1. Kolejową osnowę geodezyjną stanowi zbiór punktów tworzących jednorodną sieć przestrzenną w państwowym układzie współrzędnych.
2. Z punktu widzenia organizacji pomiarów, osnowę geodezyjną stanowi jednorzędowa sieć punktów służących do bezpośredniego nawiązania szczegółowych pomiarów geodezyjnych z zakresu pomiarów sytuacyjno - wysokościowych, profilu podłużnego, regulacji osi torów, pomiarów realizacyjnych.
3. Punkty osnowy geodezyjnej zakłada się w odległości od 50 - 150m.
4. Na liniach zelektryfikowanych znaki osnowy geodezyjnej stabilizowane są na słupach sieci trakcyjnej jako znaki wielofunkcyjne na wysokości 0,7m powyżej główki szyny.
5. Typ znaku i sposób stabilizacji na liniach zelektryfikowanych przedstawia załącznik 1A.
6. Znaki kolejowej osnowy geodezyjnej są identyfikowane położeniem w kilometracji linii, numerem i znormalizowanym kształtem uzgodnionym przez Wydział Geodezji.
7. Podstawą do przeprowadzenia prac związanych z założeniem osnowy geodezyjnej jest zatwierdzony projekt techniczny.
8. Projekt techniczny opracowuje się na mapie
topograficznej w skali 1:10 000, na której należy nanieść:
1) punkty dowiązania,
2) przebieg projektowanej osnowy,
3) punkty dowiązania wysokościowego.
9. Dokumentacja projektu technicznego zawiera:
1) opis techniczny projektu, w którym należy ustalić:
a. zasięg projektowanej osnowy,
b. punkty nawiązania osnowy,
c. metodę (technologię) realizacji projektu,
d. stopień zagęszczenia punktów osnowy,
e. typowy opis topograficzny punktu.
2) mapę projektu , zawierająca informacje zawarte w pk-cie 8,
3) szkice projektu sporządzone na podstawie mapy projektu.
10. Pomiar osnowy należy wykonać tachimetrem elektronicznym
o następujących charakterystykach dokładnościowych :
1) dokładność pomiaru kąta 10cc,
2) dokładność pomiaru długości (+-5 mm + 5 ppm).
11. Tachimetr elektroniczny podlega obowiązkowi okresowego sprawdzenia zgodnie z przepisami Głównego Urzędu Geodezji i Kartografii.
12. Pomiar kątów i długości osnowy geodezyjnej odbywa się ze stanowisk naziemnych stabilizowanych prowizorycznie na sygnały tachimetru elektronicznego umieszczone centrycznie na uniwersalnych znakach geodezyjnych oraz na sygnały tachimetru umieszczone na statywie o znormalizowanym ekscentrze umieszczonym w tych znakach.
13. Punkty prowizoryczne stanowisk naziemnych należy wyznaczać wzdłuż linii kolejowej we wzajemnych odległościach 150m - 600 m.
14. W wykonaniu pomiarów na punkty znaków uniwersalnych i ich ekscentrów należy stosować zasadę, aby każdy z tych punktów był mierzony z dwóch stanowisk naziemnych pomiarem kąta i długości.
15. Pomiary wysokości punktów osnowy należy wykonać metodą niwelacji geometrycznej III klasy podanej w przepisach G-2 GUGiK.
16. Średnie błędy pomiaru kąta i długości nie mogą
być większe od:
1) 30cc"
2) 5* 10" * D pomiaru długości.
17. Osnowę geodezyjną należy nawiązać do osnowy I lub II klasy. Konstrukcja nawiązania musi zapewniać spełnienie warunku ciągłości krzywizny osi toru, co wynika z analizy dokładności nawiązania.
18. Wyrównanie osnowy geodezyjnej wykonywać należy metodą najmniejszych kwadratów.
19. Wyrównanie osnowy odbywa się w dwóch etapach:
1) etap I - wyrównanie wewnętrzne (bez nawiązania),
2) etap II - wyrównanie z nawiązaniem i oceną stałości
punktów nawiązania.
20. Dane geodezyjne punktów osnowy w dokumentacji końcowej
należy zapisać z dokładnością:
1) współrzędne prostokątne płaskie - 0,01 m,
2) pomierzone kąty i kierunki - 0,0001s,
3) pomierzone długości boków - 0,01 m.
21. W wyniku zakończenia prac związanych z założeniem
osnowy geodezyjnej muszą być opracowane następujące
dokumenty:
1) opis techniczny obejmujący całość prac,
2) szkic rozmieszczenia punktów w nawiązaniu do kilometracji
linii,
3) wykaz współrzędnych x, y, z,
4) zestawienie zredukowanych wyników pomiarów,
5) zbiory wyników pomiaru i przetworzonych danych
geodezyjnych, na komputerowych nośnikach informacji.