I. Materiały nowe
1. Materiaiy nawierzchni. powinny być układane na miejscu robót (w bazach lub przy torach) z zachowaniem obowiązującej skrajni budowli, w sposób uniemożliwiający ich obsunięcie się.
2. Nie należy składać żadnych
materiałów:
- w torze między tokami szyn, z wyjątkiem szyn długich do
torów bezstykowych, które należy składać i zabezpieczyć
zgodnie z wymaganiami określonymi w zał. 34,
- w rowach bocznych,
- na mostach, wiaduktach i w tunelach,
- na przejazdach i przejściach dla pieszych,
- w pobliżu masztów wysokiego napięcia,
- w pobliżu składów materiałów łatwopalnych i wybuchowych,
- w bezpośrednim sąsiedztwie przewodów pędniowych,
- w miejscach, gdzie zimą na torach mogłyby tworzyć się zaspy
śnieżne.
3. Szyny, odbojnice, części rozjazdów,
podkłady betonowe, stalowe i drewniane uzbrojone w podkładki
lub regenerowane nie mogą być zrzucane z wagonów na ziemię.
Czynności ładunkowe powinny być wykonywane za pomocą żurawi
lub pochylni, lin i łańcuchów.
Do urządzenia pochylni nie należy używać nowych szyn
przeznaczonych do wbudowania w tory. Przenoszenie szyn powinno
się odbywać za pomocą kleszczy.
4. Szyny wyładowane przy torze wzdluż
miejsca robót powinny być ułożone na stopce na równej
powierzchni lub podporach poza skrajnią budowli w taki sposób,
aby ich przeniesienie na tor odbywało się możliwie prostopadle
do osi toru.
1) Szyny wyładowane w bazach należy
układać warstwami w stosy. Pierwszą warstwę każdego stosu
układa się na starych podkładach, a poszczególne warstwy
stosu należy przedzielać wkładkami z desek lub starych szyn.
Zasady wyładunku szyn długich przeznaczonych do torów
bezstykowych podano w zał 34.
2) Szyny przeznaczone do wbudowania w
tory powinny być przecinane piłą. Zabrania się przecinania
szyn przecinakami i palnikami oraz uderzaniia ostrymi
narzędziami stalowymi.
5. W podkładach i podrozjazdnicach
drewnianych powinny być przewiercone otwory do wkrętów, a w
podrozjazdnicach i podkładach z drewna twardego - również i do
haków.
1) Otwory do wkrętów w podkładach i
podrozjazdnicach z drewna miękkiego należy przewiercać
świdrem o średnicy o 3 mm mniejszym niż średnica trzpienia
wkręta, a w podrozjazdnicach i podkładach z drewna twardego -
świdrem o średnicy równej średnicy trzpienia wkręta. Otwory
do haków należy przewiercać świdrem średnicy równej 0,6
grubości haka.
2) Otwory wykonywane przed nasyceniem
należy przewiercać na wylot, z wyjątkiem podkładów
przeznaczonych do odcinków izolowanych.
3) Otwory wykonywane po nasyceniu
przewierca się: do wkrętów - na głębokość równą
długości trzpienia wkręta; do haków - na głębokość 100
mm. Po wywierceniu otwory należy oczyścić i zaimpregnować.
6. Podkłady betonowe z dyblami do wkrętów powinny być przewożone i składowane dyblami do spodu (dołu) celem zabezpieczenia przed dostaniem się wody do otworów.
7. Podkłady stalowe powinny być przewożone i składowane korytem do dołu.
8. Układanie podkładów nowych w bezpośrednim sąsiedztwie z podkładami starymi wyjętymi z toru jest zabronione.
9. Szczegółowe postanowienia dotyczące przechowywania i składowania podkładów zawiera "Instrukcja o przechowywaniu podkładów, podrozjazdnic i mostownic" - D13.
10. Złączki stalowe do nawierzchni
kolejowej powinny być w zasadzie przewożone w specjalnych
pojemnikach.
Złączki należy przechowywać w sposób umożliwiający łatwe
ich sprawdzenie oraz zabezpieczać za pomocą środków
antykorozyjnych przed korozją i szkodliwym działaniem warunków
atmosferycznych.
11. Podsypka do robót związanych z
ciągłą wymianą podsypki i uzupełnieniem powinna być w
zasadzie dowożona na miejsce robót w czasie ich wykonywania w
wagonach samowyładowczych i wyładowywana bezpośrednio na tory.
1) W uzasadnionych przypadkach
dopuszcza się wcześniejszy wyładunek podsypki przy torach, w
miejscach przewidywanej roboty.
2) W każdym przypadku przy wyładunku
podsypki przy torach eksploatowanych należy pamiętać o
zachowaniu obowiązujących skrajni i niezasypywaniu rowów
bocznych, w tym celu nad rowami należy układać pomosty z bali
lub starych podkładów.
3) Podsypka składana przy torze
powinna mieć stok o takim pochyleniu, aby nie zachodziła
możliwość osuwania się jej na szyny i w obręb skrajni
budowli.
4) Przed nadejściem zimy podsypka
pozostała przy torach powinna tak być ułożona, aby nie
powodowała powstawania zasp na torze i umożliwiała swobodne
przejście plugów odśnieżnych.
12. Wszystkie materiały nawierzchni nalezy tak wykorzystywać i eksploatować, aby zapewnić możliwie długą ich trwałość.
II Materiały stare użyteczne
1. Materiały nawierzchni odzyskane w czasie wymiany należy natychmiast rozebrać na części składowe, posegregować według ich dalszej użyteczności. Czynności te wykonuje się w bazach lub w miejscu robót.
2. Materiały stalowe nawierzchni odzyskane w
czasie wymiany należy dzielić na cztery grupy:
1) zdatne do ponownego użycia do torów
bez naprawy i regeneracji,
2) zdatne do torów po przeprowadzeniu
naprawy lub regeneracji,
3) nadające się do celów budowlanych
(szyny),
4) nadające się na złom hutniczy.
Materiały zaliczone do pierwszych dwóch grup nazywają się
materiałami starymi użytecznymi.
3. Podkłady i podrozjazdnice drewniane
wyjęte z torów należy klasyfikować na cztery grupy:
1) podkłady i podrozjazdnice nadające
się do torów po przeprowadzonej naprawie lub regeneracji (stare
użyteczne),
2) podkłady i podrozjazdnice nadające
się do robót budowlanych (budowlane),
3) podkłady i podrozjazdnice nadające
się na opał,
4) podkłady nie nadające się do
żadnych celów (próchno).
4. Podkłady betonowe wyjęte z torów
należy klasyfikować na dwie grupy:
1) podkłady nadające się do torów
po regeneracji (wymianie dybli),
2) podkłady nadające się do celów
budowlanych.
5. Rozjazdy kolejowe wyjęte z toru należy
dzielić na cztery grupy:
1) rozjazdy, które mogą być użyte w
torach bocznych stacyjnych lub bocznicowych bez naprawy i
regeneracji,
2) rozjazdy nadające się do
wbudowania w tory po naprawie i regeneracji,
3) rozjazdy niezdatne do ponownego
użycia w tory w całości,
4) rozjazdy nie nadające się w ogóle
do torów (złom).
Rozjazdy trzeciej grupy podlegają rozbiórce na części
składowe, z których mniej zużyte mogą być użyte do wymiany
odpowiednich części w innych rozjazdach. Części niezdatne do
dalszego użycia kwalifikuje się na złom.
6. Szczegółowe zasady podziału odzyskanych materiałów nawierzchni oraz sposób postępowania z nimi określają osobne zarządzenia w sprawie gospodarki materiałami nawierzchni.
7. Odzyskane materiały nawierzchni jak: rozjazdy, szyny, podkłady, podrozjazdnice i łubki klasyfikuje zawiadowca odcinka drogowego (kierownik grupy robót), pozostałe zaś - złączki - toromistrz pod nadzorem zawiadowcy odcinka drogowego (kierownika grupy robót). Ogólny nadzór nad tymi pracami sprawuje kontroler drogowy (naczelnik sekcji). Na bazach nawierzchniowych demontażowych klasyfikację materiałów wykonuje kierownik składnicy lub wyznaczony przez niego pracownik.
8. Odzyskane i sklasyfikowane materiały nawierzchni powinny być nezwłocznie rozesłane do wyznaczonych miejsc robót zgodnie z opracowanym planem lub do zakładów, w których będzie przeprowadzona ich naprawa lub regeneracja.
9. Naprawa i regeneracja zużytych lub
uszkodzonych elementów nawierzchni stalowej powinna być
wykonana w pecjalnych warsztatach przystosowanych do tego rodzaju
prac.
Naprawa i regeneracja materiałów drewnianych nawierzchni
powinna być wykonana w bazach demontażowych lub w nasycalniach
podkładów kolejowych, a naprawa podkładów betonowych
również w bazach lub w wytwórniach podkładów betonowych.
10. Naprawa powierzchniowego zużycia i uszkodzenia szyn lub części roazjazdów przez napawanie może być wykonywana na miejscu robót w torze lub po wyjęciu uszkodzonego elementu z toru.
11. Drobne naprawy podkładów drewnianych, polegające na zaciosaniu, zakołkowaniu otworów i dosyceniu podkładów mogą być wykonywane w torze.
12. Szczegółowe zasady gospodarowania materiałami drewnianymi nawierzchni kolejowej podano w zał.17a.