksploatacyjnych lub w stosunku do których istnieje
uzasadniona obawa, że w ciągu najbliższego okresu mogą
spowodować wprowadzenie ograniczeń eksploatacyjnych.
11) Jako zasadę należy przyjąć
wykonywanie napraw podtorza jednocześnie z wykonywaniem innych
napraw tj. szczególnie napraw bieżących i głównych
nawierzchni. Jeżeli nie jest to możliwe, naprawy podtorza
wykonuje się jako wyprzedzające naprawy nawierzchni,
12) Naprawy podtorza, którego stan
obliguje do natychmiastowego podjęcia robót, traktuje się jako
awaryjne.
6. Przeglądy specjalne
1) Przeglądy specjalne wykonuje się
jako:
a) badawcze,
b) awaryjne.
2) Przeglądy badawcze wykonuje się w
celu:
a) ustalenia przydatności podtorza do dalszej
eksploatacji w przypadku zwiększenia nacisków osi, prędkości
i przewozów lub wystąpienia innych czynników mogących mieć
wpływ na stateczność i wartość użytkową podtorza,
b) szczegółowego ustalenia stanu podtorza lub
jego elementów umożliwiającego określenie przyczyn
powstawania wad podtorza, metod oraz sposobów naprawy i
wzmocnienia, ilości robót do wykonania oraz opracowania
dokumentacji technicznej,
c) przygotowania i realizacji prac
naukowo-badawczych oraz wdrożeń nowych rozwiązań
konstrukcyjnych, technologicznych, materiałowych itp.
3) Wykonanie przeglądu badawczego
zarządzane jest przez Dyrekcję Generalną, zarząd drogowy, a
także przez oddział drogowy w uzgodnieniu z zarządem drogowym
dokp. Wynik przeglądu badawczego wpisuje się do protokółu.
4) Do przeglądów badawczych zalicza
się również przeglądy wykonywane bezpośrednio po pracach
mogących naruszyć podtorze. Celem ich jest wykrycie uszkodzeń
podtorza i nieprawidłowości powstałych w wyniku
niewłaściwego wykonawstwa oraz ustalenie sposobów i terminów
ich usunięcia.
5) Przeglądy awaryjne prowadzone są w
celu ustalenia wielkości zagrożeń i uszkodzeń podtorza oraz
zakresu i kolejności wykonywania niezbędnych prac dla
usunięcia wad spowodowanych awariami pociągowymi, katastrofami
budowlanymi, bardzo niekorzystnymi nietypowymi zjawiskami
atmosferycznymi itp.
Obowiązują tu takie same zasady, jak w odniesieniu do
przeglądów badawczych.
§25
Konserwacja
1. Konserwacja podtorza ma na celu zapobieganie szybkiemu zużywaniu się jego elementów.
2. W zakres konserwacji wchodzą
następujące czynności:
1) usuwanie z ław torowisk, ław
przypór, skarp i ław skarpowych kamieni, gruzu, błota, starej
podsypki itp.
2) oczyszczanie urządzeń
odwadniających,
3) zwalczanie szkodników (nornic,
kretów itp.),
4) koszenie trawy, w tym również pod
tarasami pędniowymi,
5) uzupełnianie umocnień
biologicznych,
6) drobne naprawy umocnień kamiennych
lub innych, niewielkie korekty krawędzi skarp, ich powierzchni
itp.,
7) przekopywanie kanałów w rowach
wypełnionych śniegiem, rozkuwanie i likwidacja zalodzeri
przepustów, wylotów drenarskich, ocieplanie końcówek drenaży
i studni drenarskich itp.,
8) wymiana pokryw i zamknięć w
studniach, sztolniach, galeriach (z letnich na zimowe),
wentylacja sztolni, galerii.
§26
Naprawa bieżąca
1. Naprawę bieżącą wykonuje się w celu zapewnienia możliwości użytkowania podtorza do czasu wykonania naprawy głównej i polega ona na usuwaniu niewielkich odkształceń i uszkodzeń oraz częściowej wymianie zużytych lub uszkodzonych części elementów podtorza.
2. W zakresie naprawy bieżącej podtorza
wchodzą:
1) dla torowisk
- usuwanie zastoisk wody,
- ścinanie i wyrównywanie ław z wyprofilowaniem spadku,
- usuwanie spękań (lamponaż szczelin),
- niszczenie roślinności trwałej na ławach,
2) dla skarp i ław nasypowi przypór
- usuwanie następstw rozmyć, zalań, rozwiań itp.,
- likwidowanie wałów z odsiewek i innych materiałów
tamujących spływ wody,
- naprawa i uzupełnienie odarniowania, bruku, pokryć płytowych
itp.,
- usuwanie zanieczyszczeń,
- niszczenie roślinności trwałej.
3) dla odprowadzeń wód
powierzchniowych
- usuwanie zastoisk wody w rowach,
- naprawa i uzupełnianie wzmocnień dna i skarp w urządzeniach
odprowadzających wodę (rowy, kanały),
- przygotowanie podtorza i innych budowli znajdujących się w
jego obrębie do przejęcia wód wiosennych i powodziowych,
- wykonywanie innych prac zabezpieczających i naprawczych.
4) dla odwodnień wgłębnych
- oczyszczanie, spulchnianie lub wymiana gruntu nad drenami,
uzupełnianie brakujących pokryw studziennych, zastawek itp., -
wykonywanie innych prac o charakterze naprawczym i
zapobiegawczym.
5) dla budowli wzmacniających i
ochronnych
- spoinowanie wykruszonych połączeń kamiennych i ceglanych
murów oporowych, podporowych, okładzin, brzegosłonów opasek
brzegowych,
- uzupełnianie oblicowania ścian (pojedynczych kamieni, płyt,
cegieł),
- wypełnianie jam i pęknięć w ścianach,
- zabezpieczanie miejsc przesiąku wody i podmyć,
- uzupełnianie pokryć bitumowych, żywicowych itp.,
- częściowa wymiana zbutwianych lub uszkodzonych części
konstrukcji drewnianych.
3. W zakres napraw bieżących podtorza wchodzą również te roboty konserwacyjne, których konieczność zaistniała podczas naprawy bieżącej.
§27
Naprawa główna
1. Naprawa główna ma na celu przywrócenie w całości lub części pierwotnej zdolności użytkowej podtorza i polega na wymianie lub naprawie elementów, które uległy zużyciu lub zniszczeniu.
2. Wykonywane podczas naprawy głównej niezbędne roboty modernizacyjne mające na celu poprawienie poziomu technicznego obiektu i przygotowanie go do spełnienia określonych wymagań eksploatacyjnych (zwiększone naciski osi, prędkości, częstotliwość ruchu, poprawa warunków skrajniowych) a także wydłużenie okresu użytkowania obiektu - zaliczają się do naprawy głównej.
3. W ramach naprawy głównej podtorza
wykonuje się:
1) wzmocnienie skarp,
2) odwadnianie skarp i torowisk,
3) wymianę gruntu podtorza i
podłoża,
4) zabudowę w podtorzu i podłożu
pokryć ochronnych,
5) rozparcie i obudowanie rowów i
koryt,
6) uszczelnianie ław przyporów, skarp
i torowisk pokryciami szczelnymi lub zabudowanie na nich pokryć
filtracyjnych,
7) urządzenia regulacyjne dla
sterowania przepływem wody w ciekach, przez przepusty itp.,
8) remont drenaży (przebudowę lub
wymianę elementów, w tym również materiałów filtracyjnych),
9) zmianę pochyleń skarp, odsadzek,
10) podwyższenie lub obniżenie
torowiska,
11) budowę zabezpieczeń stałych, tam
przeciwśniegowych,
12) wzmocnienie podtorza przez
iniektowanie w nie środków wiążących, termowzmoc-nienie,
elektroosmozę itp.,
13) naprawę w większym zakresie
murów oporowych, podporowych, okładzin, wykonywanie
przedłużeń murów,
14) likwidację innych wad podtorza,
podłoża, terenu przyległego.
4 W ramach napraw głównych wykonuje się
również prace adaptacyjne, a w szczególności:
1) modernizację podtorza na stacjach i
liniach kolejowych obejmującą prace pociągające za sobą
przyrost długości torów i rozjazdów do 10% na remontowanym
odcinku,
2) poszerzenie torowisk z uwagi na
dostosowanie do odpowiedniej skrajni, w tym również
wynikającą z niej przebudowę podtorza i jego elementów,
3) wymianę istniejących konstrukcji
wzmacniających i zabezpieczających,
4) wzmacnianie torowiska,
5) ułożenie nowej sieci
odwadniającej w miejsce starej oraz dobudowę sieci w
przypadkach konieczności sprostania trudniejszym warunkom
użytkowania podtorza.
5. Do naprawy głównej podtorza zalicza się
również:
1) roboty o charakterze konserwacyjnym
i bieżącym, których potrzeba wynikła w czasie wykonywania
naprawy głównej,
2) roboty związane z urządzeniami i
likwidacją placu budowy oraz zaplecza robót np. budowa bazy
materiałowej, tymczasowej wytwórni elementów do wzmocnienia
podtorza
§28
Planowanie napraw podtorza
1 Dla podtorza nie ustala się cykli naprawczych.
2. Zakresy i rodzaje niezbędnych napraw ustala się na podstawie przeglądów.
3. Planowanie napraw bieżących:
1) plan napraw bieżących na rok
następny oddziały opracowują w terminie do 30 października na
podstawie potrzeb ujętych w protokółach z przeglądu
okresowego podtorza, sprawdzając uprzednio prawidłowość
zakwalifikowania obiektu do naprawy bieżącej, weryfikując
proponowaną kolejność wykonania robót, ilość robocizny,
sposób wykonania itp. zarządzając - w razie potrzeby -
wykonanie przeglądu badawczego.
2) zapotrzebowanie materiałów
niezbędnych do napraw bieżących oddziały ustalają na
podstawie faktycznych potrzeb na dany rok lub przeciętnego
zużycia materiałowego z ostatnich 3 lat,
3) plany napraw bieżących zatwierdza
naczelnik oddziału drogowego. Sekcje otrzymują zatwierdzone
plany nie później niż 15 listopada roku poprzedzającego
wykonanie naprawy bieżącej i na ich podstawie prowadzą
dzienniki robót,
4) proponowane naprawy bieżące,
które nie mogą być ujęte w planie napraw danego roku
uwzględnia się przy opracowywaniu planu w roku następnym,
5) zmiany w zatwierdzonych planach
mogą być wykonywane za zgodą lub na polecenie naczelnika
oddziału.
4. Planowanie napraw głównych:
1) naprawy główne podtorza planują
zarządy drogowe na okres dwuletni, oddzielnie dla każdego roku,
2) podstawą opracowania projektu planu
napraw głównych podtorza są potrzeby naprawcze zebrane przez
oddziały drogowe w czasie przeglądów i ujęte w protokółach,
3) protokóły zakwalifikowania
elementów podtorza do naprawy głównej (zał. 17) oddziały
przesyłają do zarządów drogowych w terminie do 15 czerwca
danego roku,
4) zarządy przeprowadzają analizę
nadesłanych materiałów pod względem prawidłowości j
zakwalifikowania poszczególnych elementów do naprawy głównej,
skorelowania robót j naprawczych podtorza z innymi robotami,
właściwego ustalenia kolejności robót, sposobu ich wykonania
itp., a w razie potrzeby przeprowadzają badania w terenie j i
zarządzają przeprowadzenie przeglądu badawczego,
5) po dokonaniu analizy merytorycznej,
zarządy opracowują plan napraw głównych, który zatwierdza
naczelnik zarządu drogowego. Jeden egzemplarz zarządy
przesyłają do Naczelnego Zarządu Utrzymania Kolei w Dyrekcji
Generalnej PKP.
Oddziały otrzymują zatwierdzone plany do końca roku
poprzedzającego wykonanie naprawy.
6) zmiany w zatwierdzonych planach
mogą być wykonywane za zgodą lub na polecenie naczelnika
zarządu drogowego.
7) planowanie napraw na rok następny
jest analogiczne jak na rok poprzedni, przy czym uwzględnić ono
musi:
a) tryb i termin składania zapotrzebowań i
zamówień na materiały, sprzęt, robociznę, j
b) jw. - w odniesieniu do przygotowania
dokumentacji technicznej i organizacyjnej wykonania robót,
c) tryb i terminy opracowania planu zamknięć
torowych na właściwy okres,
d) tryb i terminy zgłaszania ograniczeń
prędkości i zamknięć toru do rozkładu jazdy, j
e) inne zasady o charakterze ogólnym
obowiązujące w przedsiębiorstwie PKP.
8) Elementy zakwalifikowane do napraw
głównych, nie objęte planem napraw głównych 1 na dany rok
uwzględnia się przy planowaniu prac na rok następny.
§29
Dokumentacja eksploatacyjna i remontowa
1. Podstawowymi dokumentami do prowadzenia
prawidłowej eksploatacji podtorza są:
1) książka kontroli obchodów,
2) książka kontroli stanu toru,
3) protokół z przeglądu okresowego
podtorza,
4) karta ewidencyjna słabego
(zagrożonego) miejsca w podtorzu,
5) protokół zakwalifikowania
elementów podtorza do naprawy głównej,
6) protokóły z przeglądów
badawczych i awaryjnych,
7) dzienniki robót,
8) projekty i plany napraw bieżących
i głównych,
9) dokumentacje badawcze,
projektowo-kosztorysowe, plany sytuacyjne odcinków, profile
szczegółowe, protokóły, notatki służbowe itp.
2. Dla napraw wykonywanych sposobem zleconym powinna być sporządzona dokumentacja projektowo-kosztorysowa w zakresie niezbędnym do wykonania robót i ich zlecenia, zgodnie z obowiązującymi przepisami.
3. Dokumentacje dla napraw głównych i bieżących wykonywanych sposobem gospodarczym opracowuje się w zakresie niezbędnym dla wykonawstwa robót.
4. Sporządzoną dokumentację dla napraw głównych i bieżących sposobem zleconym lub gospodarczym należy uzgodnić z właściwymi jednostkami PKP w zakresie występowania ich urządzeń technicznych oraz lokalizacji miejsc kolizyjnych.
5. Do bieżącej kontroli prawidłowości postępu robót w podtorzu służy sprawozdanie z napraw głównych, bieżących i konserwacji wykonywanych na drogach PKP. Szczegółowy sposób opracowania sprawozdania oraz terminy przesyłania sprawozdań podane są w "Instrukcji w sprawie wewnętrznej sprawozdawczości statystycznej w zakresie służby drogowej".
§30
Organizacja i sposób wykonywania napraw
1. Roboty konserwacyjne oraz naprawy bieżące powinny być wykonywane sposobem gospodarczym. W gospodarczo uzasadnionych przypadkach mogą być zlecane do wykonania innym przedsiębiorstwom, a także osobom fizycznym w trybie obowiązujących przepisów.
2. Naprawy główne mogą być wykonywane sposobem gospodarczym i zleconym.
3. Do robót wykonywanych sposobem gospodarczym zalicza się roboty wykonywane przez jednostki PKP.
4- Do robót wykonywanych sposobem zleconym zalicza się roboty wykonywane przez jednostki spoza przedsiębiorstwa PKP.
5. Zasady organizowania robót, nadzoru nad ich realizacją ze strony zleceniodawcy, autorów projektu, zainteresowanych jednostek PKP itp., regulują przepisy właściwe dla przyjętego sposobu wykonywania robót.