Załącznik 18
WARUNKI SPRAWDZANIA POŁOŻENIA TORU W PŁASZCZYŹNIE POZIOMEJ I PIONOWEJ

I. Zasady ogólne

Położenie toru w płaszczyźnie poziomej i pionowej należy sprawdzać:
-pod względem wymaganej dokładności geometrycznej,
-w stosunku do znaków regulacji.

1. Sprawdzanie położenia toru pod względem wymaganej dokładności geometrycznej

1) Pod względem dokładności geometrycznej sprawdza się czy nie nastąpiło przekroczenie odchyłek dopuszczalnych w położeniu toru ze względu na spokojność jazdy pociągów i stan utrzymania nawierzchni,
2) Sprawdzenie położenia toru pod względem dokładności geometrycznej należy wykonywać za pomocą pomiarów pośrednich, a w przypadku braku możliwości wkonania tych pomiarów - za pomocą pomiarów bezpośrednich. Przez pomiary pośrednie należy rozumieć pomiary wykonywane za pomocą wagonów i drezyn pomiarowych oraz lekkich wózków pomiarowych umożliwiających ciągły zapis mierzonych parametrów toru. Pomiary bezpośrednie są wykonywane za pomocą ręcznego sprzętu pomiarowego umożliwiającego wykonanie pomiarów z dokładnością do 1 mm.
3) W celu ustalenia rodzaju i zakresu niezbędnych napraw pomiary bezpośrednie należy wykonywać również w tych miejscach, gdzie na podstawie pomiarów pośrednich stwierdzono przekroczenie dopuszczalnych odchyłek w położeniu

2. Sprawdzanie położenia toru w stosunku do znaków regulacji

1) Położenie toru w miejscach naprzeciwko znaków regulacji sprawdza się ze względu na zachowanie wymaganej skrajni budowli i szerokości międzytorza.
2) Po wykonaniu głównej oraz bieżącej ciągłej naprawy nawierzchni położenie toru sprawdza się również w punktach pośrednich między znakami regulacji, w celu stwierdzenia prawidłowości położenia osi toru.
3. Pomiary sprawdzające geometryczną dokładność oraz położenie toru w stosunku do znaków regulacji w miejscach położonych naprzeciwko tych znaków należy wykonywać okresowo zależnie od stanu technicznego i utrzymania nawierzchni oraz warunków eksploatacji linii.
Przy dobrym stanie utrzymania nawierzchni pomiary należy wykonywać co najmniej dwa razy w roku - na liniach magistralnych i pierwszorzędnych oraz raz w roku - na lniach pozostałych. Przy pogarszającym się stanie utrzymania nawierzchni częstotliwość pomiarów należy zwiększyć.

II Wykonywanie pomiarów oraz ich ocena

1. Sprawdzanie położenia toru pod względem wymaganej dokładności geometrycznej.

1) Zasady pomiarów geometrycznych parametrów toru za pomocą wagonów lub drezyn pomiarowych jak również sposób oceny wyników tych pomiarów oraz dopuszczalne odchyłki określają odrębne wytyczne.
2) Pomiary pośrednie wykonywane za pomocą lekkich wózków pomiarowych ocenia się przyjmując wartości odchyłek dopuszczalnych podatne w tablicy 18.1.
3) Pomiary bezpośrednie należy oceniać na podstawie odchyłek dopuszczalnych podanych w tablicach 18.2, 18.3, 18.4.

2. Sprawdzanie położenia toru w stosunku do znaków regulacji.

1) Sprawdzania toru względem znaków regulacji wykonuje się dla toku szyn położonego bliżej znaków regulacji. Wykaz znaków regulacji wraz z opisem ich usytuowania i danymi pomiarowymi stanowi część składową protokołu regulacji osi torów. Oceny położenia toru w plaszczyżnie poziomej i pionowej wykonuje się na podstawie porównania wartości otrzymanych z pomiarów z wartościami podanymi w protokole regulacji, z uwzględnieniem odchyłek podanych w pkt. 5.
2) Położenie toru w miejscach naprzeciwko znaków regulacji można uznać za właściwe pod względem zachowania spokojności biegu pociągów, jeżeli odległość krawędzi tocznej główki szyny od nacięcia na znaku regulacji oraz różnica między poziomem tocznym główki szyny i oznaczeniem na znaku regulacji nie przekraczają ?30 mm, przy jednoczesnym zachowaniu skrajni budowli i szerokości międzytorza.
3) Dla punktów pośrednich między znakami regulacji powinny być spełnione warunki określone w pkt. 2 z jednoczesnym zachowaniem wymaganej dokładności geometrycznej położenia toru. Położenie toru w płaszczyźnie poziomej można uznać w tym przypadku za właściwe jeżeli:
- w torze prostym bezwzględna wartość odchyleń od prostej łączącej krawędź toczną główki szyny w punktach naprzeciwko znaków regulacji mierzonych w dwóch sąsiednich punktach oddalonych od siebie o 10 m nie przekracza wartości podanych w tablicy 18.2,
- dla toru w łuku kołowym bezwzględna różnica dwóch sąsiednich strzałek mierzonych na cięciwie 10 m, z podziałem co 5 m
(f10) i mierzona na cięciwie 20 m z podziałem co 10 m (f20) nie przekracza wartości podanych w tablicy 18.3. Dla toru położonego w krzywej przejściowej wartości odchyłek podanych w tablicy 18.3, należy zwiększyć o wartość obliczoną ze wzoru:

gdzie:
d - teoretyczna różnica sąsiednich strzałek na krzywej przejściowej [mm]
c - długość cięciwy pomiarowej [mm]
L - długość krzywej przejściowej [rnm]
R - promień łuku kołowego [mm]

4. Położenie toru w płaszczyźnie pionowej można uznać za właściwe pod względem zachowania spokojności biegu pociągów, jeżeli bezwzględne wartości odchyleń od prostej wyznaczonej przez poziomy szyn w punktach naprzeciwko dwóch sąsiednich znaków regulacji mierzone w odstępach co 10 m nie przekraczają wartości podanych w tablicy 18.4.

Tablica 18.1

Tablica 18.2

Tablica 18.3

Prędkość [km/h]	Dopuszczalna różnica sąsiednich strzałek w łuku kołowym [mm]
	kwalifikująca do naprawy		graniczna
	f10	f20	f10	f20
120 i więcej	4	16	5	20
80-120	6	24	7	28
60-80	10	40	12	48
poniżej 60	12	48	14	56

Tablica 18.4