§58.
Zestawianie składu pociągu
1. Pociągi na krajowych sieciach kolejowych są hamowane hamulcami zespolonymi.
2. Wszystkie nieuszkodzone hamulce znajdujące się w pociągu hamowanym hamulcem zespolonym powinny być włączone i czynne. Wyjątek stanowią hamulce wagonów z materiałami wybuchowymi oraz hamulce wagonów znajdujących się bezpośrednio przed i za wagonami z materiałami wybuchowymi, które powinny być wyłączone. Hamulce tych wagonów nie muszą być wyłączone, jeżeli wagony wyposażone są w łożyska toczne, mają przepisowe blachy ochronne mocowane niebezpośrednio do podłogi, mocny i bezpieczny dach, szczelny szalunek i podłogę oraz dobrze zamykające się drzwi i przewietrzniki.
3. Pociąg, o którym mowa w ust. 1, musi być tak wyposażony w hamulce postojowe i ręczne, aby w razie uszkodzenia hamulca zespolonego i zatrzymania pociągu na szlaku można było pociąg zahamować hamulcami postojowymi i ręcznymi według § 44.
4. Na hamulcach ręcznych, uruchamianych z wnętrza
wagonu lub z pomostu, mogą być wyjątkowo prowadzone pociągi:
na kolejach dojazdowych, których tabor nie jest wyposażony w
urządzenia hamulca zespolonego,
- zdawcze, bocznicowe lub robocze,
- w których nastąpiło uszkodzenie urządzeń hamulca
zespolonego.
5. W składzie pociągu powinna znajdować się odpowiednia liczba wagonów z czynnymi hamulcami, zapewniająca rzeczywisty procent masy hamującej pociągu co najmniej równy wymaganemu procentowi masy hamującej dla tego pociągu (patrz § 32).
6. Na stacji formowania, na której znajduje się punkt napraw wagonów, do składu pociągu nie może być włączony próżny wagon towarowy, który jest oznaczony nalepkami Mw 543 "Hamulec niezdatny do użytku"; wagon taki należy skierować do punktu napraw. Ładowny wagon towarowy z nieczynnym hamulcem może być włączony do składu pociągu po oznaczeniu nalepkami Mw 543 i Mw 539 "Nie ładować - po wyładowaniu zwrócić na kolej macierzystą". Wagon ten po wyładowaniu na stacji przeznaczenia należy przesłać do najbliższego punktu napraw.
7. Dwa ostatnie wagony pociągu na hamulcu zespolonym muszą mieć czynny hamulec zespolony, a w pociągu (części pociągu) prowadzonym na hamulcach ręcznych - czynny hamulec ręczny. Dotyczy to także znajdujących się za lokomotywą pierwszych wagonów pociągu, jeśli na trasie przebiegu zmienia on kierunek jazdy.
8. Rozmieszczenie wagonów z czynnymi hamulcami zespolonymi w składzie pociągu towarowego powinno być równomierne. W pociągu przygotowanym do wyprawienia w jednej grupie nie może być więcej niż 4 wagony 2-osiowe lub 2 wagony 4- (i więcej) osiowe mające tylko przewód główny lub hamulec wyłączony z działania. W pociągu kursującym na odcinku o większym pochyleniu toru szlakowego tzn. takim, na którym pochylenie miarodajne jest większe od 15%o na długości co najmniej 1000 m lub większe od 10%o na długości większej niż 5 km, w jednej grupie nie powinny być więcej niż 2 wagony 2-osiowe lub 1 wagon 4- (i więcej) osiowy mające tylko przewód główny lub hamulec wyłączony z działania.
9. Wagon służbowy (bagażowy lub pocztowy) dołączony do pociągu prowadzonego na hamulcach zespolonych musi być wyposażony w hamulec zespolony, hamulec postojowy lub ręczny, kurek nagłego hamowania uruchamiany z wnętrza wagonu i manometr wskazujący ciśnienie powietrza w przewodzie głównym.
10. Jeśli pociąg pasażerski lub mieszany ma prędkość
rozkładową większą od 80 km/h, to może on wyruszyć ze
stacji początkowej z wagonem bez czynnego hamulca zespolonego
tylko wtedy, gdy wagon ten jest przesyłany do naprawy oraz
spełnione są przy tym następujące warunki:
(I) prędkość rozkładowa pociągu nie jest większa od 120
km/h,
(II) włączenie wagonu bez czynnego hamulca nie spowoduje
konieczności obniżenia prędkości pociągu z powodu
zmniejszenia procentu rzeczywistej masy hamującej lub
wydłużenia czasu postoju na stacjach pośrednich z powodu
dodatkowych prac manewrowych,
(III)wagon (tylko jeden) bez czynnego hamulca znajduje się
bezpośrednio za prowadzącym pojazdem (pojazdami) z napędem,
Postanowienie to dotyczy także wagonów dołączanych na
stacjach pośrednich.
§59.
Dołączanie wagonów do składu pociągu
1. Przy dołączaniu wagonów do składu pociągu mają zastosowanie odpowiednie postanowienia § 58.
2. W pociągach towarowych i mieszanych za ostatnim wagonem z czynnym hamulcem można włączyć bez czynnego hamulca jeden wagon (pojazd) uszkodzony lecz zdatny do ruchu jeżeli rodzaj uszkodzenia nie pozwala na włączenie go w innym miejscu; nie dotyczy to przypadku gdy w końcu pociągu znajdują się wagony z ławami pokrętnymi połączone rozworą lub samym ładunkiem. Wagon taki (pojazd) powinien być odpowiednio przygotowany do jazdy i włączony do przewodu głównego hamulca tak, aby w przypadku rozłączenia nastąpiło zadziałanie hamulca zespolonego. Wyjątkowo może być stosowane odstępstwo od tej zasady przy zabieraniu wagonu (pojazdu) z miejsca wypadku na szlaku do najbliższej stacji oraz jego transportowania do naprawy osobnym pojazdem z napędem pod konwojem.
§60.
Łączenie i rozłączanie przewodów powietrznych
1. Przewody powietrzne sąsiednich wagonów mogą być łączone sprzęgami powietrznymi tylko po uprzednim sprzęgnięciu tych wagonów sprzęgiem śrubowym (lub samoczynnym), a rozłączenie sprzęgów powietrznych należy w każdym przypadku wykonać przed rozłączeniem sprzęgu śrubowego (lub samoczynnego).
2. Przy łączeniu sprzęgów hamulcowych przewodu
głównego należy wykonać kolejno następujące czynności:
a) upewnić się, że jest to sprzęg należący do przewodu
głównego hamulca,
b) sprawdzić, czy stan uszczelek gumowych w główkach
sprzęgów jest właściwy,
c) w przypadku łączenia sprzęgów hamulcowych przewodu
głównego wagonów i pojazdów z napędem, których przewody
główne są napełnione sprężonym powietrzem, należy sprzęgi
hamulcowe oczyścić z wody i zanieczyszczeń poprzez kilkakrotne
otwieranie i zamykanie kurków końcowych łączonych wagonów;
przy przewodach rozwidlonych należy oczyszczać każde
rozwidlenie oddzielnie,
d) połączyć sprzęgi,
e) otworzyć kurki końcowe łączonych pojazdów.
W taki sam sposób należy postępować przyłączeniu sprzęgów
przewodu zasilającego.
3. Jeżeli łączone wagony i pojazdy z napędem mają rozgałęziony przewód główny (po dwa sprzęgi hamulcowe na czołownicy), to do łączenia ich przewodów głównych należy użyć po jednym sprzęgu przestrzegając zasady, aby łączyć sprzęgi znajdujące się po tej samej stronie haka cięgłowego. Należy tak postępować również wtedy, gdy tylko jeden z wagonów ma rozgałęziony przewód. Zasada ta dotyczy także sprzęgów przewodu zasilającego.
4. Kurki końcowe przy wszystkich sprzęgach powietrznych łączących wagony składu pociągu muszą być całkowicie otwarte. Ostatni kurek końcowy przewodu głównego hamulca i przewodu zasilającego musi być całkowicie zamknięty, a sprzęg zawieszony na wsporniku. Kurki końcowe nie połączonych sprzęgów powietrznych powinny być zamknięte, a sprzęgi podwieszone na wspornikach.
5. Przy rozłączeniu sprzęgów powietrznych należy
wykonać kolejno następujące czynności:
a) zamknąć kurki końcowe rozłączanych pojazdów,
b) rozłączyć główki sprzęgów,
c) zawiesić sprzęgi na wspornikach.
6. Łączenie i rozłączanie sprzęgów powietrznych pomiędzy wagonami, otwieranie i zamykanie kurków końcowych oraz zawieszanie sprzęgów na wspornikach należy do obowiązków pracowników dokonujących sprzęgania i rozprzęgania pojazdów w składzie pociągu.