Załącznik 34

NAŁADUNEK NA WAGONY, TRANSPORT I WYŁADUNEK DŁUGICH SZYN ZGRZEWANYCH

I Naładunek szyn długich na platformy normalnotorowe

1. Jako szyny długie w przewozach kolejowych uważa się szyny długości ponad 38 m. Sposobu ładowania i zabezpieczania takich szyn nie regulują przepisy ładunkowe służby handlowo- przewozowej.

2. Naładunek długich szyn na platformy odbywa się w zgrzewalni, zgodnie z obowiązującą instrukcja lub wytycznymi danego zakładu. Platformy powinny być zaopatrzone w niezbędne urządzenia zapewniające całkowite bezpieczeństwo transportu.

3. Szyny ładuje się na platformy~ czteroosiowe z progami. Każda platforma powinna być wyposażona co najmniej w dwa odcinki starych użytecznych podrozjazdnic lub podkładów stalowych z prostokątnymi otworami na kłonice stalowe, zakładanych na progi wagonowe, a w drugiej warstwie - na odpowiednie przekładki drewniane, zabezpieczające przed niszczeniem powierzchni główek szyn.

4. Odcinki podrozjazdnic (podkładów) powinny mieć po dwa ograniczniki umocowane w odległościach około 10 cm od kłonic, ograniczające ruchy poprzeczne szyn podczas transportu. Górne płaszczyzny podrozjazdnic (podkładów) musza znajdować się na jednej wysokości. Szyny należy układać na stopkach, w dwóch warstwach, po 12- 16 szyn w jednej warstwie z tym, ze w górnej warstwie nie może być więcej szyn niż w dolnej. Górna warstwa szyn powinna być ułożona tak samo jak warstwa dolna z tym, ze przekładki drewniane z nałożonymi na nie odcinkami podrozjazdnic (podkładów) stalowych powinny spoczywać na główkach dolnej warstwy szyn. Każda warstwa szyn powinna być związana w pobliżu końców szyn i w środku opaska, w celu zabezpieczenia przed rozsunięciem się ładunku. Ostatnia platforma powinna być wyposażona w urządzenia ułatwiające wyładunek szyn.

II Transport długich szyn

1. Skład pociągu naładowanego długimi szynami uzupełnia się na czas transportu wagonem krytym, z którego kierownik transportu powinien obserwować skład w czasie jazdy; w tym wagonie sa również przewożone narzędzia i sprzęt: liny, chomąta, drążki, smar itp.

2. Wagon kryty powinien znajdować się na końcu pociągu oraz być wyposażony w urządzenia hamulcowe, umożliwiające zatrzymanie pociągu w przypadku przesunięcia się ładunku lub innego zagrożenia bezpieczeństwa.

3. Prędkość pociągu z szynami długimi na prostych i w lukach o promieniu większym niż 40 m nie może przekraczać obowiązującej prędkości pociągów towarowych. Na lukach o promieniach 400 m i mniejszych oraz na lukach w stacjach i lukach odwrotnych, przy przejeżdżaniu przez drogi rozjazdowe prędkość pociągu zmniejsza. się do 10 km/h.

4. Transport długich szyn zgrzewanych powinien być nadzorowany przez pracownika służby drogowej, dobrze znającego trasę do stacji przeznaczenia. Pracownik ten znajdujący się w lokomotywie wskazuje maszyniście miejsca wymagające zmniejszenia prędkości, zgodnie z pkt. 3.

5. Transport długich szyn ze zgrzewalni do stacji przeznaczenia prowadzi z ramienia zgrzewalni pracownik pełniący obowiązki kierownika transportu, do którego należy:
- przyjęcie pociągu naładowanego długimi szynami;
- przyjęcie sprzętu wyładunkowego;
- stałą obserwacja ładunku podczas jazdy;
- kontrolowanie ładunku podczas postojów na stacjach;
- kierowanie ewentualnym poprawianiem ładunku szyn; pracowników do wykonania tych czynności na zadanie kierownika transportu przydziela miejscowy zawiadowca odcinka drogowego (naczelnik sekcji);
- przekazywanie kierownikowi pociągu decyzji o możliwości dalszej jazdy w przypadkach poprawiania ładunku,
- przekazywanie i odbiór sprzętu wyładunkowego ekipie wyładunkowej szyn na szlaku,
- przekazanie kierownikowi wyładunku naładowanego pociągu na stacji przeznaczenia,
- czuwanie nad zwrotem próżnego pociągu do zgrzewalni.

6. Nadawca długich szyn (ogrzewalnia) obowiązany jest w uwagach listu przewozowego zamieścić klauzule "Szyny naładowane i zabezpieczone zgodnie z załącznikiem 34 do przepisów D1".

7. Prace związane z wyposażeniem platform w urządzenia wymienione w części I tego załącznika (podrozjazdnice stalowe lub podkłady, ograniczniki itp.), jak również prace naładunku, wyładunku lub poprawy ładunku szyn - powinny być prowadzone w sposób zapewniający nieuszkadzanie wagonów i ich części.

III Wyładunek długich szyn na szlaku

1. Za przeprowadzenie prawidłowego wyładunku długich szyn na szlaku odpowiada miejscowy zawiadowca odcinka drogowego (kierownik nadzoru liniowego), który obowiązany jest przejąć od pracownika zgrzewalni pełniącego obowiązki kierownika transportu pociąg, sprzęt i urządzenia do wyładunku. Miejscem przejęcia składu jest stacja styczna do szlaku, na którym ma się rozpocząć wyładunek. Miejscowy zawiadowca odcinka drogowego (kierownik nadzoru liniowego) jest kierownikiem wyładunku szyn długich na szlaku i wykonuje wyładunek szyn przy pomocy pracowników służby drogowej zgodnie z postanowieniem tego załącznika.

2. Wyładunek długich szyn odbywa się przez zamocowanie ich linami stalowymi do toru i bardzo wolne wyciąganie składu pociągu lokomotywa. Szyny ściągane w ten sposób - poczynając od dwóch środkowych szyn górnej warstwy - układa się miedzy tokami istniejącego toru. . Pierwsza parę szyn zakotwicza się do toru eksploatowanego za pomocą linek stalowych średnicy co najmniej 25 mm i długości około 15 m oraz uchwytów zakleszczających się na końcach szyn. Każda następna para jest ściągana przez poprzednia parę szyn w ten sposób, ze gdy końce ściąganych szyn znajda się na ostatnim wagonie i jeszcze zachodzą za siebie 1-2 m należy zatrzymać pociąg, a końce obu par połączyć za pomocą krótkich linek stalowych, zaopatrzonych w chomąta zabezpieczone kinami z twardego drewna. Szyny, które maja być ściągane należy na długości kilkunastu metrów nasunąć tak, aby przy ściąganiu układały się na przewidzianym miejscu toru.

3. W celu złagodzenia uderzenia spadających końców szyn o podkłady na ostojnice ostatniego wagonu lub zderzaki należy założyć rampie stanowiącą wyposażenie pociągu.

4. Szczególna uwagę podczas wyładunku długich szyn należy zwracać w lukach odwrotnych i o małych promieniach. W takich przypadkach można szynę, która ma być wbudowana w tok wewnętrzny wylądować na końce podkładów od wewnętrznej strony luku. Wynika to z trudności wyładunku długich szyn w lukach o małym promieniu.

5. Przy ściąganiu długich szyn prędkość pociągu nie powinna przekraczać 5 km/h, należy również zwracać uwagę, aby pracownicy zatrudnieni przy wyładunku nie znajdowali się w zasięgu liny przytwierdzonej do toru przy ściąganiu szyn; zerwanie liny mogłoby spowodować nieszczęśliwy wypadek.

6. Sygnały jazdy lub zatrzymania składu daje maszyniście wyłącznie zawiadowca odcinka drogowego lub wyznaczony pracownik kierujący wyładunkiem. .

7. Wyładowane długie szyny należy zabezpieczyć przed nadmiernymi ruchami poprzecznymi i podłużnymi w ten sposób, ze na końcach szyn zbliżonych do siebie w środku toru, który leży w poziomie, założyć od strony nadjeżdżających pociągów (w torze leżącym na spadku po stronie wyżej leżących końców szyn) po 5 szt. opórek przeciwpełznych

8. W celu uniknięcia zaczepienia częścią taboru (np. sprzęgu wagonowego) o szyny końce szyn wyładowanych należy przymocować hakami do podkładów i obsypać tłuczniem do wysokości główki szyny.

9. Wyładunek szyn długich na podkładach betonowych typu Bl-3, w celu zabezpieczenia łączników tych podkładów. przed uszkodzeniem winien być poprzedzony ułożeniem miedzy podkładami Bl-3, co około 15 m odcinków podkładów budowlanych w taki sposób, aby górne ich powierzchnie wystawały ponad poziom łączników podkładów Bl około 5-7 cm.