1. Naprawa podkładów drewnianych
leżących w tarze ma na celu przedłuiżemiie ich żywotności.
Obejmuje ona wykonanie następujących prac:
1) oczyszczenie otworów po
wkrętach,
2) zakołkowanie wyrobionych
otworów,
3) wywiercenie nowych otworów,
4) wyrównainie powierzchni w
miejscach przylegania podkładek przez izaciosamie miejsc
wignieoionych,
5) usunięcie powierzchniowych
odszczepień mechanicznych tkanki drzewnej i wyrównanie
uszkodzeń mechanicznydh drewna,
6) oczyszczenie szczelin i całej
powierzchni podkładów,
7) ściągnięcie pękniętych
końców podkładów taśmą, drutem stalowym, śrubami lub
klamrami,
8) dosycenie powierzchni
podkładów oraz otworów przez posmarowanie środkami
ompregnacyjnymi.
Zależnie od stanu podkładów naprawa może obejmować wszystkie
lub tylko niektóre czynności.
2. Jeśli kołkowanie otworów i zaciosanie powierzchni pod podkładką wymaga wysunięcia podkładu z toru, szyny w tych. miejscach należy czasowo podeprzeć klinami. Wysuwać z toru wolno tylko co czwarty podkład. Zamiast podpierania szyn klinami można w miejsce podkładów wyjętych do naprawy wbudować podkłady już uprzednio zregenerowane. Wyjęte z toru podkłady poddaje się regeneracji, a następnie używa się je do dalszych wymian. Taki system organizacji sprowadza się do pojedynczej wymiany podkładów.
3. Kołkowanie otworów w podkładach należy przeprowadzać wówczas, gdy otwory są tak wyrobione, że nie zapewniają należytego przytwierdzenia szyn. W takich przypadkach stare otwory należy rozwiercić świdrem o odpowiednio większej średnicy, aby usunąć warstwę zgniłego drewna. Przewiercone otwory oczyścić, potem zalać olejem grzybobójczym i szczelnie zakołkować. Podkłady przewierca się na wylot, z wyjątkiem podkładów leżących w torach izolowanych. Przy użyciu do kołkowania kołków pełnych należy wywiercać otwory iw nowych miejscach przesuwając podkład podłużnie o 5—10 cm. Do kołkowania (należy używać tylko kołków lub dybli zgodnych z obowiązującymi normami. Używanie kołków nienasyconych, wyrabianych z przygodnego materiału jest zabronione. Jeżeli otwory po wkrętach są tak wyrobione lub przegniłe, że rozwiercenie ich wiertłami o większych średnicach nie spowoduje usunięcia zmiażdżonej lub przegniłej tkanki drzewnej to podkłady takie należy wymienić na inne stare użyteczne. Nowe otwory do wkrętów należy nawiercać w podkładach z drewna miękkiego świdrem o średnicy 3 mm mniejszej niż średnica rdzenia wkrętów, a w podkładach z drewna twardego — o średnicy równej średnicy rdzenia.
4. Gdy podkładki wgniotą się na
głębokość równą ich (grubości w cieńszych końcach górne
powierzchnie podkładów powinny być wyrównane przez
zaciosanie.
Długości pochyłych zaciosów z obu stron podkładki powinny
być nie mniejsze niż 10-krotna głębokość zaciosu. Zaciosy
podkładów wykonuje się do zdrowego drewna, cieślicą. Miejsca
zaciosów muszą być posmarowane środkiem grzybobójczym nie
powodującym korozji stalowych części nawierzchni.
Głębokość zaciosów nie powinna być większa niż 4 cm.
5. Podkłady wykazujące tendencję do podłużnego pękania należy zabezpieczyć przed dalszym poszerzaniem się pęknięć, stosując ściąganie podkładów opaskami stalowymi o szerokości 20 min i grubości 2 nim lub drutem średnicy 8 mm, w odległości około 10 cm od czół. Do przytwierdzenia opasek używa się kutych gwoździ ocynkowanych o specjalnym kształcie lub spinek. Podkłady z drewna dębowego, bukowego, jak również jodłowego i świerkowego należy opaskować bez względu na ich stan.
6. Dosycenie podkładów polega na
posmarowaniu impregnatem ich powierzchni oraz ścianek
wywierconych otworów. Do powierzchniowego smarowania podkładów
należy używać:
1) środków grzybobójczych, a
zarazem antykorozyjnych dla powierzchni stykających się
bezpośrednio ze stalowymi częściami nawierzchni, tj. do
smarowania otworów do wkrętów i górnych powierzchni w
miejscach przylegania podkładek;
2) oleju grzybobójczego do
zalewania nawierconych otworów przed ich zakołkowaniem a do
smarowania powierzchni podkładów (z wyjątkiem miejsc pod
podkładkami).
Rodzaj środków impregnacyjnych używanych do powierzchniowego
dosycania podkładów ustala Ministerstwo Komunikacji.
7. Dosycać należy podkłady:
1) naprawiane, z wyjątkiem
podkładów o dobrym jeszcze stanie pierwotnego nasycenia, dla
których dosycenie można ograniczyć tylko do miejsc
naprawianych,
2) z oznakami powierzchniowego
zagrzybienia i zgnilizny,
3) na których powstały szczeliny
sięgające do nienasyconych części drewna,
4) z mechanicznymi uszkodzeniami
odkrywającymi nienasycone części drewna,
5) nasycone roztworami soli
nieorganicznych lub w inny sposób, z których impregnat już po
krótkim czasie leżenia w torze został wyługowany.
8. Nie należy dosycać podkładów:
1) zużytych mechanicznie lub
zagrzybionych w takim stopniu, że w ciągu najbliższych trzech
lat musiałyby być wymienione,
2) przewidzianych do pełnej
wymiany w ciągu najbliższych trzech lat,
3) leżących w torach mniej niż 5
lat, których wygląd zewnętrzny nie wskazuje na to, żeby impregnat
został z nich wyługowany.
9. Naprawy i dosycanie podkładów
powinny być wykonywane w zasadzie jednocześnie.
Niedopuszczalne jest:
1) stosowanie dosycania podkładów
w sposób ciągły bez stwierdzenia konieczności dosycania
każdego podkładu z osobna,
2) wykonywanie dosycania
podkładów bez jednoczesnego przeprowadzania ich naprawy w
wymaganym zakresie,
3) ograniczanie dosycania
podkładów tylko do posmarowania impregnaitem ich zewnętrznych
powierzchni bez zdejmowania podkładek i dosycania miejsc pod
podkładkami oraz otworów do wkrętów lub haków.
10. Podkłady, których naprawa nie wymaga
wyjmowania z toru (tj. których stan nie wymaga kołkowania ani
też zaciosywanida miejsc pod podkładkami) dosyca się w torze
wykonując następujące czynności:
1) odgarnięcie z boków podkładów
podsypki co najmniej do połowy ich wysokości; gdyby jednak
okazało się, że zgnilizna lub grzybica sięga dalej, to
należy podsypkę odsunąć głębiej — nawet do dolnej
podstawy podkładu oraz całkowicie odgarnąć podsypkę od
czół;
2) dokładne oczyszczenie miotłami
lub szczotkami stalowymi górnej powierzchni podkładu oraz
czół i odkrytych, części powierzchni z piasku, gliny i innych
zanieczyszczeń;
3) zaciosanie lub zeskrobanie z
odkrytej powierzchni podkładu grzybni lub zgnilizny
powierzchniowej oraz usunięcie przez zaciosanie zgnieceń tkanki
drzewnej, odszczepień i zadziorów;
4) dokładne usunięcie
zanieczyszczeń ze szczelin za pomocą dłuta lub haczyków z
drutu;
5) wykręcenie wikrętów i usunięcie
podkładki, oczyszczenie otworów do wkrętów oraz miejsc pod
podkładkami, ścianek (Otworów do wkrętów oraiz miejsca
przylegania podkładek smarem grzybobójczym antykorozyjnym;
6) nałożenie podkładek i wkręcenie
wkrętów;
7) dwukrotne posmarowanie środkiem
grzybobójczym górnej i bocznych powierzchni oraz czół
podkładów;
8) zasypanie okienek między
podkładami oraz czół podkładów.
Drugie smarowanie należy wykonać bezpośrednio po smarowaniu
pierwszym po wsiąknięciu oleju w drewno, przy czym istniejące
w podkładzie szczeliny powinny być jak najstaranniej zalane
olejem. Zasypanie okienek między podkładami lub
podrozjazdnicami oraz czół podkładów należy wykonać po
drugim smarowaniu i po całkowitym wsiąknięciu impregnatu.
Zabrania się zasypywać podkłady niecałkowicie obeschnięte.
Zabrania się wykonywania dosycania podkładów wilgotnych oraz w
czasie deszczu. Prace te powinny być wykonywane przede wszystkim
w miesiącach letnich. Naprawy i nasycanie podkładów powinny
być zasadniczo tak prowadzone, aby pociągi mogły przechodzić
przez miejsca prac bez zmniejszenia prędkości.
Przed przepuszczeniem pociągu z normalną prędkością szyny
powinny być przymocowane na każdym podkładzie wszystkimi
wkrętami i śrubami stopowymi.
11. Podkłady, których naprawa wymaga wyjęcia z toru dosyca się po wyjęciu ich z toru. Dosycanie podkładów wyjmowanych z torów do przeprowadzenia ich napraw należy wykonywać tak, jak podkładów leżących w torach z tą różnicą, że podkłady wyjęte z toru powinny być dwukrotnie posmarowane impregnatem na całej swojej powierzchni (nie wyłączając dolnych powierzchnli).
12. Zamiast ręcznego dosycania podkładów za pomocą zwykłej szczotki maczanej w impregnacie, zaleca się dosycanie specjalnym aparatem, zaopatrzonym w szczotkę, do której impregnat dochodzi przewodem pod ciśnieniem.
13. Podkłady do naprawy, dosycania wyznacza zawiadowca odcinka drogowego (kierownik nadzoru liniowego), a pracami kieruje torornistrz. Odgarnięcie podsypki z boków i czół podkładów można wykonywać tylko co czwarty podkład (tj. podkłady z odsłoniętymi z podsypki czołami i bokami powinny być przedzielone co najmniej 3 podkładami, należycie podbitymi, obsypanymi podsypką i przytwierdzonych do szyn wszystkimi wkrętami).
14. Dosycania podkładów nie należy wykonywać w warunkach złej widoczności (mgła, zmrok). W okresie wysokich temperatur należy przestrzegać zasad prowadzenia robót tak, aby nie spowodować wy boczenia toru (zgodnie z przepisami D1, § 50c).
15. Przy wykonywaniu dosycania podkładów należy ściśle przestrzegać postanowień przepisów o zapewnieniu bezpieczeństwa ruchu pociągów i bezpieczeństwa pracy.
16. Naprawy i dosycanie podkładów należy ze względów ekonomicznych (oszczędność robocizny) wykonywać jednocześnie z innymi pracami nawierzchniowymi, przy których zdjęcie podkładek jest ułatwione lub przy których odkrywa się z podsypki pojedyncze podkłady (wymiana podkładów, poprawienie szerokości toru, oczyszczanie podsypki przez przesiewanie, przesuwanie podkładów). Naprawy i dosycanie podkładów powinny być wykonywane na odcinkach torów objętych naprawami bieżącymi z takim wyliczeniem, żeby tych robót nie trzeba było na naprawionych odcinkach wykonywać co najmniej w przeciągu trzech lat.
17. Podczas dosycania podkładów, ze
względu na szkodliwe dla zdrowda właściwości limpregnatu,
należy zachować następujące środki ostrożności:
1) impregnat powinien być
przechowywany w szczelnych zbiornikach zabezpieczonych od iskier
parowozów oraz opadów atmosferycznych;
2) naczynia z impregnatem oraz sprzęt
do prac impregnacyjnych należy przechowywać w osobnych i
zamykanych pomieszczeniach;
3) pracownicy zatrudnieni
bezpośrednio przy smarowaniu podkładów impreignatem powinni
pracować w ubraniach ochronnych, w szczelnych okularach oraz w
butach na skórzanych podeszwach; używanie gumowych rękawic i
butów jest niedozwolone;
4) transport impregnatu wózkiem
roboczym, donoszenie go do miejsca, nalewanie ze zbiornika,
przelewanie, smarowanie podkładów powinno odbywać się jak
najbardziej ostrożnie, aby nie powodować opryskiwania nim
ludzi, zwłaszcza odkrytych części ciała;
5) zbliżanie się z ogniem do
zbiorników i naczyń z olejem grzybobójczym, który jest
materiałem łatwo palnym, jak też palenie papierosów w
pobliżu jest wzbronione;
6) w czasie wykonywania
jakichkolwiek czynności ze środkami impregnacyjmymi nie wolno
palić tytoniu ani posilać się, można to uczynić tylko w
czasie przerw w pracy po dokładnym wymyciu rąk;
7) po skończeniu pracy należy
dokładnie umyć ręce, twarz i inne odkryte części ciała oraz
należy zmienić odzież ochronną na domową; odzież domowa i
ochronna powinny być przechowywane osobno;
8) zespół pracowników
zatrudnionych przy impregnacie powinden być zaopatrzony w
podręczną apteczkę, zawierającą środki lecznicze i
opatrunkowe do udzielenia pierwszej pomocy;
9) pracownicy ca powinni być
pouczeni o obchodzeniu się ze środkami impregnacyjnymi oraz o
konieczności stosowania środków ostrożności.