1. Załącznik Nr 1 do instrukcji Ct-2 zawiera postanowienia, które zobowiązana jest przestrzegać drużyna trakcyjna podczas obsługi lokomotywy parowej zatrudnionej w pracy pociągowej i pozapociągowej.
2. Drużynę lokomotywy parowej stanowi dwóch maszynistów pojazdu trakcyjnego elektrycznego i/lub spalinowego posiadający prawo kierowania parowozem.
3. Podczas obsługi lokomotywy parowej zatrudnionej w pracy pociągowej lub pozapociągowej jeden z maszynistów zgodnie z wyznaczeniem przez właściwego dyspozytora i zapisem w karcie pracy drużyny i pojazdów Mt 514 pełni obowiązki pomocnika maszynisty lokomotywy parowej i obowiązany jest stosować się do postanowień niniejszego załącznika do instrukcji.
4. Występujące w treści dalszej części niniejszego załącznika określenie pomocnik maszynisty, należy rozumieć maszynistę pojazdu trakcyjnego elektrycznego i / lub spalinowego z prawem kierowania parowozem wykonujący podczas obsługi parowozu obowiązki pomocnika maszynisty parowozu.
§2
Zakres pracy i obowiązki pomocnika maszynisty
1. Zadaniem pomocnika maszynisty jest współdziałanie z maszynistą w obsłudze przydzielonego parowozu.
2. W szczególności do pomocnika maszynisty należy:
1) współpraca z maszynistą przy oględzinach przydzielonego
parowozu przed wyjazdem z zakładu,
2) obsługiwanie kotła parowozowego,
3) pomaganie maszyniście w obsłudze parowozu i wykonywanie
czynności dotyczących obsługi parowozu zleconych przez
maszynistę w czasie pracy,
4) uzupełnianie smaru i oleju w punktach smarnych parowozu,
5) pomaganie maszyniście w usuwaniu usterek w parowozie,
6) przestrzeganie obowiązujących przepisów przy wykonywaniu
czynności na parowozie,
§3
Obowiązki pomocnika maszynisty podczas przygotowywania parowozu
do pracy
1. W czasie przyjmowania gorącego parowozu, pomocnik
maszynisty obowiązany jest:
1) sprawdzić czy:
a) przepustnica jest zamknięta,
b) nastawnica ustawiona jest w położeniu środkowym (na zero),
c) kurki przedmuchowe cylindrów są otwarte,
d) prawidłowy j est poziom wody w kotle,
2) przedmuchać szkło wodowskazowe,
3) sprawdzić działanie kurków probierczych, aby przekonać
się o prawidłowym działaniu szkła wodowskazowego,
4) sprawdzić stan sklepienia,
5) sprawdzić stan skrzyni ogniowej zwracając uwagę, czy:
a) nie ciekną korki topliwe, płomienice, płomieniówki,
zespórki lub inne części
b) nie powstały wybrzuszenia ścian paleniska,
6) sprawdzić ciśnienie pary w kotle.
2. Po przyjęciu parowozu pomocnik maszynisty obowiązany jest
sprawdzić :
1) ilość wody w tendrze,
2) działanie wszystkich przyrządów zasilających kocioł
wodą,
3) zamknięcia włazów i wyczystek,
4) działanie sprężarki powietrznej i urządzeń smarowniczych,
5) doprowadzić ogień w palenisku i ciśnienie pary w kotle do
takiego stanu, aby zapewnić na czas przygotowanie parowozu do
oczekującej go pracy,
6) pobrać smary i inne materiały lub przedmioty potrzebne do
obsługi parowozu,
7) czy w piasecznicy znajduje się wystarczająca ilość piasku
i czy końce rur znajdują się na właściwych miejscach,
8) wszystkie części parowozu i tendra, czy nie ma uszkodzeń i
usterek - zauważone uszkodzenia i usterki zgłosić maszyniście
i postępować według jego poleceń,
3. Uzupełnić smar we wszystkie wymagających smarowania części parowozu i tendra,
4. Przed wyjazdem ręcznie pokręcić korbkami pomp olejowych tak długo, aż w otwartych kurkach kontrolnych pokaże się olej,
5. Sprawdzić lub pobrać wyposażenie parowozu.
§4
Obowiązki pomocnika maszynisty przy obsłudze parowozu
1. Do obowiązków pomocnika maszynisty przy obsłudze
parowozu należy w szczególności:
1) zasilanie paleniska parowozu węglem ręcznie lub za pomocą
urządzeń mechanicznych i odpowiednie regulowanie stanu ognia w
palenisku,
2) równomierne zasilanie kotła wodą i niedopuszczanie do
obniżenia stanu wody w kotle poniżej znaku najniższego
dozwolonego jej poziomu,
3) smarowanie trących się powierzchni parowozu i tendra, zmiana
knotów i uszczelnień oraz czuwanie, aby wszystkie części
trące parowozu nadawały się do pracy,
4) obsługa hamulca ręcznego, zaworu do ogrzewania pociągu,
urządzeń smarowniczych itp.
5) wykonywanie czynności związanych z właściwym stosowaniem
środków przeznaczonych do walki z kamieniem kotłowym oraz
prawidłowa obsługa urządzeń służących do odmulania kotła,
6) obsługa sygnałów i lamp oświetleniowych na parowozie,
7) utrzymanie porządku i czystości na parowozie, utrzymanie w
czystości kotła i osprzętu w budce maszynisty, przyborów
sygnałowych i oświetlenia oraz mechanizmu napędowego i
stawidła,
8) utrzymanie narzędzi i przyrządów w porządku i całości
(narzędzia i przyrządy powinny być oznaczone serią i numerem
parowozu, do którego należą).
2. Pomocnik maszynisty powinien zwracać baczną uwagę na stan wszystkich składowych części parowozu, a przede wszystkim na stan osprzętu kotła i zawiadomić maszynistę o wszystkich stwierdzonych uszkodzeniach lub takich zużytych części, które mogą spowodować uszkodzenie, pomocnikowi nie wolno jednak wykonać napraw przy parowozie bez upoważnienia maszynisty; powinien on natomiast przypomnieć zawczasu maszyniście o potrzebie pobrania odpowiednich materiałów oraz przeprowadzić na zlecenie maszynisty drobne naprawy parowozu i czynności związane z obsługą parowozu.
3. Sprzęganie ze sobą i rozprzęganie dwóch parowozów, łączenie i rozłączanie pomiędzy nimi przewodów hamulcowych należy do obowiązku pomocnika maszynisty parowozu przedniego.
4. Podczas postoju parowozu w pogotowiu pomocnik maszynisty powinien tak regulować ogień i utrzymywać takie ciśnienie pary w kotle, aby parowóz mógł wyjechać w ciągu 15 minut od chwili zgłoszenia na niego zapotrzebowania.
§5
Postępowania z parowozem pod parą
1. Kocioł należy opalać i zasilać wodą możliwie równomiernie, niewielkimi dawkami, aby przez nagłe ochłodzenie nie uszkodzić skrzyni ogniskowej i znajdujących się w niej połączeń.
2. Nie wolno też dopuszczać do tworzenia się otworów w pokrywającej ruszt warstwie paliwa, aby przez otwory te nie przedostawało się zimne powietrze. Nie wolno przeciwdziałać dymieniu, ani też zmniejszać intensywności parowania w kotle przez uchylanie drzwiczek paleniska.
3. Pomocnikowi nie wolno uruchamiać parowozu z wyjątkiem oczywistej konieczności usunięcia parowozu w celu uniknięcia mogącej wyniknąć katastrofy.
4. Pomocnikowi maszynisty z prawem kierowania wolno ponadto uruchomić parowóz w przypadkach podanych w § 12 niniejszego załącznika..
5. Podczas jazdy parowozu pomocnik maszynisty powinien być stale obecny na parowozie, jednak podczas dłuższego postoju może on oddalić się, lecz tylko na krótki okres czasu, za zezwoleniem maszynisty pozostającego na parowozie.
6. Pomocnik maszynisty obowiązany jest przeciwdziałać
powstawaniu warunków, przy których może nastąpić wybuch
kotła. W przypadkach ujawnienia takich warunków powinien on o
tym zawiadomić niezwłocznie maszynistę. Z tego względu
pomocnik maszynisty powinien w szczególności:
1) sprawdzać, czy działają sprawnie zawory bezpieczeństwa,
manometr kotłowy, przyrządy zasilające kocioł wodą, szkło
wodowskazowe i kurki probiercze oraz sprawdzać stan korków
topliwych,
2) nie dopuszczać do wytworzenia się ciśnienia pary w kotle
większego niż dopuszczalne,
3) nie dopuszczać do obniżenia się poziomu wody w kotle
poniżej minimalnego,
4) nie dopuszczać do nagłej obniżki ciśnienia pary w kotle na
skutek gwałtownego ostudzenia się skrzyni ogniowej.
7. Pomocnik maszynisty powinien niezwłocznie wygasić ogień
w przypadku:
1) obniżenia się poziomu wody w kotle poniżej dozwolonego,
2) nie działania obu przyrządów zasilaj ących kocioł w
wodę,
3) wyciekania wody z kotła i stałego obniżania się poziomu na
skutek nieszczelności w połączeniach lub w przypadku
wystąpienia pęknięcia:
a) płomieniówki,
b) skrzyni ogniowej,
c) płaszcza stojaka,
4) wybrzuszenia sufitu lub ścian skrzyni ogniowej ponad 15 mm,
5) wytopienia się korka topliwego,
6) zanieczyszczenia kotła kamieniem.
§6
Obsługa parowozu podczas jazdy
1. Pomocnik maszynisty podczas pracy pociągowej parowozu powinien tak regulować ogień w palenisku, aby ciśnienie pary odpowiadało potrzebie i nie obniżało się więcej niż o 3bar od najwyższego dopuszczalnego oraz nie przekraczało wartości maksymalnej.
2. Paliwo na ruszcie należy utrzymywać w taki sposób, żeby nie dopuścić do obnażenia rusztu.
3. Kocioł należy zasilać wodą równomiernie, na przemian jednym i drugim przyrządem zasilającym,
4. Nie należy używać pompy w czasie postoju i podczas jazdy z zamkniętą przepustnicą.
5. Podczas zasilania kotła wodą nie należy otwierać drzwiczek paleniska.
6. Aby uniknąć dymienia, w czasie zbliżania się do stacji lub podczas postoju na stacji nie należy dorzucać paliwa do paleniska w większych ilościach.
7. Nie należy utrzymać zbyt wysokiego poziomu wody, aby nie dopuścić do jej porywania przez parę pobieraną z kotła.
8. Podczas postoju pomocnik maszynisty powinien sprawdzić czy nie grzeją się części trące - w razie potrzeby posmarować.
9. Pomocnik maszynisty powinien tak ułożyć swe czynności przy obsłudze parowozu, aby w czasie zbliżania się do stacji oraz przy przejeździe i wyjeździe ze stacji mógł całą uwagę skupić na obserwację semaforów i innych sygnałów podawanych ze stacji lub z pociągu.
10. W przypadkach określonych Przepisami R-1 maszynista może zlecić pomocnikowi maszynisty wykonanie wstępnych oględzin technicznych wagonów i urządzeń hamulcowych w pociągach towarowych. Zakres oględzin określa Załącznik nr 2.
11. Na stacjach i koło zabudowań nie wolno dopuszczać do dymienia parowozu oraz nie wolno używać dmuchawki i odmulać kotła.
12. Na zwrotnicach, obrotnicach i przesuwnicach zabrania się przedmuchiwania wodowskazu, odmulania oraz uruchamiania inżektorów.
13. Po zamknięciu zaworu wodnego żurawia po naborze wody, pomocnik maszynisty obowiązany jest ustawić ramię żurawia wzdłuż toru i zabezpieczyć go przed obracaniem się.
14. Nawet w razie największego niebezpieczeństwa pomocnikowi wolno opuścić parowóz wtedy, gdy dalsze przebywanie na nim będzie bezcelowe, dopóki go maszynista do tego nie upoważni; gdyby maszynista opuścił parowóz wcześniej lub stał się w danej chwili niezdolny do działania, pomocnik jest obowiązany wyczerpać wszelkie możliwe i dozwolone do zatrzymania pociągu środki; pomocnikowi wolno opuścić parowóz dopiero
§7
Zachowanie ostrożności w czasie pracy
1. Pomocnikowi maszynisty wolno wejść pod parowóz tylko wówczas, kiedy przy parowozie jest obecny maszynista i wyrazi na to zgodę, przepustnicą powinna być w tym czasie zamknięta, nawrotnica ustawiona na punkcie środkowym, zawory przedmuchowe cylindra otwarte i hamulec zaciśnięty.
2. Jeżeli pomocnik maszynisty wychyla się z parowozu w celu obejrzenia sygnałów lub pociągu, powinien uważać, czy nie ma obok przedmiotów, o które mógłby zaczepić.
3. W czasie jazdy pomocnikowi nie wolno wychodzić na pomost parowozu, wchodzić na tender tak wysoko, aby mógł przekroczyć odległość bezpieczną do krawędzie mostów, wiaduktów i sieci trakcyjnej na z elektryfikowanym szlaku,
4. Na liniach zelektryfikowanych nie wolno:
1) wchodzić na kocioł parowozu, budkę maszynisty i tender,
2) długimi narzędziami przekraczać odległości bezpiecznej
zbliżania się do sieci trakcyjnej oraz posługiwać się nimi w
sposób, przy którym występowałoby niebezpieczeństwo
dotknięcia nim do sieci trakcyjnej,
3) kierować strumienia wody (w czasie polewania węgla) na sieć
trakcyjną.
4) zatrzymywać parowozu tak, aby komin znajdował się
bezpośrednio obok słupa, na którym zawieszone są przewody
sieci,
5) uruchamiać dmuchawki (w czasie postoju) na tych odcinkach, na
których przewody sieci są zawieszone na niższej wysokości od
normalnej (miejsca te są oznaczone wskaźnikami We 10 i We 11)
§8
Zapobieganie powstawaniu pożarów
1. Pomocnik maszynisty odpowiada łącznie z maszynistą za stan urządzeń, odiskiernych w dymnicy i w popielniku, jak również za szczelne domykanie się drzwi dymni czy ch klap popielnikowych. Urządzenia odiskierne i przeciwpożarowe należy utrzymywać stale w należytym stanie technicznym.
2. Za każdym razem przy przyjmowaniu i zdawaniu parowozu pomocnik maszynisty jest obowiązany wraz z maszynistą osobiście sprawdzić stan siatki odiskiernej oraz zakrapiacza w dymnicy i w popielniku.
3. W razie znacznego iskrzenia parowozu pomocnik maszynisty powinien zwrócić na to uwagę maszynisty. Z dwóch klap popielnika przedniej i tylnej należy otwierać tylko przednią ( licząc w kierunku ruchu).
4. Należy unikać zatrzymywania parowozu przez czas dłuższy na mostach lub pod mostami drewnianymi.
5. Przy wjeździe na most drewniany należy zamknąć obie klapy popielnika oraz dostatecznie zakropić dymnicę i popielnik.
6. Na torach, koło ramp krytych magazynów, składów drzewa i urządzeń stacyjnych i bocznicowych nie wolno otwierać dmuchawki.
7. Na tor nie wolno wyrzucać żarzących się węgli, żużla, czyściwa itp. Jeżeli to jest nieuniknione, należy zalewać je wodą.
8. Ze względu na możliwość powstania pożaru od iskier z komina, nie wolno podczas przejazdu przez lasy, tereny zalesione oraz obok łatwo zapalnych budynków, składów, magazynów, wagonów załadowanych amunicją, słomą lub sianem itp. przerabiać ognia w palenisku, przebijać rusztu i używać dmuchawki. Z tych samych względów nie wolno wyrzucać po drodze żaru z paleniska, ani też zapalonych pakuł, natomiast należy węgiel przed zarzuceniem zwilżać i często zakrapiać dymnicę i popielnik.
§9
Obsługa parowozu przez pomocnika maszynisty w okresie zimy
1. W okresie zimy pomocnik maszynisty obowiązany jest w
czasie przygotowywania parowozu do drogi dokładnie sprawdzić:
1) czy w przyrządach zasilających (inżektorach, pompie wodnej)
nie zamarzła woda czy pompa wodna, podgrzewacz wody, inżektory
dolne i przewody wodne pomiędzy parowozem i tendrem są
podgrzewane;
2) czy woda w tendrze nie zamarzła lub nie jest zanadto ogrzana,
co może utrudnić lub zupełnie uniemożliwić zasilanie kotła;
pokrywę otworu wlewowego do tendra należy zabezpieczyć od
przymarznięcia, zostawiając ją lekko uchyloną;
3) działanie sprężarki przez powolne jej uruchamianie;
4) czy pompy olejowe są ciepłe i czy z wylotu rurki ogrzewczej
uchodzi para;
5) działanie zaworków przy rurkach spustowych odwadniających
poszczególne urządzenia oraz przewody wodne i parowe;
6) czy rurka spustowa wodowskazu nie jest zmarznięta, co
uniemożliwiałoby przedmuchiwanie szkła wodowskazowego;
7) czy przewodami do ogrzewania pociągu przechodzi para do
przodu i tyłu parowozu;
8) czy w łożyskach nie ma śniegu, lodu lub wody i czy knoty
mają odpowiednie na okres zimowy grubości:
9) czy w skrzyni sprzęgowej parowozu i tendra nie ma miału
węglowego ze śniegiem i lodem, które utrudniają przechodzenie
parowozu przez łuki oraz czy poduszki są nasmarowane;
2. Ponadto pomocnik maszynisty powinien wykonać następujące
czynności:
1) przedmuchać do przodu i tyłu główny przewód powietrzny;
2) odkręcić dolne kurki spustowe odwadniaczy przewodu
hamulcowego pod parowozem i tendrem, odwadniając go w ten
sposób;
3) do pompy olejowej, smarownic i łożyska wlewać smar
podgrzany (wskazane jest nalewanie tuż przed odjazdem);
4) nie dopuszczać do parowania dławnic i innych części
parowozu, aby nie zwiększała się wilgotność powietrza
zasysanego przez sprężarkę i aby parowanie takie nie
pogarszało widoczności drogi;
5) bezpośrednio przed dojazdem do pociągu przedmuchać przewód
ogrzewczy zamykając potem dopływ pary zupełnie, aby nie
utrudniać doczepiania parowozu i połączenia ogrzewania.
§10
Obowiązki pomocnika maszynisty w czasie jazdy w okresie zimy
1. Podczas jazdy należy dążyć do utrzymywania jednakowego ciśnienia pary w kotle, a przez to -jednakowej temperatury, której ciągłe wahania ujemnie wpływają na stan skrzyni ogniowej oraz jej połączenia z płomieniówkami i płomienicami.
2. Jeżeli parowóz ma pompę wodną, to przez cały czas jazdy przy otwartej przepustnicy powinna ona pracować tak, aby stan wody w kotle utrzymywał się możliwie na jednym poziomie. W przerwach w pracy pompa powinna być podgrzewana; nie należy też zapominać o drugim przyrządzie zasilającym - inżektorze.
3. W razie zepsucia się pompy wodnej należy odwodnić jej kadłub oraz wszystkie przewody, otwierając kurki odwadniające, a po zaniknięciu zaworu wodnego, otworzyć nieco zawór parowy i w ten sposób stale ją podgrzewać.
4. Przy dwóch inżektorach należy je używać na przemian, pamiętając o zaciskaniu wentyla wietrznikowego (szczególnie przy inżektorach dolnych) i uchyleniu zaworu parowego w celu ogrzania przewodu wodnego między tendrem i parowozem.
5. Podczas śnieżycy lub przy grubej warstwie śniegu należy przednią klapę popielnika zaniknąć, a otworzyć tylną.
6. Na każdym postoju należy sprawdzić, czy smarowanie wszystkich trących się powierzchni jest dostateczne i usuwać z nich lód i śnieg.
7. Przy naborze wody należy unikać przelewania jej i rozlewania poza wlew.
8. Jeżeli zajdzie konieczność wygaszenia kotła z braku wody lub z innych przyczyn, należy zapewnić wolne chłodzenie kotła. W tym celu należy szczelnie zamknąć drzwiczki paleniska klapy popielnika, a komin przykryć kawałkiem blachy. Zawory wodne tendra należy zamknąć i rozłączyć przewód wodny między parowozem i tendrem. Ponadto należy pamiętać o odwodnieniu wszystkich przewodów i przyrządów.
9. Należy bezwzględnie unikać przedostawania się wody do przewodu i ślimaka podawczego. Przed większymi przerwami w pracy stopera, należy usunąć z niego węgiel przez pozostawienie go na krótki czas w ruchu przy zamkniętych pokrywach koryta. Przy krótkich przerwach należy go ostrożnie uruchamiać przez nadanie śrubie początkowo kilku obrotów w jedną i w drugą stronę.
10. Przed dojazdem do stacji końcowej biegu pociągu lub stacji zmiany parowozu nie należy samowolnie przerywać ogrzewania pociągu.
11. Dopływ pary można zamknąć dopiero na stacji, na zlecenie rewidenta wagonów, a tam gdzie go nie ma, na zlecenie kierownika pociągu.
12. Po ukończeniu jazdy (po wyłączeniu ogrzewania wagonów i przy otwartych kurkach odwadniających przewodu ogrzewczego) należy skład przedmuchać parą o ciśnieniu 0,4 MPa. Przedmuchiwanie powinno trwać tak długo -aż przez całkowicie otwarty kurek końcowy wychodzić będzie strumień suchej pary. Ogrzewanie wagonów musi być ciągłe przez cały czas znajdowania się parowozu przy składzie pociągu.
§11
Zakończenie pracy na parowozie
1. Podczas jazdy w kierunku miejsca obrządzania parowozu nie wolno rozpoczynać oczyszczania rusztu, gdyż należy unikać przepływu dużych ilości zimnego powietrza przez silnie ogrzaną skrzynię ogniową.
2. Ruszt, dymnicę i popielnik kotła parowozu należy
oczyszczać na kanale oczystkowym (a nie w czasie jazdy), przy
zachowaniu następującej kolejności:
1) najpierw należy oczyścić dymnicę przy zamkniętych
drzwiczkach paleniskowych i klapach popielnika,
2) następnie ruszt - przy zamkniętych drzwiach dymnicy i
klapach popielnika, ruszt należy oczyszczać częściami
zaczynając od przodu i każdą oczyszczoną część zaraz
pokrywać warstwą żarzącego się koksu,
3) na końcu popielnik - przy zamkniętych drzwiczkach palenisk i
drzwiach dymnicy.
3. Przed zakończeniem służby należy pamiętać o potrzebie zmniejszenia natężenia ognia w palenisku o tyle, aby po ukończeniu służby można było wodę w kotle doprowadzić do poziomu 1/2 do 3/4 szkła wodowskazowego, przy czym ciśnienie pary nie powinna obniżyć się więcej niż o 4 atm. od najwyższej dopuszczalnej. Przy odstawianiu parowozu na postój należy przestrzegać, aby palący się węgiel znajdował się przy wszystkich ścianach, a więc przy ścianie sitowej, przy obu ścianach bocznych i przy ścianie tylnej (drzwiczkowej), a klapy popielnika były zamknięte.
4. Jeżeli parowóz ma obsługiwać dalej inna drużyna, pomocnik maszynisty powinien utrzymywać stan ognia, wody i pary umożliwiające dalszą pracę parowozu.
5. Pomocnik maszynisty przed odstawieniem parowozu na stanowisko po ukończonej jeździe powinien pod kierunkiem maszynisty zaopatrzyć parowóz w niezbędny zapas wody i paliwa oraz wybrać potrzebne materiały. Odchylenia od tej zasady są dozwolone, ale tylko za uprzednią zgodą zwierzchników.
6. Po doprowadzeniu parowozu pod względem czystości do należytego stanu, pomocnik maszynisty powinien zbadać również, czy wszystkie części parowozu są w należytym stanie technicznym, czy szkło wodowskazowe i kurki probiercze wskazują prawidłowo poziom wody, czy nie występują przecieki wody i przedmuchy pary na dławikach kurków oraz czy wszystkie narzędzia są w komplecie. O wyniku oględzin powinien poinformować maszynistę.
7. Przed odstawieniem parowozu na stanowisko postojowe, pomocnik maszynisty powinien sprawdzić, jak zostało oczyszczone palenisko, popielnik i dymnica.
8. Po odstawieniu parowozu na stanowisko i zdaniu go uprawnionemu pracownikowi do, pomocnik maszynisty przed opuszczeniem parowozu powinien sprawdzić, czy: przepustnica jest zamknięta, nawrotnica pozostaje w położeniu środkowym, zawory przedmuchowe cylindrów są otwarte, parowóz jest zahamowany hamulcem ręcznym i klapy popielnika są zamknięte.
9. W okresie zimy po odczepieniu parowozu od pociągu należy:
1) przednią i tylną część przewodu parowego służącego do
ogrzewania składu pociągu przedmuchać, a następnie po
ustawieniu kurka trój drogowego na ogrzewanie do tyłu parowozu,
uchylić zawór parowy na tyle, aby z końca przewodu wydobywał
się cienki strumień pary;
2) wykorzystać postój parowozu na kanale i odwodnić:
a) główny zbiornik powietrzny,
b) główny przewód powietrzny,
c) odwadniacze przewodu głównego parowozu i tendra przez
otwarcie kurków;
3) wszystkie przewody parowe i wodne oraz przyrządy należy
zabezpieczyć przed zamarznięciem; pompę wodną i sprężarkę
należy pozostawić w powolnym ruchu (2:3 skoków na minutę);
4) nie należy uruchamiać inżektora parowozu na zwrotnicach,
obrotnicy i znajdowania się parowozu na innym urządzeniu
drogowym, odstawiany na postój parowóz należy ogólnie tak
zabezpieczyć aby użycie go do pracy przez następną drużynę
nie nastręczało żądnych trudności i nie spowodowało
opóźnienia wyjazdu pociągu.
§12
Obowiązki pomocnika maszynisty w razie niezdolności maszynisty
do pracy
1. Jeżeli podczas jazdy maszynista stanie się niezdolny do dalszego prowadzenie parowozu, a pomocnik maszynisty ma prawo kierowania, powinien pociąg zatrzymać, wziąć do pomocy jednego z pracowników drużyny pociągowej i z nim dojechać do najbliższej stacji, do której zostanie przysłany inny maszynista. Jeżeli pomocnik nie ma prawa kierowania, to powinien zatrzymać pociąg, zawiadomić kierownika pociągu o niezdolności maszynisty do pracy, a kierownik pociągu obowiązany jest jak najszybciej zażądać przybycia nowego maszynisty i osygnalizować pociąg na czas oczekiwania na przybycie maszynisty.
2. Jeżeli zdarzy się taki przypadek podczas jazdy parowozu luzem, pomocnik maszynisty mający prawo kierowania powinien dojechać do najbliższej stacji. Jeżeli pomocnik maszynisty nie ma prawa kierowania to obowiązany jest parowóz zatrzymać, zażądać pomocy i przybycia maszynisty.
1. Parowóz znajdujący się pod parą poza terenem zakładu powinien być dozorowany przynajmniej przez jednego pracownika, maszynistę parowozu, pomocnika maszynisty parowozu.
2. Nie wolno pozostawiać parowozu pod para bez dozoru.