I Smarowanie złączek
1. Smarowamde złączek oraz (komór łubkowych ma na celu zabezpieczenie ich przed korozją.
2. Wszystkie połączenia śrubowe należy
utrzymywać w stanie umożliwiającym swobodne ich rozkręcanie i
zakręcanie (dokręcamie). W tym celu należy przeprowadzać
okresowo — co najmniej raz na dwa lata — rewizję i
smarowanie komór łubkowych, łubków i śrub łubkowych.
Prace te należy przeprowadzać w następujący sposób:
— po rozkręceniu złącza i wyjęciu łubków należy
oczyścić z rdzy i brudu szczotką drucianą komory łubkowe,
wewnętrzną stronę łubków i śruby,
— oczyszczone części złącza należy smarować dokładnie
smarem antykorozyjnym po czym zanurzyć uzwojenie (gwint) śruby
w smarze ciekłym (olej wagonowy). W chłodnej porze roku należy
smar - w celu uzyskania jego płynności — lekko podgrzewać.
3. Śruby w torach i rozjazdach oraz wyfrezowania podkładek żebrowych należy smarować smarem antykorozyjnym podczas robót utrzymania, głównej naprawy nawierzchni i toru. Nakrętki śrub należy pokrywać gęstym smarem antykorozyjnym. Otwory do śrub w szynie należy przed założeniem łubków dobrze nasmarować.
4. Wkręty w torze ulegają korozji
najczęściej w górnej części nasady, a w podkładach
dębowych ulega korozji również gwint. Pierwsze smarowanie
wkrętów w torze po naprawie głównej powinno nastąpić po
upływie 6—10 lat.
Przed przystąpieniem do głównej naprawy nawierzchni i toru
należy sprawdzić wyrywkowo, czy wkręty, zwłaszcza ich gwint,
nie uległy korozji. W razie potrzeiby należy wkręty
nasmarować.
Wkręty smaruje się smarem wytypowanym i zatwierdzonym przez Ministenstwo
Komunikacji.
Prace te należy wykonywać w okresie letnim przy suchej i
ciepłej pogodzie. Przed odkręceniem wkrętów należy usunąć
wszelki brud z główek wkrętów.
Z podkładów miękkich nie należy wkrętów wykręcać w
całości, lecz kawałek uzwojenia wkręta pozostawić w
podkładzie,aby nie niszczyć uzwojenia drewna podkładu przy
ponownym wkręcaniu wkręta.
Część wkręta wykręconą ponad podkładkę należy oczyścić
z rdzy i posmarować smarem SW.
W podkładach dębowych i bukowych oraz mostownicach dębowych
należy wkręty wykręcać w całości i zanurzyć w smarze tak,
aiby przy dch wkręcaniu pozostała część smaru pod główką
wkręta. Aby nie niszczyć drewna podkładu, pierwsze zwoje
należy wkręcać ręcznie.
Wkręty po nasmarowaniu należy mocno dokręcić. Nakrętki śrub
stopowych wraz z wystającą częścią śruby, po dokładnym
dokręceniu, należy pokryć gęstym smarem.
5. Prace należy (wykonywać zgodnie z postanowieniami § 30 przepisów D1, przy smarowaniu komór łubkowych, łubków i śrub łubkowych należy postępować jak przy wymianie łubków.
6. Podane środki zabezpieczenia części stalowych nawierzchni przed korozją stosuje się również do rozjazdów lezących w torach, przy czym powierzchnie tarcia oddzielnych części rozjazdu należy smarować olejem wagonowym, w okresie zimy — olejem mrozoodpornym.
II Środki zabezpieczające materiały stalowe nawierzchni w tunelach przed działaniem wilgoci i kwasów
Jako środka przeciwkorozyjnego zabezpieczającego materiały
stalowe nawierzchni w tunelach przed działaniem wilgoci i
kwasów należy używać smar antykorozyjny dopuszczony do
stosowania przez Ministerstwo Komunikacji.
Częstość odnawiania warstwy zabezpieczającej nawierzchnię
(oczyszczania i smarowania środkiem przeciwkorozyjnym) ustala
właściwa dyrekcja okręgowa kolei państwowych zależnie od
długości i zawilgocenia tunelu.
III Smarowanie szyn w łukach
1. Smarowanie szyn. w łukach ma na celu zmniejszenie bocznego zużycia główki szyny toku zewnętrznego, a przez to przedłużenie okresu pracy szyny. Smaruje się boczną powierzchnię główki szyny, od strony osi toru (tok zewnętrzny).
2. Smarowanie szyn należy stosować:
1) przy trakcji parowej — w łukach
o promieniach 300 m i mniejszych,
2) przy trakcji elektrycznej i
spalinowej oraz mieszanej — w łukach o promieniach 500 m i
mniejszych,
3) w łukach rozjazdów o dużym
natężeniu ruchu pociągów — w miejscach występowania
bocznego zużycia szyn,
4) we wszystkich przypadkach, gdy
zastosowanie smarowania przynosi oszczędność materiału i jest
ekonomicznie uzasadnione.
3. Smarowanie szyn w łukach może być
wykonywane za pomocą:
1) przyrządów samoczynnych (smarownic)
instalowanych w torze w takich miejscach i odległościach od
siebie, żeby było zapewnione ciągłe smarowanie całego
odcinka toru,
2) przyrządów samoczynnych
umieszczonych w pojazdach kolejowych,
3) przyrządów prowadzonych ręcznie
po toku szyny,
4) pędzli na długich trzonach
(ręcznie).
Przy stosowaniu jakiegokolwiek z tych sposobów smar nie może
dostawać się na górną, poziomą powierzchnię główki szyny.
4. Smarowanie ręczne powinno być
wykonywane okresowo, w sposób zapewniający zabezpieczenie
bocznej powierzchni główki szyny przed nadmiernym zużyciem.
Częstość smarowania poszczególnych odcinków ustalają
dyrekcje okp zależnie od natężenia ruchu, rodzaju używanego
smaru, warunków atmosferycznych itp.
5. Do smairowania szyn za pomocą pędzli ręcznych należy używać mieszanki oleju wagonowego lub oleju przekładniowego z grafitem w stosunku 4:1 (o konsystencji farby olejnej). Do przyrządów mechanicznych i samoczynnych powinien być stosowalny smar, przewidziany w opisie ich eksploatacji, zatwierdzony przez dyrekcję okręgową kolei państwowych.
6. Smarowanie ręczne szyn zasadniczo powanmi wykonywać robotnicy torowi, wyznaczani do normalnych obchodów toru. Powinni oni także obsługiwać przyrządy do smarowania ustawione w torze, w zakresie nie wymagającym rozbierania przyrządów {oczyszczanie zewnętrzne, uzupełnianie smaru itp.). Czynności związaine z rozbieraniem i naprawą przyrządów powinni wykonywać odpowiednio wyszkoleni pracownicy.
7. Robotnicy wykonujący smarowanie szyn przyrządami ręcznymi powinni być przeszkoleni w obsłudze przyrządów oraz w zachowaniu bezpieczeństwa podczas pracy na torze. Na liniach dwutorowych smarowanie powinno być wykonywane w kierunku przeciwnym do jazdy pociągów.