Załącznik 30
POPRAWIANIE SZEROKOŚCI TORU NA PODKŁADACH DREWNIANYCH

I Prace przygotowawcze

1.   Przed poprawieniem szerokości toru powinno być - w miarę potrzeby - wykonane: nasuwanie toru w planie, usunięcie spływów na szynach, wymiana nadmiernie zużytych albo zniekształconych szyn lub wyprostowanie ich giętarką.

2.   Toromastrz powinien szczegółowo pomierzyć tor toromierzem oraz oznaczyć początki i końce odcinków przeznaczonych do poprawienia szerokości toru i wartości przesunięć toku szyn.

3.   Naprawy i dosycenie podkładów drewnianych powinny być wykonane zgodnie z zał. 27, a smarowanie złączek - zgodnie z zał. 28.

4.   Na liniach z blokadą samoczynną należy stosować toromierze izolowane; stosowanie innych toromierzy jest zabronione.

II Organizacja i wykonanie prac

1.   Poprawianie szerokości toru wykonuje zwykle zespół 3 robotników pod kierownictwem toromistrza lub egzaminowanego robotnika.

2.   Toromistrz sprawdza prawidłowość kierunku obu toków szyn. W razie stwierdzenia w obu tokach na kilku podkładach drobnych nieprawidłowości, których nie można usunąć przez zwykłe nasunięcie toru, należy w jednym toku na odpowiedniej długości całkowicie odkręcić przytwierdzenie szyny i wyregulować kierunek drugiego toku przez nasunięcie szyny wraz z podkładami.
Pierwszy tok szyn należy przytwierdzić z zachowaniem prawidłowej szerokości toru.

3.   Jeżeli kierunek toru w jednym toku szynowym jest prawidłowy przebieg prac jest następujący:
1)  Dwaj robotnicy zakładają ściągi, odkręcają wkręty w toku nieprawidłowym i w razie potrzeby wyjmują podkładki.
2)  Trzeci robotnik zakołkowuje otwory po wkrętach, zaciosuje w miarę potrzeby podkłady i dosyca zaciosane miejsca.
3)  Ci sami dwaj robotnicy nasuwają szynę ściągiem, zakładają lub przesuwają podkładki. Jeżeli wywiercenie nowych otworów nie może być wykonane przy istniejącym położeniu podkładu, podkład należy przesunąć prostopadle do osi toru.
4)   Wszyscy trzej robotnicy wiercą otwory do wkrętów.
5)   Następnie dwaj robotnicy przerywają wiercenie otworów, które kończy robotnik trzeci i przytwierdzają szynę, a następnie zdejmują ściągi.

4.   W razie braku ściągów śrubowych do przesuwiania szyny mogą być stosowane przyrządy dźwigniowe lub w ostateczności zwykłe drągi stalowe.

5.   Jeżeli skład drużyny roboczej działki jest wystarczający, należy utworzyć 2 zespoły, pracujące jednocześnie w bezpośrednim sąsiedztwie pod tym samym kierownictwem.

6.   Po zakończeniu robót miejsce robót należy oczyścić z wiórów, trocin itp. odpadków, usuwając je poza obręb toru i torowiska.

7.   Przy poprawianiu dużych poszerzeń na największej długości toru można stosować specjalne ściągi śrubowe o odpowiedniej wytrzymałości. W tym przypadku poprawienie szerokości toru wykonuje się w sposób ciągły i powimnio przebiegać cyklicznie, według opracowanego procesu technologicznego uwzględniającego wartości poszerzenia i liczbę ściągów śrubowych jaką dysponuje zespół roboczy.
Przebieg prac jest następujący:
1) Dwaj robotnicy zakładają na co drugi podkład po jednym ściągu śrubowym, od miejsca wyznaczonego przez toromistrza. W tym czasie operator luzuje śruby stopowe na 10 pierwszych podkładach, a następnie wykręca wkręty w jednym toku (na łuku w toku zewnętrznym) od tej strony, gdzie zostały założone ściągi.
2)   Obaj robotnicy pięcioma ściągami śrubowymi ściągają tor według toromierza do szerokości 1435 mm na pierwszych 10 podkładach, a pozostałymi ściągami śrubowymi ściągają tor na następnych podkładach z przejściem od 1435 mm do poszerzonej szerokości toru z zachowaniem zasad podanych w § 4, ust. 2 przepisów D1.
3)  Po uregulowaniu ściągów obaj robotnicy na pierwszych 10 podkładach przesuwają podkładki stalowe w okienka, zakołkowują otwory, dosycają zaciosane miejsca i nasuwają podkładki stalowe na właściwe miejsca. Operator w otworach podkładek wierci otwory do wkrętów, a obaj pracownicy osadzają wkręty. Operator zakręca wkręty i dokręca śruby stopowe.
4)  Po zakończeniu prac na 10 pierwszych podkładach obaj pracownicy zdejmują 5 pierwszych ściągów śrubowych i przenoszą je na dalsze nowe miejsca. W następnych cyklach czynności te powtarza się.
5)  Ostatnia czynność dnia obejmuje roboty zabezpieczające tor do następnego dnia przy wprowadzeniu rozkładowej prędkości pociągów, polegające na przytwierdzeniu podkładek stalowych hakami na przejściu od normalnej szerokości toru do poszerzonej z tym, że ściągi śrubowe pozostają w torze. Zmiany szerokości toru po zakończeniu prac powinny odpowiadać warunkom podanym w § 4 ust. 4 przepisów D1. W czasie prac przed przejściem każdego pociągu podkładki stalowe znajdujące się w. okienkach muszą być nasunięte na właściwe podkłady, aby szyna miała podparcie w czasie przejścia pociągu.
Sposób zabezpieczenia miejsca robót podano w zał. 37.

8. Poprawianie szerokości toru występujące w większym zestawie prac wykonywanych z zastosowaniem pełnej mechanizacji lub częściowej mechanizacji, wykonuje się cieślicami zmechanizowanymi, zakrętarkami i wiertarkami. W naprawie kompleksowej niezbędny stan zatrudnienia i sprzęt ustala się odpowiednio do wydajności maszyny wiodącej, co należy przewidzieć w procesie technologicznym naprawy bieżącej.

III Wykaz narzędzi i przyrządów do poprawiania szerokości toru (sztuk)

toromierz 1 dla zespołu
trzech torowych
klucze do wkrętów 2
młot 1
cieślice ręczne 2
wiertarki lub wiertła do drewna 2
przyrządy dźwigniowe lub drągi stalowe 2
ściągi stalowe śrubowe 4
widły lub łopata do podsypki 1
podbijak z oskardem 1
tarcze sygnałowe (kompl.) 2
przybory sygnałowe (kompl.) 2
wskaźnik W7 2
wskaźnik zejścia z toru 1
cieślice zmechanizowane zależnie od zakresu robót
zakrętarki
wiertarki
kołki do otworów, impregnat, kociołek do smoły, smary zalezme od potrzeby