I Prace przygotowawcze
1. Przed poprawieniem szerokości toru powinno być - w miarę potrzeby - wykonane: nasuwanie toru w planie, usunięcie spływów na szynach, wymiana nadmiernie zużytych albo zniekształconych szyn lub wyprostowanie ich giętarką.
2. Toromastrz powinien szczegółowo pomierzyć tor toromierzem oraz oznaczyć początki i końce odcinków przeznaczonych do poprawienia szerokości toru i wartości przesunięć toku szyn.
3. Naprawy i dosycenie podkładów drewnianych powinny być wykonane zgodnie z zał. 27, a smarowanie złączek - zgodnie z zał. 28.
4. Na liniach z blokadą samoczynną należy stosować toromierze izolowane; stosowanie innych toromierzy jest zabronione.
II Organizacja i wykonanie prac
1. Poprawianie szerokości toru wykonuje zwykle zespół 3 robotników pod kierownictwem toromistrza lub egzaminowanego robotnika.
2. Toromistrz sprawdza prawidłowość
kierunku obu toków szyn. W razie stwierdzenia w obu tokach na
kilku podkładach drobnych nieprawidłowości, których nie
można usunąć przez zwykłe nasunięcie toru, należy w jednym
toku na odpowiedniej długości całkowicie odkręcić
przytwierdzenie szyny i wyregulować kierunek drugiego toku przez
nasunięcie szyny wraz z podkładami.
Pierwszy tok szyn należy przytwierdzić z zachowaniem
prawidłowej szerokości toru.
3. Jeżeli kierunek toru w jednym toku
szynowym jest prawidłowy przebieg prac jest następujący:
1) Dwaj robotnicy zakładają
ściągi, odkręcają wkręty w toku nieprawidłowym i w razie
potrzeby wyjmują podkładki.
2) Trzeci robotnik zakołkowuje
otwory po wkrętach, zaciosuje w miarę potrzeby podkłady i
dosyca zaciosane miejsca.
3) Ci sami dwaj robotnicy nasuwają
szynę ściągiem, zakładają lub przesuwają podkładki.
Jeżeli wywiercenie nowych otworów nie może być wykonane przy
istniejącym położeniu podkładu, podkład należy przesunąć
prostopadle do osi toru.
4) Wszyscy trzej robotnicy wiercą
otwory do wkrętów.
5) Następnie dwaj robotnicy
przerywają wiercenie otworów, które kończy robotnik trzeci i
przytwierdzają szynę, a następnie zdejmują ściągi.
4. W razie braku ściągów śrubowych do przesuwiania szyny mogą być stosowane przyrządy dźwigniowe lub w ostateczności zwykłe drągi stalowe.
5. Jeżeli skład drużyny roboczej działki jest wystarczający, należy utworzyć 2 zespoły, pracujące jednocześnie w bezpośrednim sąsiedztwie pod tym samym kierownictwem.
6. Po zakończeniu robót miejsce robót należy oczyścić z wiórów, trocin itp. odpadków, usuwając je poza obręb toru i torowiska.
7. Przy poprawianiu dużych poszerzeń na
największej długości toru można stosować specjalne ściągi
śrubowe o odpowiedniej wytrzymałości. W tym przypadku
poprawienie szerokości toru wykonuje się w sposób ciągły i
powimnio przebiegać cyklicznie, według opracowanego procesu
technologicznego uwzględniającego wartości poszerzenia i
liczbę ściągów śrubowych jaką dysponuje zespół roboczy.
Przebieg prac jest następujący:
1) Dwaj robotnicy zakładają na co
drugi podkład po jednym ściągu śrubowym, od miejsca
wyznaczonego przez toromistrza. W tym czasie operator luzuje
śruby stopowe na 10 pierwszych podkładach, a następnie
wykręca wkręty w jednym toku (na łuku w toku zewnętrznym) od
tej strony, gdzie zostały założone ściągi.
2) Obaj robotnicy pięcioma
ściągami śrubowymi ściągają tor według toromierza do
szerokości 1435 mm na pierwszych 10 podkładach, a pozostałymi
ściągami śrubowymi ściągają tor na następnych podkładach
z przejściem od 1435 mm do poszerzonej szerokości toru z
zachowaniem zasad podanych w § 4, ust. 2 przepisów D1.
3) Po uregulowaniu ściągów obaj
robotnicy na pierwszych 10 podkładach przesuwają podkładki
stalowe w okienka, zakołkowują otwory, dosycają zaciosane
miejsca i nasuwają podkładki stalowe na właściwe miejsca.
Operator w otworach podkładek wierci otwory do wkrętów, a obaj
pracownicy osadzają wkręty. Operator zakręca wkręty i
dokręca śruby stopowe.
4) Po zakończeniu prac na 10
pierwszych podkładach obaj pracownicy zdejmują 5 pierwszych
ściągów śrubowych i przenoszą je na dalsze nowe miejsca. W
następnych cyklach czynności te powtarza się.
5) Ostatnia czynność dnia obejmuje
roboty zabezpieczające tor do następnego dnia przy wprowadzeniu
rozkładowej prędkości pociągów, polegające na
przytwierdzeniu podkładek stalowych hakami na przejściu od
normalnej szerokości toru do poszerzonej z tym, że ściągi
śrubowe pozostają w torze. Zmiany szerokości toru po
zakończeniu prac powinny odpowiadać warunkom podanym w § 4
ust. 4 przepisów D1. W czasie prac przed przejściem każdego
pociągu podkładki stalowe znajdujące się w. okienkach muszą
być nasunięte na właściwe podkłady, aby szyna miała
podparcie w czasie przejścia pociągu.
Sposób zabezpieczenia miejsca robót podano w zał. 37.
8. Poprawianie szerokości toru występujące w większym zestawie prac wykonywanych z zastosowaniem pełnej mechanizacji lub częściowej mechanizacji, wykonuje się cieślicami zmechanizowanymi, zakrętarkami i wiertarkami. W naprawie kompleksowej niezbędny stan zatrudnienia i sprzęt ustala się odpowiednio do wydajności maszyny wiodącej, co należy przewidzieć w procesie technologicznym naprawy bieżącej.
III Wykaz narzędzi i przyrządów do poprawiania szerokości toru (sztuk)
| toromierz | 1 | dla zespołu trzech torowych |
| klucze do wkrętów | 2 | |
| młot | 1 | |
| cieślice ręczne | 2 | |
| wiertarki lub wiertła do drewna | 2 | |
| przyrządy dźwigniowe lub drągi stalowe | 2 | |
| ściągi stalowe śrubowe | 4 | |
| widły lub łopata do podsypki | 1 | |
| podbijak z oskardem | 1 | |
| tarcze sygnałowe (kompl.) | 2 | |
| przybory sygnałowe (kompl.) | 2 | |
| wskaźnik W7 | 2 | |
| wskaźnik zejścia z toru | 1 | |
| cieślice zmechanizowane | zależnie od zakresu robót | |
| zakrętarki | ||
| wiertarki | ||
| kołki do otworów, impregnat, kociołek do smoły, smary | zalezme od potrzeby | |