Załącznik 31
NASUWANIE TORU W PLANIE

I Wskazania ogólne

1.   Nasuwanie toru, jako oddzielną robotę naprawy toru, wykonuje się, gdy przesunięcia toru wynoszą ponad 4 cm.

2.   Jeżeli przesunięcia wynoszą do 4 cm, to nasuwanie należy wykonywać łącznie z wyrównywaniem niwelety, między pierwszym a drugim podbiciem podkładów.

3.   Ze względu na widoczność toku szyn nasuwanie toru lepiej jest wykonywać w dzień niesłoneczny. Jeżeli zachodzi konieczność nasuwania toru w dzień słoneczny, lepiej jest wykonywać tę robotę w godzinach rannych, a kierujący powinien stać tyłem do słońca.

4.   Nasuwanie toru należy wykonywać z użyciem urządzeń hydraulicznych i tylko z braku tych urządzeń - drążkami stalowymi.

5.   W torze zamkniętym, gdy zachodzi konieczność nasuwania ciągłego powyżej 4 cm, można stosować samobieżne lub przetaczane nasuwarki toru.

6.   Nasuwanie toru w planie należy przeprowadzać w okresach, gdy temperatura nie przekracza 20°C, w torze bezstykowym należy wykonywać w temperaturach roboczych określonych w § 50 część III przepisów D1.

II Roboty przygotowawcze

1.   Przed nasuwaniem toru - w razie potrzeby - powinno być wykonane miarkowanie luzów.

2.   Właściwe położenie osi toru na prostych należy wyznaczyć palikami roboczymi ustawionymi między znakami regulacji. Jeśli nie ma znaków, to oś toru należy wyznaczyć za pomocą teodolitu. Przed poprawianiem krzywizny toru w łukach należy również wyznaczyć uprzednio właściwe położenie osi toru palikami roboczymi ustawionymi między znakami regulacji lub - gdy ich nie ma - na podstawie pomiarów. Wartości nasunięć należy opisać liczbowo i zaznaczyć kierunek przesunięcia na podkładach. Nasuwanie toru należy wykonać według wskazań korektora krzywizn.
Nasuwanie toru można wykonać bez pomiarów tylko na krótkich prostych między dwoma znakami regulacji osi toru, a w łukach tylko wtedy, gdy występują małe miejscowe odkształcenia.

3. W miarę potrzeby, na odcinkach nasuwanych należy odgarnąć podsypkę od czoła podkładów w kierunku nasuwania. W łukach oraz gdy podsypka jest zleżała, należy również częściowo odgarnąć lub wzruszyć podsypkę wzdłuż podkładów.

III Organizacja i wykonanie robót

1.   Nasuwanie toru w plamie należy wykonywać zespołem w składzie przeciętnie 6 robotników wyposażonych w 6 urządzeń do nasuwania toru lub 10-12 robotników, gdy używa się drągów stalowych (10-12 drągów).

2.   Nasuwanie toru wykonywane jako oddzielna robota obejmuje następujące czynności:
a)   odkrycie czół podkładów,
b)   nasuwanie toru,
c)   uregulowanie - w miarę potrzeby - luzów w stykach szyn toru stykowego,
d)   częściowe podbijanie podkładów,
e)   zasypanie końców podkładów.
Czynności te wykonuje cały zespół, w okresach zależnych od ruchu pociągów i wartości przesunięć.

3.   Zespół ustawia się w dwóch grupach, jedna za drugą, przy każdym toku szyn i przesuwa tor według bezpośrednich wskazówek toromistrza.

4.   W pierwszej kolejności należy nasuwać tor na wprost znaków regulacja osi toru (lub palików, jeżeli je ustawiono), a następnie "na oko", między nasuniętymi punktami. Odchylenia w położeniu toru w stosunku do nacięć na znakach regulacji osi toru należy ustalać za pomocą przenośnicy.

5.   W celu przesunięcia toru "na oko", toromistrz kierujący nasuwaniem toru staje przy miarodajnym toku szynowym (w łukach - tok zewnętrzny) w odległości zapewniającej najlepszą widzialność. Na sygnał dany przez toromistrza robotnicy idą wzdłuż toru, a przodownik zespołu przesuwa koniec drążka wzdłuż szyny po główce, wskazując tym sposobem toromistrzowi dokładnie punkt na torze, gdzie się znajduje. Stwierdziwszy usterkę w położeniu toru, toromistrz zatrzymuje zespół sygnałem dawanym gwizdawką ustną - jeden krótki ton. W tym miejscu przodownik kładzie ostrze drążka na główce szyny i przechodzi naprzód tak, aby to miejsce znalazło się w środku zespołu nasuwającego.
Następnie za pomocą odpowiednich sygnałów podawanych ręką toromistrz wskazuje zespołowi, w którą stronę i o ile należy nasunąć tor. Na stacjach, jeżeli w pobliżu są prowadzone manewry taboru kolejowego, nie powinny być stosowane sygnały gwizdawką, lecz sygnały wzrokowe (znak ręką).

6.   Przy nasuwaniu toru na szlaku należy stosować następujące sygnały:

gwizdawką:
-  jeden krótki ton   - Stać! Usterka!
-  jeden długi          - Gotowe! Iść dalej!
-  dwa długie          - Gotowe! Iść z powrotem!

ręką:
-  ręka poziomo, prawa lub lewa (zależnie od potrzeby)                - Mocno nacisnąć! (w prawo lub w lewo)
-  ręka pod kątem 45° ku dołowi (prawa lub lewa)                 - Nacisnąć słabo!
- podniesienie obu rąk i opuszczenie w dół                   - Nasuwanie ukończone!

7.   Przy nasuwaniu toru drążkami przodownik zespołu, aby uzyskać silmy i równoczesny nacisk wszystkich robotników, podaje komendę ustną.
Aby uniknąć powstawania garbów, drążki należy ustawić możliwie pionowo i nasuwać tor bez pionowego unoszenia jego konstrukcji.

8.   Przy nasuwaniu toru urządzeniami hydraulicznymi należy przygotować miejsce do ustawienia urządzenia, przez usunięcie podsypki między podkładami. Oś urządzenia winna być nachylona względem poziomu pod kątem 40° - 45°. Po ustawieniu unządzeniia należy podbić tłuczeń pod płytą oporową tak, aby końcówka tłoka oparła się o główkę szyny. Następnie rękojeść należy włożyć do gniazda, dokręcić zawór do oporu i poruszać rękojeścią, co spowoduje wysuwanie się tłoka i przesuwanie toru bez pionowego unoszenia jego konstrukcji. Po przesunięciu toru wyjmuje się urządzenie i wyrównuje tłuczeń w okienku.
W przypadku użycia nieparzystej liczby urządzeń, w miarodajnym toku ustawia się jedno urządzenie więcej. W torze zamkniętym dla ruchu, jeżeli można tor przesuwać na dowolną odległość, po całkowitym wysunięciu tłoka należy odkręcić zawór, cofnąć tłok i w końcówkę tłoka nałożyć przedłużacz i ponownie uruchomić urządzenie.

9.   Każde przesunięcie powinno być wyrównane na odpowiedniej długości tak, aby nie było rażących załamań kierunku. Przy większych nasunięciach i częstym ruchu pociągów tor należy nasuwać stopniowo, przechodząc kilka razy tam i z powrotem, aż do usunięcia wszystkich usterek na całej długości naprawianego odcinka toru.

10.   Nasunięcie toru na łukach i krzywych przejściowych powinno być zawsze sprawdzone korektorem krzywizn lub przez pomiar strzałek.

11.   Po nasunięciu toru należy niezwłocznie sprawdzić wzajemne położenie toków szyn poziomnicą i usunąć stwierdzone usterki; należy zwłaszcza podbić przesunięte podkłady.

IV Wykaz narzędzi i przyrządów do nasuwania toru (sztuk)